Supreme Court dismisses appeal for vagueness, requiring specific legal errors and facts under Articles 559 and 560 of the Code of Civil Procedure.

Απόφαση 560 / 2018 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 560/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους δικαστές: Ευφημία Λαμπροπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χριστόφορο Κοσμίδη, Στυλιανή Γιαννούκου, Χαράλαμπο Μαχαίρα και Μαρία Νικολακέα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του στις 24 Ιανουαρίου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Νομικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου με την επωνυμία "Ταμείο ..." που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Τσάκωνα και κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσίβλητης: Φ. Π. του Γ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Σπυριδούλα Μαυροκεφάλου και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 8-11-2007 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 78/2010 του ίδιου δικαστηρίου και 3096/2013 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 3-10-2013 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Μαρία Νικολακέα ανέγνωσε την από 28-12-2015 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτή η αίτηση. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, η πληρεξούσια της αναιρεσίβλητης δήλωσε ότι διορθώνει το όνομα της αναιρεσίβλητης από το εσφαλμένως αναγραφέν στην αίτηση Φ. Γ. του Γ. στο ορθό Φ. Π. του Γ. και ζήτησε την απόρριψη της αίτησης, καθένας δε ζήτησε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 118 αριθ. 4, 566 παρ. 1 και 577 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι στο δικόγραφο της αναιρέσεως πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας, ώστε να είναι δυνατόν να διαπιστωθεί αν και ποιο λόγο αναιρέσεως από τους περιοριστικώς αναφερομένους στα άρθρα 559 και 560 Κ.Πολ.Δ. θεμελιώνει η προβαλλόμενη αιτίαση. Ειδικά για να είναι ορισμένος ο λόγος αναιρέσεως για παραβίαση από το δικαστήριο της ουσίας κανόνων ουσιαστικού δικαίου (άρθρα 559 ή 560 αριθ. 1 εδ. α Κ.Πολ.Δ.) πρέπει να καθορίζεται η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάστηκε και το αποδιδόμενο στην απόφαση νομικό σφάλμα ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου. Αν δε το δικαστήριο ερεύνησε την υπόθεση στην ουσία της, πρέπει να εκτίθενται και οι κρίσιμες σχετικές παραδοχές, δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά που έγιναν δεκτά, υπό τα οποία και συντελέστηκε η προβαλλόμενη παραβίαση των κανόνων ουσιαστικού δικαίου (Ολ. Α.Π. 20/2005).

Στην προκειμένη περίπτωση στο ιστορικό της υπό κρίση αιτήσεώς του το αναιρεσείον εκθέτει κατά λέξη τα εξής: "Με την προσβαλλόμενη απόφαση, έγινε δεκτή στο σύνολό της η αγωγή της αναιρεσίβλητου με την οποία ζητούσε την βάσει του άρθρου 57 του Ν. 2084/1992 διαφορά της εφ' άπαξ παροχής της την οποία έλαβε μετά την κατά την 14-8-2002 αποχώρησή της από την ενεργό υπηρεσία από την … Τράπεζα και εξαφανίσθηκε η απορριπτική της αγωγής της με αριθμό 78/2010 Απόφαση του Ειρηνοδικείου Αθηνών.

Με την αγωγή της ζητούσε το ποσό των 6.540,85 ευρώ, το οποίο ήταν το ποσό κατά το οποίο έλαβε μικρότερη εφ' άπαξ παροχή όπως η ίδια ισχυριζόταν". Στη συνέχεια το αναιρεσείον, αφού προβάλλει κατά της προσβαλλομένης απαράδεκτες αιτιάσεις για εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων: A) Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως ισχυρίζεται ότι το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, εσφαλμένα εφαρμόζοντας τη διάταξη του άρθρου 31 ν. 1027/1980 και μη εφαρμόζοντας εκείνη του άρθρου 250 Α.Κ., απέρριψε την ένστασή του για παραγραφή της ένδικης αξιώσεως της ενάγουσας.

Β) Με το δεύτερο λόγο αναιρέσεως εκθέτει κατά λέξη τα εξής: "Ενώ η αναιρεσιβαλλομένη αποδέχεται τη μη αναδρομικότητα της αποφάσεως του ΑΕΔ προχωρώντας σε εσφαλμένη ερμηνεία της πραγματικής έννοιας της μη αναδρομικότητας, θεωρεί ότι η μη αναδρομικότητα αυτή έχει σχέση μόνο με το δικαίωμα ασκήσεως "αναψηλαφήσεως" της δίκης, κάτι που εκτός του ότι υποβαθμίζει τελείως την έκταση εφαρμογής της απόφασης, ούτε αναφέρεται πουθενά ούτε και είναι την ουσία ορθό".

Στη συνέχεια με το λόγο αυτό αλλά και με τον επόμενο (τρίτο) αναπτύσσει τους λόγους που κατ' αυτό η (μη αναφερόμενη) απόφαση του Ανωτάτου Ειδικού Δικαστηρίου που έκρινε ως αντισυνταγματική τη διάταξη του άρθρου 57 ν. 2084/1992 δεν έχει αναδρομική ισχύ. Οι λόγοι αυτοί είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι λόγω αοριστίας, αφού σ' αυτούς δεν αναφέρονται ρητώς οι νομικές πλημμέλειες που αποδίδονται στο δικαστήριο της ουσίας, ώστε να είναι δυνατόν να διαπιστωθεί αν και ποιους λόγους αναιρέσεως από τους περιοριστικώς αναφερομένους στο άρθρο 560 Κ.Πολ.Δ.

θεμελιώνουν οι προβαλλόμενες αιτιάσεις. Αλλά και αν ακόμα εκτιμηθεί ότι η αποδιδόμενη στην προσβαλλόμενη απόφαση με αυτούς πλημμέλεια είναι εκείνη του άρθρου 560 αριθ. 1 εδ. α Κ.Πολ.Δ., και πάλι οι λόγοι αυτοί είναι αόριστοι διότι για τη θεμελίωσή τους δεν εκτίθεται αν το δικαστήριο ερεύνησε ή όχι την υπόθεση στην ουσία της ούτε (στην πρώτη περίπτωση) παρατίθενται οι ουσιαστικές παραδοχές της προσβαλλόμενης αποφάσεως, δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά που έγιναν δεκτά, υπό τα οποία και συντελέστηκε η προβαλλόμενη παραβίαση των κανόνων ουσιαστικού δικαίου.

Επιπροσθέτως οι δεύτερος και τρίτος λόγοι είναι αόριστοι και διότι σ' αυτούς δεν αναφέρεται ποια είναι η ουσιαστικού δικαίου διάταξη που κατά το αναιρεσείον παραβιάστηκε ούτε το αποδιδόμενο στην προσβαλλόμενη απόφαση νομικό σφάλμα ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή της. Κατόπιν αυτών πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της η υπό κρίση αίτηση και να καταδικασθεί το αναιρεσείον, λόγω της ήττας του, στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης σύμφωνα με το σχετικό αίτημα της τελευταίας (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 3-10-2013 αίτηση για αναίρεση της 3096/2013 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Καταδικάζει το αναιρεσείον στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, την οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 16 Μαΐου 2017.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 19 Μαρτίου 2018.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ