Supreme Court dismisses appeal for admitting unproven facts and reviewing evidence evaluation in civil tort case.

Απόφαση 560 / 2020 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 560/2020

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Κοντό, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Θεόδωρο Κανελλόπουλο, Μαρία Βασδέκη, Κωνσταντίνα Μαυρικοπούλου και Αικατερίνη Κρυσταλλίδου - Μωρέση - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 25 Νοεμβρίου 2019, με την παρουσία και της γραμματέως Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ι. Μ. του Π., κατοίκου ... Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χρήστο Σταματίου.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Κ. Τ. του Ν., 2) Χ. Μ. του Ζ., 3) Δ. Β. του Θ. και 4) Σ. Θ. του Γ., κατοίκων ... Εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Διαμαντόπουλο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις τέσσερις από 10-9-2014 αγωγές των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Βέροιας και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 10/ΕΡ-ΔΙ/2015 του ίδιου Δικαστηρίου και 1220/2017 του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 21-6-2017 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η 1220/2017 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, κατάληξη της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής κατ' επιτρεπτήν εκτίμηση των διαδικαστικών εγγράφων: Κατά του αναιρεσείοντος ασκήθηκαν από τους αναιρεσιβλήτους αγωγές εξ αδικοπραξίας , οι οποίες συνεκδικάσθηκαν από το Μονομελές Πρωτοδικείο Βερροίας και με την 10/2015 απόφασή του απορρίφθηκαν κατ' ουσίαν. Το Μονομελές Εφετείο θεσσαλονίκης με την 1220/2017 απόφασή του, κατά παραδοχή της ασκηθείσας από τους ενάγοντες εφέσεως δέχθηκε τις ως άνω αγωγές κατά ένα μέρος κατ' ουσίαν. Η τελευταία αυτή απόφαση πλήττεται από τον ηττηθέντα διάδικο με την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως και για τους λόγους που αναφέρονται σ' αυτή και αναλύονται ειδικότερα κατωτέρω.

Κατά το άρθρο 559 αρ. 1 ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναιρέσεως, πλην των άλλων, και αν το δικαστήριο της ουσίας παραβίασε κανόνα ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικό ή διεθνούς δικαίου. Περαιτέρω, κατά μεν το άρθρο 57 ΑΚ, "Όποιος προσβάλλεται παράνομα στην προσωπικότητά του έχει δικαίωμα να απαιτήσει να αρθεί η προσβολή και να μην επαναληφθεί στο μέλλον ...

Αξίωση αποζημίωσης σύμφωνα με τις διατάξεις για τις αδικοπραξίες δεν αποκλείεται", κατά δε το άρθρο 59 του ίδιου Κώδικα "Στις περιπτώσεις των δύο προηγούμενων άρθρων το δικαστήριο με την απόφασή του, ύστερα από αίτηση αυτού που έχει προσβληθεί και αφού λάβει υπόψη το είδος της προσβολής, μπορεί επιπλέον να καταδικάσει τον υπαίτιο να ικανοποιήσει την ηθική βλάβη αυτού που έχει προσβληθεί.

Η ικανοποίηση συνίσταται σε πληρωμή χρηματικού ποσού, σε δημοσίευμα, ή σε οτιδήποτε επιβάλλεται από τις περιστάσεις". Από το συνδυασμό των πιο πάνω διατάξεων προκύπτει ότι, επί προσβολής της προσωπικότητας και εφόσον αυτή είναι παράνομη, ο νόμος καθιερώνει αντικειμενική ευθύνη του προσβάλλοντος μόνο ως προς την αξίωση για την άρση της προσβολής, ενώ για την αξίωση αποζημίωσης, καθώς και για τη χρηματική ικανοποίηση, λόγω ηθικής βλάβης, εκείνου που έχει προσβληθεί, ο νόμος απαιτεί η προσβολή να είναι παράνομη και υπαίτια.

Εξάλλου, κατά το άρθρο 914 ΑΚ, "Όποιος ζημιώσει άλλον παράνομα και υπαίτια έχει υποχρέωση να τον αποζημιώσει", ενώ κατά το άρθρο 932 του ίδιου Κώδικα, "Σε περίπτωση αδικοπραξίας, ανεξάρτητα από την αποζημίωση για την περιουσιακή ζημία, το δικαστήριο μπορεί να επιδικάσει εύλογη κατά την κρίση του χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης.

Αυτό ισχύει ιδίως για εκείνον που έπαθε προσβολή της υγείας, της τιμής ή της αγνείας του ή στερήθηκε την ελευθερία του". Περαιτέρω, σύμφωνα με την ΠΚ 361 παρ. 1 "Όποιος, εκτός από τις περιπτώσεις της δυσφήμησης (άρθρα 362 και 363), προσβάλλει την τιμή άλλου με λόγο ή με έργο ή με οποιονδήποτε άλλο τρόπο, τιμωρείται... ".

Αντικείμενο προσβολής είναι η τιμή και η υπόληψη του φυσικού προσώπου. Ο νόμος θεωρεί ως προστατευόμενο αγαθό την τιμή ή την υπόληψη του προσώπου, το οποίο είναι μέλος μιας οργανωμένης κοινωνίας και κινείται στα πλαίσια της συναλλακτικής ευθύτητας. Η τιμή του προσώπου θεμελιώνεται επί της ηθικής αξίας, η οποία πηγή έχει την ατομικότητα και εκδηλώνεται με πράξεις ή παραλείψεις.

Δεν αποκλείεται στην έννοια του γεγονότος να υπαχθούν η έκφραση γνώμης ή αξιολογικής κρίσεως ακόμη δε και χαρακτηρισμός οσάκις αμέσως ή εμμέσως υποκρύπτονται συμβάντα και αντικειμενικά εκδηλωτικά στοιχεία, τα οποία στη συγκεκριμένη περίπτωση συνιστούν προσβολή της προσωπικότητας, δηλαδή μόνον όταν συνδέονται και σχετίζονται με το γεγονός κατά τέτοιο τρόπο, ώστε ουσιαστικώς να προσδιορίζουν την ποσοτική και ποιοτική του βαρύτητα, άλλως μπορεί να αποτελούν εξύβριση κατά την ΠΚ 361.

Τέλος, κατά το άρθρο 367 παρ. 1 περ. α' - δ' ΠΚ, το άδικο των προβλεπόμενων στα άρθρα 361 επ. του ίδιου Κώδικα πράξεων αίρεται, μεταξύ των άλλων περιπτώσεων που προβλέπονται στο άρθρο αυτό, και όταν πρόκειται για εκδηλώσεις που γίνονται για την εκτέλεση νόμιμων καθηκόντων, την άσκηση νόμιμης εξουσίας ή για τη διαφύλαξη (προστασία) δικαιώματος ή από άλλο δικαιολογημένο ενδιαφέρον ή σε ανάλογες περιπτώσεις (περ.

γ' και δ' ). Η τελευταία αυτή διάταξη (ΠΚ 367) για την ενότητα της έννομης τάξης εφαρμόζεται αναλογικά και στο χώρο του ιδιωτικού δικαίου, όπως αυτός οριοθετείται από τις προαναφερόμενες διατάξεις των άρθρων 57-59 και 914 επ. ΑΚ. Επομένως, αιρομένου του αδίκου χαρακτήρας των προαναφερθεισών αξιόποινων πράξεων (με την επιφύλαξη, όπως κατωτέρω, της ΠΚ 367 παρ. 2), αποκλείεται και το στοιχείο του παρανόμου της επιζήμιας συμπεριφοράς ως όρου της αντίστοιχης αδικοπραξίας του αστικού δικαίου.

Έτσι, η προβολή περιπτώσεως του άρθρου 367 παρ. 1 του ΠΚ αποτελεί αυτοτελή ισχυρισμό καταλυτικό της αγωγής του προσβληθέντος (ένσταση), λόγω άρσεως του παρανόμου της προσβολής. Όμως, ο άδικος χαρακτήρας της πράξης, ως προς τις εξυβριστικές η δυσφημιστικές εκφράσεις που περιέχει, δεν αίρεται λόγω δικαιολογημένου ενδιαφέροντος κλπ, και συνεπώς παραμένει η ποινική ευθύνη του δράστη, άρα και η υποχρέωσή του προς αποζημίωση κατά το αστικό δίκαιο, όταν συντρέχει μία από τις περιπτώσεις της ΠΚ 367 παρ. 2, δηλαδή, όταν οι επίμαχες κρίσεις περιέχουν τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της συκοφαντικής δυσφημήσεως των άρθρων 363 - 362 ΠΚ, ή όταν από τον τρόπο εκδηλώσεως, ή από τις περιστάσεις υπό τις οποίες τελέστηκε η πράξη, προκύπτει σκοπός εξυβρίσεως, δηλαδή πρόθεση που κατευθύνεται ειδικά στην προσβολή της τιμής του άλλου.

Η προβολή δε από τον προσβληθέντα περιπτώσεως από την ΠΚ 367 παρ. 2 αποτελεί αντένσταση κατά της εκ της ΠΚ 367 παρ. 1 ενστάσεως (ΑΠ1734/2017, ΑΠ 408/2007).

Κατά το άρθρο 559 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δ., "Αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες, ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης". Ο λόγος αυτός ιδρύεται, όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας), ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται, βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου, για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή του (ανεπαρκής αιτιολογία), ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία (Ολ.ΑΠ 1/1999).

Δεν υπάρχει όμως ανεπάρκεια αιτιολογιών, όταν η απόφαση περιέχει συνοπτικές αλλά πλήρεις αιτιολογίες. Εξάλλου, το κατά νόμο αναγκαίο περιεχόμενο της ελάσσονος προτάσεως προσδιορίζεται από τον εκάστοτε εφαρμοστέο κανόνα ουσιαστικού δικαίου, του οποίου το πραγματικό πρέπει να καλύπτεται πλήρως από τις παραδοχές της αποφάσεως στο αποδεικτικό της πόρισμα, και να μην καταλείπονται αμφιβολίες.

Ελλείψεις δε αναγόμενες μόνο στην ανάλυση και στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και γενικότερα ως προς την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αν αυτό διατυπώνεται σαφώς, δεν συνιστούν ανεπαρκείς αιτιολογίες (Ολ.Α.Π. 861/1984). Δηλαδή, μόνο το τι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε είναι ανάγκη να εκτίθεται στην απόφαση πλήρως και σαφώς, και όχι γιατί αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε.

Τα επιχειρήματα δε του δικαστηρίου, που σχετίζονται με την εκτίμηση των αποδείξεων δεν συνιστούν παραδοχές, επί τη βάσει των οποίων διαμορφώνεται το αποδεικτικό πόρισμα, και ως εκ τούτου δεν αποτελούν "αιτιολογία" της αποφάσεως, ώστε στο πλαίσιο της ερευνωμένης διατάξεως του άρθρου 559 αριθ. 19 να επιδέχεται αυτή μομφή για αντιφατικότητα ή ανεπάρκεια, ενώ δεν δημιουργείται ο λόγος αυτός αναιρέσεως ούτε εξαιτίας του ότι το δικαστήριο δεν αναλύει ιδιαιτέρως και διεξοδικώς ,τα μη συνιστώντα αυτοτελείς ισχυρισμούς επιχειρήματα των διαδίκων (Α.Π. 1577/2013).

Επίσης, από τη διάταξη του άρθρου 561 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας των πραγματικών περιστατικών, εφόσον δεν παραβιάστηκαν με αυτά κανόνες ουσιαστικού δικαίου, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί, ή εφόσον η εκτίμηση τους δεν ιδρύει λόγους αναιρέσεως από τους αριθμούς 19 και 20 του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δ., είναι από τον Άρειο Πάγο ανέλεγκτη, ο δε αντίστοιχος λόγος αναιρέσεως, εκ του περιεχομένου του οποίου προκύπτει ότι δεν συντρέχει καμία από τις προαναφερθείσες εξαιρετικές περιπτώσεις, απορρίπτεται ως απαράδεκτος, εφόσον πλέον πλήττεται η ουσία της υποθέσεως που δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο (Ολ.Α.Π. 1/1999, ΑΠ789/2019).

Εν προκειμένω το Εφετείο με την προσβαλλομένη απόφασή του δέχθηκε κατά το ενδιαφέρον τον αναιρετικό έλεγχο μέρος τα εξής: "... Όλοι οι διάδικοι είναι μέλη του Αγροτικού Συνεταιρισμού Νάουσας, ειδικότερα ο ενάγων της πρώτης αγωγής Κ. Τ. διατελεί επί σειρά ετών Πρόεδρος του Συνεταιρισμού, ο ενάγων της δεύτερης αγωγής Χ.

Μ. Αντιπρόεδρος και οι ενάγοντες της τρίτης και τετάρτης των αγωγών Σ. Θ. και Δ. Β. αντίστοιχα, μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου, ενώ ο εναγόμενος είναι μέλος του ίδιου Συνεταιρισμού, έχοντας διατελέσει μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου, κατά το παρελθόν. Ο Αγροτικός Συνεταιρισμός Νάουσας δραστηριοποιείται στη διακίνηση, εμπορία και εξαγωγές νωπών φρούτων, όπως ροδάκινα, μήλα, κεράσια, αχλάδια, δαμάσκηνα,κυδώνια, λωτοί, ακτινίδια.

Στα πλαίσια αυτά έχει αναπτύξει οργάνωση μιας πολύμορφης εμπορικής και εξαγωγικής δραστηριότητας, καλύπτοντας στο ακέραιο τις ποιοτικές απαιτήσεις της ελληνικής, αλλά και της διεθνούς αγοράς. Είναι βιώσιμος οικονομικά και επιχειρηματικά και διατηρεί τον συνεργατικό χαρακτήρα και τα χαρακτηριστικά του.....η συνέλευση των μελών εκχωρεί σημαντικό μέρος των αρμοδιοτήτων της στο διοικητικό συμβούλιο, το οποίο η ίδια εκλέγει.

Το διοικητικό συμβούλιο είναι υποχρεωμένο να ενεργεί και να αποφασίζει με βάση τις διατάξεις του καταστατικού, .....Οι αρμοδιότητες του διοικητικού συμβουλίου περιλαμβάνουν όλες τις θεσμικά επιτρεπτές πράξεις, οι οποίες είναι αναγκαίες για την πραγματοποίηση του σκοπού της συνεταιριστικής οργάνωσης.

Ειδικότερα περιλαμβάνουν τη διαχείριση όλων των υποθέσεων του συνεταιρισμού. Το διοικητικό όργανο εκλέγει μεταξύ των μελών του τον πρόεδρο, ο οποίος έχει την εξουσία να συγκαλεί τις συνεδριάσεις του οργάνου και να διευθύνει τις εργασίες τους. Στα μη θεσμικά όργανα του εν λόγω συνεταιρισμού, αλλά δημιουργήθηκε για τη διασφάλιση της εύρυθμης λειτουργίας είναι η διαχειριστική επιτροπή της οποίας μέλη κατά το κρίσιμο χρονικό διάστημα, με απόφαση του ΔΣ ήταν οι ενάγοντες..

Είναι, λοιπόν προφανές, ότι ο εναγόμενος, με την ιδιότητα που προαναφέρθηκε, είχε ενδιαφέρον να εκφράσει και δημοσιεύσει τις απόψεις του, σχετικά με το περιεχόμενο της συνεργατικής διοικητικής οργάνωσης, την αποδοτική και αποτελεσματική αξιοποίηση των πόρων του συνεταιρισμού για την επίτευξη των στόχων του.

Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι το έτος 2013 για την παραγωγή των προϊόντων του συνεταιρισμού Νάουσας, ήταν δύσκολη χρονιά, με πολλαπλά σημαντικά προβλήματα. Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη αυτή διαδραμάτισαν οι χαλαζοπτώσεις του Ιουνίου, που έπληξαν ροδάκινα, κεράσια αλλά και μήλα και αχλάδια. Για την αντιμετώπιση των ζητημάτων, υπήρξε μηχανισμός εγρήγορσης της διοίκησης του συνεταιρισμού και έγιναν εσωτερικές διαδικασίες συγκλήσεως της ΓΣ, που ανταποκρίνονταν στις ανησυχίες των μελών, τα οποία είχαν τη δυνατότητα να ακουστούν στις συνελεύσεις της 21-10-2013 (έκτακτη) και της 19-5-2014 (τακτική).

Με αφορμή λοιπόν την αντιμετώπιση από τον πρόεδρο και τη διαχειριστική επιτροπή του Συνεταιρισμού των "προβλημάτων", για τη διασφάλιση των εισοδημάτων των παραγωγών-μελών, που δημιουργήθηκαν από το γεγονός αυτό, δημοσιεύτηκαν τρείς επιστολές του εναγομένου- μέλους, στον τοπικό τύπο της Νάουσας, με τις οποίες εξέφρασε δυσπιστία και εναντίωση στις επιχειρηματικές-συνεταιριστικές δράσεις και οικονομικές τους επιλογές και υπόνοιες, για την ορθότητα και αποτελεσματικότητα των οικονομικο-διαχειριστικών χειρισμών τους.

Η πρώτη των επίμαχων επιστολών του εναγομένου δημοσιεύτηκε στο φύλλο της 30ης Νοεμβρίου 2013 της εκδιδομένης στη Νάουσα τοπικής εφημερίδας με την επωνυμία "ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΑ ΝΕΑ", φέρει δε τον τίτλο "Τί φοβάται ο πρόεδρος;" στο οποίο, κατά λέξη αναγράφονται, μεταξύ άλλων, τα εξής: "Αφελές και ανεύθυνο είναι να είναι πρόεδρος επί 17 χρόνια, ενός ιστορικού συνεταιρισμού και να μην έχει τα κότσια να δώσει στους συνεργάτες του τα στοιχεία που ζητάνε εδώ και έξι μήνες.

Αφελές και ανεύθυνο είναι να προσπαθεί να μας πείσει στο συμβούλιο της 12-10-2013 πόσο ικανός είναι και πόσο καλά χειρίστηκε "σάπια ροδάκινα" των παραγωγών τη φετινή χρονιά συγκρίνοντας τις τιμές με αυτές του ΑΣΕΠΟΠ... Ας μας αποδείξει ο κος Τ. πως οι τιμές δεν θα μπορούσαν να είναι καλύτερες με στοιχεία και παραστατικά (τιμολόγια πωλήσεως, προσφορές υλικών, πιστωτικά υπόλοιπα) που ζητάμε όλο το καλοκαίρι και μας δίνει να λάβουμε γνώση και πολύ ευχαρίστως να συμφωνήσω.

Να συμφωνήσω ακόμη και στις εγγραφοδιαγραφές μελών όταν θα μας φέρνει να ελέγχουμε τα απαραίτητα δικαιολογητικά που χρειάζεται κάποιος για να γίνει μέλος ή να διαγραφεί. Να συμφωνήσω ακόμη και να προτείνω όταν οι δράσεις του επιχειρησιακού προγράμματος μας γίνονται γνωστές εκ των προτέρων και όχι την τελευταία ώρα μέσα στο συμβούλιο απαιτώντας να εγκρίνουμε χωρίς ενημέρωση και δεύτερη σκέψη...

Ας μας εξηγήσει επιτέλους ο πρόεδρος γιατί παραβιάζει από το καταστατικό μας την παράγραφο 4 του άρθρου 32 (μάλλον τον βολεύει περισσότερο το άρθρο 8) και εξακολουθεί ακόμη και μετά την 3η εισαγγελική παρέμβαση να αρνείται την επίδειξη δικαιολογητικών και αντίγραφα πρακτικών...". Εν συνεχεία, στις 17-1-2014 δημοσιεύτηκε στην τοπική επίσης εφημερίδα του δήμου Νάουσας "ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ" η δεύτερη (2) επιστολή του εναγόμενου με τίτλο "Ας μας απαντήσει επιτέλους ο κ.

Τ.". Στην επιστολή του αυτή, μεταξύ άλλων αναφέρει επί λέξει "αναγκάζομαι δυστυχώς να δημοσιεύσω και πάλι, όχι για να σας πώ για τον παλιό αγροτικό σύλλογο (που πήρε το δρόμο της δικαιοσύνης), αλλά για να σας ενημερώσω και να σας πώ πόσο θα στοιχίσουν τα σάπια ροδάκινα και κεράσια που μας έδειξαν σε σλάιντς στην έκτακτη γενική συνέλευση και σκόπιμα μας το απέκρυψαν πέραν όλων των άλλων η εικόνα του προέδρου...

Τελικά μετά από επανειλημμένες ερωτήσεις μέσα στα συμβούλια ενημερωθήκαμε στο τελευταίο δ.σ στις 27-12-2013 από τον διευθυντή κο Β. Κ. και τον Πρόεδρο κο Τ. ότι οι απαιτήσεις των πελατών μας για να καλυφθεί η ζημιά τους από τα σάπια και μουχλιασμένα ροδάκινα και κεράσια ανέρχεται στο ποσό των 1,9 εκ. Ευρώ. Μας ανακοίνωσε επίσης ότι η διαχειριστική επιτροπή αποφάσισε και "χάρισε" τις 900 χιλ.

Ευρώ και θαδιαπραγματευθεί μέρος του υπολοίπου ποσού του ενός εκατομμυρίου, στην έκθεση του Βερολίνου. Ας μας απαντήσει επιτέλους ο κος Τ.. Με ποιό δικαίωμα η διαχειριστική επιτροπή χαρίζει εκατομμύρια εν αγνοία του διοικητικού συμβουλίου και της γενικής συνέλευσης παραβιάζοντας και πάλι το καταστατικό του συνεταιρισμού μας (άρθρο 18 αρμοδιότητες της ΓΣ).

Πως έβγαλε εκκαθαρίσεις χωρίς να έχει εισπράξει αυτά τα χρήματα αφού δεν είχαμε αποθεματικό υπόλοιπο όπως μας δήλωσε στη συνέλευση; Μήπως πήραμε δάνειο; κι αυτό εν αγνοία μας; μήπως πληρώθηκαν τα ροδάκινα από τις διαχειρίσεις άλλων προϊόντων; Η μήπως τελικά θα κρατηθούν από τη διαχειριστική χρήση της επόμενης χρονιάς;

Η μήπως τελικά υπήρχε αποθεματικό και μας το έκρυψε ο πρόεδρος; Επειδή αγαπητοί συνέταιροι όλα είναι πιθανά δεν γνωρίζετε ούτε εσείς ούτε και εμείς (η μειοψηφία της διοίκησης) ποιό θα είναι το τίμημα που θα πληρώσουμε για τα σάπια ροδάκινα και κεράσια της περσινής χρονιάς...". Τέλος, την 14-6-2014 δημοσιεύθηκε στην τοπική εφημερίδα Νάουσας "ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΑ ΝΕΑ" στη σελίδα (24) και τρίτη επιστολή του εναγόμενου με τον τίτλο "ανάγκη και φόβος για εκμετάλλευση".

Στην επιστολή αυτή, μεταξύ άλλων, αναφέρονται τα εξής "Για μια ακόμη φορά ο πρόεδρος του ΑΣΝ αποδείχθηκε κατώτερος των περιστάσεων. Θα περίμενε κανείς να υπερασπιστεί το κύρος και την αξιοπιστία που πρέπει να έχει η θέση του προέδρου ενός ιστορικού συνεταιρισμού όπως είναι ο συνεταιρισμός μας. Να υπερασπιστεί το προσωπικό του κύρος και την φερεγγυότητα ως παλιού συνεταιριστή για την οποία περιαυτολόγησε σε προηγούμενη γενική συνέλευση και δυστυχώς το έχασε κάπου στο δρόμο των 17 χρόνων που ασκεί εξουσία.

Αντιθέτως περίτρανα απέδειξε την αυταρχικότητα και την αλαζονεία με την οποία λειτουργεί όπως άλλωστε το έχω αναφέρει και επιβεβαιώθηκα στην τελευταία τακτική γενική συνέλευση με όσα συνέβησαν κατά τη διαδικασία. Η συμπεριφορά του ολόιδια, το ίδιο αντικαταστατική με αυτήν στα συμβούλια..."Τα πιστόλια" τα κουβαλάει παντού και πάντα μαζί του πυροβολώντας με ανακλήσεις, απειλές για διαγραφές ανασκευές των λεγομένων του, αρνήσεις παραλαβής των δηλωμένων προϊόντων με ισχυρισμούς για δήθεν υπολείμματα φυτοφαρμάκων και ότι άλλο πρόχειρο επινοήσει ο αγροτοπατέρας μας στην προσπάθειά του να βουλώσει τα στόματα όλων μας να μας τρομοκρατήσει και αυτό το κάνει παραβιάζοντας κανόνες του καταστατικού και του νόμου και μετατρέποντας τον συνεταιρισμό κατά κάποιο τρόπο σε ιδιόμορφη ιδιωτική επιχείρηση".

Αναφορικά με το περιεχόμενο της πρώτης από 30ης Νοεμβρίου 2013 επιστολής, όπως αυτό επισκοπείται, προκύπτει, ότι εμπεριέχει πραγματικά περιστατικά που επικεντρώνονται ευθέως στο πρόσωπο του ενάγοντος της πρώτης αγωγής- πρόέδρου του Συνεταιρισμού Κ. Τ. και σαφώς είχαν τη δυναμική να βλάψουν την τιμή και την υπόληψή του, αφού αφορούν κατ' αρχήν εναντίον του κατηγορίες περί μη τήρησης της διαφάνειας και παραβίαση καταστατικών διατάξεων και γενικά, ότι έχει πάρει τον έλεγχο του συνεταιρισμού από τα μέλη.

Ο επί 17 έτη πρόεδρος του συνεταιρισμού ήταν έμπειρος "διαχειριστής" και τα αποτελέσματα της διοίκησής του είχαν μια μακροπρόθεσμη χρηματοπιστωτική σταθερότητα. Ο συντάκτης της επιστολής βάλλει κατά του προέδρου, υπό μορφή αντιδικίας και εκφράζει κριτική, για την εν γένει συμπεριφορά του και τους χειρισμούς του για τη διαχείριση των προϊόντων του συνεταιρισμού της εσοδείας του έτους 2013.

Από την προσήκουσα αξιολόγηση και την ορθή εκτίμηση όλων, των αποδεικτικών μέσων ...αποδεικνύεται ότι πράγματι η παραγωγή του 2013, ήταν δύσκολη εξ αιτίας της έντονης χαλαζόπτωσης, η οποία κατέστρεψε πολύ μεγάλο μέρος της παραγωγής και των εν συνεχεία βροχοπτώσεων, που προκάλεσαν προσβολή της παραγωγής από μύκητες.

Καιρικές συνθήκες, οι οποίες δημιούργησαν-ως αστάθμητος παράγοντας-πάρα πολλά προβλήματα στις ποιοτικές προδιαγραφές των προϊόντων. Εν τούτοις, η διαχείριση του ΔΣ, με ορθή διοικητική κατέυθυνση, απέφερε στους παραγωγούς του συνεταιρισμού καλύτερες από τις αναμενόμενες τιμές, από όλες τις συνεταιριστικές οργανώσεις της περιοχής, όπως αναφέρθηκε στο συμβούλιο της 12-10-2013.

Ο ίδιος ο εναγόμενος γνώριζε την αναλήθεια όσων επικαλέσθηκε, καθόσον κανένα άλλο συγκεκριμένο περιστατικό επικαλείται, από το οποίο να προκύπτει, ότι σε σύγκριση με τις αντίστοιχες τιμές του άλλου συνεταιρισμού της περιοχής, του ΑΣΕΠΟΠ, δεν υπήρξαν τα προσδοκώμενα επίπεδα απόδοσης, ώστε να μπορεί να δικαιολογηθεί τουλάχιστον το εύλογο της πεποίθησης του εναγόμενου, περί της ορθότητας της οικονομικής διαχείρισης από πλευράς του ως άνω ενάγοντος.

Είναι εύκολο να διακρίνει και συμπεράνει κανείς, ότι οι ως άνω (καιρικές) μεταβλητές επηρέασαν ποιοτικά τα προϊόντα, που διακινούνταν από τον συνεταιρισμό στην εφοδιαστική αλυσίδα τροφίμων και δημιούργησαν αρνητική κλίμακας οικονομία στη διαμόρφωση της τιμής αγοράς τους. Αναφορικά δε με τον ισχυρισμό του εναγομένου, περί μη παροχής εγγράφων-φορολογικών στοιχείων και παραστατικών (τιμολόγια πωλήσεων, προσφορές υλικών, πιστωτικά υπόλοιπα) του συνεταιρισμού και τρίτων συναλλασσομένων.

Η άρνηση ήταν δικαιολογημένη, διότι δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις χορήγησης, αφού δεν υπήρχε "ειδικό" έννομο συμφέρον από τον εναγόμενο και τα αιτούμενα έγγραφα υπόκειντο στην περίπτωση προσωπικών δεδομένων. Πρόσβαση, όμως, με την έννοια της επιδείξεως στα στοιχεία αυτά, αποδείχθηκε ότι είχε ο εναγόμενος...

ο εναγόμενος έλαβε γνώση όλων των εγγράφων-οικονομικών στοιχείων, που ο ίδιος ζήτησε (ισοζυγίων, φορολογικών παραστατικών κ.λ.π) από το λογιστήριο του συνεταιρισμού, για να εξάγει συμπεράσματα και να μπορεί να προσδιορίσει τις συνεταιριστικές επιλογές στο εξεταζόμενο χρονικό διάστημα.... Εξ άλλου, δεν μπορεί να γίνει λόγος για παραβίαση των επικαλουμένων από αυτόν διατάξεων των άρθρων 32 και 8 του καταστατικού, προεχόντως, γιατί οι διατάξεις αυτές δεν αποτελούν τέτοιο δεσμευτικό κείμενο.

Ειδικότερα το άρθρο 32 του καταστατικού, του εν λόγω συνεταιρισμού, ορίζει ότι : "1. Εισηγητής των θεμάτων στο Δ.Σ είναι ο Πρόεδρος του Συνεταιρισμού ή ο νόμιμος αναπληρωτής του ή άλλος σύμβουλος ή υπάλληλος του Συνεταιρισμού που ορίζεται από τον Πρόεδρο. 2. Οι συζητήσεις και οι αποφάσεις που παίρνονται από το Δ.Σ καταχωρούνται σε ειδικό βιβλίο πρακτικών συνεδριάσεων που τηρείται για το καθένα χωριστά.

Τα πρακτικά κάθε συνεδρίασης υπογράφονται από τα μέλη, που ήταν παρόντα σ' αυτή. 3. Τα βιβλία των πρακτικών προτού να χρησιμοποιηθούν θεωρούνται στην τελευταία σελίδα, από την αρμόδια ΔΟΥ. 4. Αντίγραφα ή αποσπάσματα πρακτικών του Διοικητικού Συμβουλίου επικυρώνονται από τον κατά τον χρόνο έκδοσής τους, Πρόεδρο του Δ.Σ ή τον νόμιμο αναπληρωτή του. 5.Τα αναπληρωματικά μέλη του διοικητικού συμβουλίου, του Εποπτικού Συμβουλίου και των αντιπροσώπων παίρνουν τη θέση των τακτικών μελών σε περίπτωση θανάτου , παραίτησης, ανάκλησης, αποχής των τακτικών μελών από την άσκηση των καθηκόντων του ή εκπτωσής τους σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου και του παρόντος Καταστατικού.

Σε κάθε περίπτωση τα αναπληρωματικά μέλη συνεχίζουν τη θητεία των μελών που αντικαταστάθηκαν". Επίσης το άρθρο 8 προβλέπει ότι "Κάθε μέλος του Αγροτικού Συνεταιρισμού δικαιούται :α) Να συμμετέχει στις Γενικές Συνελεύσεις, να εκλέγει και να εκλέγεται στο διοικητικό Συμβούλιο, στο Εποπτικό Συμβούλιο καθώς και ως αντιπρόσωπος της ΠΑΣΕΓΕΣ.

β) Να ζητεί πληροφορίες σχετικά με την πορεία των υποθέσεων του Συνεταιρισμού. Το Διοικητικό Συμβούλιο υποχρεούται να παράσχει τις σχετικές πληροφορίες στην πρώτη μετά την αίτηση ΓΣ των μελών, γ) Να συμμετέχει στη ΓΣ και να παίρνει αντίγραφο των πρακτικών αυτής καθώς και αντίγραφο του ισολογισμού και του λογαριασμού αποτελέσματα χρήσεως.

Τα αντίγραφα αυτά χορηγούνται στο μέλος μέσα σε προθεσμία ενός μηνός το αργότερο από την υποβολή της αίτησης και εφόσον ο ενδιαφερόμενος καταβάλει τη σχετική δαπάνη, δ) Να λαμβάνει γνώση του περιεχομένου των ατομικών του λογαριασμών και των αποφάσεων των οργάνων της διοίκησης. Το Διοικητικό Συμβούλιο μπορεί με αιτιολογημένη απόφασή του να αρνηθεί τη γνωστοποίηση του περιεχομένου των αποφάσεων για τις εμπορικές δραστηριότητες του Συνεταιρισμού αν από τη γνωστοποίησή τους πιθανολογείται βλάβη των συμφερόντων του Συνεταιρισμού.

Στην περίπτωση αυτή το Δ.Σ υποχρεούται να φέρει το θέμα για τη λήψη οριστικής απόφασης στη Συνέλευση των μελών, ε) Να συμμετέχει στο καθαρό πλεόνασμα της διαχειριστικής χρήσης και στο προϊόν της εκκαθάρισης σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος καταστατικού και με τις αποφάσεις της Γενικής Συνέλευσης, στ) Να συμμετέχει στις δραστηριότητες και στις συναλλαγές του συνεταιρισμού, ζ) Να συνιστούν και να συμμετέχουν στις Ομάδες Παραγωγών του Αγροτικού Συνεταιρισμού και λοιπές μορφές δράσης του Συνεταιρισμού".

Επομένως δεν μπορεί να γίνει λόγος, για παραβίαση καταστατικών διατάξεων και για ασυμμετρία πληροφόρησης του εναγόμενου. Επίσης καμία εισαγγελική παρέμβαση υπήρξε, για τη χορήγηση οποιουδήποτε αντιγράφου, παρά μόνο έγιναν συστάσεις για επίλυση της διαφοράς, όπως προκύπτει από το με ημερομηνία 15-11-2013 έγγραφο της Εισαγγελέως Βεροίας.

Και τούτο, γιατί προφανώς δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις των διατάξεων του άρθρου 25 παρ.4 εδ.β' του ν.1756/88. Όσον αφορά δε τους ισχυρισμούς του εναγομένου, για αδιαφανείς διαδικασίες στις εγγραφοδιαγραφές των μελών, αυτός σαφώς γνώριζε από την προηγούμενη συμμετοχή του στο ΔΣ, ότι για τα θέματα αυτά τη διαγραφόμενη σχετική καταστατική αρμοδιότητα δεν την έχει ο Πρόεδρος, αλλά το ΔΣ.

Επομένως τα πραγματικά περιστατικά, που έστω και παντελώς αόριστα περιέχονται στους ισχυρισμούς του εναγόμενου, υποκρύπτουν συμβάντα και αντικειμενικά εκδηλωτικά στοιχεία, τα οποία στη συγκεκριμένη περίπτωση συνιστούν προσβολή προσωπικότητας, αφού τον εμφανίζουν ως πρόσωπο με έλλειψη αποδοτικής διεύθυνσης (ανεύθυνο και αφελές) που μετέρχεται αδιαφανείς (και μη νόμιμες) διαδικασίες στη διοίκηση του αγροτικού Συνεταιρισμού Νάουσας και δεν επιδεικνύει κανένα σεβασμό προς τους κανόνες της συνεταιριστικής οργάνωσης και προς τις συνεργατικές αρχές.

Περαιτέρω, όσον αφορά το περιεχόμενο της από 17-1-2014 πιστολής, σημειώνονται τα ακόλουθα: Σε ό,τι αφορά την επίμαχη δημοσίευση, είναι μεν αληθινό, ότι ο συντάκτης της δεν αναφέρεται ονομαστικά στους εκκαλούντες- μέλη της διαχειριστικής επιτροπής, τους οποίους όμως προσδιόρισε με απόλυτη σαφήνεια, με αποτέλεσμα να καθίσταται αντιληπτό στο ευρύ κοινό της Νάουσας, που ανέγνωσε τη δημοσιευόμενη στην εφημερίδα επιστολή, ότι αυτή αναφέρεται στους ενάγοντες.

Ωστόσο τα όσα στην ανωτέρω επιστολή αποδίδονται στους ενάγοντες για παραλείψεις και αταξίες στη διαχείριση των συνεταιριστικών υποθέσεων δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και είναι αναληθή. Το σύνολο του προαναφερομένου αποσπάσματος διαπνέεται για το σημαντικό ζήτημα που αφορούσε στα ποσά που όφειλε ο Συνεταιρισμός στους πελάτες του, εξ αιτίας των προβληματικών (σάπιων και μουχλιασμένων) ροδάκινων και κερασιών.

Φυσικά ο εναγόμενος κανένα αποδεικτικό στοιχείο, επιχείρημα ή έστω τεκμήριο για την αλήθεια των δημοσιευομένων πληροφοριών δεν αναφέρει στην επιστολή του. Αντίθετα αποδείχθηκε, ότι κατά τη γενική συνέλευση της 21-10-2013, στην οποία παραβρέθηκε ο εναγόμενος και έλαβε και το λόγο έγινε αναλυτική ενημέρωση από τον πρόεδρο του ΔΣ για το ενδεδειγμένο των αποφάσεων του ΔΣ, μετά από στάθμιση των ως άνω εξαιρετικά μεταβλητών συνθηκών που σαφώς επηρέασαν τους όρους διαπραγμάτευσης των προϊόντων τους σε μια ανταγωνιστική αγορά....

Πράγματι.....η Διαχειριστική επιτροπή κατάφερε με βάση την αναγκαία συνεταιριστική συνθήκη της "αμοιβαιότητας" των μελών να διαπραγματευθεί τα λιγότερα "πιστωτικά τιμολόγια" (για την ακατάλληλη ποιότητα που παραδόθηκε) και έτσι να εκκαθαρίσει την καλύτερη δυνατή τιμή για τους παραγωγούς-μέλη του. Παράλληλα στη συνέλευση εκείνη (της 21ης Οκτωβρίου) προβλήθηκαν φωτογραφίες, που απεικόνιζαν χαμηλότερης ποιότητας προϊόντα του ΑΣ, που δεν πληρούσαν τις όποιες ποιοτικές προδιαγραφές, έχουν αποφασιστεί.

Σημειώνεται ότι ο εναγόμενος ως μέλος του Συνεταιρισμού ήταν παρών σε όλες τις συνεδριάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου (που έλαβαν χώρα πολύ νωρίτερα της 27-12-2013), στις οποίες σταθερά επαναλαμβανόταν το θέμα της κακής ποιότητας της παραγωγής και αναζητούνταν εναγωνίως λύσεις για το πρόβλημα, στην οποία όπως ήταν φυσικό υπήρχε και σύγκρουση ενδιαφερόντων (ατομική ωφέλεια παραγωγών προϊόντων κακής εσοδείας σε σχέση με την ωφέλεια του συνεταιρισμού/συλλογική ωφέλεια).

Συνεπώς είναι εντελώς ψευδές να ισχυρίζεται ότι αγνοούσε το πρόβλημα της ποιότητας της εσοδείας του 2013, ότι δεν γνώριζε την "πρακτική" της έκδοσης πιστωτικών σημειωμάτων από τη διαχειριστική επιτροπή και ότι δήθεν έλαβε για "πρώτη φορά" γνώση αυτών το 2013. Εξ άλλου ο εναγόμενος στην ως άνω επιστολή του αμφισβητεί το ρόλο της Διαχειριστικής Επιτροπής που αποτελείται από μέλη του Διοικητικού συμβουλίου.

Στην πραγματικότητα η αλήθεια την οποία άριστα (γνώριζε) ο εναγόμενος, ο οποίος υπήρξε και αυτός μέλος διαχειριστικής επιτροπής κατά το έτος 2012-2013 είναι ότι η Διαχειριστική Επιτροπή λειτουργεί ως άτυπο όργανο του Συνεταιρισμού επί μακρά σειρά ετών προκειμένου να διευκολύνει με τον ευέλικτο ολιγομελή αριθμό της τη λήψη αποφάσεων για τρέχοντα θέματα της εμπορίας και διαχείριση των προϊόντων "Στην διάρκεια όλων αυτών των ετών ουδέποτε αμφισβητήθηκε από οποιονδήποτε η λειτουργία και ο ρόλος της.

Πολύ δε περισσότερο για την ορθολογιστική διαχείριση της συγκεκριμένης χρονικής περιόδου έγινε (διαχειριστικός, λογιστικός και οικονομικός) έλεγχος, από δύο ορκωτούς-ελεγκτές- λογιστές. Από τον ως άνω ουσιαστικό έλεγχο δεν προέκυψε σύμφωνα με το πόρισμα αυτών κάποιο στοιχείο από το οποίο να συνάγεται έλλειψη διαφάνειας και κακής οικονομικής διαχείρισης.

Οι ελεγκτές υπέβαλαν το πόρισμα του ελέγχου στο διοικητικό συμβούλιο του συνεταιρισμού, το οποίο στη συνέχεια το ανακοίνωσε στην πρώτη μετά τον έλεγχο γενική συνέλευση των μελών του. Ακολούθησε η έγκριση του ισολογισμού της χρήσης από την ΓΣ, ενώ το εποπτικό συμβούλιο του συνεταιρισμού έκρινε "χρηστή επαρκή και αξιόλογη την διαχείριση των θεμάτων από τη διοίκηση" (βλ.πρακτικό No 44 της επαναληπτικής τακτικής γενικής συνέλευσης της 19-5-2014, στην οποία παραβρέθηκε ο εναγόμενος).....Όσον αφορά δε τους ισχυρισμούς του εναγομένου που διατυπώνονται με την μορφή ερωτημάτων περί του τρόπου με τον οποίον καλύφθηκαν οι προαναφερθείσες ζημίες, δεν περιορίστηκε σε επίπεδο επιχειρημάτων και αποδείξεων αλλά εξετράπη σε διάδοση δυσφημιστικών γεγονότων σε βάρος των εναγόντων που αφήνουν ευθέως υπόνοιες περί του τρόπο οικονομικής διαχείρισης, παρότι γνώριζε τις συνεταιριστικές διαδικασίες, περί της δράσης και των αποφάσεων, των προβλεπομένων καταστατικών θεσμικών του οργάνων και της Διαχειριστικής επιτροπής και ότι ακόμη η δημοκρατία εκδηλώνεται στους συνεταιρισμούς με τις δημοκρατικές διαδικασίες εκλογής διοικητικών συμβουλίων, την κατανομή αξιωμάτων ανάμεσα στα εκλεγμένα μέλη του ΔΣ, τις γενικές συνελεύσεις, όπου οι αποφάσεις παίρνονται επίσης με βάση την αρχή της πλειοψηφίας.

Με βάση τις προαναφερόμενες ουσιαστικές παραδοχές προκύπτει ότι ο εναγόμενος με την επίμαχη επιστολή ισχυρίστηκε ενώπιον τρίτων και ειδικότερα των αναγνωστών του προαναφερόμενου φύλλου της εφημερίδας γεγονότα, που μπορούν να βλάψουν την τιμή και την υπόληψη των εκκαλούντων, οι οποίοι μέμφονται ως πρόσωπα οικονομικής κακοδιαχείρισης, τα οποία- γεγονότα- ήταν ψευδή και το ψευδές αυτών γνώριζε ο συντάκτης της επιστολής.

Περαιτέρω στο περιεχόμενο της τρίτης επιστολής του εναγομένου και ειδικότερα ως προς το απόσπασμα που αφορά τον ενάγοντα πρόεδρο του Συνεταιρισμού, ο εναγόμενος προβαίνει με σκωπτική διάθεση και εκφεύγει του αναγκαίου μέτρου έκφρασης, αναφερόμενος στην άποψή του, ότι ο ενάγων είναι κατώτερος των περιστάσεων και του κύρους του Συνεταιρισμού.

Η αναφορά αυτή, όπως και το ότι ο ως άνω ενάγων περιαυτολογεί στις γενικές συνελεύσεις και ότι απώλεσε το προσωπικό του κύρος και την φερεγγυότητά του, λόγω της άσκησης διοίκησης στον Συνεταιρισμό επί 17 έτη βάλλουν ευθέως κατά της τιμής και της υπόληψής του. Ακόμη οι φράσεις: "δεν έχουμε δικτατορία και διοίκηση του ενός" διατυπώνονται με τρόπο άμεσα συνδεδεμένο με τον ενάγοντα, ώστε να θεωρηθεί ότι εμπίπτουν στη σφαίρα της δυσφήμισης ή της εξύβρισης.

Επίσης, παρεμβάλλεται ο χαρακτηρισμός "αγροτοπατέρας" και η αναφορά ότι με πρόθεση προσπαθεί να βουλώσει στόματα και να τρομοκρατήσει, παραβιάζοντας τους κανόνες του Συνεταιρισμού, μετατρέποντας τον σε ιδιωτική επιχείρηση, είναι εκφράσεις σκληρές και δυσάρεστες για τον ενάγοντα που εκφέυγουν του απαιτούμενου μέτρου, είναι εξυβριστικές και αναδείκνυαν, φώτιζαν, ενίσχυαν και κατά κάποιον τρόπο αποδείκνυαν τα προαναφερόμενα γεγονότα, με τα οποία συνέχονταν κατά τέτοιο τρόπο, ώστε ουσιαστικά να προσδιορίζουν την ποσοτική και ποιοτική βαρύτητα των γεγονότων αυτών.

Περαιτέρω οι αναφορές της επιστολής, ότι ο πρώτος ενάγων λειτουργεί με αυταρχικότητα και αλαζονεία και ότι "πυροβολεί" με διαγραφές και ανακλήσεις και αρνήσεις παραλαβής προϊόντων, ελέγχονται ως ψευδείς. Γνώριζε σαφώς ότι οι ανακλήσεις-διαγραφές μελών δεν ανήκουν στην δικαιοδοτική εξουσία του προέδρου, αλλά στην γενική συνέλευση και ότι το ανωτέρω γεγονός που εξέθεσε στην επιστολή του, ήταν ψευδές και το είπε για να μειώσει τον ενάγοντα-πρόεδρο του ΔΣ ως πρόσωπο, που δεν διστάζει να διώξει μέλη που δεν του είναι αρεστά και δεν τον εξυπηρετούσαν, προκειμένου να έχει τον έλεγχο και την εποπτεία του συνεταιρισμού και να διατηρήσει την μακρόχρονη παρουσία του ως Προέδρου του ΔΣ.

Η συμπεριφορά αυτή του εναγόμενου δεν δικαιολογείται, ακόμη κι' αν έλαβε χώρα, κατόπιν της δημοσίευσης και της δεύτερης επιστολής στον τοπικό τύπο της Νάουσας, διαγραφή του ως μέλους του συνεταιρισμού, αφού στην περίπτωση αυτή τα γεγονότα δεν ανταποκρίνονται στην αλήθεια. Ειδικότερα το ΔΣ του συνεταιρισμού κάλεσε τον εναγόμενο να απολογηθεί για την ως άνω συμπεριφορά του.

Στη συνεδρίαση της 26-7-2014 του ΔΣ παρέστη ο εναγόμενος και εξέθεσε τη θέση του, ωστόσο το ΔΣ με πλειοψηφία 4-3 ήχθη στην απόφαση να διαγράψει από μέλος του τον εναγόμενο, καθότι έκρινε ότι με τη συμπεριφορά και τις πράξεις του έβλαψε τον συνεταιρισμό. Την δε εξουσία διαγραφής από μέλος είχε το Δ.Σ. δυνάμει του άρθρου 11 παρ.1 σε συνδυασμό με το άρθρο 6 του καταστατικού του.

Στη συνέχεια ο εναγόμενος προσέφυγε κατά της απόφασης αυτής ενώπιον της ΓΣ, η οποία συνεδρίασε στις 22-10-2014, όπου κατόπιν έκθεσης των εκατέρωθεν θέσεων, αποφασίσθηκε με ψηφοφορία η διαγραφή του εναγομένου από μέλος του συνεταιρισμού. Η εν λόγω απόφαση της ΓΣ προσβλήθηκε από τον εναγόμενο με αίτηση ακύρωσης, η οποία έγινε δεκτή με την 101/ΕΜ/2015 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Βεροίας, με το σκεπτικό ότι "από την επισκόπηση της επιστολής που δημοσιεύθηκε στον τοπικό τύπο της Νάουσας και την οποία είχε αποστείλει ο αιτών, αλλά και την εν γένει συμπεριφορά του αιτούντος προκύπτει ότι ο τελευταίος βάλλει κατά του προέδρου του συνεταιρισμού, εκφράζει κριτική για την εν γένει συμπεριφορά και χειρισμούς του και σε καμία περίπτωση δεν καταφέρεται αρνητικά κατά του συνεταιρισμού ως νομικό πρόσωπο".

Ως εκ τούτου ο ισχυρισμός του περί εκδίωξης (διαγραφής) του από μέλους του συνεταιρισμού από πλευράς του ενάγοντος προέδρου του ΔΣ δεν βρίσκει έρεισμα στο προαναφερθέν αποδεικτικό υλικό. Αναφορικά με τα υπόλοιπα αποσπάσματα αυτής της επιστολής για τους ενάγοντες-μέλη της διαχειριστικής επιτροπής διατυπώνεται επίσης αντίστοιχα ειρωνική, απαξιωτική και με μειωτική διάθεση κριτική, για τον τρόπο διοίκησης και συμπεριφοράς τους στις ΓΣ με χαρακτηριστικές αναφορές σε "καρκίνωμα" και σε ληστεία τραπεζών".

Ειδικότερα δε για το τελευταίο μέρος της τρίτης επιστολής, περιέχεται σειρά ερωτημάτων-ψευδών διαδόσεων του εναγομένου, δηλαδή ότι οι ενάγοντες δρούσαν σε βάρος των συμφερόντων του συνεταιρισμού αναφέροντας "Τότε αφού έτσι λύνονται τα προβλήματα, γιατί δεν έκλεψαν άλλη μια τράπεζα για να πληρώσουν τα μήλα που διαχειρίστηκαν και πούλησαν το 2013 και που τα έχουν απλήρωτα ζητώντας εκ των προτέρων απαλλαγή ευθυνών...

Εξ άλλου ούτε τράπεζες έκλεψαν ούτε ικανότητες έχουν. Το πιθανότερο είναι να μας είπαν ψέματα. Ενδεχομένως να υπήρχε αποθεματικό υπόλοιπο με το οποίο καλύφθηκε ένα μέρος της ζημίας που πρέπει να αιτιολογηθεί μέχρι κεραίας για να πληρωθούν οι παραγωγοί μας και αν έμεινε ένα υπόλοιπο για να ανακυκλώνεται από διαχείριση σε διαχείριση.

Αυτή είναι η πιθανότερη λογική εξήγηση χωρίς μαγικά και πράσινα άλογα". Καμία αξιόπιστη απόδειξη για την αλήθεια των καταγγελιών αυτών δεν προσκόμισε ο εναγόμενος. Αντίθετα, από το προαναφερόμενο αποδεικτικό υλικό αποδείχθηκε ότι τα μήλα εσοδείας 2013 πληρώθηκαν και ότι το αποθεματικό προφανώς δεν αναλώθηκε, αλλά αυξήθηκε κατά το ποσό των 500.000 ευρώ, όπως σαφώς αναφέρθηκε από τον ορκωτό λογιστή στην τακτική γενική συνέλευση της 12-5-2014, στην οποία όπως ήδη εκτέθηκε, ο εναγόμενος ήταν παρών.

Ψευδής επίσης ήταν και η άλλη διάδοση του εναγομένου για την πληρωμή των συμπύρηνων ροδάκινων που διοχετεύονται στις βιομηχανίες κονσερβοποίησης διότι είναι άμεσα συνδεδεμένη η πληρωμή τους από αυτές (βιομηχανίες). Τέλος ψευδώς ισχυρίζεται ότι δεν έχουν καταβληθεί χρήματα για το επιχειρησιακό πρόγραμμα του 2012, αφού είναι γνωστό και στον εναγόμενο ότι υπήρξε καθυστέρηση της έγκρισής του λόγω του ειδικότερου ελέγχου της Διεύθυνσης Γεωργίας Ν.Ημαθίας των φακέλων όλων των ομάδων παραγωγών εξ αιτίας της ύπαρξης διπλοεγγραφών μελών και όχι κακοδιαχείρισης όπως αφήνει με τα λεγόμενά του να εννοηθεί ο εναγόμενος που δεν περιβάλλεται με αισθήματα εμπιστοσύνης και εκτίμησης...

στις επίμαχες επιστολές περιέχονται ισχυρισμοί γεγονότων αλλά και αξιολογικές κρίσεις το γεγονοτικό υπόβαθρο των οποίων δεν είναι στέρεο και επαρκές, αλλά σαθρό, αβάσιμο και κατασκευασμένο, σύμφωνα με εκείνα που έχουν αναφερθεί... η ένδικη αδικοπραξία που τελέστηκε σε βάρος των εναγόντων συνίσταται στη συκοφαντική δυσφήμισή τους, καθόσον τα όσα ισχυρίσθηκε ο εναγόμενος είναι κατά την κοινή πείρα ικανά να βλάψουν την τιμή και υπόληψή τους πράγμα που ο εναγόμενος γνώριζε και αποδεχόταν.

Ισχυρίζεται...ο εναγόμενος ότι όποια προσβολή υπέστησαν οι ενάγοντες από τις επιστολές αυτές δεν ήταν παράνομη, έστω κι αν περιείχαν ανακριβείς χαρακτηρισμούς και δυσμενείς αναφορές, γιατί έγινε από δικαιολογημένο ενδιαφέρον του ως μέλος του συνεταιρισμού που είχε ενεργό ανάμιξη στα συνεταιριστικά πράγματα να πληροφορήσει τους συνδημότες του για ζητήματα που ενδιαφέρουν το δημόσιο συμφέρον (νομιμότητα διαχειρίσεως συνεταιριστικών υποθέσεων).

Ο ισχυρισμός αυτός συνιστά ένσταση διότι γίνεται επίκληση λόγου που αίρει κατά το άρθρο 367 ΠΚ το άδικο από ποινική άποψη της δυσφήμισης, συνακόλουθα και το παράνομο της ένδικης αδικοπραξίας και προσβολής της προσωπικότητας. Οι ενάγοντες...ι σχυρίζονται ότι δεν συντρέχει τέτοιος λόγος άρσεως του αδίκου διότι η δυσφήμισή τους ήταν συκοφαντική και σε κάθε περίπτωση από τις επιστολές προκύπτει σκοπός εξυβρίσεως.

Πράγματι, όπως προαναφέρθηκε η δυσφήμιση που υπέστησαν οι ενάγοντες υπήρξε συκοφαντική... η ένσταση του εναγομένου ...πρέπει να απορριφθεί, αφού ο άδικος χαρακτήρας της δυσφημίσεως δεν αίρεται...οι ενάγοντες από τις προαναφερόμενες υπαίτιες ενέργειες του εναγόμενου υπέστησαν παράνομα προσβολή της προσωπικότητάς τους η οποία συνιστά αδικοπραξία..δικαιούνται...

να αξιώσουν από τον εναγόμενο χρηματική ικανοποίηση για την αποκατάσταση της ηθικής τους βλάβης...". Με βάση τις ως άνω παραδοχές το Εφετείο δέχθηκε με την 1220/2017 απόφασή του την έφεση των εναγόντων (ήδη αναιρεσιβλήτων) και εξαφανίζοντας την 10/ΕΡ-ΔΙ/2015 απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου που είχε απορρίψει κατ' ουσίαν τις αγωγές τους, δέχθηκε αυτές υποχρεώνοντας τον εναγόμενο να καταβάλει ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης στον πρώτο ενάγοντα το ποσό των 3.000 ευρώ και σε ένα έκαστο των λοιπών το ποσό των 1.000 ευρώ νομιμοτόκως από την επίδοση της αγωγής.

Έτσι κρίνοντας το Εφετείο, ορθώς ερμήνευσε και εφήρμοσε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 57, 59, 914, 932 του Α.Κ., σε συνδυασμό προς εκείνες των άρθρων 361, 362, 363 και 367 του Π.Κ, οι προϋποθέσεις εφαρμογής των οποίων συντρέχουν εν προκειμένω, καθόσον τα ανελέγκτως, ως άνω, γενόμενα δεκτά ως αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά πληρούν το πραγματικό της νομικής εννοίας της προσβολής της προσωπικότητος των αναιρεσιβλήτων, με συμπεριφορά συνιστώσα συκοφαντική δυσφήμιση και εξύβριση και δικαιολογούν την παραδοχήν της αγωγής και την απόρριψη της εκ της διατάξεως του άρθρου 367 παρ. 1γ Π.Κ.

ενστάσεως του αναιρεσείοντος περί άρσεως του αδίκου χαρακτήρος των ενεργειών του εκ δικαιολογημένου ενδιαφέροντος λόγω της παραδοχής ότι η ανωτέρω προσβολή εμπίπτει στην περίπτωση της παρ.2α και β του άνω άρθρου 367 ΠΚ. Περαιτέρω, το Εφετείο, υπό τις προεκτεθείσες παραδοχές του, δεν εστέρησε την προσβαλλομένη απόφασή του νομίμου βάσεως, καθόσον διέλαβε σ' αυτήν την απαιτουμένη αιτιολογία, που ανταποκρίνεται στο πραγματικό των προδιαληφθεισών ουσιαστικών διατάξεων και καθιστά εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο περί της ορθής ή μη εφαρμογής αυτών, τις οποίες έτσι δεν παρεβίασε ούτε εκ πλαγίου.

Τούτο δε διότι αναφέρονται στην απόφαση, όπως προκύπτει από το προπαρατεθέν ουσιώδες περιεχόμενο της, με σαφήνεια, επάρκεια και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που θεμελιώνουν το σαφώς διατυπούμενο αποδεικτικό της πόρισμα ότι ο αναιρεσείων με την αποστολή και δημοσίευση στις τοπικές εφημερίδες της Ναούσης "ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΑ ΝΕΑ" και "ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ" των από 30-11-2Θ13, 17-1-2014 και 14-6-2014 επιστολών που περιείχαν εν γνώσει του ψευδή γεγονότα σε βάρος των αναιρεσιβλήτων αλλά και κρίσεις από τις οποίες προέκυπτε σκοπός εξυβρίσεώς τους, προσέβαλε παρανόμως την προσωπικότητα των αναιρεσιβλήτων ως προς την τιμή και υπόληψή τους, την κοινωνική και επαγγελματική τους υπόσταση.

Λόγω δε της παραδοχής περί του χαρακτήρος των εν λόγω επιστολών ως περιεχουσών στοιχεία συστατικά του αδικήματος της συκοφαντικής δυσφημίσεως και κρίσεις καταφρονητικές του προσώπου των αναιρεσιβλήτων απέρριψε κατόπιν αυτού με πλήρεις, σαφείς και χωρίς αιτιολογίες την ένστασή του περί άρσεως εκ δικαιολογημένου ενδιαφέροντος του αδίκου χαρακτήρος των ως άνω ενεργειών του.

Επομένως οι περί του αντιθέτου πρώτος και τρίτος λόγοι αναιρέσεως (κατά τα τρία σκέλη ενός εκάστου εξ αυτών) , με τους οποίους προσάπτονται στην προσβαλλομένη απόφαση αιτιάσεις εκ του άρθρου 559 αριθμ. 1 και 19 Κ.Πολ.Δ., λόγω παραβιάσεως των προειρημένων ουσιαστικού δικαίου διατάξεων ευθέως , δι' εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής των, αλλά και εκ πλαγίου με την παράθεση στην απόφαση ανεπαρκών και αντιφατικών αιτιολογιών που καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο για την ορθή ή μη εφαρμογή των διατάξεων τυγχάνουν αβάσιμοι.

Σε κάθε περίπτωση οι αυτοί ως άνω αναιρετικοί λόγοι, κατά τις αιτιάσεις των ότι η προσβαλλομένη απόφαση εσφαλμένως ήχθη στην παραδοχή ως κατ' ουσίαν βασίμων των ενδίκων αγωγών, μολονότι δεν απεδείχθη από τα προσκομισθέντα αποδεικτικά μέσα ότι οι επιστολές του στα επίμαχο έντυπα ήσαν ψευδείς και συκοφαντικές και ως εκ τούτου δεν προσέβαλαν την προσωπικότητα του αναιρεσείοντος, τυγχάνουν απαράδεκτοι, διότι αφορούν την εκτίμηση των αποδείξεων, η οποία δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο, σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 561 παρ.1 Κ.Πολ.Δ.

Ο από το άρθρο 559 αρ.8 περ.β ΚΠολΔ προβλεπόμενος λόγος αναιρέσεως, ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας, παρά τον νόμο δεν έλαβε υπόψη πράγματα, ουσιώδεις δηλαδή για την έκβαση της δίκης πραγματικούς ισχυρισμούς του αναιρεσείοντος, θεμελιωτικούς αγωγής, ανταγωγής, ένστασης και αντένστασης, που είναι νόμιμοι και προτάθηκαν παραδεκτώς, όχι δε και τα επιχειρήματα του δικαστηρίου ή των διαδίκων από την εκτίμηση των αποδείξεων. Ο λόγος αυτός δεν ιδρύεται αν ο φερόμενος ως μη ληφθείς υπόψη ισχυρισμός ελήφθη υπόψη από το δικαστήριο και απορρίφθηκε για οποιοδήποτε λόγο, καθώς και αν ο ισχυρισμός είναι μη νόμιμος, αλυσιτελής, αόριστος ή απαράδεκτος, διότι το δικαστήριο δεν υποχρεούται να απαντήσει σ'αυτούς, αφού δεν ασκούν επίδραση στην έκβαση της δίκης. Για την πληρότητα του λόγου αυτού αναίρεσης, πρέπει να αναφέρεται στο αναιρετήριο, ο ισχυρισμός, δηλαδή τα θεμελιούντα αυτόν πραγματικά περιστατικά, όπως προτάθηκαν στο πρωτοβάθμιο και επαναφέρθηκαν στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο και να καθορίζεται ο νόμιμος τρόπος προβολής του.

Στην προκειμένη περίπτωση με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως ο αναιρεσείων, υπό την επίκληση του άρθρο 559 αρ.8 ΚΠολΔ, αποδίδει στο Εφετείο την αιτίαση, ότι, δεχόμενο τις αγωγές των ήδη αναιρεσιβλήτων, μετ'εξαφάνιση της εκκαλουμένης αποφάσεως του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, παρά το νόμο: α) έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν και ειδικότερα, όπως επί λέξει αναφέρεται " παρότι δεν εγένετο επίκληση από τους αναιρεσιβλήτους ύπάρξεως αρχείου που καλύπτονταν από την προστασία των προσωπικών δεδομένων, σε σχέση με παραστατικά συναλλαγών του συνεταιρισμού και τρίτων, διέλαβε την παραδοχή ότι ήταν δικαιολογημένη η άρνηση χορήγησής τους στον ίδιο λόγω ελλείψεως ειδικού εννόμου συμφέροντος" και β) δεν έλαβε υπόψιν του πράγματα που προτάθηκαν και δή ότι "κατά τον επίδικο χρόνο δημοσίευσης των επιστολών είχε δικαιολογημένο ενδιαφέρον λόγω της ιδιότητας του ως μέλους του ΔΣ του συνεταιρισμού". Ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος, διότι τα ανωτέρω δεν συνιστούν ουσιώδη για την έκβαση της δίκης ισχυρισμό ( θεμελιωτική ένσταση), προς απόκρουση των εναντίον του αγωγών, αλλά υπό την επίφαση παραβίασης από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλήττεται απαραδέκτως η εκτίμηση των αποδείξεων από το Εφετείο.

Περαιτέρω από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 10 του Κ.Πολ.Δ., που ορίζει ότι αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο δέχθηκε πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, ως αληθινά, χωρίς απόδειξη, προκύπτει ότι ο λόγος αυτός αναιρέσεως ιδρύεται, όταν το δικαστήριο δέχεται πράγματα, δηλαδή αυτοτελείς ισχυρισμούς, οι οποίοι τείνουν σε θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του δικαιώματος, που ασκείται με την αγωγή, ένσταση ή αντένσταση, χωρίς να έχει προσαχθεί οποιαδήποτε απόδειξη για τα πράγματα αυτά, ή όταν δεν εκθέτει από ποια αποδεικτικά μέσα άντλησε την απόδειξη γι' αυτά (Α.Π. 1131/2007, 2122/2009, 120/2011).

Στην προκειμένη περίπτωση, με τον τέταρτο λόγο του αναιρετηρίου κατ' αμφότερα τα σκέλη του προσάπτεται στην προσβαλλομένη απόφαση πλημμέλεια εκ της ανωτέρω διατάξεως, συνισταμένη στο ότι το Εφετείο δέχθηκε α) ότι :"υπήρχε διαχειριστική επιτροπή ενώ από τα προσαχθέντα αποδεικτικά μέσα δεν προέκυψε κάτι τέτοιο" καθώς και β) ότι: " παρασχέθηκε σ' αυτόν πρόσβαση στα οικονομικά στοιχεία του συνεταιρισμού, ενώ ο ίδιος ζητούσε με τις επιστολές του πρόσβαση σε στοιχεία της επιτροπής διαχείρισης που δεν του επιδείχθηκαν".

Ο λόγος αυτός αναιρέσεως πέραν του ότι είναι απαράδεκτος, καθόσον δεν πρόκειται για αυτοτελή ισχυρισμό καταλυτικό των ενδίκων αγωγών που να επιδρά ουσιωδώς στην έκβαση της δίκης, κατά την υπό στοιχείο α) αιτίασή του περί παραδοχής "της υπάρξεως και λειτουργίας της διαχειριστικής επιτροπής ως άτυπου οργάνου του συνεταιρισμού άνευ αποδείξεως", τυγχάνει αβάσιμος, αφού από την επισκόπηση της προσβαλλομένης αποφάσεως προκύπτει ότι το Εφετείο κατέληξε στο αποδεικτικό του συμπέρασμα από τη συνεκτίμηση όλων των αποδεικτικών μέσων (μαρτυρικών καταθέσεων και εγγράφων), τα οποία αναφέρονται αναλυτικώς σ' αυτήν.

Περαιτέρω δε ως προς την υπό στοιχείο β) αιτίασή του ότι οι ως άνω ισχυρισμοί δεν αποδεικνύονται από τα αποδεικτικά μέσα που προσεκομίσθησαν και ελήφθησαν υπόψη από το Εφετείο, ο ίδιος λόγος αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, αφενός διότι υπό τα εκτιθέμενα δεν βρίσκει έρεισμα στην πλημμέλεια εκ του αρ.10 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, αφετέρου διότι οι σχετικές αιτιάσεις αφορούν την εκτίμηση των αποδείξεων, η οποία όμως δεν υπόκειται στον αναιρετικό έλεγχο, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 561 παρ.1 του Κ.Πολ.Δ.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, η κρινομένη αίτηση, που δεν περιέχει άλλους λόγους αναιρέσεως, πρέπει να απορριφθεί στο σύνολο της, να καταδικασθεί δε ο αναιρεσείων, ως ηττώμενος (άρθρα 176, 183 και 191 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.), στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των αναιρεσιβλήτων, όπως ορίζονται ειδικότερα στο διατακτικό, και να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου που κατέθεσε ο αναιρεσείων στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρο 495 παρ.4 Κ.Πολ.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 21-6-2017 αίτηση του Ι. Μ. για αναίρεση της 1220/2017 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των αναιρεσιβλήτων τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 25 Φεβρουαρίου 2020.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 20 Μαΐου 2020.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ