Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds and rejects appeal on damages calculation due to sufficient reasoning.

Απόφαση 559 / 2016 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 559/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ’ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Κιουρκτσόγλου - Πετρουλάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεώργιο Σακκά, Σοφία Ντάντου, Γεώργιο Χοϊμέ και Αλεξάνδρα Κακκαβά, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 16 Σεπτεμβρίου 2016, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Γ. Κ., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο και 2) ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΑΕΕΓΑ", που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αναστάσιο Δομάζο με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Κ. Γ. του Α., 2) Μ. συζ. Κ. Γ., το γένος Β. Γ., 3) Α. Γ. του Κ., 4) Α. Γ. του Κ., 5) Π. - Ι. Γ. του Κ. και 6) Π. χας Β. Γ., κατοίκων ..., εκ των οποίων οι 1ος, 2η, 3η, 4ος και 5η εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Πέτρο Παπανώτη, ενώ η 6η δεν παραστάθηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30-12-2009 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων και της Α. χας Α. Γ., μη διαδίκου στην παρούσα δίκη, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 720/2012 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2270/2013 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 24-7-2013 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Σακκάς διάβασε την από 22-8-2016 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 24-7-2013 αιτήσεως για αναίρεση της 2270/2013 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

Ο πληρεξούσιος των παραστάντων αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Επειδή από την από 8-4-2016 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών Θ. Ρ. αποδεικνύεται ότι επιδόθηκαν νομίμως και εμπροθέσμως στην έκτη αναιρεσίβλητη Π. χήρα Β. Γ. ακριβή αντίγραφα της ένδικης αιτήσεως αναιρέσεως και της κλήσεως για τη συζήτησή της με τις πράξεις ορισμού δικασίμου και εγγραφής στο πινάκιο. Εφόσον, συνεπώς, αυτή δεν εμφανίστηκε στην αρχή της παρούσας αναφερόμενη δικάσιμο, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε με τη σειρά του οικείου πινακίου, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση της υπόθεσης παρά την απουσία της (άρθρ. 576 παρ. 2 εδ. γ’ ΚΠολΔ). Επίσης απουσιάζει ο πρώτος αναιρεσείων Γ. Κ., για τον οποίο ο πληρεξούσιος δικηγόρος των αναιρεσειόντων δεν προκύπτει ότι είχε πληρεξουσιότητα, ούτε προκύπτει ότι κλητεύθηκε για να παραστεί στη δικάσιμο. Άρα πρέπει ως προς αυτόν να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της αναίρεσης και να προχωρήσει ως προς τους λοιπούς διαδίκους (άρθρο 576 παρ. 3 εδ. β’ ΚΠολΔ).

2. Κατά το άρθρο 932 ΑΚ σε περίπτωση αδικοπραξίας, ανεξάρτητα από την αποζημίωση για την περιουσιακή ζημία, το δικαστήριο μπορεί να επιδικάσει εύλογη χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης. Σε περίπτωση θανάτωσης προσώπου η χρηματική ικανοποίηση μπορεί να επιδικαστεί στην οικογένεια του θύματος λόγω ψυχικής οδύνης.

Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι παρέχεται με αυτή δυνητική ευχέρεια στο δικαστήριο να επιδικάσει χρηματική ικανοποίηση και να καθορίσει το εύλογο ποσό, αφού εκτιμήσει τα υπόψη του τιθέμενα πραγματικά περιστατικά (βαθμός πταίσματος, είδος προσβολής, περιουσιακή και κοινωνική κατάσταση των μερών) με βάση τους κανόνες της κοινής πείρας και λογικής.

Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Από την υπόψη διάταξη, που αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 παρ. 3 του Συντάγματος, προκύπτει ότι ο προβλεπόμενος απ’ αυτή λόγος αναίρεσης ιδρύεται όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας) ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή της (ανεπαρκής αιτιολογία) ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία) (Ολ.ΑΠ 1/1999, Ολ.ΑΠ 32/1996).

Δεν υπάρχει όμως ανεπάρκεια αιτιολογιών όταν η απόφαση περιέχει συνοπτικές, αλλά πλήρεις αιτιολογίες. Εξάλλου, το κατά νόμο περιεχόμενο της ελάσσονος πρότασης προσδιορίζεται από τον εκάστοτε εφαρμοστέο κανόνα ουσιαστικού δικαίου, του οποίου το πραγματικό πρέπει να καλύπτεται πλήρως από τις παραδοχές της απόφασης στο αποδεικτικό της πόρισμα και να μην καταλείπονται αμφιβολίες (ΑΠ 2004/2009).

Τέλος ο από το άρθρο 559 αριθ. 17 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης ιδρύεται όταν η απόφαση περιέχει αντιφατικές διατάξεις στο διατακτικό, ώστε να καθίσταται αδύνατη η εκτέλεσή της ή να δημιουργείται αβεβαιότητα ως τη διάπλαση ή τη διάγνωση που έλαβε χώρα και όχι όταν η αντίφαση υπάρχει στις αιτιολογίες της απόφασης, εκτός αν αυτές επέχουν θέση διατακτικού ή όταν η αντίφαση υπάρχει μεταξύ του διατακτικού και του αιτιολογικού της απόφασης (ΑΠ 1678/2005).

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, το Εφετείο, επιδικάζοντας στους ενάγοντες και ήδη αναιρεσιβλήτους χρηματική ικανοποίηση για την ψυχική οδύνη που υπέστησαν από το θάνατο του συγγενή τους Β. Γ. σε τροχαίο ατύχημα, δέχτηκε στο αποδεικτικό της πόρισμα τα εξής: "Ο Β.

Γ. κατά τον χρόνο θανάτου του ήταν 22 ετών, οι δύο πρώτοι ενάγοντες ήταν γονείς του, η τρίτη ενάγουσα, ο τέταρτος ενάγων και η πέμπτη ενάγουσα ήταν αδελφοί του και η έβδομη ενάγουσα ήταν γιαγιά του. Όλοι οι ενάγοντες έτρεφαν βαθιά αισθήματα αγάπης γι’ αυτόν και ήταν στενά συνδεδεμένοι συναισθηματικά μαζί του.

Ως εκ τούτου εξαιτίας του θανάτου του, βίωσαν βαθύτατο ψυχικό άλγος και υπέστησαν ψυχική οδύνη για την χρηματική ικανοποίηση της οποίας πρέπει να τους επιδικαστεί, συνεκτιμωμένων των συνθηκών υπό τις οποίες έλαβε χώρα το ένδικο ατύχημα, το ποσοστό συνυπαιτιότητας του οδηγού του ζημιογόνου οχήματος στην πρόκληση του ατυχήματος και στον θάνατο του Β.

Γ., των οικονομικών και κοινωνικών συνθηκών των διάδικων φυσικών προσώπων Α) το ποσό των 50.000 ευρώ για έκαστο των δύο πρώτων εναγόντων, Β) το ποσό των 20.000 ευρώ για έκαστο των τρίτης, τέταρτου και πέμπτης των εναγόντων και Γ) το ποσό των 12.000 ευρώ για την έβδομη ενάγουσα". Από τις ανωτέρω παραδοχές, το Εφετείο, κατά τον προσδιορισμό του ύψους της χρηματικής ικανοποίησης λόγω ψυχικής οδύνης των αναιρεσιβλήτων, προκύπτει ότι, αφού έλαβε υπόψη το ποσοστό συνυπαιτιότητας του οδηγού του ζημιογόνου οχήματος, που ανέρχεται σε 60%, συνεκτίμησε εμμέσως πλην σαφώς και το ποσοστό συνυπαιτιότητας του θύματος (40%), τόσο κατά την πρόκληση του ενδίκου ατυχήματος, όσο και κατά το θανάσιμο τραυματισμό του λόγω μη χρήσεως προστατευτικού κράνους, το οποίο αναλύει στην προσβαλλόμενη απόφασή του σε προηγούμενη σκέψη του.

Έτσι διέλαβε πλήρεις, επαρκείς και χωρίς αντίφαση αιτιολογίες, που επιτρέπουν τον αναιρετικό έλεγχο στο ζήτημα του συντρέχοντος πταίσματος του θύματος κατά τον προσδιορισμό του ύψους της χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω ψυχικής οδύνης. Επομένως, ο από το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ αντίθετος πρώτος λόγος αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.

Τέλος ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθ. 17 ΚΠολΔ πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος, διότι οι αναιρεσείοντες δεν επικαλούνται αντιφατικές διατάξεις στο διατακτικό της προσβαλλόμενης αποφάσεως. Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως και να καταδικαστεί η αναιρεσείουσα εταιρεία στη δικαστική δαπάνη των παρόντων αναιρεσιβλήτων, οι οποίοι κατέθεσαν προτάσεις (άρθρ. 176 και 183 ΚΠολΔ).

Τέλος πρέπει να διαταχθεί να εισαχθεί το παράβολο στο δημόσιο ταμείο (άρθρο 495 παρ. 4 εδ. ε’ ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 24-7-2013 αιτήσεως αναιρέσεως ως προς τον αναιρεσείοντα Γ. Κ..

Απορρίπτει την από 24-7-2013 αίτηση της εταιρείας "ΕΘΝΙΚΗ Α.Ε.Ε.Γ.Α." για αναίρεση της 2270/2013 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα εταιρεία στη δικαστική δαπάνη των παρόντων αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ. Και Διατάζει να εισαχθεί στο δημόσιο ταμείο το παράβολο με αριθμό διπλοτύπου ... της ΙΓ’ ΔΟΥ Αθηνών.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 7 Οκτωβρίου 2016.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 24 Οκτωβρίου 2016.

H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ