Supreme Court dismisses appeal and declares criminal prosecution inadmissible due to defective power of attorney.

Απόφαση 562 / 2006 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 562/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε΄ Ποινικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ανδρέα Μοσχανδρέου, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Ναυπλιώτη, Δημήτριο Κιτρίδη - Εισηγητή, Αθανάσιο Μπρίλλη και Φώτιο Καϋμενάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 10 Φεβρουαρίου 2006, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Χρήστου Σιδέρη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος – κατηγορουμένου .... , που παρέστη με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Καράμπελλα, περί αναιρέσεως της 19337/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και ο αναιρεσείων – κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 3.5.2005 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1024/2005.

Αφού άκουσε

Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή κατά τη διάταξη του άρθρου 46 του ΚΠΔ αν ο παθών θέλει να ζητήσει τη δίωξη αξιόποινης πράξεως υποβάλλει την έγκληση σύμφωνα με όσα ορίζονται στο άρθρο 42 παρ. 2 και 3. Άρα εγχειρίζει την έγκληση απευθείας στον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών ή σε άλλο ανακριτικό υπάλληλο είτε αυτοπροσώπως (επί νομικών προσώπων ο νόμιμος εκπρόσωπος αυτού) είτε με ειδικό πληρεξούσιο.

Το έγγραφο της πληρεξουσιότητας μπορεί να δοθεί και με απλή έγγραφη δήλωση. Η γνησιότητα της υπογραφής του εντολέα πρέπει να βεβαιώνεται από οποιαδήποτε δημόσια, δημοτική ή κοινοτική αρχή ή δικηγόρο. Το έγγραφο της πληρεξουσιότητας προσαρτάται στην έκθεση για την κατάθεση της εγκλήσεως. Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 18 παρ. 1 και 2 και 22 παρ. 3 του ν. 2190/1920 «περί ανωνύμων εταιρειών» προκύπτει, ότι η ανώνυμη εταιρεία εκπροσωπείται επί δικαστηρίου και εξωδίκως από το διοικητικό συμβούλιο, το οποίο ενεργεί συλλογικώς.

Επιτρέπεται όμως να μεταβιβάσει το δικαίωμα οργανικής εκπροσωπήσεως σε μέλη του ή σε τρίτα πρόσωπα, αν αυτό ορίζεται στο καταστατικό. Στην περίπτωση αυτή, ο τρίτος είναι υποκατάστατος του διοικητικού συμβουλίου και ενεργεί και αυτός ως όργανο εκπροσωπήσεως του νομικού προσώπου της ανώνυμης εταιρείας.

Η υποκατάσταση όμως αυτή στη σχετική εξουσία του διοικητικού συμβουλίου είναι εντελώς διαφορετική από τις προβλεπόμενες στα άρθρα 211 επ. και 713 επ. του ΑΚ σχέσεις της πληρεξουσιότητας και εντολής, διότι ο πληρεξούσιος και ο εντολοδόχος, οι οποίοι διορίζονται για τη διεκπεραίωση ορισμένων υποθέσεων επ' ονόματι της ανώνυμης εταιρείας δεν αποτελούν όργανα διοικήσεως, που εκφράζουν τη βούληση αυτής, αλλά ενεργούν ως απλοί αντιπρόσωποι πράξεις, οι οποίες αποφασίσθηκαν από το διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας ή τα υποκατάστατα αυτού όργανα και των οποίων πράξεων η εκτέλεση μόνον ανατέθηκε σε εκείνους.

Από τα προεκτεθέντα ακολουθεί ότι εάν το διοικητικό συμβούλιο ανώνυμης εταιρείας, για την υλοποίηση σχετικής αποφάσεώς του, παράσχει την εντολή και πληρεξουσιότητα σε ορισμένο τρίτο πρόσωπο, προκειμένου αυτό να υποβάλει έγκληση, απαιτείται να προσαρτηθεί στην εγχειριζόμενη έγκληση το οικείο πρακτικό του διοικητικού συμβουλίου, με το περιεχόμενο της αποφάσεώς του και την ανάθεση της εντολής εκτελέσεως αυτής σε ορισμένο τρίτο πρόσωπο, να φέρει δε και βεβαίωση της γνησιότητας της υπογραφής ή των υπογραφών «του εντολέα» κατά το ανωτέρω άρθρο 42 παρ. 2 του ΚΠΔ.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη υπ' αριθ. 19337/2005 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών και τα λοιπά έγγραφα της δικογραφίας, κατά του κατηγορουμένου και ήδη αναιρεσείοντος ασκήθηκε ποινική δίωξη για έκδοση ακάλυπτης επιταγής (άρθρο 79 ν. 5960/1933), πράξη η οποία εδιώκετο κατ' έγκληση.

Την έγκληση κατά του κατηγορουμένου υπέβαλε η φερόμενη ως παθούσα ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία «CAMPO ΕΛΛΑΣ ανώνυμη βιοτεχνική εταιρεία εμπορίας γεωργικών εφοδίων», με το από 27.11.1998 έγγραφο, το οποίο υπέγραψε και εγχείρισε στον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Αθηνών η δικηγόρος Μαρία Αργυρού, δυνάμει του από 25.11.1998 πρακτικού του διοικητικού συμβουλίου αυτής.

Από το εν λόγω πρακτικό που προσκομίζεται σε ακριβές αντίγραφο από το βιβλίο πρακτικών προκύπτει ότι το διοικητικό συμβούλιο, κατά τη συνεδρίαση της 28.11.1998 αποφάσισε την υποβολή εγκλήσεως για έκδοση ακάλυπτης επιταγής, της οποίας η εταιρεία ήταν νόμιμη κομίστρια, σε βάρος του κατηγορουμένου και εξουσιοδότησε τις δικηγόρους Αθηνών Μαρία Γκολφινοπούλου και Μαρία Αργυρού, παρέχοντας σ' αυτές την εντολή και πληρεξουσιότητα να υποβάλουν είτε από κοινού είτε κάθε μία χωριστά έγκληση κατά του αναιρεσείοντος.

Όμως το καταστατικό της ανωτέρω εταιρείας, που καταρτίσθηκε με την υπ' αριθ. 7317/1996 πράξη της συμβολαιογράφου Αθηνών ... , εγκρίθηκε με την υπ' αριθ. 160/1997 απόφαση του νομάρχη Αθηνών και δημοσιεύθηκε σε περίληψη στο υπ' αριθ. 772 ΦΕΚ της 20.2.1997, ορίζει στο μεν άρθρο 21 παρ. 2, ότι «δύο μέλη του διοικητικού συμβουλίου μπορούν από κοινού να εκπροσωπούν την εταιρεία, καθώς και ένα μέλος μαζί με ένα άλλο στέλεχος της εταιρείας, κατόπιν απόφασης του διοικητικού συμβουλίου», στο δε άρθρο 22 παρ. 3 εδ.

α' « το διοικητικό συμβούλιο μπορεί να αναθέτει την άσκηση όλων των εξουσιών και αρμοδιοτήτων του, όπως ορίζει το άρθρο 21 παρ. 2 του παρόντος καταστατικού». Έτσι είναι φανερό ότι η από τις εξουσιοδοτηθείσες Μαρία Αργυρού ενήργησε ως απλή εντολοδόχος του διοικητικού συμβουλίου της παραπάνω εταιρείας, για την εκτέλεση συγκεκριμένης πράξεως και όχι ως υποκατάστατος του διοικητικού συμβουλίου εκείνης.

Κατόπιν αυτού, στο αντίγραφο του πρακτικού του διοικητικού συμβουλίου, που ως πληρεξούσιο έγγραφο προσαρτήθηκε στην έγκληση, έπρεπε να βεβαιώνεται και η γνησιότητα της υπογραφής των μελών του διοικητικού συμβουλίου, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 42 παρ. 2 του ΚΠΔ. Τέτοια όμως βεβαίωση δεν υπάρχει. Κατόπιν των ανωτέρω, η από την Μαρία Αργυρού για λογαριασμό της εταιρείας «CAMPO ΕΛΛΑΣ ΑΕ» υποβληθείσα κατά του αναιρεσείοντος ως άνω έγκληση για παράβαση του άρθρου 79 παρ. 1 του ν. 5960/1933, δεν ήταν νομότυπη και η ποινική δίωξη, που ασκήθηκε εναντίον εκείνου για την εν λόγω πράξη ήταν απαράδεκτη.

Συνεπώς, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο, με το να προχωρήσει στην κατ' ουσία έρευνα της υποθέσεως και στην καταδίκη του αναιρεσείοντος – κατηγορουμένου υπερέβη την εξουσία του και πρέπει, κατά παραδοχή του από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Η' του ΚΠΔ πρώτου λόγου αναιρέσεως, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, περιττής μετά ταύτα καθισταμένης της έρευνας των λοιπών λόγων της υπό κρίσης αιτήσεως. Στη συνέχεια, πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η ασκηθείσα κατά του αναιρεσείοντος ποινική δίωξη για παράβαση του άρθρου 79 παρ. 1 του ν. 5960/1933, σύμφωνα με το άρθρο 517 παρ. 2 του ΚΠΔ.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθ. 19337/2005 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.

Κηρύσσει απαράδεκτη την ασκηθείσα κατά του .... ποινική δίωξη για παράβαση του άρθρου 79 παρ.1 του ν. 5960/1933, πράξη που φέρεται απ' αυτόν τελεσθείσα στην Αθήνα την 30.8.1998 σε βάρος της ανώνυμης εταιρείας «CAMPO ΕΛΛΑΣ ΑΕ».

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 2 Μαρτίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 10 Μαρτίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ