Supreme Court dismisses appeal on traffic accident liability, upholding lower court's factual findings and legal reasoning.

Απόφαση 568 / 2006 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 568/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Γεώργιο Βούλγαρη, Δημήτριο Κυριτσάκη, Αχιλλέα Νταφούλη και Ελένη Μαραμαθά, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 17 Φεβρουαρίου 2006, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. Δ. Σ. Ν., κατοίκου ... και 2. ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "ΑΣΠΙΣ ΠΡΟΝΟΙΑ Α.Ε.Α.Ζ.", που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Χαράλαμπο Καρρά, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Δ. S. R., 2. A. συζ. Δ. S. R., ατομικώς και ως νομίμων εκπροσώπων του ανηλίκου τέκνου τους D.-Σ. R. και 3. Αrian R. του Δ., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεράσιμο Απέργη, ο οποίος δήλωσε ότι ο ως άνω φερόμενος ως ανήλικος, αναιρεσίβλητος D. - Σ. R. του Δ., ενηλικιώθηκε πλέον και τον εκπροσωπεί ο ίδιος δια πληρεξουσίου εγγράφου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 9 Οκτωβρίου 2002 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3859/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 4232/2004 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 15 Σεπτεμβρίου 2004 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ελένη Μαραμαθά ανέγνωσε την από 18 Δεκεμβρίου 2005 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθμός 19 Κ.Πολ.Δ. λόγος αναιρέσεως για έλλειψη νομίμου βάσεως της αποφάσεως ιδρύεται, όταν δεν προκύπτουν σαφώς από το αιτιολογικό της τα περιστατικά τα αναγκαία για την κρίση στη συγκεκριμένη περίπτωση ως προς την συνδρομή των όρων και προϋποθέσεων της διατάξεως που εφαρμόσθηκε ή για τη μη συνδρομή τους που αποκλείει την εφαρμογή της, καθώς και όταν η απόφαση έχει ελλιπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες στο νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών, τα οποία έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης.

Αντίθετα δεν υπάρχει έλλειψη νόμιμης βάσεως όταν πρόκειται για ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και μάλιστα στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του εξαγομένου απ' αυτές πορίσματος, γιατί στην κρίση του αυτή το δικαστήριο προβαίνει ανέλεγκτα, κατά το άρθρο 561 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., εκτός αν δεν είναι σαφές το πόρισμα και για το λόγο αυτό γίνεται αδύνατος ο αναιρετικός έλεγχος.

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση, δέχθηκε ανελέγκτως τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Στις 4 Φεβρουαρίου 2002 και περί ώρα 12.50' ο γιός των δύο πρώτων εναγόντων και αδελφός των λοιπών (ήδη αναιρεσιβλήτων) E. R.., οδηγώντας την με αριθμό κυκλοφορίας ... δίκυκλη μοτοσυκλέτα του, εκινείτο στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας της Λεωφόρου Ηλιουπόλεως με κατεύθυνση προς Αθήνα.

Η λεωφόρος αυτή στο ύψος του Α' Νεκροταφείου Αθηνών είναι μονής κατευθύνσεως και αποτελείται από τρεις λωρίδες κυκλοφορίας. Την ίδια χρονική στιγμή, ο πρώτος εναγόμενος (ήδη αναιρεσείων) οδηγώντας την με αριθμό κυκλοφορίας ... δίκυκλη μοτοσυκλέτα του στην οποία συνεπέβαινε ο Ι. Β. εκινείτο επί της οδού ... (παρόδου της άνω λεωφόρου), η οποία κείται αριστερά της λεωφόρου σε σχέση με την πορεία των οχημάτων.

Όταν έφθασε στη συμβολή της Λεωφόρου Ηλιουπόλεως με την οδό Αγκύρας (όπου υπάρχει πινακίδα Ρ2 - STOP) εισήλθε στη λεωφόρο και συγκεκριμένα στην αριστερή λωρίδα για να κινηθεί προς Αθήνα. Η πορεία του όμως ήταν διαγώνια προς τα δεξιά και συγκεκριμένα κινήθηκε από την αριστερή λωρίδα ση μεσαία και από αυτή (μεσαία) προς τα δεξιά, όπου εκινείτο η μοτοσυκλέτα του E. R...

Στην τελευταία αυτή (δεξιά) λωρίδα εισήλθε τελικά αφού είχε διανύσει 90 μ. περίπου, επί της Λ. Ηλιουπόλεως, χωρίς προηγουμένως να καταστήσει έγκαιρα γνωστή την πρόθεσή του αυτή, έτσι ώστε να μην παρακωλύσει την κίνηση των λοιπών οχημάτων. Με τον τρόπο αυτό, όμως παρενεβλήθη στην πορεία της μοτοσυκλέτας του E. R.., ο οποίος εκινείτο εκείνη την στιγμή με ταχύτητα άνω των 50 χιλιομέτρων την ώρα, που είναι το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο στην περιοχή, με αποτέλεσμα να συγκρουσθούν αυτές, να ανατραπούν και να τραυματισθεί ο E. R.., ο οποίος υπέστη βαρειά κρανιοεγκεφαλική κάκωση εκ της οποίας και, ως μόνης ενεργού αιτίας, επήλθεν ο θάνατός του.

Πρέπει να σημειωθεί ότι ο πρώτος εναγόμενος, σύμφωνα με την 34059/2003 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών κηρύχθηκε ένοχος ανθρωποκτονίας από αμέλεια και του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 15 μηνών. Σύμφωνα με όσα προεκτέθηκαν το ανωτέρω ατύχημα οφείλεται σε συνυπαιτιότητα και των δύο οδηγών των μοτοσυκλετών και μάλιστα κατά ποσοστά 80% του πρώτου εναγόμενου και 20% του θανόντος.

Η συνυπαιτιότητα του θανόντος συνίσταται στο ότι εκινείτο με ταχύτητα μεγαλύτερη του επιτρεπομένου ανωτάτου ορίου και στο ότι δεν είχε τον έλεγχο του οχήματός του, ώστε να μπορεί σε κάθε στιγμή να εκτελεί τους απαιτούμενους χειρισμούς και στη συγκεκριμένη περίπτωση, αν δεν είχε αναπτύξει τόσο μεγάλη ταχύτητα θα μπορούσε να τροχοπεδήσει έγκαιρα ή να προβεί σε αποφευκτικό, προς τα αριστερά, ελιγμό (παραβ.

άρθ. 19 παρ. 1 και 20 παρ. 1 του ΚΟΚ). Η συνυπαιτιότητα του πρώτου εναγομένου συνίσταται στο ότι δεν οδηγούσε με σύνεση και διαρκώς τεταμένη την προσοχή του και στο ότι αν και είχε πρόθεση να αλλάξει λωρίδα κυκλοφορίας, δεν βεβαιώθηκε προηγουμένως ότι μπορεί να το πράξει χωρίς κίνδυνο ή παρακώλυση των λοιπών χρηστών της οδού και στη συγκεκριμένη περίπτωση του θανόντος, ο οποίος εκινείτο πίσω και δεξιά του, λαμβάνοντας υπόψη τη θέση, την κατεύθυνση και την ταχύτητά του και δεν κατέστησε έγκαιρα γνωστή την πρόθεσή του αυτή θέτοντας σε λειτουργία τους δεξιούς δείκτες πορείας του (παραβ.

άρθ. 12 παρ. 1 και 21 παρ. 1, 2 ΚΟΚ). Με βάση τις ως άνω παραδοχές το Εφετείο έκρινε συνυπαίτιους τους οδηγούς των μοτοποδηλάτων και δη κατά ποσοστό 80% τον ήδη αναιρεσείοντα και κατά 20% τον θανασίμως τραυματισθέντα E. R... Ακολούθως εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση που είχε δεχθεί συνυπαιτιότητα 85% και 15% αντιστοίχως και δέχθηκε την αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων ως ουσία βάσιμη κατά ένα μέρος.

Κρίνοντας ως άνω το Εφετείο διέλαβε επαρκείς και σαφείς αιτιολογίες ως προς το ζήτημα της υπαιτιότητος του αναιρεσείοντος οδηγού του μοτοποδηλάτου κατά το πιο πάνω αυτοκινητικό ατύχημα και τον εξ αιτίας αυτού (ατυχήματος) θανάσιμο τραυματισμό του οδηγού του ετέρου μοτοποδηλάτου, E. R... Ειδικότερα προσδιορίζει την ταχύτητα με την οποία εκινείτο το μοτοποδήλατο του τελευταίου (E. R..) ως ανώτερη από το επιτρεπόμενο όριο των 50 χλμ/ω.

Επίσης το Εφετείο διευκρινίζει ότι ο αναιρεσείων παρενεβλήθη στην πορεία του θανασίμως τραυματισθέντος οδηγού, τον οποίο δεν προειδοποίησε εγκαίρως για την στη λωρίδα του είσοδο με χρήση του προς τα δεξιά δείκτη πορείας ο ίδιος δε ο παθών δεν μπόρεσε λόγω της αυξημένης ταχύτητάς του να πραγματοποιήσει ελιγμό προς τα αριστερά ή να τροχοπεδήσει.

Δεχόμενο δε το Εφετείο ότι δεν ηδυνήθη να πραγματοποιήσει ελιγμό προς τα αριστερά λαμβάνει ως προϋπόθεση ότι ο ελιγμός αυτός ήταν εφικτός κατά το χρόνο του ατυχήματος.

Συνεπώς κρίνεται αβάσιμος ο μοναδικός λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως με τον οποίο προσάπτεται στην απόφαση η αιτίαση ότι υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθμός 19 Κ.Πολ.Δ. Περαιτέρω ο ίδιος λόγος ως προς την αιτίαση για αντιφατικές αιτιολογίες είναι αόριστος και συνεπώς απαράδεκτος γιατί δεν αναφέρονται στο αναιρετήριο ποιές είναι οι αντιφάσεις σε τι συνίσταται και από πού προκύπτουν. Κατά τα λοιπά ο ίδιος λόγος είναι απαράδεκτος γιατί από την επίκληση της πλημμέλειας του άρθρου 559 αριθμός 19 Κ.Πολ.Δ. πλήττει την εκτίμηση από το Εφετείο των συνιστώντων την ουσία της υποθέσεως πραγματικών περιστατικών, η οποία, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 561 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 15.09.2004 αίτηση των Δ. Ν. και της εταιρίας με την επωνυμία "Ασπίς Πρόνοια Α.Ε.Α.Ζ." για αναίρεση της 4232/2004 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων την οποία ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.-

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 8 Μαρτίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 22 Μαρτίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ