Supreme Court dismisses request to reinstate appeal arguments due to failure to prove force majeure preventing timely filing.

Απόφαση 562 / 2007 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 562/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καλαμίδα, Δημήτριο Κανελλόπουλο, Διονύσιο Γιαννακόπουλο και Ελένη Παναγιωτάκη-Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 5 Φεβρουαρίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Γιαννέλη, για να δικάσει μεταξύ :

Του αιτούντος-καλούντος: Χ1 , ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ζαχαρία Σαλούστρο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ..

Των καθ' ών η αίτηση-κλήση: 1) Ανώνυμης Ναυτιλιακής Εταιρείας με την επωνυμία "ΕΛΛΕΝΙΚ ΣΗΓΟΥΕΪΣ (HELLENIC SEAWAYS) (πρώην HELLAS FLYING DOLPHINS και MINOAN FLYING DOLPHINS) Α.Ν.Ε. που εδρεύει στον Πειραιά και εκπροσωπείται νόμιμα, 2) Ζ1 , 3) Ζ2 , 4) Ζ3 , και 5) Ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "The West of England Ship Owners' Mutual Insurance Association", που εδρεύει στο Λουξεμβούργο και εκπροσωπείται νόμιμα στην Ελλάδα, οι οποίοι δεν εκπροσωπήθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-12-2001 αγωγή του αιτούντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιώς. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 680/2003 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 572/2004 του Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί ο αιτών με την από 29-11-2005 αίτησή του και τους από 18-10-2006 πρόσθετους λόγους αυτής. Ο αιτών με την από 15-10-2005 αίτηση του ζητεί την επαναφορά των πραγμάτων στην προηγούμενη κατάσταση επί των πιο πάνω πρόσθετων λόγων. Επί της αιτήσεως αυτής εκδόθηκε η 1976/2006 απόφαση του Αρείου Πάγου, που κήρυξε τη συζήτηση απαράδεκτη. Την υπόθεση επαναφέρει προς συζήτηση ο καλών με την από 19 Ιανουαρίου 2007 κλήση του. Κατά τη συζήτηση της από 15-10-2005 αιτήσεως, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνον ο αιτών-καλών, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι.- Εισάγεται για συζήτηση ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, κατόπιν της από 19.1.2007 κλήσεως, η φέρουσα ημερομηνία 15.10.2005 αίτηση του Χ1 περί επαναφοράς των πραγμάτων στην προηγούμενη κατάσταση, λόγω απώλειας της προθεσμίας για την εμπρόθεσμη άσκηση των από 18.10.2006 πρόσθετων λόγων αναίρεσης κατά της 572/04 απόφασης του Εφετείου Πειραιά. Από τις προσκομιζόμενες και επικαλούμενες εκθέσεις επιδόσεως: α] 7538/17-11-2006, 7543/17-11-2006, 7545/17-11-2006 της δικαστικής επιμελήτριας Αθηνών .... , 1013/17-11-2006 και 1018/17-11-2006 του δικαστικού επιμελητή Χαλκίδας .... , και β] 8020/26-1-2007, 8021/26-1-2007, 8023/26-1-2007, 8027/26-1-2007, 8028/26-1-2007 της ίδιας ως άνω δικαστικής επιμελήτριας Αθηνών, αποδεικνύεται, ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αιτήσεως και της κλήσεως με πράξη ορισμού δικασίμου για συζήτηση στη σημερινή δικάσιμο επιδόθηκαν νόμιμα και εμπρόθεσμα στους καθών η αίτηση στρέφεται, 1. "ΕΛΛΑΣ ΦΛΑΙΝΓΚ ΝΤΟΛΦΙΝΣ", 2. Ζ1 . 3. Ζ2 , 4. Ζ3 και 5. ασφαλιστική εταιρεία "The West of England Ship Owners' Mutual Insurance Association". Όμως αυτοί, κατά την εκφώνηση της υπόθεσης με τη σειρά της από το οικείο πινάκιο δεν εμφανίστηκαν στο ακροατήριο και δεν παραστάθηκαν με πληρεξούσιο δικηγόρο, ούτε με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 ΚΠολΔ.

Συνεπώς η συζήτηση πρέπει να προχωρήσει σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι (άρθρο 576 παρ.2 ΚΠολΔ).

ΙΙ.- Κατά το άρθρο 152 παρ.1 ΚΠολΔ, αν κάποιος διάδικος δεν μπόρεσε να τηρήσει κάποια προθεσμία εξαιτίας ανώτερης βίας ή δόλου του αντιδίκου του, έχει δικαίωμα να ζητήσει την επαναφορά των πραγμάτων στην προηγούμενη κατάσταση. Τούτο με την έννοια ότι αν γίνει δεκτή η αίτηση θεωρείται ότι η εκπρόθεσμη διαδικαστική πράξη είναι εμπρόθεσμη.

Ως ανώτερη βία στη διάταξη αυτή νοείται οποιοδήποτε ανυπαίτιο γεγονός εξαιρετικής φύσεως, που δεν αναμενόταν και δεν μπορούσε στη συγκεκριμένη περίπτωση να αποτραπεί ούτε με ενέργειες άκρας επιμέλειας και σύνεσης (Ολ.ΑΠ 29/1992), επομένως και η αιφνίδια ασθένεια του πληρεξούσιου δικηγόρου του διαδίκου, εξαιτίας της οποίας αυτός δεν μπόρεσε να ενεργήσει δικαστική ή εξώδικη πράξη ή να προβεί στις αναγκαίες ενέργειες για την ανάθεση σε άλλο δικηγόρο της εκτέλεσης της ως άνω πράξης.

Περαιτέρω, στην αίτηση πρέπει να προσδιορίζεται το είδος και η διάρκεια της ασθένειας, ώστε το δικαστήριο να μπορεί να κρίνει αν αποτέλεσε ανυπέρβλητο κώλυμα για την εμπρόθεσμη άσκηση ένδικου μέσου και αν η ασθένεια αφορά τον πληρεξούσιο δικηγόρο του δικαιούχου διαδίκου πρέπει να εκτίθεται και ότι η ασθένειά του τον εμπόδισε να ενεργήσει με άλλο δικηγόρο έστω και μη συνεργάτη του (ΑΠ 416/06).

Εξάλλου, στην παρ. 2 του ίδιου ως άνω άρθρου 152 ΚΠολΔ, ορίζεται ότι πταίσμα του δικαστικού πληρεξουσίου ή του νομίμου αντιπροσώπου του αιτούντος διαδίκου δεν αποτελεί λόγο για επαναφορά των πραγμάτων στην προηγούμενη κατάσταση, ενώ από το άρθρο 569 παρ. 2 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι οι πρόσθετοι λόγοι αναιρέσεως ασκούνται με δικόγραφο που κατατίθεται στη γραμματεία του Αρείου Πάγου και ότι για το παραδεκτό των πρόσθετων αυτών λόγων απαιτείται όχι μόνο η κατάθεση αλλά και η επίδοση του σχετικού δικογράφου στον αναιρεσίβλητο τριάντα ημέρες πριν από τη συζήτηση της αναίρεσης που είχε αρχικά οριστεί, στις οποίες, κατά τη διάταξη του άρθρου 1 παρ. 12 εδ.

α' του ν. 1157/12.5.1981, και τις όμοιες διατάξεις του άρθρου 144 παρ. 1 ΚΠολΔ, δεν υπολογίζονται η ημέρα κατάθεσης και επίδοσης και η ημέρα της συζήτησης [ΟλΑΠ 33/96], αν δε η τελευταία ημέρα των προθεσμιών αυτών συμπίπτει προς εξαιρετέα ή Σάββατο, αυτή δεν υπολογίζεται και η προθεσμία λήγει την ίδια ώρα, 7 μ.μ., της επόμενης εργάσιμης ημέρας (ΟλΑΠ 33/96, ΟλΑΠ 266/1985).

ΙΙΙ.-Στην προκείμενη περίπτωση ο αιτών ισχυρίζεται στην κρινόμενη αίτησή του τα ακόλουθα: Κατά της 442/2004 απόφασης του Εφετείου Πειραιά, άσκησε την από 29.11.2005 αίτηση αναιρέσεως (η συζήτηση της οποίας ορίστηκε για τη δικάσιμο της 20.11.2006) και το από 18.10.2006 δικόγραφο πρόσθετο λόγων, το οποίο κατέθεσε στον αρμόδιο Γραμματέα του Αρείου Πάγου στις 19.10.2006.

Ότι εξ αιτίας αιφνίδιας και απρόβλεπτης βλάβης της υγείας του πληρεξούσιου δικηγόρου του δεν κατέστη δυνατή η τήρηση της προθεσμίας για την άσκηση των πρόσθετων λόγων - με την εκδοχή ότι η προθεσμία αυτή υπολογίζεται από την ημέρα κατάθεσης - με αποτέλεσμα να μην καταθέσει το σχετικό δικόγραφο εμπρόθεσμα και να μην το επιδώσει εμπρόθεσμα.

Τούτο δε διότι την 18.10.2006 και περί ώρα 11.00, ο πληρεξούσιος δικηγόρος του Ζαχαρίας Σαλούστρος υπέστη στον Πειραιά σοβαρότατη κρίση οσφυοϊσχυαλγίας με έντονα ριζιτικά συμπτώματα και πόνους, με κίνδυνο μη αναστρέψιμης κήλης μεσοσπονδυλίου δίσκου, με αποτέλεσμα να αναγκαστεί να παραμείνει κλινήρης. Έτσι όμως κατέστη αδύνατη η εμπρόθεσμη άσκηση των πρόσθετων λόγων, τους οποίους τελικά άσκησε την επόμενη ημέρα, καθώς μετά το περιστατικό, το οποίο τον καθήλωσε, παρά τις προσπάθειές του, δεν μπόρεσε να βρει εγκαίρως άλλο πρόσωπο προκειμένου να του παραδώσει το δικόγραφο για να το καταθέσει.

Στη συνέχεια αναφέρει αποδεικτικά μέσα (έγγραφα που προσκομίζει) για την εξακρίβωση της αλήθειας και ζητεί να γίνει δεκτή η αίτησή του, ώστε να θεωρηθεί εμπρόθεσμη η άσκηση των πρόσθετων λόγων. Η αίτηση έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα, όμως, από όλα τα έγγραφα τα οποία προσκομίζονται με επίκληση και αναφέρονται στην κρινόμενη αίτηση και ιδίως από:

α) την από 18.10.2006 γνωμάτευση του ιατρού χειρουργού ορθοπεδικού .... στην οποία αναφέρεται ότι "Ο κ. Σαλούστρος Ζαχαρίας πάσχει από οξεία οσφυοϊσχυαλγία με έντονα ριζιτικά συμπτώματα αριστερά. Χρήζει αυστηρού κλινοστατισμού για τρεις ημέρες, αγωγής με αντιφλεγμονώδη και μυοχαλαρωτικά φάρμακα και αξονικής τομογραφίας ΟΜΣΣ επί μη υποχώρησης των συμπτωμάτων για καθορισμό της ριζιτικής βλάβης και πιθανής χειρουργικής αντιμετώπισης αυτής" και β] την με ίδια ημερομηνία σελίδα του συνταγολογίου του άνω πληρεξούσιου δικηγόρου Ζαχαρία Σαλούστρου, δεν αποδεικνύεται ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεξε γεγονός ανώτερης βίας, εξαιτίας της οποίας ο αιτών δεν μπόρεσε να τηρήσει την τριακονθήμερη προθεσμία του άρθρου 569 παρ. 2 ΚΠολΔ για την άσκηση πρόσθετων λόγων αναίρεσης κατά της 572/2004 απόφασης του Εφετείου Πειραιά.

Ειδικότερα δεν αποδεικνύεται ότι κατά την ημέρα του περιστατικού της ασθένειάς του ο άνω πληρεξούσιος δικηγόρος του αιτούντος δεν μπόρεσε να επικοινωνήσει έγκαιρα με τον αιτούντα ή τους συνεργάτες δικηγόρους του ή και με κάποιο άλλο συνάδελφό του από το Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών, ώστε να ασκηθούν με κάποιον από τους συναδέλφους του εμπρόθεσμα οι πρόσθετοι λόγοι, το δικόγραφο των οποίων φέρει ημερομηνία την ανωτέρω κρίσιμη [18.10.2006] και υπογράφεται όχι μόνο από τον δικηγόρο Ζ.

Σαλούστρο, στο πρόσωπο του οποίου εμφανίστηκε το κώλυμα, αλλά και από δεύτερο πληρεξούσιο δικηγόρο του, τον Αλέξανδρο Λυκουρέζο. Άλλωστε, δεν ισχυροποιείται ούτε η επίδοση, στις 20.10.2006, των πρόσθετων αυτών λόγων που κατατέθηκαν την επομένη [19.10.2006] της ασθένειας του Ζ. Σαλούστρου από τον συνάδελφό του Χρ.

Ρήγο, διότι δεν αποδεικνύεται, ούτε γίνεται επίκληση, κάποιου λόγου εξ αιτίας του οποίου ούτε με ενέργειες άκρας επιμέλειας και σύνεσης δεν θα μπορούσαν να επιδοθούν την ίδια ημέρα που έγινε και η κατάθεσή τους. Εξάλλου, δεν συνιστά λόγο ανώτερης βίας η πεποίθηση περί του ότι η προθεσμία του άρθρου 569 παρ. 2 του ΚΠολΔ υπολογίζεται από την ημερομηνία της κατάθεσης, όπως αναφέρεται στην αίτηση, ή ότι όπως αναφέρεται στις προτάσεις, α] αφετηρία για την προσμέτρηση των 30 ημερών είναι η ημέρα συζητήσεως της αναιρέσεως οπότε η μέτρηση γίνεται αντίστροφα, άλλως β] αν η τελευταία (30η) πριν από τη δικάσιμο ημέρα (με αφετηρία την επομένη της επιδόσεως) συμπίπτει με εξαιρετέα ημέρα ή Σάββατο υπάρχει εμπρόθεσμη άσκηση των λόγων αυτών, διότι η πεποίθηση και η εξ αυτής πλάνη ως προς τα άνω ζητήματα δεν δικαιολογείται, αφού τόσο για τον τρόπο άσκησης των πρόσθετων λόγων αναίρεσης όσο και του υπολογισμού της 30ήμερης προθεσμίας προβλέπουν σαφώς οι προαναφερόμενες διατάξεις των άρθρων 569 παρ. 2 του ΚΠολΔ, 1 παρ. 12 εδ.

α' του ν. 1157/12.5.1981, είναι δε πάγια περί τούτων και η νομολογία του Αρείου Πάγου, σύμφωνα με τις αναφερόμενες στην προηγούμενη σκέψη αποφάσεις της Ολομελείας, [βλ. ομοίως ΑΠ 1183/06, 616/06, 353/06, 36/2006, 576/04, 906/03, 420/03, κ.ά]. Επομένως, η αίτηση είναι αβάσιμη και πρέπει να απορριφθεί.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 15.10.2005 (υπ' αριθ. κατ. 23/16.11.2006) αίτηση επαναφοράς του Χ1.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 12 Μαρτίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 16 Μαρτίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ