Supreme Court dismisses appeal on inadmissibility grounds regarding fact-finding and vague claim scope in civil procedure.

Απόφαση 557 / 2013 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 557/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασίλειο Λυκούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ιωάννη Σίδερη, Νικόλαο Λεοντή, Γεώργιο Γεωργέλλη και Δημήτριο Κράνη, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 18 Φεβρουαρίου 2013, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Σ. Μ. του Δ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ηλία Αθανασόπουλο.

Της αναιρεσιβλήτου: Εταιρείας με την επωνυμία "ALLIANZ ΕΛΛΑΣ ΑΝΩΝΥΜΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, ως οιονεί καθολικής διαδόχου της εταιρείας με την επωνυμία "ALLIANZ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ΖΩΗΣ", που είχε έδρα στην Αθήνα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξουσία δικηγόρο της Σταυρούλα Παπαδέα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 13 Οκτωβρίου 2005 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1817/2007 οριστική του ιδίου δικαστηρίου και 392/2010 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 28 Μαρτίου 2012 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Γεωργέλλης, ανέγνωσε την από 8 Φεβρουαρίου 2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, η πληρεξουσία της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στην δικαστική δαπάνη του.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Οι λόγοι αναίρεσης που προβλέπονται από το άρθρο 560 Κ.Πολ.Δ. για τις αποφάσεις των Ειρηνοδικείων, καθώς και των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων και οι οποίοι είναι οι αντίστοιχοι των αριθ. 1,2,3,4,5 και 7 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., ορίζονται περιοριστικά με συνέπεια λόγος αναίρεσης τέτοιας απόφασης που δεν περιλαμβάνεται στη διάταξη αυτή όπως είναι οι λοιποί λόγοι της αναίρεσης που προβλέπονται από τους αριθ. 6, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, και 20 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. να είναι απαράδεκτος. Κατ' ακολουθίαν οι λόγοι της αναίρεσης πρώτος κατά το πρώτο μέρος του από τον αριθ. 11 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. ο οποίος και προσήκει όχι δε από τον αριθ. 1 του άρθρου560 που αναφέρεται στο αναιρετήριο, δεύτερος τρίτος και τέταρτος (κατά το σχετικό του μέρος) από τους αριθ. 11, 8 και19 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. αντίστοιχα είναι απαράδεκτοι διότι στη προκειμένη περίπτωση που προσβάλλεται απόφαση Πολυμελούς Πρωτοδικείου που δίκασε επί εφέσεως κατά της απόφασης του Ειρηνοδικείου λόγοι αναίρεσης από τους αριθ. αυτούς δεν προβλέπονται. Ο πρώτος λόγος της αναίρεσης κατά το πρώτο μέρος του κατά τα λοιπά είναι απαράδεκτος διότι οι προβαλλόμενες αιτιάσεις ανάγονται στην εκτίμηση των πραγματικών γεγονότων που δεν ελέγχεται από τον Άρειο Πάγο( άρθρο 561 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.).

Η νομική αοριστία της αγωγής στηρίζει λόγο αναίρεσης για παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 559 αριθ.1, 560 αριθ. 1 Κ.Πολ.Δ.), αν το δικαστήριο για τη θεμελίωση της αγωγής στο συγκεκριμένο κανόνα δικαίου αρκέσθηκε σε στοιχεία λιγότερα ή αξίωσε περισσότερα εκείνων που ο κανόνας αυτός απαιτεί για τη γένεση του δικαιώματος.

Αντίθετα το ορισμένο ή αόριστο της αγωγής ως προς την έκθεση σε αυτή των πραγματικών περιστατικών που απαρτίζουν την ιστορική της αιτία (ποιοτική ή ποσοτική αοριστία) εκτιμά κυριαρχικώς το δικαστήριο της ουσίας και δεν υπόκειται κατά τούτο η απόφαση του σε αναιρετικό έλεγχο, εκτός αν αυτό έκρινε ορισμένη την αγωγή λαμβάνοντας υπόψη γεγονότα μη διαλαμβανόμενα σε αυτή και ασκούντα ουσιώδη επιρροή στην περί του νόμω βασίμου της ή αντιθέτως έκρινε αόριστη την αγωγή επειδή δεν έλαβε υπόψη τέτοια γεγονότα, καίτοι διαλαμβάνονταν σε αυτή, οπότε μπορούν να θεμελιωθούν οι από το άρθρο 559 αριθ.8 και 14 Κ.Πολ.Δ.

λόγοι αναίρεσης. Περαιτέρω η αοριστία του δικογράφου της αγωγής, η αναγόμενη στη ποσοτική ή ποιοτική αοριστία αυτής, ελεγχομένη από τους αριθ.8 και 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ δεν ιδρύει λόγο αναιρέσεως κατ' αποφάσεων Πρωτοδικείων που εκδίδονται επί εφέσεων κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων, όπως τούτο συνάγεται από το άρθρο 560 ΚΠολΔ.

Κατ' ακολουθίαν ο πρώτος λόγος της αναίρεσης από τον αριθ. 1 του άρθρου 560 Κ.ΠολΔ και ο συναφής τέταρτος (κατά το σχετικό του μέρος) με τους οποίους προβάλλεται η αιτίαση ότι εσφαλμένα κρίθηκε ορισμένη η αγωγή ενώ ήταν αόριστη είναι προεχόντως απαράδεκτοι διότι υπό την επίφαση της συνδρομής των προϋποθέσεων του λόγου τούτου (άρθρου 560 αριθ. 1) οι προβαλλόμενες αιτιάσεις ανάγονται στη ποσοτική και ποιοτική αοριστία που ελέγχεται όπως προεκτέθηκε με τις διατάξεις των αριθ. 8 και 14 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ.

η εφαρμογή των οποίων όμως δεν προβλέπεται επί αποφάσεων Πρωτοδικείων που εκδίδονται επί εφέσεων κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων όπως είναι και η προσβαλλόμενη.

Κατ' ακολουθίαν πρέπει ν' απορριφθεί η αναίρεση και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσιβλήτου. (άρθρα 183, 176 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 28 Μαρτίου 2012 αίτηση του Σ. Μ. για αναίρεση της υπ. αριθ.392/2010 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσιβλήτου τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 4 Μαρτίου 2013.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 28 Μαρτίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ