Legislator Case Law & Legislation
564/2016 AI generated

Supreme Court dismisses appeal due to defendants' procedural absence and lack of legal representation.

Case Number 564/2016
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Inadmissible

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court declared the appeal inadmissible because the defendants failed to appear in court and were not legally represented. The court found that the appellant did not prove it had properly summoned the absent defendants for the hearing dates in question. Consequently, the proceedings were terminated without a substantive review of the appeal's merits.

Legislator headnote

AI generated

Articles 94(1) and 104 of the Code of Civil Procedure; Parties must appear with a lawyer, and failure to appear or lack of valid representation renders the hearing inadmissible.

Keywords

AI generated
Code of Civil Procedure legal representation procedural absence inadmissible appeal court summons Greek Supreme Court civil litigation

Cited Legislation

AI generated
Article 94(1) of the Code of Civil Procedure
Article 104 of the Code of Civil Procedure

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 564 / 2016 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 564/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους δικαστές: Ευφημία Λαμπροπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χριστόφορο Κοσμίδη, Στυλιανή Γιαννούκου, Χαράλαμπο Μαχαίρα και Σοφία Καρυστηναίου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του στις 20 Σεπτεμβρίου 2016, με την παρουσία και της γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου με την επωνυμία "Οργανισμός Προσχολικής Αγωγής, Αθλητισμού και Πρόνοιας Δήμου …", που εδρεύει στο … και εκπροσωπείται νόμιμα, ως καθολικού διαδόχου του νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου με την επωνυμία "Παιδικοί Σταθμοί (πρώην ΙΒΣΑ) Δήμου …", το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Σιουρούνη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Σ. Κ. του Μ., 2) Α. Τ. του Χ., 3) Ε. Φ. του Γ., 4) Π. Κ. του Σ., 5) Α. Ρ. του Κ., 6) Ν. Α. του Γ., 7) Α. Τ. του Α., 8) Ά. Γ. του Ν., 9) Ε. Σ. του Π., 10) Σ. Κ. του Ν., 11) Α. Τ. του Α., 12) Σ. Μ. του Α., 13) Δ. Ζ. του Α., 14) Δ. Κ. του Ν. και 15) Α. Τ. του Δ., κατοίκων ..., οι οποίοι δεν εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 27-12-2006 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Περιστερίου.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 156/2007 του ίδιου δικαστηρίου και 993/2012 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 10-7-2013 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο το αναιρεσείον όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Στυλιανή Γιαννούκου ανέγνωσε την από 4-3-2014 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την αναβολή (αναστολή) εκδίκασης επί του πρώτου λόγου της αίτησης μέχρι την έκδοση απόφασης της Πλήρους Ολομέλειας του Αρείου Πάγου για το ζήτημα που έχει παραπεμφθεί σ’ αυτή με την 2233/2013 απόφαση του Β1 τμήματος αυτού και την απόρριψη του δεύτερου λόγου αυτής.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη των αναιρεσιβλήτων στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 94 παρ. 1, 96 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ. (όπως τα άρθρα αυτά ισχύουν μετά την αντικατάστασή τους από την παρ. 7 άρθρου 6 ν. 4055/2012 και την παρ. 2 άρθρου 7 ν. 3994/2011, αντιστοίχως) και 104 ίδιου κώδικα προκύπτουν τα ακόλουθα: α) Στα πολιτικά δικαστήρια και μάλιστα στον Άρειο Πάγο οι διάδικοι έχουν υποχρέωση να παρίστανται με πληρεξούσιο δικηγόρο.

β) Η πληρεξουσιότητα δίνεται είτε με συμβολαιογραφική πράξη είτε με προφορική δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά ή στην έκθεση είτε με ιδιωτικό έγγραφο, εφόσον η υπογραφή εκείνου που παρέχει την πληρεξουσιότητα βεβαιώνεται από δημόσια, δημοτική ή άλλη αρμόδια αρχή ή από δικηγόρο, μπορεί δε να αφορά ορισμένες ή όλες τις δίκες εκείνου που την παρέχει και πρέπει να αναγράφει τα ονόματα των πληρεξουσίων.

γ) Για τις προπαρασκευαστικές πράξεις και τις κλήσεις έως τη συζήτηση στο ακροατήριο θεωρείται ότι υπάρχει πληρεξουσιότητα, ενώ για τη συζήτηση στο ακροατήριο απαιτείται ρητή πληρεξουσιότητα και αν αυτή δεν υπάρχει κηρύσσονται άκυρες όλες οι πράξεις, ακόμη και εκείνες που είχαν γίνει προηγουμένως. δ) Αν ο διάδικος δεν εκπροσωπείται από πληρεξούσιο δικηγόρο, όπου είναι υποχρεωτική η παράστασή του ή παρίσταται με δικηγόρο και δεν αποδεικνύεται η ύπαρξη ρητής πληρεξουσιότητας που απαιτείται κατά τη συζήτηση της υποθέσεως και την ύπαρξη της οποίας αυτεπαγγέλτως ερευνά το δικαστήριο, ο διάδικος αυτός θεωρείται δικονομικώς απών.

Εξάλλου από τις διατάξεις των άρθρων 108, 110 παρ. 2, 498 παρ.1, 568 παρ.1 και 2 και 576 παρ.1-3 ΚΠολΔ. προκύπτει ότι αν κατά τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δεν μετάσχει με τον προσήκοντα τρόπο σ’ αυτή κάποιος διάδικος, το δικαστήριο ερευνά αυτεπαγγέλτως ποιος από τους διαδίκους επισπεύδει τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης και αν τη συζήτησή της επέσπευσε εγκύρως ο απολειπόμενος διάδικος κλητεύοντας νόμιμα και εμπρόθεσμα τους λοιπούς ή κλητεύθηκε ο ίδιος νόμιμα και εμπρόθεσμα από τον επισπεύδοντα τη συζήτηση άλλο διάδικο, η υπόθεση συζητείται σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι, ενώ σε αποφατική περίπτωση κηρύσσεται απαράδεκτη η συζήτηση (ΟλΑΠ 14/2015).

Περαιτέρω κατά τις διατάξεις του άρθρου 226 παρ. 4 εδ. γ’ και δ’ ΚΠολΔ, που εφαρμόζονται και στην αναιρετική δίκη (άρθρο 575 παρ.1 εδ. β’ ΚΠολΔ), αν η συζήτηση αναβληθεί, ο γραμματέας οφείλει αμέσως μετά το τέλος της συνεδρίασης να μεταφέρει την υπόθεση στη σειρά των υποθέσεων που πρέπει να συζητηθούν κατά τη δικάσιμο που ορίσθηκε, κατά την οποία δεν χρειάζεται νέα κλήση του διαδίκου προς εμφάνιση, η δε αναγραφή της υπόθεσης στο πινάκιο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων.

Ωστόσο κατά την έννοια των τελευταίων αυτών διατάξεων η αναβολή της συζήτησης και η αναγραφή της υπόθεσης στο πινάκιο του δικαστηρίου για τη μετ’ αναβολή δικάσιμο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων για τη δικάσιμο αυτή και επομένως δεν χρειάζεται νέα κλήση του απολειπόμενου κατ’ αυτή διαδίκου εφόσον αυτός είτε είχε επισπεύσει ο ίδιος τη συζήτηση της υπόθεσης κατά την αρχική δικάσιμο είτε είχε νόμιμα κλητευθεί να παραστεί κατά την αρχική δικάσιμο είτε είχε σε κάθε περίπτωση νόμιμα παραστεί κατ’ αυτή, οπότε με τη νόμιμη παράστασή του χωρίς εναντίωσή του καλύφθηκε η τυχόν ακυρότητα της κλήτευσής του για την αρχική δικάσιμο.

Διαφορετικά η αναβολή της συζήτησης και η αναγραφή της υπόθεσης στο πινάκιο του δικαστηρίου για τη μετ’ αναβολή δικάσιμο δεν ισχύει ως κλήτευση του απολειπόμενου κατ’ αυτή διαδίκου. (ΑΠ 142/2016). Οι διατάξεις αυτές εφαρμόζονται και στην περίπτωση αυτεπάγγελτης αναβολής της συζητήσεως από τον Άρειο Πάγο, υπό την προϋπόθεση της παρουσίας όλων των διαδίκων κατ’ αυτήν.

Η αυτεπάγγελτη από το πινάκιο αναβολή της συζητήσεως στην αναιρετική διαδικασία, στην περίπτωση που απουσιάζει κάποιος από τους διαδίκους, προϋποθέτει και θεωρείται ότι χορηγείται υπό τον όρο κλητεύσεως αυτού για την οριζόμενη νέα δικάσιμο από τον αντίδικό του, ο οποίος επιθυμεί τη συζήτηση κατά την οριζόμενη νέα αυτή δικάσιμο.

Και τούτο διότι στη δίκη για την αναίρεση ο Άρειος Πάγος μπορεί και αυτεπαγγέλτως να αναβάλλει τη συζήτηση της υποθέσεως πριν από την έναρξή της, ενώ τέτοια δυνατότητα δεν παρέχεται στα δικαστήρια της ουσίας και επί πλέον προκειμένου αυτός που απουσίασε να μη στερηθεί το δικαίωμα της ακροάσεως. Συνακόλουθα, αν δεν έχει γίνει τέτοια κλήτευση και δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος σ’ αυτήν κανονικά ο αντίδικος του επιθυμούντος τη συζήτηση, αυτή κηρύσσεται απαράδεκτη (ΟλΑΠ 1689/1983, ΟλΑΠ 1690/1983, ΑΠ 1646/2013).

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την παραδεκτή, κατά το άρθρο 561 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων, η υπό κρίση αίτηση του νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου με την επωνυμία "Παιδικοί Σταθμοί (πρώην ΙΒΣΑ) Δήμου …" για αναίρεση της 993/2012 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών προσδιορίσθηκε να εκδικασθεί κατά τη δικάσιμο της 18-3-2014, οπότε ανεβλήθη οίκοθεν (μέχρις εκδόσεως αποφάσεως της Πλήρους Ολομέλειας του Αρείου Πάγου για το ζήτημα που είχε παραπεμφθεί σ’ αυτή με την 2233/2013 απόφαση του τμήματος αυτού και είχε ήδη οριστεί δικάσιμος προς συζήτησή της η 10-4-2014) για τη δικάσιμο της 21-10-2014 και στη συνέχεια ομοίως οίκοθεν για την ίδια αιτία για τις δικασίμους της 19-5-2015 και της 2-2-2016, κατά την οποία αναβλήθηκε για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο.

Κατ’ αυτήν, όπως προκύπτει από τα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά και κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του σχετικού πινακίου, εμφανίσθηκε μόνο το αναιρεσείον, ενώ δεν εμφανίσθηκαν οι αναιρεσίβλητοι ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο ούτε με δήλωση κατά το άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

Από την έρευνα του φακέλου της δικογραφίας δεν προκύπτει όμως ποιος από τους διαδίκους επέσπευσε εγκύρως τη συζήτηση της κρινομένης υποθέσεως κατά την αρχική δικάσιμο ούτε αν το παριστάμενο αναιρεσείον κλήτευσε νόμιμα και εμπρόθεσμα τους απολειπομένους αναιρεσιβλήτους για την αρχική δικάσιμο ούτε αν τυχόν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα απ’ αυτούς, ελλείψει οποιασδήποτε σχετικής εκθέσεως επιδόσεως του δικογράφου της αιτήσεως αναιρέσεως και κλήσεως προς συζήτηση για τη δικάσιμο αυτή, για τα οποία το αναιρεσείον ουδέν αναφέρει στις από 14-3-2014 έγγραφες προτάσεις του.

Επί πλέον, προκειμένης "οίκοθεν" αναβολής, ουδόλως προκύπτει κλήτευση των έβδομης, δεκάτου τετάρτου και δεκάτης πέμπτης αναιρεσιβλήτων Α. Τ., Δ. Κ. και Α. Τ. αντίστοιχα, (οι οποίοι ήσαν απόντες κατά τη δικάσιμο της 18-3-2014) για την επόμενη μετ’ αναβολή δικάσιμο της 21-10-2014, ούτε κλήτευση των λοιπών δέκα τεσσάρων αναιρεσιβλήτων (πλην της πρώτης τούτων Σ.

Κ.) οι οποίοι ήσαν απόντες κατά τη δικάσιμο της 21-10-2014 για την επόμενη δικάσιμο της 19-5-2015, όπως τούτα προκύπτουν από την παραδεκτή επισκόπηση του πινακίου αναιρετικών υποθέσεων των εν λόγω δικασίμων και για τα οποία ομοίως ουδέν αναφέρει το παριστάμενο αναιρεσείον στις ρηθείσες έγγραφες προτάσεις του.

Τέλος κατά τη δικάσιμο της 2-2-2016, κατά την οποία η συζήτηση αναβλήθηκε για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, οι αναιρεσίβλητοι φέρονται ότι εκπροσωπήθηκαν από το δικηγόρο Ν. Σ. προς τον οποίο όμως ουδόλως προκύπτει η χορήγηση πληρεξουσιότητας εκ μέρους των κατά ένα των ρηθέντων νομίμων τρόπων ούτε η εξουσία εκπροσωπήσεώς των ενώπιον του δικαστηρίου αυτού, την ύπαρξη των οποίων αυτεπαγγέλτως ερευνά το δικαστήριο.

Συνεπώς οι αναιρεσίβλητοι κατά την τελευταία αυτή δικάσιμο ήσαν δικονομικώς απόντες, χωρίς ομοίως να προκύπτει κλήτευσή των για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο. Συνακόλουθα, και σύμφωνα με όσα εκτέθηκαν στην προηγηθείσα μείζονα σκέψη, πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της κρινομένης αιτήσεως ως προς όλους τους διαδίκους.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 10-7-2013 αιτήσεως για αναίρεση της 993/2012 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 4 Οκτωβρίου 2016.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 31 Οκτωβρίου 2016.

H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ H ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ