Supreme Court allows appeal against lower court dismissal of technology transfer contract claim due to procedural error.

Απόφαση 564 / 2007 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 564/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καλαμίδα, Δημήτριο Κανελλόπουλο, Διονύσιο Γιαννακόπουλο και Χαράλαμπο Δημάδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 8 Ιανουαρίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Γιαννέλη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ....., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παναγιώτη Τσόγια, ο οποίος ανακάλεσε την από 15-12-2006 δήλωσή του εκ του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

Της αναιρεσίβλητης : Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΘΕΑΜΑΤΟΣ STAR CHANNEL ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗ ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους της Μιχαήλ Ανδρεοπούλη και Θεμιστοκλή Σκούρα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30-3-1995 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 2913/1996 προδικαστική, 9188/2001 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 7362/2003 μη οριστική, 4096/2005 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί ο αναιρεσείων με την από 2 Ιουνίου 2006 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Δημάδης ανέγνωσε την από 28 Δεκεμβρίου 2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, οι πληρεξούσιοι της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι.Επειδή, στο άρθρο 21§1 του ν. 1733/1987 με τον τίτλο "Μεταφορά τεχνολογίας, εφευρέσεις, τεχνολογική καινοτομία και σύσταση Επιτροπής Ατομικής Ενέργειας" ορίζονται τα εξής: "Με την σύμβαση μεταφοράς τεχνολογίας ο δότης τεχνολογίας υποχρεούται να παρέχει στον δέκτη τεχνολογία και ο δέκτης να καταβάλλει το συμφωνημένο τίμημα.

Ως παροχή τεχνολογίας για την εφαρμογή του άρθρου αυτού νοούνται ιδίως τα εξής: α) Η άδεια εκμετάλλευσης διπλωμάτων και πιστοποιητικών υποδείγματος χρησιμότητας. β) Η μεταβίβαση διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας και πιστοποιητικών υποδείγματος χρησιμότητας. γ) Η παροχή τεχνικών κατασκευαστικών οδηγιών, σχεδίων ή υπηρεσιών.

δ) Η παροχή υπηρεσιών οργάνωσης και διοίκησης, καθώς και ειδικευμένων συμβουλευτικών υπηρεσιών ή υπηρεσιών παρακολούθησης και ελέγχου. ε) Η ανακοίνωση βιομηχανικών απορρήτων με σχέδια, διαγράμματα, υποδείγματα, πρότυπα, οδηγίες, αναλογίες, συνθήκες, διαδικασίες, προδιαγραφές και τρόπους παραγωγής προϊόντων που αναφέρονται στην παραγωγική εκμετάλλευση.

Τέτοια βιομηχανικά απόρρητα αποτελούν κυρίως οι τεχνικές πληροφορίες, στοιχεία ή γνώσεις που αφορούν σε μεθόδους, εμπειρίες ή δεξιοτεχνίες που έχουν πρακτική εφαρμογή ιδιαίτερα στην παραγωγή αγαθών και παροχή υπηρεσιών, εφόσον δεν έχουν γίνει ευρύτερα γνωστά. στ) Η από κοινού έρευνα, η ανάπτυξη νέας τεχνολογίας, επιδεικτικών ή πειραματικών προγραμμάτων ή έργων.

ζ) Η παροχή τεχνικής βοήθειας με την μορφή ενημέρωσης, καθοδήγησης και κατάρτισης προσωπικού." Περαιτέρω με το άρθρο 22 του ιδίου νόμου ορίζεται ότι: Η σύβαση μεταφοράς τεχνολογίας υποβάλλεται από το συμβαλλόμενο η τους συμβαλλόμενους που έχουν κατοικία ή έδρα στην Ελλάδα, μέσα σε ένα μήνα από την κατάρτισή της, στον ΟΒΙ και εφαρμόζονται παράλληλα οι διατάξεις του ν.1360/1983 (ΦΕΚ 65)(§1).

Η σύμβαση καταχωρίζεται στο μητρώο μεταφοράς τεχνολογίας. Οι καταχωριζόμενες συμβάσεις μεταφοράς τεχνολογίας ή τα στοιχεία του κατά την παράγραφο 5 εντύπου τηρούνται απόρρητα (§2). Ο υπόχρεος ή οι υπόχρεοι για καταχώρηση σύμβασης μεταφοράς τεχνολογίας μπορούν είτε να καταθέσουν αντίγραφο της σύμβασης είτε να συμπληρώσουν το κατά την παράγραφο 5 ειδικό έντυπο.

Αγωγή ή αίτηση σε δικαστήριο που αφορά οποιαδήποτε διαφορά μεταξύ των συμβαλλομένων, η οποία απορρέει από σύμβαση μεταφοράς τεχνολογίας, δεν συζητείται χωρίς βεβαίωση του ΟΒΙ ότι τηρήθηκε η διάταξη της παραγράφου αυτής. (§4)". Από τις παρατεθείσες διατάξεις συνάγονται τα εξής: α) Η έννοια της τεχνολογίας, στα πλαίσια του άρθρου 21§1 του ν. 1733/1987, έχει ευρύ εννοιολογικό περιεχόμενο, στο οποίο εμπίπτει κάθε μέθοδος ή τεχνική γνώση, δια των οποίων λαμβάνει χώρα διαμόρφωση και μετασχηματισμός πρώτης ύλης, εργασίας πηγής ενέργειας, σε προϊόν ή υπηρεσία.

Κάθε στοιχείο που συνιστά αντικείμενο τεχνικής, βιομηχανικής ή εμπορικής πληροφορίας, γνώσεως και εφαρμογής περιλαμβάνεται στο εννοιολογικό περιεχόμενο της τεχνολογίας και μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο της στο ανωτέρω άρθρο αναφερόμενης συμβάσεως. β) Η καταχώρηση των συναπτομένων συμβάσεων μεταφοράς τεχνολογίας στο μητρώο μεταφοράς τεχνολογίας που τηρείται από τον Οργανισμό Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας, δεν λειτουργεί ως συστατικός ή αποδεικτικός τύπος των εν λόγω συμβάσεων, η δε τήρηση της υποχρεώσεως του ή των συμβαλλομένων να καταθέσουν αντίγραφο αυτών στα αρμόδια διοικητικά όργανα προς καταχώρισή των στο ανωτέρω μητρώο, υπαγορευθείσα από λόγους γενικοτέρου δημοσίου συμφέροντος, προκειμένου τα όργανα της πολιτείας να γνωρίζουν την ύπαρξη και μεταφορά τεχνολογίας που επιδρά στις γενικότερες κοινωνικοοικονομικές εξελίξεις, θεσπίζεται ως όρος του παραδεκτού της συζητήσεως της αγωγής ή οποιασδήποτε άλλης αιτήσεως προς παροχή εννόμου προστασίας, εχούσης ως νομικό αντικείμενο την διάγνωση αξιώσεων, οι οποίες εκπηγάζουν από σύμβαση μεταφοράς τεχνολογίας.

Η προϋπόθεση αυτή του παραδεκτού της συζητήσεως αρκεί να συντρέχει κατά την τελευταία συζήτηση, μετά την οποία εκδίδεται η οριστική απόφαση. γ) Η στην διάταξη του άρθρου 22§1αναφερόμενη προθεσμία του ενός μηνός από της καταρτίσεως της συμβάσεως προς υποβολή της στον ΟΒΙ,δεν έχει ανατρεπτικό χαρακτήρα.

Εκ τούτου παρέπεται ότι η υποβολή από τον συμβαλλόμενο της συμβάσεως μετά την πάροδο του ενός μηνός από της καταρτίσεώς της, δεν επάγεται, ως δικονομική έννομη συνέπεια, την οριστική απώλεια της αξιώσεως του συμβαλλομένου προς παροχή εννόμου προστασίας από τα δικαστήρια, συνεχομένης προς απαιτήσεις από την σύμβαση αυτή.

Αντίθετη επί του προκειμένου ερμηνεία δεν μπορεί να συναχθεί ούτε από το γράμμα της προδιαληφθείσης διατάξεως, στην οποία η μη τήρηση της άνω προθεσμίας δεν διαγράφεται επί ποινή του δια παντός απαραδέκτου συζητήσεως της άνω αιτήσεως ενδίκου προστασίας, ούτε και από τον σκοπό αυτής, πληρούμενο και μετά την εκπρόθεσμη υποβολή της συμβάσεως.

δ) Ο θεσπιζόμενος ως άνω όρος του παραδεκτού της με το προδιαλαμβανόμενο περιεχόμενο αιτήσεως παροχής ενδίκου προστασίας δεν αντιβαίνει στο άρθρο 20§ 1 του συντάγματος, που γενικώς εξασφαλίζει υπό τους όρους του νόμου, το δικαίωμα παροχής εννόμου προστασίας από το δικαστήριο, ούτε και στην διάταξη του άρθρου 6§ 1της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως της Ρώμης "δια την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών", που κυρώθηκε με το Ν.Δ. 53/1974., το οποίο κατοχυρώνει το δικαίωμα του ατόμου για δίκαιη δίκη.

Ειδικότερα, από τις διατάξεις αυτές δεν αποκλείεται στον νομοθέτη να θέτει όρους και περιορισμούς, υπό τους οποίους ασκείται το κατοχυρούμενο από αυτές δικαίωμα προς παροχή εννόμου προστασίας από τα δικαστήρια, αρκεί οι περιορισμοί αυτοί να μη περιστέλλουν τη δυνατότητα προσφυγής στα δικαστήρια κατά τέτοιο τρόπο ή σε τέτοιο βαθμό, ώστε το δικαίωμα αυτό να προσβάλλεται στον ίδιο τον πυρήνα του (Ολ.

ΑΠ 8/2003). Ο προμνημονευθείς δε όρος του παραδεκτού συζητήσεως της άνω αγωγής δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι ματαιώνει ή περιορίζει την διασφαλιστέα εκ μέρους της πολιτείας έννομη δικαστική προστασία, ούτε και η προαναφερόμενη υποχρέωση του πολίτου συνιστά υπέρμετρη επιβάρυνση, που παρίσταται δυσανάλογη σε σχέση προς τον επιδιωκόμενο δικαιοπολιτικό σκοπό της προασπίσεως του γενικοτέρου δημοσίου συμφέροντος.

Εξάλλου, ο από το άρθρο 559 αρ.14 του ΚΠολ.Δ. λόγος αναιρέσεως ιδρύεται αν το δικαστήριο παρά τον νόμο κήρυξε απαράδεκτο. Στην προκειμένη περίπτωση, υποκειμένης διαφοράς από σύμβαση μεταφοράς τεχνολογίας, το Εφετείο με την προσβαλλομένη οριστική απόφαση, κατόπιν παραδοχής λόγου εφέσεως της αναιρεσιβλήτου και εξαφανίσεως της αποφάσεως του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, έκρινε ως απαράδεκτη την συζήτηση της αγωγής του αναιρεσείοντος, επειδή η συναφθείσα ανωτέρω σύμβαση από την οποία γεννώνται οι ένδικες αξιώσεις, δεν καταχωρήθηκε στο μητρώο μεταφοράς τεχνολογίας εντός μηνός από της καταρτίσεως της.

Όπως δε προκύπτει από την υπ' αριθμόν .... έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητού στο Πρωτοδικείο Πειραιώς ..... ο αναιρεσείων ενάγων υπέβαλε την προαναφερόμενη σύμβαση στον Οργανισμό Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας προς καταχώρισή της στο ανωτέρω δημόσιο βιβλίο, γεγονός που επικαλέσθηκε στο Εφετείο κατά την συζήτηση της υποθέσεως μετ΄επικλήσεως της άνω εκθέσεως επιδόσεως., όπως προκύπτει από τις ενώπιον αυτού υποβληθείσες έγγραφες προτάσεις, υποκείμενες σε επισκόπιση από τον Άρειο Πάγο (άρθρο 561 Κ.Πολ.Δ.).

Επομένως, το Εφετείο που κήρυξε οριστικώς απαράδεκτη την συζήτηση της αγωγής του αναιρεσείοντος υπέπεσε στην πλημμέλεια από τον αριθμό 14 του άρθρου 559 ΚΠολ.Δ., αφού αρκούσε για το παραδεκτό της συζητήσεώς της και η επί της ουσίας έρευνα της υποθέσεως και η μετά την εκπνοή της προθεσμίας των τριάντα ημερών από της καταρτίσεως της συμβάσεως υποβολή αντιγράφου της στην ανωτέρω Δημόσια Υπηρεσία.

Επομένως, ο από το άρθρο 559 αρ.14 δεύτερος λόγος αναιρέσεως (κατά το δεύτερο μέρος) πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ'αρ.4096/2005 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσιβλήτους στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσειούσης εκ χιλίων πεντακοσίων (1500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Μαρτίου 2007.

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο στις 19 Μαρτίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ