Supreme Court allows appeal against labor contract classification, remanding case for further examination of evidence.

Απόφαση 564 / 2025 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 564/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B2' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αριστείδη Βαγγελάτο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιωάννα Μαργέλλου - Μπουλταδάκη, Ιωάννη Δουρουκλάκη, Νίκη Κατσιαούνη και Μαρία Γιαννακοπούλου- Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο Κατάστημά του, στις 12 Νοεμβρίου 2024, με την παρουσία και της Γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ο. Τ. του Α., κατοίκου .... Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αντώνιο Ρουπακιώτη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., ο oποίος κατέθεσε προτάσεις. Της αναιρεσίβλητης: ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "... Α.Ε.", με τον διακριτικό τίτλο "...", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ελευθέριο Βλαχογιάννη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., ο oποίος κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-12-2018 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 288/2022 του ίδιου Δικαστηρίου και 870/2023 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 5-12-2023 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη από 5.12.2023 και με αριθ. κατάθ. ...2023 αίτηση αναίρεσης της αναιρεσείουσας κατά της αναιρεσίβλητης ανώνυμης εταιρείας προσβάλλεται η υπ' αριθ. 870/16.2.2023 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, που εκδόθηκε, αντιμωλία των διαδίκων, κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών- εργατικών διαφορών, κατόπιν άσκησης της από 10.6.2022 με αριθ.

καταθ. 65950/3292/2022 έφεσης της ενάγουσας και ήδη αναιρεσείουσας κατά της εκδοθείσας κατά την ίδια διαδικασία υπ' αριθ. 288/2022 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Η ως άνω απόφαση του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου εκδόθηκε επί της από 20.12.2018 με αριθ. καταθ. ...2018 αγωγής της ενάγουσας και ήδη αναιρεσείουσας, κατά της εναγόμενης και ήδη αναιρεσίβλητης ανώνυμης εταιρείας.

Με την ως άνω αγωγή της η ενάγουσα, αφού ισχυρίσθηκε ότι από το έτος 1993 συνδέθηκε με την εναγόμενη με ενιαία σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, ζήτησε να υποχρεωθεί η τελευταία να της καταβάλει για διαφορές δεδουλευμένων αποδοχών καθώς και για επιδόματα εορτών άδειας του χρονικού διαστήματος 2013-2018 τα αναγραφόμενα σε αυτή ποσά με το νόμιμο τόκο.

Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο έκρινε ότι η ενάγουσα συνδεόταν με την εναγόμενη με σύμβαση παροχής ανεξάρτητων υπηρεσιών και κατόπιν τούτου απέρριψε την αγωγή ως κατ' ουσίαν αβάσιμη. Το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, δικάζοντας την ως άνω έφεση της ενάγουσας, δέχθηκε τυπικά και απέρριψε κατ' ουσίαν την έφεση, επικυρώνοντας έτσι την πρωτόδικη απόφαση.

Η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα, ήτοι μέσα στην προθεσμία των δύο ετών από τη δημοσίευση της προσβαλλόμενης απόφασης (ενόψει του ότι οι διάδικοι δεν επικαλούνται ούτε προκύπτει επίδοση της προσβαλλόμενης απόφασης), δεδομένου ότι κατατέθηκε στη γραμματεία του Εφετείου Αθηνών στις 27.12.2023 και η προσβαλλόμενη απόφαση δημοσιεύθηκε στις 16.2.2023 (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564 παρ.3, 566 παρ.1 και 144 του ΚΠολΔ).

Είναι, συνεπώς, παραδεκτή (άρθρο 577 παρ. 1 του ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων της (άρθρ. 577 παρ. 3 ΚΠολΔ). Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 11 περίπτ. γ' του ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται και αν το Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν.

Από δε τις διατάξεις των άρθρων 106, 335, 338 έως 340 και 346 του ίδιου Κώδικα συνάγεται ότι το Δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να διαγνώσει την αλήθεια των πραγματικών ισχυρισμών, που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λάβει υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα που νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι.

Δεν επιβάλλεται όμως η διενέργεια ειδικής μνείας ή ξεχωριστής αξιολόγησης ενός εκάστου αποδεικτικού στοιχείου στην δικαστική απόφαση. Δεν αποκλείεται βεβαίως το Δικαστήριο της ουσίας να μνημονεύσει και εξάρει μερικά από τα αποδεικτικά μέσα, λόγω της, κατά την ελεύθερη κρίση του, μεγαλύτερης σημασίας τους, αρκεί για τον αναιρετικό έλεγχο να προκύπτει με βεβαιότητα το ότι από τη γενική, κατ' είδος αναφορά στα αποδεικτικά μέσα, καθίσταται βέβαιο ότι συνεκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα που υποβλήθηκαν στη κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας, χωρίς κανένα να παραλειφθεί (ΟλΑΠ 8/2016, 2/2008, 42/2002, ΑΠ 440/2024, 928/2023, 459/2023, 470/2022, 718/2021).

Για να ιδρυθεί ο ανωτέρω λόγος αρκεί, παρά τη βεβαίωση του δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, να καταλείπονται με βάση το όλο περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης αμφιβολίες για το αν το συγκεκριμένο αποδεικτικό μέσο λήφθηκε υπόψη και συνεκτιμήθηκε μαζί με τις υπόλοιπες αποδείξεις για το σχηματισμό δικανικής πεποίθησης επί ενός ουσιώδους ισχυρισμού (ΟλΑΠ 2/2008, ΑΠ 440/2024, 928/2023, 459/2023, 718/2021).

Η παράβαση της υποχρέωσης αυτής ιδρύει τον πιο πάνω αναιρετικό λόγο υπό την προϋπόθεση όμως ότι το πραγματικό γεγονός που επικαλείται ο διάδικος και αφορά το συγκεκριμένο αποδεικτικό μέσο ασκούσε ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης κατά την έννοια του άρθρου 335 του ΚΠολΔ, αφού μόνο ένα τέτοιο ουσιώδες γεγονός καθίσταται αντικείμενο απόδειξης (ΟλΑΠ 42/2002, ΑΠ 440/2024).

Για την πληρότητα του προβλεπόμενου από το ως άνω άρθρο λόγου αναίρεσης, που στηρίζεται στην παράλειψη του Δικαστηρίου της ουσίας να λάβει υπόψη του αποδεικτικό μέσο, πρέπει να εξειδικεύονται στο αναιρετήριο, κατά τρόπο που να προκύπτει η ταυτότητά τους, τα αποδεικτικά μέσα, που το Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη, ενώ αυτά προσκομίστηκαν νόμιμα, να προσδιορίζεται το περιεχόμενό τους, να αναφέρεται επίσης, ότι έγινε παραδεκτή επίκληση και προσκομιδή τους καθώς και ο ισχυρισμός προς απόδειξη του οποίου αυτό προσκομίσθηκε, προκειμένου να κριθεί εάν αυτός ήταν ουσιώδης για την έκβαση της δίκης και το αποδεικτικό μέσο χρήσιμο για την απόδειξη ή ανταπόδειξη αυτού (ΑΠ 242/2023, 376/2022, 1252/2022, 15/2021).

Περαιτέρω, μεταξύ των ως άνω αποδεικτικών μέσων περιλαμβάνονται τα έγγραφα και οι ένορκες βεβαιώσεις. Οι ένορκες βεβαιώσεις, οι οποίες αποτελούν ιδιαίτερο και αυτοτελές αποδεικτικό μέσο σε σχέση με τα έγγραφα, πρέπει να μνημονεύονται σαφώς στην απόφαση ότι λήφθηκαν υπόψη, άλλως θεμελιώνεται ο παραπάνω λόγος αναίρεσης (ΑΠ 1570/2017, 309/2016).

Ειδικότερα, όταν πρόκειται για ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον Ειρηνοδίκη ή συμβολαιογράφου, για να είναι ορισμένος ο από τον αριθμό 11γ'του άρθρου 559 του ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης πρέπει να αναφέρεται στο αναιρετήριο, μεταξύ άλλων, ότι κλητεύθηκε ο αντίδικος και προσκομίστηκε με επίκληση στο Δικαστήριο της ουσίας η έκθεση επίδοσης από την οποία προκύπτει η ημερομηνία και ο χρόνος κλήτευσης του (ΑΠ 1685/2024, 677/2019, 675/2019, 1683/2017, 1821/2008).

Στην προκειμένη περίπτωση, με τους όγδοο, δωδέκατο και έβδομο λόγους αναίρεσης από τον αριθμό 11γ'του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, που επιτρεπτά ερευνώνται αρχικά, εφόσον ο Άρειος Πάγος δεν δεσμεύεται από τη σειρά των λόγων αναίρεσης που καθορίζουν οι διάδικοι (ΑΠ 1466/2021, 1446/2018) η αναιρεσείουσα προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια ότι κατά τη διατύπωση του αποδεικτικού της πορίσματος δεν έλαβε υπόψη:

Α.α) Τις με ημερομηνία 12.1.2012, 3.12.2012, 13.1.2016, 30.11.2017 και 9.1.2017, ομοίου περιεχομένου, βεβαιώσεις της αναιρεσίβλητης, που είχε επικαλεστεί με τις προτάσεις της ενώπιον του Πρωτοδικείου και του Εφετείου, στις οποίες βεβαιώνεται ότι αυτή (αναιρεσείουσα) "[...]συνεχίζει να είναι η ανταποκρίτρια για το ... Α.Ε.- στο Παρίσι για το έτος[...] " και β) όλες τις βεβαιώσεις αποδοχών του Πρακτορείου από τις οποίες προσκομίστηκαν εκείνες που αφορούσαν τα έτη 2008-2016, στις οποίες αυτή (αναιρεσείουσα) αναφέρεται ως" δικαιούχος μισθωτός"(όγδοος λόγος αναίρεσης).

Β.α) Τα πρακτικά της πρωτόδικης δίκης, στα οποία περιέχεται η κατάθεση της μάρτυρα Θ. Π. και β) τις υπ' αριθμ. ...2019 ένορκες βεβαιώσεις των δημοσιογράφων Β. Κ., Τ. Τ. και Δ. Τ., αντίστοιχα, αφού το περιεχόμενό τους, (όλων των ως άνω εγγράφων), το οποίο επιλεκτικά εκθέτει, είναι αντίθετο προς τις παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης σε ότι αφορά την ιδιότητα αυτής(αναιρεσείουσας) ως μόνιμης και μόνης ανταποκρίτριας της εναγόμενης ήδη αναιρεσίβλητης στο Παρίσι, την εξάρτησή της από την τελευταία και τη συνεχή εποπτεία και έλεγχο των προϊσταμένων της κατά την παροχή των υπηρεσιών της(12ος λόγος αναίρεσης).

Οι λόγοι αυτοί είναι απαράδεκτοι λόγω αοριστίας και πρέπει να απορριφθούν. Συγκεκριμένα, ο όγδοος λόγος γιατί δεν αναφέρεται ο ισχυρισμός προς απόδειξη του οποίου τα αναφερόμενα σε αυτόν έγγραφα προσκομίσθηκαν, προκειμένου να κριθεί αν αυτός ήταν ουσιώδης για την έκβαση της δίκης και ο δωδέκατος λόγος γιατί, όσον αφορά τη μη λήψη υπόψη της κατάθεσης της μάρτυρα Θ.

Π., που περιέχεται στα πρακτικά του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, δεν προσδιορίζεται το περιεχόμενό της παρά μόνον γίνεται επιλεκτή αναφορά του, ενώ όσον αφορά τις ένορκες βεβαιώσεις, γιατί δεν προσδιορίζεται το περιεχόμενό τους, αλλά γίνεται επιλεκτική και μόνον αναφορά του και Γ) ότι δεν έλαβε υπόψη ενώ, σε κάθε περίπτωση καταλείπονται αμφιβολίες ως προς το εάν έλαβε υπόψη, για τη διαμόρφωση του αποδεικτικού της πορίσματος ότι αυτή δεν συνδεόταν με την αναιρεσίβλητη με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αλλά με σύμβαση παροχής ανεξάρτητων υπηρεσιών, αποδεικτικά μέσα που η ίδια (αναιρεσείουσα) νόμιμα επικαλέστηκε και προσκόμισε τόσο στον πρώτο όσο και στο δεύτερο βαθμό και συγκεκριμένα:

α) το από 29.8.2016 ηλεκτρονικό μήνυμα που απέστειλε ο αρμόδιος διευθυντής σύνταξης της εναγόμενης ήδη αναιρεσίβλητης ανώνυμης εταιρείας Π. Δ., μεταξύ άλλων ανταποκριτών και στην ίδια (ενάγουσα ήδη αναιρεσείουσα), με το οποίο τους ενημέρωνε ότι η συνάδελφός τους Κ. Η. αναλαμβάνει, μεταξύ άλλων, να μεταφέρει σε αυτούς τα θέματα με τα οποία η εναγόμενη ήδη αναιρεσίβλητη τους ζητά να ασχοληθούν β) τις πιο κάτω με ημερομηνίες: 4.1.2017, 9.1.2017, 16.1.2017, 18.1.2017, 7.2.2017(ώρα 10.20), 7.2.2017 (ώρα 10.35), 9.3.2017, 13.3.2017 (ώρα 9.58), 13.3.2017 (ώρα13.55), 14.3.2017, 16.3.2017, 17.3.2017, 30.3.2017, 31.3.2017, 7.4.2017, 10.4.2017(ώρα 11.43), 24.4.2017 (ώρα 9.32), 28.4.2017, 9.5.2017, 25.5.2017, 26.5.2017, 31.5.2017, 7.6.2017, 12.6.2017, 28.8.2017, 8.9.2017 (ώρα 10.23), 11.10.2017, 16.10.2017, 24.1.2019, 5.2.2019, 6.2.2019 και 9.2.2019 ηλεκτρονικές επιστολές της διεύθυνσης της εναγόμενης ήδη αναιρεσίβλητης προς τους ανταποκριτές της, μεταξύ των οποίων και στην ίδια την ενάγουσα ήδη αναιρεσίβλητη και γ) τα πιο κάτω με ημερομηνίες: 6.9.2016, 3.2.2017, 16.2.2017,17.2.2017, 20.2.2017, 22.2.2017, 1.3.2017(ώρα 10.14), 1.3.2017 (ώρα 11.6), 2.3.2017 (ώρα 9.48), 3.3.2017 (ώρα 10.48), 16.3.2017 (ώρα 12.42),16.3.2017 (ώρα12.46), 22.3.2017, 4.4.2017, 10.4.2017(ώρα 10.23), 11.4.2017 (ώρα 9.55), 24.4.2017 (ώρα 10.02), 24.4.2017 (ώρα 12.59), 8.6.2017, 28.8.2017 και 8.9.2017(ώρα 10.37) μηνύματα ηλεκτρονικής αλληλογραφίας που απέστειλε στην ενάγουσα ήδη αναιρεσείουσα είτε η προαναφερθείσα δημοσιογράφος της εναγόμενης ήδη αναιρεσίβλητης Κ.

Η. είτε ο Πρόεδρος αυτής Μ.. Ψ., από τα οποία προκύπτει ότι αυτή (αναιρεσείουσα), κατά την προσφορά των υπηρεσιών της στην εναγόμενη ήδη αναιρεσίβλητη, δεχόταν από την τελευταία εντολές και οδηγίες οποιαδήποτε ημέρα και ώρα για τα ζητήματα με τα οποία, στα πλαίσια προσφοράς των ως άνω υπηρεσιών όφειλε να ασχοληθεί, στοιχεία τα οποία ασκούν ουσιώδη επιρροή, όσον αφορά το κρίσιμο ζήτημα, αν η εναγόμενη ήδη αναιρεσίβλητη ασκούσε ή όχι σε αυτήν εποπτεία κατά την άσκηση των καθηκόντων της, ώστε στη συνέχεια να προκύψει, αν συνδεόταν με την εναγόμενη ήδη αναιρεσίβλητη με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας ή ανεξάρτητων υπηρεσιών, όπως δέχθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση (έβδομος λόγος αναίρεσης).

Από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης(άρθρο 561 παρ. 2 του ΚΠολΔ) προκύπτει ότι το Εφετείο, προκειμένου να καταλήξει στο αποδεικτικό πόρισμα, ότι η ενάγουσα ήδη αναιρεσείουσα κατά την προσφορά των υπηρεσιών της στην εναγόμενη ήδη αναιρεσίβλητη δεν τελούσε υπό τον έλεγχο και την εποπτεία της τελευταίας σε σχέση με την έκταση και το είδος της ειδησεογραφικής κάλυψης που παρείχε, αλλά μόνο για την αξιοπιστία και την ποιότητα των κειμένων της, (το οποίο δεν συνιστά εποπτεία στην άσκηση των καθηκόντων της) και συνακόλουθα ότι η ένδικη μεταξύ των διαδίκων σύμβαση είχε το χαρακτήρα σύμβασης παροχής ανεξάρτητων υπηρεσιών και όχι εξαρτημένης εργασίας, βεβαιώνει ρητά στο 3ο φύλλο της προσβαλλομένης απόφασης ότι έλαβε υπόψη και όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα, που οι διάδικοι προσκόμισαν και επικαλέστηκαν.

Όμως, παρά τη γενική αυτή διαβεβαίωση, [ενόψει του ότι τα ως άνω έγγραφα, ούτε μνημονεύονται ειδικά στην απόφαση, ούτε και αντικρούονται, αλλά ούτε και άμεση ή έμμεση αναφορά στο περιεχόμενό τους γίνεται], δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη τα παραπάνω κρίσιμα έγγραφα, αν και πράγματι, όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση των με ημερομηνία 6 Δεκεμβρίου 2022 προτάσεων της ενάγουσας-εκκαλούσας ήδη αναιρεσείουσας ενώπιον του Εφετείου Αθηνών (σελ. 8 έως 17 αυτών), αυτή τα προσκόμισε και τα επικαλέστηκε, παρά την αποδεικτική τους σπουδαιότητα, αφού τα προκύπτοντα εξ αυτών περιστατικά δεν συμπορεύονται με τη ρητή παραδοχή της προσβαλλόμενης απόφασης, σύμφωνα με την οποία η ενάγουσα-εκκαλούσα ήδη αναιρεσείουσα "[...] για τις προσφερόμενες, δε, υπηρεσίες της δεν τελούσε υπό τον έλεγχο και την εποπτεία του Πρακτορείου ούτε εν σχέσει με την έκταση και το είδος της ειδησεογραφικής κάλυψης[...]".

Επομένως, πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος κατ' ουσίαν ο έβδομος λόγος της αίτησης αναίρεσης, με τον οποίο προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από τον αριθμό 11γ' του άρθρου 559 του ΚΠολΔ πλημμέλεια , η αναιρετική εμβέλεια του οποίου οδηγεί στην παραδοχή της αίτησης αναίρεσης και καθιστά πλέον αλυσιτελή την εξέταση των πρώτου(1ου, 1α), δεύτερου, τρίτου (3ου, 3α), τέταρτου (4ου,4α,4β), πέμπτου, έκτου, ένατου, δέκατου και ενδέκατου (11ου, 11α) λόγων αναίρεσης (ΑΠ 1474/2022, πρβλ.

ΑΠ 301/2018). Κατόπιν των ανωτέρω, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση κατά παραδοχή του έβδομου λόγου αναίρεσης και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, η σύνθεση του οποίου είναι δυνατή από άλλο Δικαστή εκτός από εκείνον που δίκασε προηγουμένως (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ).

Τέλος πρέπει να καταδικασθεί η αναιρεσίβλητη ανώνυμη εταιρεία, λόγω της ήττας της, στη πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσείουσας, που παραστάθηκε και κατέθεσε προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημα αυτής (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2του ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΝΑΙΡΕΙ την υπ' αριθμ. 870/16.2.2023 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών .

ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλο Δικαστή.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την αναιρεσίβλητη στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων τριακοσίων (2.300) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 11 Φεβρουαρίου 2025.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 28 Μαρτίου 2025.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ