Legislator Case Law & Legislation
567/2014 AI generated

Supreme Court dismisses appeal against court ruling on property rights and right of first refusal.

Case Number 567/2014
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the Greek State's appeal against the Second Instance Court's decision rejecting the State's claim to a right of first refusal on a property. The State argued that the lack of an implementing decree prevented the exercise of this right, while the opposing parties contended the State had waived the objection. The court ruled that the Second Instance Court correctly accepted the State's admission regarding the inability to exercise the right, finding the appeal's legal grounds baseless.

Legislator headnote

AI generated

Articles 176, 183 of the Code of Civil Procedure; The Supreme Court holds that an appellate court may accept a party's admission regarding the legal consequences of a factual situation even if the admission concerns a legal fact, provided it does not contradict the overall case findings.

Keywords

AI generated
right of first refusal appeal admissibility admission of fact property rights implementing decree waiver of objection costs allocation

Cited Legislation

AI generated
Articles 176, 183 of the Code of Civil Procedure
Article 226, paragraphs 4, 575, section b of the Code of Civil Procedure
Article 576, paragraph 2 of the Code of Civil Procedure
Article 559, number 11 b and 14 of the Code of Civil Procedure
Article 22, paragraph 2 of Law 3693/1957

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 567 / 2014 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 567/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Γεράσιμο Φουρλάνο, Εμμανουήλ Κλαδογένη και Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 14 Οκτωβρίου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών, ο οποίος κατοικοεδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο Γεώργιο Βαμβακίδη, πάρεδρο του Νομικού συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. .

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Δ. Φ., κατοίκου ..., ατομικά και ως κληρονόμου της Β. Ά. Λ. και 2 Α. Κ., κατοίκου ..., από τους οποίους ο μεν πρώτος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο, ο δε δεύτερος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Τριμίντζιο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 26-6-2000 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Χαλκίδας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις428/2000 του ίδιου Δικαστηρίου και 33/2007 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά το αναιρεσείον με την από 22-2-2010 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Χρυσόστομος Ευαγγέλου, ανέγνωσε την από 2-11-2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Όπως προκύπτει από την υπ' αριθ. .../31-8-2011 έκθεση του δικαστικού επιμελητή Χαλκίδος …, ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, με πράξη ορισμού δικασίμου, καθώς και κλήση για συζήτηση για τη δικάσιμο της 12-11-2012, επιδόθηκε με επιμέλεια του αναιρεσείοντος, νομότυπα και εμπρόθεσμα, στον πρώτο των αναιρεσιβλήτων Δ.

Φ.. Κατά τη δικάσιμο της 12-11-2012 ο ως άνω αναιρεσίβλητος εμφανίστηκε δια του πληρεξουσίου του δικηγόρου Ιωάννη Τριμίντζιου και με αίτημα αυτού η υπόθεση αναβλήθηκε για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσης. Η αναβολή αυτή από το πινάκιο επέχει θέση κλήτευσης όλων των διαδίκων (άρθρα 226 παρ. 4, 575 εδ.

β' ΚΠολΔ). Επομένως, εφόσον ο πρώτος αναιρεσίβλητος δεν εμφανίστηκε κατά την ανωτέρω μετ' αναβολή δικάσιμο ούτε παραστάθηκε με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 ΚΠολΔ, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία του (άρθρο 576 παρ.2 ΚΠολΔ). Με την από 26-6-2000 αγωγή του το αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο εξέθετε ότι, με συμβόλαιο που μεταγράφηκε νόμιμα, ο πρώτος εναγόμενος και ήδη πρώτος αναιρεσίβλητος μεταβίβασε στον δεύτερο εναγόμενο και ήδη δεύτερο αναιρεσίβλητο το ανήκον σ' αυτόν ποσοστό 1/2 εξ αδιαιρέτου ενός οικοπέδου, το οποίο βρισκόταν εκτός σχεδίου της πόλεως της Χαλκίδας και "εντός ζώνης" και δεν ήταν άρτιο και οικοδομήσιμο, ότι η έκταση όπου βρίσκεται το πωληθέν ακίνητο ανήκει, σύμφωνα με το εγκεκριμένο Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο της πόλεως Χαλκίδας, στη συνοικία Δ, στην οποία δεν έχει υπάρξει πράξη εφαρμογής και η οποία έχει το χαρακτήρα οικιστικής περιοχής και ότι αυτό (το αναιρεσείον), παρά τη σχετική υπόμνηση του συντάξαντος το συμβόλαιο συμβολαιογράφου και παρά το προφανές έννομο συμφέρον του, αποστερήθηκε της δυνατότητας της, για λόγους δημόσιας ωφέλειας, ασκήσεως του δικαιώματος προτιμήσεως για την αγορά του εν λόγω ακινήτου που προβλέπεται από τη διάταξη του άρθρου 55 ν. 947/1979.

Ζήτησε δε να ακυρωθεί η μεταβίβαση που έγινε με το πιο πάνω συμβόλαιο. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο απέρριψε την αγωγή ως κατ' ουσίαν αβάσιμη με την αιτιολογία ότι ασκήθηκε κατά κατάχρηση του σχετικού δικαιώματος του αναιρεσείοντος. Μετά από έφεση του τελευταίου εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, με την οποία απορρίφθηκε αυτή (η έφεση) κατ' ουσίαν.

Με τον μοναδικό λόγο του αναιρετηρίου, που κατά το νοηματικό του περιεχόμενο υπάγεται στο άρθρο 559 αριθ. 11 β' και 14 ΚΠολΔ, προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο παρά τον νόμο έκρινε ότι οι εναγόμενοι παραδεκτά πρόβαλαν ενώπιον του πρωτοδικείου κατά τη δεύτερη (μετ' απόδειξη) συζήτηση της αγωγής την ως άνω ένσταση καταχρηστικής άσκησης του δικαιώματος, με την αιτιολογία ότι την μη έκδοση του προβλεπόμενου από την παρ. 10 του άρθρου 55 του ν. 947/1979 εκτελεστικού Διατάγματος, με το οποίο θα καθορίζονταν οι λεπτομέρειες εφαρμογής του άρθρου αυτού, συνομολογούσε το Δημόσιο με τις προτάσεις του, ενώ τέτοια ομολογία δεν επιδέχονται "νομικά γεγονότα", αλλά πραγματικά περιστατικά και έπρεπε να απορρίψει την ως άνω ένσταση ως απαράδεκτη.

σε κάθε δε περίπτωση παρά τον νόμο έλαβε υπόψη ομολογία του, η οποία δεν υπήρξε Όπως προκύπτει από το σύνολο των παραδοχών της προσβαλλόμενης απόφασης, το Εφετείο δεν δέχθηκε ομολογία του Δημοσίου ως προς αυτό καθ' εαυτό το νομικό γεγονός της μη δημοσίευσης του εκτελεστικού του ν. 947/1979 διατάγματος, την οποία θεώρησε δεδομένη, αφού στη σελίδα 12 της αποφάσεώς του αναφέρει "...Πλην, όμως, όπως συνομολογεί και το εκκαλούν, ακόμα έως σήμερα δεν έχουν εκδοθεί τα προβλεπόμενα από το άρθρο 55 παρ. 10 του ν. 947/1979 Προεδρικά Διατάγματα, με τα οποία καθορίζονται οι λεπτομέρειες για την εφαρμογή ...", αλλά δέχθηκε ομολογία ως προς την συνεπεία του γεγονότος αυτού μη δυνατότητα εν τοις πράγμασι άσκησης εκ μέρους του Δημοσίου του δικαιώματος προτίμησης, με την έννοια δε αυτή δέχθηκε ομολογία του Δημοσίου και ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, η οποία και πράγματι συνάγεται από το σύνολο των ισχυρισμών του.

Επομένως, ο ερευνώμενος αναιρετικός λόγος είναι αβάσιμος.

Κατ' ακολουθίαν, η κρινόμενη αίτηση πρέπει να απορριφθεί και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα, μειωμένα κατ' άρθρο 22 παρ. 2 του ν. 3693/1957, σε βάρος του αναιρεσείοντος ( άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 22-2-2010 αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου για αναίρεση της υπ' αριθ. 33/2007 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών (Μεταβατικής έδρας Χαλκίδος).

Καταδικάζει το αιτούν Ελληνικό Δημόσιο στα δικαστικά έξοδα του παρισταμένου δευτέρου των αναιρεσιβλήτων Α. Κ.., τα οποία ορίζει στο ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 4 Δεκεμβρίου 2013.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 10 Μαρτίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ