Legislator Case Law & Legislation
560/2011 AI generated

Supreme Court allows appeal against second instance dismissal of civil claim by mandating examination of subsidiary claims.

Case Number 560/2011
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Greece allowed the appellant's appeal against the Athens Court of Appeal's dismissal of the civil suit. The appellant argued that the second instance court erred by rejecting the main claim without examining subsidiary claims that had not been previously adjudicated. The court ruled that under the Code of Civil Procedure, when a second instance court dismisses a claim, it must automatically investigate any unexamined subsidiary bases of the original suit.

Legislator headnote

AI generated

Articles 522, 535, 536 para. 2, 559 no. 9, 583 para. 3 of the Code of Civil Procedure: When a second instance court dismisses a claim, it is obligated to examine unexamined subsidiary bases of the suit ex officio.

Keywords

AI generated
Code of Civil Procedure subsidiary claims second instance court ex officio examination dismissal of claim appeal against judgment civil litigation procedure

Cited Legislation

AI generated
Articles 522, 535 and 536 para. 2 of the Code of Civil Procedure
Article 559 no. 9 of the Code of Civil Procedure
Article 583 para. 3 of the Code of Civil Procedure

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 560 / 2011 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 560/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Μίμη Γραμματικούδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αντώνιο Αθηναίο, Σαράντη Δρινέα, Χριστόφορο Κοσμίδη και Ασπασία Καρέλλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του την 8η Φεβρουαρίου 2011, με την παρουσία και της Γραμματέως Αικατερίνης Καραβέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ε. Κ. του Ν., κατοίκου .... Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Βασίλειο Λιάπα.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο Γεωργία Ιατρού - Μικητιάδη βάσει δηλώσεως του άρθρου 242 παρ 2 του ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 2-4-2004 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Επί της αγωγής εκδόθηκε η 1927/2005 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου και κατόπιν ασκήσεως εφέσεως η 4682/2009 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 30-12-2009 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ασπασία Καρέλλου ανέγνωσε την από 25-01-2011 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της ένδικης αιτήσεως.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αναίρεσης, και η πληρεξούσια της αναιρεσίβλητης την απόρριψη, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στην δικαστική δαπάνη .

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 522, 535 και 536 παρ. 2 ΚΠολΔ προκύπτει ότι, μετά την παραδοχή κάποιου λόγου εφέσεως του εναγομένου, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο κρατώντας την υπόθεση και δικάζοντας την ουσία καθίσταται αρμόδιο να ερευνήσει προς οριστική διάγνωση της διαφοράς όλα τα ζητήματα που υποβλήθηκαν πρωτοδίκως.

Σε περίπτωση δε που κρίνεται αγωγή με περισσότερες βάσεις, το μεταβιβαστικό αποτέλεσμα δεν περιορίζεται μόνο στις διατάξεις της αποφάσεως που πλήττονται με την έφεση, αλλ' επεκτείνονται και στις μη εξετασθείσες πρωτοδίκως βάσεις της αγωγής, καθόσον δεν δικάζεται πλέον η έφεση, αλλ' η αγωγή, η δε έρευνα των βάσεων που δεν εξετάσθηκαν πρωτοδίκως γίνεται από το δευτεροβάθμιο δικαστήριο αυτεπαγγέλτως, εξαιτίας της επερχόμενης από το νόμο υποκαταστάσεως του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου στη θέση του πρωτοβάθμιου.

Έτσι, αν γίνει δεκτή πρωτοδίκως (εν όλω ή εν μέρει) αγωγή ως προς την κύρια βάση της και δεν ερευνήθηκε ως προς την επικουρική, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, μετά την εξαφάνιση της αποφάσεως και την απόρριψη της αγωγής, ως προς την κύρια βάση της, είναι υποχρεωμένο, αν κρατήσει το ίδιο την υπόθεση, να προβεί αυτεπαγγέλτως σε έρευνα της επικουρικής ή των επικουρικών βάσεων.

Η έρευνα των μη εξετασθεισών πρωτοδίκως βάσεων της αγωγής γίνεται αυτεπαγγέλτως, διότι τούτο υποκαθίσταται, κατά το νόμο, στη θέση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου και γι' αυτό δεν απαιτείται για την ενέργεια αυτή έφεση ή αντέφεση ή αίτημα του ενάγοντος. Εάν δεν ενεργήσει έτσι το Εφετείο αφήνει αδίκαστη αίτηση και δημιουργείται ο από το άρθρο 559 αρ. 9 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως.

Στην προκείμενη περίπτωση από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων προκύπτει, ότι ο ενάγων και ήδη αναιρεσείων με αγωγή του προς το πρωτοβάθμιο δικαστήριο ζήτησε, να προαχθεί στο βαθμό του συμπράττοντα υποδιευθυντή της εναγομένης και ήδη αναιρεσίβλητης Τράπεζας, από 1/1/1998,άλλως από 1/7/1998, άλλως από 1/1/1999, άλλως από 1/7/1999, άλλως από 1/7/2000 και στο βαθμό του υποδιευθυντή Α' από 1/1/2001, άλλως από 1/7/2001, άλλως από 1/1/2002, άλλως από 1/7/2002, άλλως από 1/1/2003, άλλως από 1/7/2003, γιατί η παράλειψη προαγωγής του και η προαγωγή των αναφερομένων συναδέλφων του, έναντι των οποίων υπερείχε καταφανώς σε τυπικά και ουσιαστικά προσόντα, έγινε καθ' υπέρβαση των ορίων, που επιβάλλει η καλή πίστη, ότι το πρωτοβάθμιο δικαστήριο έκανε δεκτή την κύρια βάση, αναγνώρισε ότι η εναγομένη όφειλε να τον προαγάγει στο βαθμό του συμπράττοντα υποδιευθυντή από 1/1/1998 και στο βαθμό του υποδιευθυντή Α' από 1/7/2001 και επιδίκασε σ' αυτόν το εις αυτή ποσό, για διαφορές αποδοχών, ότι το Εφετείο, στο οποίο ήχθη η διαφορά ύστερα από έφεση της εναγομένης και ήδη αναιρεσίβλητης απέρριψε την έφεση αυτή κατά το σκέλος της προαγωγής του ενάγοντος στους ανωτέρω βαθμούς, ότι η απόφαση του Εφετείου αναιρέθηκε, γιατί ο Άρειος Πάγος δέχθηκε, ότι το Εφετείο, με το να δεχθεί ότι η παράλειψη των αρμοδίων οργάνων της, εναγομένης να προαγάγουν στο βαθμό του συμπράττοντα υποδιευθυντή από 1/1/1998 τον ενάγοντα, παραβίασε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις του άρθρου 281 ΑΚ και του Οργανισμού Υπηρεσίας της αναιρεσείουσας.

Το Εφετείο που επιλήφθηκε, μετά την αναίρεση, με την προσβαλλόμενη απόφαση, δέχθηκε την έφεση της αναιρεσίβλητης, με την κρίση ότι η παράλειψη των αρμοδίων οργάνων της αναιρεσίβλητης να προαγάγει στη θέση του συμπράττοντα υποδιευθυντή τον αναιρεσείοντα και η προαγωγή των συναδέλφων του Χ. Κ., Π. Τ. και Θ Π., από 1/1/1998, δεν είναι αντίθετη στη διάταξη του άρθρου 281 ΑΚ.

Στη συνέχεια το Εφετείο, αφού εξαφάνισε την απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, με την προσβαλλόμενη απόφαση, απέρριψε την κύρια βάση της αγωγής, χωρίς όμως να ερευνήσει τις επικουρικές βάσεις της αγωγής , με τις οποίες ο αναιρεσείων ζητούσε την προαγωγή του στο βαθμό του συμπράττοντα υποδιευθυντή από 1/7/1998, άλλως από 1/1/1999, άλλως από 1/7/1999, άλλως από 1/1/2000, άλλως από 1/7/2000, και στο βαθμό του υποδιευθυντή Α', από 1/1/2001, άλλως από 1/7/2001, άλλως από 1/1/2002, άλλως από 1/7/2002, άλλως από 1/1/2003, άλλως από 1/7/2003.

Κρίνοντας έτσι το Εφετείο, υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αρ. 9 του ΚΠολΔ, αφού άφησε αίτηση αδίκαστη, διότι το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφαση, μετά την εξαφάνιση της πρωτόδικης αποφάσεως και την απόρριψη της κύριας βάσης της αγωγής, έπρεπε να εξετάσει αυτεπαγγέλτως τις ως άνω επικουρικές βάσεις αυτής, οι οποίες δεν είχαν εξετασθεί πρωτοδίκως.

Επομένως, πρέπει να γίνει δεκτός ο μοναδικός λόγος αναιρέσεως, από το άρθρο 559 αρ. 9 ΚΠολΔ, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, του οποίου η συγκρότηση από άλλους δικαστές είναι δυνατή (άρθρο 583 παρ. 3 ΚΠολΔ.)

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 4682/2009 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές.

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει σε χίλια πεντακόσια (1.500} ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 21 Μαρτίου 2011.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 12 Απριλίου 2011.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ