Legislator Case Law & Legislation
55/2013 AI generated

Supreme Court dismisses divorce appeal claiming failure to consider wife's employment dispute as ground for separation.

Case Number 55/2013
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the wife's appeal against the divorce judgment, ruling that her claim regarding the husband's employment dispute was inadmissible. The court found that in separation cases based on a four-year marital discord, the husband's denial of the elapsed time constitutes a denial of the claim's historical basis rather than a new argument. Consequently, the court held that the lower court did not err by failing to consider this denial as a separate matter requiring review.

Legislator headnote

AI generated

Articles 559(8)(b) and 1439(3) of the Code of Civil Procedure; In divorce cases based on four-year separation, the respondent's denial of the elapsed time constitutes a denial of the claim's historical basis and is not a separate matter subject to appellate review.

Keywords

AI generated
divorce appeal marital separation four-year discord inadmissible argument historical basis denial appellate review separation duration

Cited Legislation

AI generated
Article 559(8)(b) of the Code of Civil Procedure
Article 1439(3) of the Code of Civil Procedure
Article 1439(1) of the Code of Civil Procedure
Article 242(2) of the Code of Civil Procedure
Article 576(2) of the Code of Civil Procedure
Article 561(1) of the Code of Civil Procedure
Articles 176, 183 and 191(2) of the Code of Civil Procedure

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 55 / 2013 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 55/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο, Κωνσταντίνο Τσόλα, Ευφημία Λαμπροπούλου, Γεράσιμο Φουρλάνο και Στυλιανή Γιαννούκου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του, στις 22 Οκτωβρίου 2012, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Α. Δ. του Α., συζύγου Σ. Π., κατοίκου ..., η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Του αναιρεσιβλήτου: Σ. Π. του Ι., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Φίλιππο Φιλιππόπουλο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-9-2008 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3242/2009 του ίδιου Δικαστηρίου και 3780/2011 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 2-12-2011 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσίβλητος όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ευφημία Λαμπροπούλου ανέγνωσε την από 12-10-2012 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη της αναιρεσείουσας στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από την …/14-6-2012 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Πύργου Ηλείας …, την οποία επικαλείται και προσκομίζει ο επισπεύδων τη συζήτηση της υποθέσεως αναιρεσίβλητος, προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της υπό κρίση από 2-12-2011 αιτήσεως για αναίρεση της 3780/2011 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών με την πράξη καταθέσεως και ορισμού δικασίμου που υπάρχει κάτω από αυτήν και με κλήση για συζήτηση κατά την αναφερόμενη στην αρχή αυτής της αποφάσεως δικάσιμο (22-10-2012), επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στην αναιρεσείουσα.

Εξάλλου από τα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά του δικαστηρίου τούτου προκύπτει ότι κατά την πιο πάνω δικάσιμο, κατά την οποία συζητήθηκε η υπόθεση με εκφώνησή της από τη σειρά του οικείου πινακίου, δεν εμφανίστηκε η αναιρεσείουσα ούτε κατέθεσε δήλωση σύμφωνα με το άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ. Επομένως πρέπει να συζητηθεί η υπόθεση παρά την απουσία της (άρθρο 576 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.).

Ο προβλεπόμενος από το άρθρο 559 αριθ.8 περ.β Κ.Πολ.Δ. λόγος αναιρέσεως ιδρύεται όταν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Με τον όρο πράγματα νοούνται οι αυτοτελείς ισχυρισμοί των διαδίκων που συγκροτούν την ιστορική βάση (επομένως στηρίζουν το αίτημα) αγωγής, ανταγωγής, ενστάσεως ή αντενστάσεως, όχι όμως και οι ισχυρισμοί που αποτελούν άρνηση της αγωγής, ενστάσεως ή αντενστάσεως (Α.Π.399/ 2011).

Εξάλλου από τη διάταξη του άρθρου 1439 παρ.3 Α.Κ., όπως ίσχυε πριν από την αντικατάστασή της με το άρθρο 14 ν.3719/2008 και έχει εφαρμογή στην προκειμένη περίπτωση, σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 1438 και 1439 παρ.1 του ίδιου κώδικα, προκύπτει ότι εφόσον οι σύζυγοι βρίσκονται σε διάσταση συνεχώς από τέσσερα τουλάχιστον χρόνια, τεκμαίρεται αμάχητα ο ισχυρός κλονισμός της έγγαμης σχέσεως και το διαζύγιο μπορεί να ζητηθεί, έστω και αν ο λόγος του κλονισμού αφορά το πρόσωπο εκείνου που ενάγει για διάζευξη.

Από τις πιο πάνω διατάξεις επίσης προκύπτει ότι η επίκληση της τετραετούς διαστάσεως είναι στοιχείο της ιστορικής βάσεως της αγωγής διαζυγίου η οποία στηρίζεται στον ανωτέρω λόγο, ο δε ισχυρισμός του εναγομένου ότι δεν έχει συμπληρωθεί η τετραετής διάσταση διότι αυτή άρχισε σε χρόνο μεταγενέστερο του επικαλούμενου με την αγωγή, συνιστά αιτιολογημένη άρνηση της ιστορικής βάσεως της αγωγής και όχι ένσταση.

Στην προκειμένη περίπτωση με το μόνο λόγο αναιρέσεως η αναιρεσείουσα, επικαλούμενη το άρθρο 559 αριθ.8 (περ.β) Κ.Πολ.Δ., αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια ότι παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και συγκεκριμένα ότι δεν έλαβε υπόψη τους προταθέντες πρωτοδίκως και κατ' έφεση (προς αντίκρουση της αγωγής του αναιρεσιβλήτου συζύγου της, με την οποία αυτός επιδίωκε τη λύση του γάμου τους λόγω υπερτετραετούς διαστάσεώς τους) ισχυρισμούς της ότι ο αναιρεσίβλητος και ο πατέρας του την είχαν διορίσει, εν αγνοία της και χωρίς να έχει υπογράψει οποιοδήποτε έγγραφο, ως διευθύνουσα σύμβουλο της αναφερόμενης ανώνυμης εταιρείας, η οποία είχε δημιουργήσει τεράστια χρέη προς το Ι.Κ.Α.

και την εφορία, ότι οι σχετικές οφειλές καταλογίζονταν σ' αυτήν και είχαν ασκηθεί ποινικές διώξεις σε βάρος της, γεγονός που διαπίστωσε για πρώτη φορά το Μάρτιο του έτους 2007, ότι αμέσως αντέδρασε στις συνέπειες του παράνομου διορισμού της, γνωστοποιώντας στις αρμόδιες υπηρεσίες ότι δεν είχε σχέση με την πιο πάνω εταιρεία και ότι για το λόγο αυτό ο αναιρεσίβλητος την εξεδίωξε από τη συζυγική οικία τον Ιούλιο του έτους 2007, αφότου διασπάσθηκε η έγγαμη συμβίωσή τους, όπως προκύπτει από τα αναφερόμενα αποδεικτικά μέσα και όχι από τον Απρίλιο του έτους 2004, όπως αναληθώς αναφέρεται στην αγωγή του αναιρεσιβλήτου και όπως εσφαλμένα δέχθηκε η προσβαλλομένη.

Ο λόγος αυτός, πέρα από τις απαραδέκτως προβαλλόμενες με αυτόν αιτιάσεις για εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων (άρθρο 561 παρ.1 Κ.Πολ.Δ.), είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος κυρίως διότι, σύμφωνα με τα προκτεθέντα, στη δίκη διαζυγίου λόγω υπερτετραετούς διαστάσεως των διαδίκων, ο ισχυρισμός του εναγομένου ότι δεν έχει συμπληρωθεί η τετραετής διάσταση δεν συνιστά ένσταση και συνακόλουθα "πράγμα" κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ.8 περ.β Κ.Πολ.Δ.

Ενόψει όλων αυτών πρέπει να απορριφθεί η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου σύμφωνα με το σχετικό αίτημα του τελευταίου (άρθρα 176, 183 και 191 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 2-12-2011 αίτηση της Α. Δ. για αναίρεση της 3780/2011 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 13 Νοεμβρίου 2012.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 16 Ιανουαρίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ