Supreme Court dismisses airline's appeal regarding statutory pension compensation for employees retiring before 1998 cutoff.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the airline's appeal against a lower court ruling that ordered it to pay enhanced pension compensation to two ground staff members. The employees had met the specific insurance day requirements to retire early under Law 2271/1994 and submitted their applications before December 31, 1997. The court held that the subsequent Law 2602/1998, which suspended the old law, only applied to those who remained in service after the 1997 deadline, rendering the airline's argument invalid.
Legislator headnote
AI generatedArt. 2 para. 1 of Law 2271/1994; Art. 1 para. 10 of Law 2602/1998: The suspension of early retirement provisions applies only to employees who did not depart before the specified deadline, leaving valid claims for those who retired prior to the cutoff date intact.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 560 / 2007 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 560/2007
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Β2΄ Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Κολυβά, Αντιπρόεδρο, Ανδρέα Μαρκάκη, Ηλία Γιαννακάκη, Αθανάσιο Θεμέλη, Μάριο-Φώτιο Χατζηπανταζή, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 13 Φεβρουαρίου 2007, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ-ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΑΕ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους της Ανδρέα Πετρόπουλο και Ελένη Βακαλοπούλου, βάσει δηλώσεως του άρθρου 242§2 Κ.Πολ.Δ.
Των αναιρεσίβλητων: 1..... και 2..... , οι οποίοι παραστάθηκαν με τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Παπαδημητρίου, ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30/1/2001 αγωγή των ήδη αναιρεσίβλητων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2651/2002 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 7626/2003 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 8/2/2006 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ηλίας Γιαννακάκης, ανέγνωσε την από 20/1/2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης για αναίρεση. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσίβλητων ζήτησε την απόρριψή της και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 2 παρ. 1 του Ν. 2271/1994 "Εξυγίανση της Ολυμπιακής Αεροπορίας" όσοι εργαζόμενοι στην Ολυμπιακή Αεροπορία και Ολυμπιακή Αεροπλοϊα ασφαλισμένοι στο ΙΚΑ για τον κλάδο συντάξεως έχουν συμπληρώσει ή συμπληρώνουν έως και την 31.12.1997 τον αριθμό ημερών ασφάλισης, που αναφέρεται παρακάτω, μπορούν να υποβάλουν αίτηση αποχωρήσεως από την υπηρεσία και να λάβουν πλήρη σύνταξη από το ΙΚΑ ανεξάρτητα από την ηλικία τους και ειδικότερα από το προσωπικό εδάφους οι άνδρες που έχουν συμπληρώσει 9.000 ημέρες ασφάλισης, από τις οποίες τουλάχιστον 4.500 ημέρες στην ΟΑ ή στην Ολυμπιακή Αεροπλοϊα και οι γυναίκες που έχουν συμπληρώσει 7.500 ημέρες ασφάλισης, από τις οποίες τουλάχιστον 4.500 ημέρες στην ΟΑ ή στην Ολυμπιακή Αεροπλοϊα.
Κατά την παράγραφο 4 του παραπάνω άρθρου στους εργαζομένους που συγκεντρώνουν τις παραπάνω προϋποθέσεις μέχρι την 31.12.1997, οι οποίοι αποχωρούν οικειοθελώς κατά την παράγραφο 1 του ιδίου άρθρου και υποβάλουν σχετική αίτηση μέσα σ' ένα μήνα από τότε που καθένας πληροί τις προϋποθέσεις αυτές ή μέσα σ' ένα μήνα από τη δημοσίευση του νόμου αυτού για εκείνους που πληρούσαν τις παραπάνω προϋποθέσεις κατά το χρόνο της δημοσιεύσεως του νόμου, καταβάλλεται η αποζημίωση του Ν. 2112/1920, όπως αυτή κατεβάλλετο από τις παραπάνω εταιρείες μέχρι τη δημοσίευση αυτού του νόμου, προσαυξημένη κατά 25%, καθώς και ποσό που αντιστοιχεί στις τακτικές αποδοχές δύο μηνών, όπως αυτές διαμορφώνονται τον τελευταίο πριν από την αποχώρησή τους μήνα, χωρίς περιορισμό στο ανώτατο όριο, ούτε από τον χαρακτηρισμό της ΟΑ και της Ολυμπιακής Αεροπλοϊας ως επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας.
Κατά την παράγραφο 5 του ιδίου άρθρου ο Υπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών, μετά από πρόταση των διοικητικών συμβουλίων των πιο πάνω εταιρειών, μπορεί με απόφασή του να προσδιορίζει κατά κατηγορία προσωπικού τον αριθμό και το χρόνο της σταδιακής αποχώρησης των δικαιουμένων να αποχωρήσουν. Σε περίπτωση που οι υποβαλλόμενες αιτήσεις υπερβαίνουν τον αριθμό αυτό, γίνονται δεκτές οι αιτήσεις εκείνων που συμπληρώνουν το μεγαλύτερο αριθμό ημερομισθίων μέχρι να καλυφθεί το ανώτατο όριο για κάθε περίοδο.
Όσοι εμπρόθεσμα υποβάλουν αίτηση και παραμείνουν στις εταιρείες αυτές σύμφωνα με τα πιο πάνω οριζόμενα όρια και συνταξιοδοτηθούν σε άλλο χρονικό σημείο από την πλήρωση των παραπάνω προϋποθέσεων, η οποία λαμβάνει χώρα σε κάθε περίπτωση μέχρι την 31.12.1997, υπάγονται στις ρυθμίσεις των παραγράφων 1, 2 και 4 του παρόντος άρθρου.
Εξάλλου κατά τη διάταξη του άρθρου 1 παρ. 10 του επακολουθήσαντος νόμου 2602/16.4.1998 οι διατάξεις του άρθρου 2 του Ν. 2271/1994, εκτός εκείνων που ρυθμίζουν τη συνταξιοδότηση των εργαζομένων, παύουν να ισχύουν από 1.1.1998. Οι εν λόγω ρυθμίσεις δεν εφαρμόζονται ούτε υπέρ όσων υπέβαλαν εμπρόθεσμα τα αναγκαία δικαιολογητικά, δεν αποχώρησαν όμως για οποιοδήποτε λόγο μέχρι την 31.12.1997.
Από την τελευταία πιο πάνω διάταξη του άρθρου 1 παρ.10 του Ν.2602/1998 προκύπτει ότι, η διάταξη του άρθρου 2 του Ν.2271/1994 εξακολουθεί να ισχύει για όσους υπέβαλαν αίτηση σύμφωνα με τη διάταξη αυτή και αποχώρησαν από την υπηρεσία μέχρι την 31-12-1997. Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο δέχθηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση, ότι, οι αναιρεσίβλητοι, οι οποίοι εργάσθηκαν ως υπάλληλοι εδάφους στην αναιρεσείουσα, έχοντας συμπληρώσει τις προϋποθέσεις για λήψη της αυξημένης αποζημίωσης του άρθρου 2 του Ν. 2267/1994, υπέβαλαν εμπρόθεσμα αίτηση και αποχώρησαν από την υπηρεσία, ο πρώτος στις 12-5-1997 και ο δεύτερος στις 23-4-1997, χωρίς η αναιρεσείουσα να καταβάλει σ' αυτούς την πιο πάνω αυξημένη αποζημίωση, όπως έπρεπε, αλλά τους κατέβαλε την αποζημίωση που προβλέπει ο ν. 1759/1998 και με βάση τις παραδοχές αυτές επιδίκασε στους αναιρεσίβλήτους την πιο πάνω αυξημένη αποζημίωση.
Έτσι που έκρινε το Εφετείο, δεν παραβίασε με τη μη εφαρμογή της τη διάταξη του άρθρου 1 παρ. 10 του Ν. 2602/1998, αφού αυτή εφαρμόζεται για εκείνους μόνο τους εργαζόμενους, που αποχώρησαν για οποιονδήποτε λόγο από την αναιρεσείουσα μετά την 31-12-1997 και όχι πριν από την ημερομηνία αυτή και επομένως, ο μοναδικός λόγος αναιρέσεως, από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., με τον οποίο προβάλλεται η παραβίαση της διάταξης αυτής με τη μη εφαρμογή της, είναι αβάσιμος και απορριπτέος, όπως απορριπτέα είναι και η αίτηση για αναίρεση στο σύνολό της.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 219/17-2-2006 αίτηση της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ-ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΑΕ" για αναίρεση της 7626/2003 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Και
Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε τετρακόσια είκοσι (420) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 27 Φεβρουαρίου 2007. Και
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στην Αθήνα στις 13 Μαρτίου 2007.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ