Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because cited procedural errors concern procedural law, not substantive law.

Απόφαση 563 / 2009 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 563/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα ----

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηλία Γιαννακάκη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Αθανάσιο Θεμέλη, Ειρήνη Αθανασίου, Βαρβάρα Κριτσωτάκη και Παναγιώτη Κομνηνάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 27 Ιανουαρίου 2009, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ...., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παντελεήμονα Μήτση με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ..

Των αναιρεσιβλήτων: 1) ..., 2) .... και 3) ....

Η 2η αναιρεσίβλητη παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Σπυρίδωνα Αναγνωστόπουλο.

Οι 1η και 3η των αναιρεσιβλήτων δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 24-3-2005 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Άρτας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1/2006 του ίδιου Δικαστηρίου και 12/2007 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Άρτας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 17-7-2007 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ειρήνη Αθανασίου διάβασε την από 26-3-2008 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος της 2ης αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Επειδή, κατά το άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ, αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί, αλλά δεν λάβει μέρος σ' αυτή με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα και σε καταφατική περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τις από τον αναιρεσείοντα επικαλούμενες και νόμιμα προσκομιζόμενες υπ' αριθ. ... και .... της .... εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου 'Αρτας .... αντίστοιχα, ακριβές αντίγραφο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως με τις κάτω από αυτήν πράξεις καταθέσεως και ορισμού δικασίμου και κλήση για συζήτηση κατά τη δικάσιμο της 15.4.2008 νόμιμα και εμπρόθεσμα επιδόθηκε, με την επιμέλεια του αναιρεσείοντος, ο οποίος επισπεύδει τη συζήτηση, σε κάθε μία από τις πρώτη και τρίτη από τις αναιρεσίβλητες.

Κατά τη δικάσιμο εκείνη η συζήτηση της υποθέσεως αναβλήθηκε από το πινάκιο για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο. Επομένως, εφόσον οι εν λόγω (1η και 3η) αναιρεσίβλητες δεν εμφανίστηκαν κατά την εκφώνηση της προκειμένης υποθέσεως από τη σειρά του οικείου πινακίου στην τελευταία νόμιμη μετά από αναβολή δικάσιμο (της 27.1.2009), πρέπει, σύμφωνα με την παραπάνω διάταξη του άρθρου 576 παρ. 2 ΚΠολΔ, σε συνδυασμό της με τις διατάξεις των άρθρων 575 και 226 παρ. 4 εδ.

β' και γ' του ίδιου Κώδικα, να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία αυτών. 2. Επειδή κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και κατά των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, αναίρεση επιτρέπεται μόνο για τους λόγους, που περιοριστικά αναφέρονται στο άρθρο 560 ΚΠολΔ και κάθε άλλος λόγος αναιρέσεως, που τυχόν προτείνεται, είναι απαράδεκτος.

Εξάλλου, ο από τον αριθμό 1 του άρθρου 560 του ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως δημιουργείται όταν παραβιάζεται ευθέως διάταξη του ουσιαστικού δικαίου και όχι δικονομική διάταξη, όπως προδήλως είναι αφενός η διάταξη του άρθρου 447 του ΚΠολΔ, με την ποία ρυθμίζονται τα της αποδεικτικής δυνάμεως ιδιωτικών εγγράφων, και αφετέρου οι διατάξεις των άρθρων 525 και 533 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, με τις οποίες ρυθμίζονται θέματα της κατ' έφεση διαδικασίας.

Ενόψει αυτών: 1) Οι ενιαίως κρινόμενοι πρώτος και δεύτερος (και τελευταίος) λόγοι αναιρέσεως κατά τα μέρη τους με τα οποία προβάλλονται οι αιτιάσεις ότι το Πολυμελές Πρωτοδικείο 'Αρτας με την προσβαλλόμενη απόφασή του, που εκδόθηκε σε έφεση κατά της υπ' αριθ. 1/2006 οριστικής αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Άρτας, υπέπεσε στην από το άρθρο 560 αριθ. 1 ΚΠολΔ προβλεπόμενη πλημμέλεια εξαιτίας παραβιάσεως, αντίστοιχα, αφενός της διατάξεως του άρθρου 447 ΚΠολΔ και αφετέρου των άρθρων 525 και 533 παρ. 1, όπως εκτιμάται, του ίδιου Κώδικα πρέπει να απορριφθούν, προεχόντως, ως απαράδεκτοι.

Και αυτό, γιατί όλες οι αμέσως πιο πάνω διατάξεις του ΚΠολΔ, οι οποίες φέρονται ότι παραβιάστηκαν ευθέως είναι δικονομικές διατάξεις και όχι διατάξεις ουσιαστικού δικαίου, με αποτέλεσμα, και υπό την εκδοχή ακόμη ότι αυτές έχουν παραβιαστεί, να μην ιδρύονται λόγοι αναιρέσεως από την παραπάνω διάταξη του αριθμού 1 του άρθρου 560 ΚΠολΔ Και 2) οι επίσης ενιαίως κρινόμενοι πρώτος και δεύτερος (και τελευταίος) λόγοι αναιρέσεως κατά τα μέρη τους με τα οποία προβάλλεται ότι η πιο πάνω προσβαλλόμενη απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση εξαιτίας εκ πλαγίου παραβιάσεως αφενός του άρθρου 447 του ΚΠολΔ και του άρθρου 416 του ΑΚ και αφετέρου των άρθρων 525 και 533 παρ. 1, όπως εκτιμάται, του ΚΠολΔ και του άρθρου 416 του ΑΚ, αντίστοιχα, πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτοι, εφόσον όλες οι ως πλημμέλειες της προσβαλλόμενης αποφάσεως προβαλλόμενες δεν συνιστούν και λόγους αναιρέσεως από εκείνους που περιοριστικά προβλέπονται από το άρθρο 560 ΚΠολΔ.

Όλες οι λοιπές αιτιάσεις που προβάλλονται με τους ίδιους (1ο και 2ο) λόγους αναιρέσεως και οι οποίες αφορούν την κρίση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου για το κατά ένα μέρος ουσιαστικά αβάσιμο της από το άρθρο 416 ΑΚ ενστάσεως του αναιρεσείοντος για εξόφληση των ένδικων απαιτήσεων των αναιρεσιβλήτων πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτες, γιατί οι αιτιάσεις αυτές αναφέρονται στην εκτίμηση της ουσίας πραγματικών γεγονότων και ως εκ τούτου ανάγονται στην ανέλεγκτη αναιρετικώς περί πραγμάτων σχετική κρίση του Εφετείου (άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ).

Κατ' ακολουθίαν όλων των παραπάνω η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί. Ο αναιρεσείων, ως ηττώμενος, πρέπει να καταδικαστεί στη δικαστική δαπάνη της παριστάμενης 2ης αναιρεσίβλητης, κατά το σχετικό αίτημα αυτής, κατά τα οριζόμενα ειδικότερα στο διατακτικό (άρθρα 183 και 176 ΚΠολΔ). Ζήτημα επιδικάσεως ή μη δικαστικής δαπάνης υπέρ των λοιπών (1ης και 3ης) αναιρεσιβλήτων δεν τίθεται, εφόσον δεν υποβλήθηκε από αυτές, οι οποίες δεν παραστάθηκαν, σχετικό αίτημα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 17 Ιουλίου 2007 αίτηση του ... για αναίρεση της υπ' αριθ. 12/2007 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Άρτας. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη της παριστάμενης δεύτερης αναιρεσίβλητης (...) την οποία ορίζει σε χίλια διακόσια (1.200) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 3 Φεβρουαρίου 2009.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 10 Μαρτίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ