Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to lack of proper service and mandatory joint hearing of all defendants.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court declared the appeal inadmissible because the appellant failed to appear while five of the six defendants were not legally summoned for the hearing. The court ruled that since the defendants are legally bound by a mandatory joint hearing, the entire appeal must be dismissed collectively rather than addressing them individually. Consequently, the appeal was rejected without a substantive review of the merits.
Legislator headnote
AI generatedArticles 573(1) and 242(2) of the Code of Civil Procedure; The appeal is inadmissible if the appellant fails to appear and the defendants are not legally summoned, requiring a joint hearing for all parties bound by mandatory co-appeal.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 561 / 2024 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 561/2024
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Δ' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μυρσίνη Παπαχίου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ασπασία Μεσσηνιάτη - Γρυπάρη, Σωκράτη Πλαστήρα, Σταύρο Μάλαινο και Αντιγόνη Τζελέπη, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 16 Φεβρουαρίου 2024, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Χ. Α. του Ι., χας Α. Κ., κατοίκου Χ., η οποία δεν παραστάθηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο.
Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "... ΑΕ" και ήδη "Τράπεζα ... Ανώνυμη Εταιρεία" και δ.τ. "...", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, 2) ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "... ΑΕ", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, 3) ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "...", που εδρεύει στο ..., είναι νόμιμα εγκατεστημένη στην Ελλάδα (...) και εκπροσωπείται νόμιμα, 4) ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "... ΑΕ", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, για την ίδια και ως ειδικής διαδόχου της κυπριακής δημόσιας εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "... LTD" (πρώην "... LTD"), 5) Πιστωτικού Συνεταιρισμού με την επωνυμία "... ΣΥΝΠΕ", που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα και 6) ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "... ΑΕ", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, εκ των οποίων η 1η εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Γαρυφαλλιά Γιαννακούρου, που δήλωσε στο ακροατήριο και με τις κατατεθείσες προτάσεις της την ως άνω μεταβολή της επωνυμίας της αναιρεσίβλητης εταιρείας, ενώ οι 2η, 3η, 4η, 5ος και 6η δεν παραστάθηκαν.
Της προσθέτως υπέρ της "... ΑΕ" παρεμβαίνουσας: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "... Ανώνυμη Εταιρεία Διαχείρισης Απαιτήσεων από Δάνεια και Πιστώσεις" και δ.τ. "... AEΔΑΔΠ" (πρώην "... Ανώνυμη Εταιρεία Διαχείρισης Απαιτήσεων από Δάνεια και Πιστώσεις"), που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, ως μη δικαιούχου και μη υπόχρεου διαδίκου, διαχειρίστριας και πληρεξούσιας των απαιτήσεων της εδρεύουσας στο ... και νόμιμα εκπροσωπούμενης αλλοδαπής εταιρείας με την επωνυμία "... DAC", ως ειδικής διαδόχου της ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "... ΑΕ", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Μαρία Μπατιάνη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-8-2014 αίτηση της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Χ.. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 72/2019 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 117/2020 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χ.. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 29-6-2020 αίτησή της, η δε προσθέτως παρεμβαίνουσα με το από 12-1-2024 δικόγραφό της ζητεί τα εις αυτό αναφερόμενα.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγητή τον Αρεοπαγίτη Σωκράτη Πλαστήρα, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκαν μόνο η 1η των αναιρεσιβλήτων και η προσθέτως παρεμβαίνουσα όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η πληρεξούσια της 1ης αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τις διατάξεις του άρθρου 576 παρ. 1, 2 και 3 του ΚΠολΔ, προκύπτει, ότι αν κάποιος από τους διαδίκους δεν εμφανιστεί κατά την συζήτηση της αίτησης αναίρεσης ή εμφανιστεί και δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως ποιός από τους διαδίκους επισπεύδει τη συζήτηση.
Αν τη συζήτηση επισπεύδει ο απολειπόμενος διάδικος, η υπόθεση συζητείται σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι, αν όμως την επισπεύδει ο αντίδικός του, τότε ερευνάται αν ο απολειπόμενος ή ο μη παριστάμενος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση για συζήτηση δεν επιδόθηκε ή επιδόθηκε αλλά όχι νόμιμα και εμπρόθεσμα, ο Άρειος Πάγος κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση και η υπόθεση επαναφέρεται με νέα κλήση(ΑΠ 44/2023, ΑΠ 792/2023, ΑΠ 938/2023).
Αν μετέχουν περισσότεροι στη δίκη για την αναίρεση και δεν κλητεύθηκε κάποιος από αυτούς, η συζήτηση κηρύσσεται απαράδεκτη για όλους. Αν ο απολειπόμενος διάδικος επισπεύδει την συζήτηση, αυτή γίνεται, κατά τα προεκτεθέντα, σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι, εφ` όσον όμως ο πληρεξούσιος που υπέγραψε την απαιτούμενη κλήση και την παραγγελία προς τον δικαστικό επιμελητή για την επίδοση, ήταν νόμιμα διορισμένος πληρεξούσιος δικηγόρος του (Ολ.ΑΠ 4/1994, 2/1992) κατά τις διατάξεις των άρθρων 94 παρ. 1, 96 παρ. 1 και 97 παρ. 3 του ΚΠολΔ γεγονός που διαπιστώνεται με αυτεπάγγελτη έρευνα του δικαστηρίου (άρθρο 104 εδ.
β`του ΚΠολΔ) (ΑΠ 77/2023, ΑΠ 113/2023). Περαιτέρω, κατά μεν τη διάταξη του άρθρου 3 εδ. τελευταίο του ν. 3869/2010, για την εκδίκαση της αίτησης του οφειλέτη για ρύθμιση των χρεών του εφαρμόζεται η διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας, που προβλέπεται από τις διατάξεις των άρθρων 739 επ. του ΚΠολΔ, κατά δε τη διάταξη του άρθρου 741 του ΚΠολΔ,, στη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας εφαρμόζονται τα άρθρα 1 έως 590 του ίδιου Κώδικα, εκτός αν είναι αντίθετα προς ειδικές διατάξεις ή δεν προσαρμόζονται στη διαδικασία αυτή.
Κατά την διάταξη του άρθρου 553 του ΚΠολΔ, "αναίρεση επιτρέπεται κατά των αποφάσεων που δεν υπόκεινται σε ανακοπή ερημοδικίας και έφεση", δηλαδή δεκτική αναίρεσης είναι μόνον η τελεσίδικη απόφαση. Η εν λόγω διάταξη εφαρμόζεται, κατά τα προεκτεθέντα, και για τις αποφάσεις, που εκδίδονται κατά την διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας, των άρθρων 739 επ.
του ΚΠολΔ, δηλαδή και για τις αποφάσεις που εκδίδονται επί αιτήσεων του ν. 3869/2010, οι οποίες, κατά την ειδική ρύθμιση του άρθρου 14 του νόμου αυτού, υπόκεινται μόνο σε έφεση και αναίρεση, μη επιτρεπόμενης ανακοπής ερημοδικίας τόσο στο πρώτο, όσο και στο δεύτερο βαθμό. Εξ άλλου, εφόσον στην αίτηση του οφειλέτη για δικαστική ρύθμιση των οφειλών του, κατά τις διατάξεις του ν. 3869/2010, αναφέρονται περισσότεροι πιστωτές και οι απαιτήσεις αυτών, η μη επίδοση της αίτησης και συνακόλουθα και της αίτησης αναίρεσης σε κάποιον ή κάποιους από τους πιστωτές εμποδίζει τη περαιτέρω διαδικασία και ως προς τους πιστωτές εκείνους για τους οποίους έγινε κανονικά η επίδοση.
Αυτό δε γιατί ο οφειλέτης, αναφέροντας στην αίτησή του πλείονες πιστωτές επιθυμεί την έναντι όλων ρύθμιση των χρεών του και την απαλλαγή του από αυτά. Άλλωστε το δικαστήριο, σε περίπτωση ρύθμισης, θα ορίσει καταβολές σε όλους τους πιστωτές και όχι σε ορισμένους από αυτούς. Δεν νοείται, επομένως, ο χωρισμός της διαδικασίας και η έρευνα της υπόθεσης μόνο έναντι των πιστωτών εκείνων προς τους οποίους έγινε κανονικά η επίδοση, όχι δε και έναντι εκείνων προς τους οποίους δεν επιδόθηκε, καθ` όσον αυτό θα σήμαινε ουσιαστικά ότι ο οφειλέτης έχει την δυνατότητα να επιλέγει τους πιστωτές του, έναντι των οποίων επιθυμεί τη ρύθμιση, δυνατότητα όμως που δεν έχει, όπως αυτό προκύπτει από την διάταξη της παρ. 2 του άρθρου 16 του ν. 4161/2013, που προστέθηκε μετά το δεύτερο εδάφιο της παρ. 1 του άρθρου 8 του ν. 3869/2010, αλλά και από το πρώτο εδάφιο της παρ. 2 του άρθρου 1 του ν. 3869/2010, όπως διαμορφώθηκε σύμφωνα με το ν. 4336/2015, που αντικατέστησε το άρθρο 1 του ν. 3869/2010 και ορίζει ότι "στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος νόμου εμπίπτει το σύνολο των οφειλών των προσώπων της παραγράφου 1 προς ιδιώτες".
Και είναι μεν αληθές ότι στο τελευταίο εδάφιο της παρ. 1 του άρθρου 1 του νόμου, όπως διαμορφώθηκε μετά το ν. 4336/2015 ορίζεται ότι "απαίτηση πιστωτή, η οποία δεν έχει συμπεριληφθεί στην αίτηση δεν επηρεάζεται από την διαδικασία διευθέτησης των οφειλών του αιτούντος κατά τον παρόντα νόμο", η διάταξη όμως αυτή εφαρμόζεται, κατά την γραμματική της διατύπωση, "αν δεν συμπεριληφθεί στην κατάσταση πιστωτής", όχι δε και στη περίπτωση που έχει περιληφθεί πιστωτής, αλλά στην συνέχεια δεν γίνεται επίδοση στον αναφερόμενο στην αίτηση πιστωτή.
Επομένως, οι αναφερόμενοι στην αίτηση τυχόν πλείονες πιστωτές τελούν μεταξύ τους σε σχέση οιονεί αναγκαστικής παθητικής ομοδικίας, κατά την έννοια της διάταξης του άρθρου 76 επ. του ΚΠολΔ (ΑΠ 1508/2022, ΑΠ 516/2020, ΑΠ 757/2019, ΑΠ 1049/2017). Στην ερευνώμενη υπόθεση, από την παραδεκτή επισκόπηση των παρακάτω αναφερόμενων δικογράφων προκύπτουν τα ακόλουθα:
Η ήδη αναιρεσείουσα άσκησε, ενώπιον του Ειρηνοδικείου Χ., την από 20-8-2014 (αριθ. έκθ. κατάθ. 495/2014) αίτησή της, από το άρθρο 4 παρ. 1 του ν. 3869/2010, την οποία έστρεφε κατά: 1] της ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας, με την επωνυμία "... AE", 2] της ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας, με την επωνυμία ''... ... AE", 3] της ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας, με την επωνυμία "... ", 4] της ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας, με την επωνυμία ''...
ΑΕ'', 5] του πιστωτικού συνεταιρισμού με την επωνυμία ''... ΣΥΝ.ΠΕ'' και 6] της ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας, με την επωνυμία " ... ΑΕ". Επί της αίτησης αυτής, που συζητήθηκε κατά την ειδική διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας των άρθρων 741 επ. του ΚΠολΔ (άρθρο 3 του ν. 3869/2010), εκδόθηκε η με αριθ. 72/2019 οριστική απόφαση του παραπάνω δικαστηρίου με την οποία έγινε δεκτή η αίτηση ως βάσιμη κατ' ουσία.
Κατά της απόφασης αυτής η δεύτερη αιτούσα ανώνυμη τραπεζική εταιρία, με την επωνυμία ''... AE" άσκησε, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χ., την από 2-4-2019 (αριθ. έκθ. κατάθ. 119/2019) έφεσή της, στρεφομένη κατά της αιτούσας-αναιρεσείουσας και κατά των ως άνω καθών. Επί της έφεσης αυτής, που εκδικάστηκε, κατά την αυτή ως άνω διαδικασία, εκδόθηκε ερήμην της δεύτερης, τρίτης, τέταρτης, πέμπτου και έκτης των εφεσίβλητων (ανώνυμων τραπεζικών εταιριών, με την επωνυμία "...
AE'', "...", ''... ΑΕ'', ''... ΣΥΝ.ΠΕ'' και "... ΑΕ", αντίστοιχα και κατ` αντιμωλία των λοιπών διαδίκων, η προσβαλλόμενη με αριθ. 117/2020 απόφαση του παραπάνω, δικάσαντος ως Εφετείου, δικαστηρίου, με την οποία έγινε δεκτή ως και κατ` ουσία βάσιμη και μετά την εξαφάνιση της εκκαλούμενης απόφασης, τη διακράτηση της υπόθεσης και την εκδίκαση αυτής κατ` ουσία, απορρίφθηκε η αίτηση, γιατί κρίθηκε ότι η αιτούσα διέθετε πτωχευτική ικανότητα.
Κατά της απόφασης αυτής, η οποία, σύμφωνα με όσα έχουν εκτεθεί στην οικεία νομική σκέψη, δεν είναι δεκτική κατά νόμο ανακοπής ερημοδικίας, η αιτούσα άσκησε παραδεκτά την υπό κρίση, από 29-6-2020 (αριθ. έκθ. κατάθ. ΑΝ2/1-7-2020), αίτηση αναίρεσης στρεφομένη κατά: 1] της ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας, με την επωνυμία "...
AE", 2]της ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας, με την επωνυμία " ... AE'', 3]της ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας, με την επωνυμία "... ", 4]της ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας, με την επωνυμία ''... ΑΕ'', 5]του πιστωτικού συνεταιρισμού με την επωνυμία ''... ΣΥΝ.ΠΕ'' και 6] της ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας, με την επωνυμία "... ΑΕ". Στην ερευνώμενη υπόθεση, η εδρεύουσα στην ... (οδός ...), ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "...
ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΩΝ ΑΠΟ ΔΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ" και διακριτικό τίτλο "... Α.Ε.Α.Α.Δ.Π.", όπως μετονομάστηκε η εταιρία με την επωνυμία "... Ανώνυμη Εταιρία Διαχείρισης απαιτήσεων από Δάνεια και Πιστώσεις", με το από 12-1-2024 ιδιαίτερο δικόγραφο, που κατατέθηκε στη γραμματεία του Αρείου Πάγου στις 15-1-2024 (αριθ.
κατάθ. 3/2024) και επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως, κατά σύντμηση της προθεσμίας, στην αναιρεσείουσα και τις αναιρεσίβλητες (βλ. τις προσκομιζόμενες και επικαλούμενες από τη παρεμβαίνουσα με αριθ. 10409Δ'/24-1-2024, 4115ΣΤ'/25-1-2024, 4114ΣΤ'/25-1-2024, 4117ΣΤ'/25-1-2024, 4111ΣΤ'/25-1-2024 και 4113/25-1-2024, εκθέσεις επίδοσης των δικαστικών επιμελητών στη Περιφέρεια του ...
Ε. Π. η πρώτη και στη Περιφέρεια του ... Α. Κ., οι λοιπές), άσκησε, το πρώτον ενώπιον του Αρείου Πάγου, πρόσθετη παρέμβαση υπέρ της τέταρτης αναιρεσίβλητης ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία "... ΑΕ", ατομικά και ως ειδικής διαδόχου της ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία "... Ltd", που εδρεύει στη ... (πρώην ...
Ltd), υπό την ιδιότητά της ως μη δικαιούχου και μη υπόχρεου διαδίκου διαχειρίστριας και πληρεξούσιας των απαιτήσεων με δικαιούχο την εδρεύουσα στο ... εταιρία με την επωνυμία "...", ειδική διάδοχος της ως άνω εταιρίας με την επωνυμία "... ΑΕ", επικαλούμενη ως έννομο συμφέρον της το γεγονός ότι είναι νόμιμη διαχειρίστρια της αλλοδαπής εταιρίας με την επωνυμία "...", ειδικής διαδόχου της ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία "...
ΑΕ" υπέρ και κατά της οποίας ισχύει το δεδικασμένο από την παρούσα δίκη (άρθρ. 325 του ΚΠολΔ), ζήτησε, ως ειδική διάδοχος της ως άνω τραπεζικής εταιρίας, να απορριφθεί η υπό κρίση αίτησης αναίρεσης της πρώτης καθής η παρέμβαση. Η ως άνω πρόσθετη παρέμβαση, η οποία έχει σαφώς χαρακτήρα αυτοτελούς πρόσθετης παρέμβασης, είναι παραδεκτή και νόμιμη κατ` άρθρο 80 και 83 του ΚΠολΔ, με αποτέλεσμα μεταξύ των κύριων διαδίκων και της προσθέτως υπέρ της τέταρτης αναιρεσίβλητης παρεμβαίνουσας να δημιουργηθεί σχέση επιγενόμενης αναγκαίας ομοδικίας και πρέπει, ως εκ τούτου, αυτή να συνεκδικαστεί με την αίτηση αναίρεσης (άρθρα 246 και 573 του ΚΠολΔ).
Η ως άνω, από 29-6-2020, αίτηση αναίρεσης προσδιορίστηκε για συζήτηση ενώπιον του Δ` Τμήματος του Δικαστηρίου αυτού για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας (16-2-2024). Κατ` αυτή, όπως προκύπτει από τα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του δικαστηρίου αυτού, κατά την οποία εκφωνήθηκε η υπόθεση κατά την σειρά της από το οικείο πινάκιο, παρέστη μόνο η πρώτη των αναιρεσίβλητων, δηλαδή η ανώνυμη τραπεζική εταιρία, με την επωνυμία "...
AE". Δεν εμφανίστηκαν όμως στο ακροατήριο του δικαστηρίου αυτού, ούτε εκπροσωπήθηκαν με δήλωση από πληρεξούσιο δικηγόρο, κατά τις διατάξεις των άρθρων 573 παρ. 1 και 242 παρ. 2 του ΚΠολΔ, η αναιρεσείουσα και η δεύτερη, τρίτη, τέταρτη, πέμπτος και έκτη των αναιρεσίβλητων. Η από τους παριστάμενους αναιρεσίβλητους "...
AE", για την απόδειξη ότι η συζήτηση της υπόθεσης επισπεύδεται από την αναιρεσείουσα, προσκομίζει με επίκληση το επιδοθέν σε αυτήν αντίγραφο της ένδικης αίτησης αναίρεσης, με την κάτω από αυτό παραγγελία για επίδοση της υπογράφουσας ως πληρεξούσιας της αναιρεσείουσας δικηγόρου Αθηνών Δήμητρας-Ευγενείας Πουλημένου, στην οποία, όπως προκύπτει από το με αριθμό ...
πληρεξούσιο του Συμβολαιογράφου ..., η αναιρεσείουσα είχε χορηγήσει πληρεξουσιότητα, για τη κατάθεση της ένδικης αίτησης αναίρεσης. Επομένως, σύμφωνα με όσα προαναφέρθηκαν, πρέπει η απολειπόμενη αναιρεσείουσα να δικαστεί ερήμην. Ωστόσο, οι απολειπόμενες δεύτερη, τρίτη, τέταρτη, πέμπτος και έκτη των αναιρεσίβλητων, δεν αποδεικνύεται ότι έχουν κλητευθεί νόμιμα και εμπρόθεσμα για την σημερινή δικάσιμο.
Συνεπώς και εφόσον, σύμφωνα με όσα προαναφέρθηκαν στη νομική σκέψη της παρούσας, οι αναιρεσίβλητες τραπεζικές εταιρίες συνδέονται με τον δικονομικό δεσμό της οιονεί αναγκαστικής ομοδικίας, η συζήτηση της ένδικης αίτησης αναίρεσης πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη ως προς όλες τις αναιρεσίβλητες, ενώ, ενόψει του παρακολουθητικού χαρακτήρα της από 12-1-2024 (αριθ. κατάθ. 3/15-1-2024) πρόσθετης παρέμβασης της ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία "... AE ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΩΝ ΑΠΟ ΔΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ" υπέρ της ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία "...", δεν είναι δικονομικώς δυνατή η αυτοτελής έρευνα αυτής (πρόσθετης παρέμβασης) (ΑΠ 1206/2019, ΑΠ 1426/2013). Τέλος, δεν διαλαμβάνεται διάταξη για δικαστική δαπάνη σε βάρος της αναιρεσείουσας και υπέρ της παριστάμενης αναιρεσίβλητης τραπεζικής εταιρίας, κατά τη διάταξη του άρθρου 746 του ΚΠολΔ, έστω και αν πρόκειται για υπόθεση που κρίνεται κατά τους κανόνες της εκούσιας δικαιοδοσίας (άρθρ. 3 εδάφ. β` του ν. 3869/2010), γιατί η δικαστική διαδικασία του εν λόγω νόμου δεν επιτρέπει την εφαρμογή του άρθρου αυτού, καθώς επικρατεί η ειδικότερη ρύθμιση που προβλέπει το άρθρο 8 παρ. 6 εδ. β` του πιο πάνω ν. 3869/2010, κατά το οποίο " ...Δικαστική δαπάνη δεν επιδικάζεται", που εφαρμόζεται και στην αναιρετική δίκη (ΑΠ 1226/2023, ΑΠ 1513/2022), πέραν του ότι η παρούσα απόφαση είναι μη οριστική (Ολ.ΑΠ 4/2013, ΑΠ 516/2020).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 29-6-2020 (αριθ. έκθ. κατάθ. ΑΝ2/1-7-2020) αίτησης για αναίρεση της με αριθ. 117/2020 τελεσίδικης απόφασης του, ως Εφετείου, δικάσαντος Μονομελούς Πρωτοδικείου Χ..
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην ..., στις 14 Μαρτίου 2024.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην ..., στις 12 Απριλίου 2024.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ
Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ