Supreme Court allows appeal against final judgment, revives lower court appeal, and dismisses counterclaim.

Απόφαση 555 / 2025 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 555/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αλεξάνδρα Αποστολάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Σωκράτη Πλαστήρα, Σταύρο Μάλαινο, Αντιγόνη Τζελέπη και Ερασμία Λιούλη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 15 Νοεμβρίου 2024, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ΝΠΙΔ με την επωνυμία "...", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, ως ειδικού διαδόχου της ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "... ΑΑΕ", της οποίας ανακλήθηκε η άδεια λειτουργίας, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Αργυρώ Γρατσία - Πλατή με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Του αναιρεσιβλήτου: ΝΠΔΔ με την επωνυμία "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" (e-ΕΦΚΑ), που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, ως καθολικού διαδόχου του ν.π.δ.δ. με την επωνυμία "ΙΚΑ - ΕΤΑΜ", το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Μιχαήλ Δερμιτζάκη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από ... αγωγή του ν.π.δ.δ. με την επωνυμία "ΙΚΑ - ΕΤΑΜ", που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης και συνεκδικάστηκε με τις με αριθμ. ... παρεμπίπτουσες αγωγές της ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "... ΑΑΕ", στη θέση της οποίας έχει ήδη υπεισέλθει το αναιρεσείον, καθώς και με την με αριθμ. ... αγωγή του Χ. Τ. του Δ., μη διαδίκου στην παρούσα δίκη. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 10113/2014 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1065/2018 μη οριστική και 1744/2022 τελεσίδικη του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από ... αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγητή τον Αρεοπαγίτη Σταύρο Μάλαινο, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η κρινόμενη, από ... (με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως ...), αίτηση αναιρέσεως κατά της υπ' αριθμ. 1744/2022 τελεσιδίκου αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, η οποία εκδόθηκε κατ' αντιμωλίαν των διαδίκων, κατά την ειδική διαδικασία των διαφορών για ζημιές από αυτοκίνητο, καθώς και από τη σύμβαση ασφάλισής του (άρθρ. 681Α του ΚΠολΔ) ασκήθηκε νομοτύπως και εμπροθέσμως (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564 και 566 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ.), εντός της διετούς προθεσμίας από την δημοσίευση της ανωτέρω προσβαλλομένης αποφάσεως (στις 26-8-2022), σύμφωνα με το άρθρο 564 παρ. 3 του Κ.Πολ.Δ. (όπως ισχύει για τα ένδικα μέσα, που ασκούνται μετά την 1-1-2016, σύμφωνα με το άρθρο 1 άρθρο ένατο παρ. 2 του Ν. 4.335/2015), εφόσον από τα προσκομιζόμενα έγγραφα δεν προκύπτει, ούτε οι διάδικοι επικαλούνται επίδοση αυτής (άρθρ. 564 παρ. 3 του Κ.Πολ.Δ.).

Συνεπώς, είναι παραδεκτή και πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων της (άρθρο 577 παρ. 1 και 3 του Κ.Πολ.Δ.).

Με την παράγραφο 5 του άρθρου 19 του Ν. 489/1976, που προστέθηκε με το άρθρο 5 παρ. 3 του Π.Δ/τος 264/1991 και αποτελεί υλοποίηση της υπ' αριθμ. 84/5/ΕΟΚ αριθμ. 1 παρ. 44 εδάφ. α' της Οδηγίας, Κωδικοποιήθηκε δε στο άρθρο 19 του Π.Δ. 237/1986, ορίζεται ότι "Η αποζημίωση του Επικουρικού Κεφαλαίου περιορίζεται στη συμπλήρωση του ποσού, που υποχρεούται να καταβάλει Ασφαλιστικό Ταμείο ή άλλος Οργανισμός Κοινωνικής Ασφάλισης για την αιτία αυτή στον ζημιωθέντα (84/5/ΕΟΚ άρθρο 1 παρ. 4 εδ.

α')". Με την διάταξη αυτή καθιερώνεται ο επικουρικός χαρακτήρας της ευθύνης του Επικουρικού Κεφαλαίου, με την έννοια ότι στο μέτρο που ο παθών και, γενικώς, ο δικαιούχος από την διαπραχθείσα αδικοπραξία δικαιούται να καλύψει την ζημία του από ασφαλιστικό ταμείο ή άλλον Οργανισμό κοινωνικής ασφαλίσεως, επέρχεται απαλλαγή του Επικουρικού Κεφαλαίου.

Με την ρύθμιση αυτήν αποκλείεται η εφαρμογή της Α.Κ. 930 παρ. 3, στην περίπτωση που αυτή ήταν εφαρμοστέα και η οποία προβλέπει την αθροιστική απόληψη της αποζημιώσεως από το Επικουρικό Κεφάλαιο και της παροχής, την οποία, για την ίδια αιτία, οφείλει στον δικαιούχο, Ασφαλιστικό Ταμείο ή άλλος Οργανισμός κοινωνικής ασφαλίσεως.

Επομένως, σε μία τέτοια περίπτωση, εφόσον προβάλλεται σχετικός ισχυρισμός από το εναγόμενο Επικουρικό Κεφάλαιο, για συνδρομή των όρων του άρθρου 19 παρ. 5 του Ν. 489/1976, πρέπει να γίνεται αφαίρεση από την οφειλόμενη από το Επικουρικό Κεφάλαιο αποζημίωση, κατά το άρθρο 929 Α.Κ., κάθε ποσού, το οποίο, με την ίδια αιτία, δικαιούται ο δικαιούχος να αξιώσει από το ασφαλιστικό ταμείο ή άλλον Οργανισμό κοινωνικής ασφαλίσεως.

Η ως άνω νομοθετική ρύθμιση αφορά κάθε περίπτωση ευθύνης του Επικουρικού Κεφαλαίου, δηλαδή και στην περίπτωση ευθύνης του λόγω ανακλήσεως της άδειας λειτουργίας της ασφαλιστικής εταιρείας. Έτσι, σύμφωνα με την παραπάνω ειδική διάταξη (άρθρ. 19 παρ. 5), η οποία δεν αντίκειται στα άρθρα 4 και 25 του Συντάγματος και του άρθρου 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ (Α.Π. 980/2019, Α.Π. 593/2018, Α.Π. 671/2013, Α.Π. 1229/2010), σε περίπτωση τραυματισμού λόγω αυτοκινητικού ατυχήματος προσώπου ασφαλισμένου στο Ι.Κ.Α., το οποίο, κατά τον Ν. 6298/1934, είναι Οργανισμός κοινωνικής ασφαλίσεως, οι παροχές για νοσήλια, επίδομα ασθενείας ή συντάξεως αναπηρίας, που υποχρεούται το Ι.Κ.Α.

να καταβάλει στον ίδιον τον ασφαλισμένο, σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 1846/1951, αφαιρούνται από τις αντίστοιχες αξιώσεις του δικαιούμενου αποζημιώσεως προσώπου και έτσι, ούτε το ζημιωθέν από το ατύχημα πρόσωπο, ούτε το Ι.Κ.Α., ούτε οποιοσδήποτε άλλος και, ειδικότερα, ο ασφαλισμένος σε ασφαλιστική εταιρεία, της οποίας ανακλήθηκε η άδεια λειτουργίας και στην θέση της υπεισήλθε το Επικουρικό Κεφάλαιο, νομιμοποιείται να ζητήσει από το τελευταίο τα ποσά, που αντιστοιχούν σε ασφαλιστικές παροχές του Ι.Κ.Α., αλλά και οποιουδήποτε άλλου Ασφαλιστικού Ταμείου κοινωνικής ασφαλίσεως προς τους ασφαλισμένους του, εξαιτίας αυτοκινητικού ατυχήματος, με περαιτέρω συνέπεια την πλήρη απαλλαγή του Επικουρικού Κεφαλαίου από την υποχρέωσή του, αν το θύμα καλύφθηκε για την ζημία του από Οργανισμό κοινωνικής ασφαλίσεως (Α.Π. 980/2019, Α.Π. 593/2018, Α.Π. 157/2018, Α.Π. 1166/2017, Α.Π. 845/2015, Α.Π. 2226/2013, Α.Π. 1729/2013, Α.Π. 671/2013).

Τέλος, κατά την διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 1 εδάφ. α' του Κ.Πολ.Δ., αναίρεση επιτρέπεται μόνο, αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίον περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοσθεί, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του ή αν εφαρμοσθεί, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοσθεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (Ολ.

Α.Π. 1/2022, Ολ. Α.Π. 4/2021, Α.Π. 312/2025).

Στην προκειμένη περίπτωση, το Μονομελές Εφετείο Θεσσαλονίκης δικάζοντας την από 17-11-2014 έφεση του ήδη αναιρεσείοντος Επικουρικού Κεφαλαίου και κατά του ήδη αναιρεσιβλήτου, η οποία στρέφονταν κατά της υπ' αριθμ. ... οριστικής αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, το οποίο είχε συνεκδικάσει και δεχθεί ως νόμω και κατ' ουσίαν βάσιμες, τόσον την από ...

αγωγή του Ι.Κ.Α. κατά της ασφαλιστικής εταιρείας, με την επωνυμία "... Α.Ε.Γ.Α.", η άδεια λειτουργίας της οποίας μετά την έκδοση της οριστικής αποφάσεως ανακλήθηκε και στην θέση της υπεισήλθε το ήδη αναιρεσείον Επικουρικό Κεφάλαιο, όσον και την υπ' αριθμ. καταθέσεως ... αγωγή του μη διαδίκου παθόντος Χ. Τ. κατά των μη διαδίκων Α.

Χ. και της ανωτέρω ασφαλιστικής εταιρείας, όπως και τις παρεμπίπτουσες αγωγές της τελευταίας κατά του Α. Χ., με την προσβαλλόμενη απόφασή του δέχθηκε τα ακόλουθα: "Στις 28 Μαΐου 2007 και περί ώρα 01:45' ο μη διάδικος στην παρούσα σε δεύτερο βαθμό δίκη Α. Χ. οδηγούσε στην επαρχιακή οδό ... ν. Πιερίας με κατεύθυνση προς τη ...

το υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκίνητο της αποκλειστικής του κυριότητας, εργοστασίου κατασκευής ..., τύπου ... και 180 ίππων, το οποίο ήταν ασφαλισμένο για τις έναντι των τρίτων ζημίες στην ανώνυμη ασφαλιστική εταιρία με την επωνυμία "... ΑΑΕΖ", της οποίας η άδεια λειτουργίας ανακλήθηκε και στη θέση της υπεισήλθε το εκκαλούν ν.π.ι.δ.

με την επωνυμία "...". Η εν λόγω οδός είναι διπλής κατεύθυνσης, έχει μία λωρίδα κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση, είναι ευθεία και έχει πλάτος οδοστρώματος συνολικά 7 μέτρων, στο δε 4ο χιλιόμετρο αυτής τέμνει κάθετα άλλη επαρχιακή οδό, που συνδέει την παράλια περιοχή με την εθνική οδό Θεσσαλονίκης - Αθηνών. Μετά την ανωτέρω συμβολή της, η ίδια οδός, που ακολουθούσε ο Α.

Χ., συνεχιζόταν αλλά ήταν αδιαμόρφωτη και χωμάτινη σε μήκος 55 μέτρων περίπου και κατέληγε στο ως άνω σημείο (το προς την πλευρά της) υπόγειας οδικής διάβασης υπό κατασκευή λόγω διέλευσης επάνω από αυτή και επίσης υπό κατασκευή γέφυρας σιδηροδρομικών γραμμών, δηλ. αμέσως μετά την κατάληξή της παράπλευρα της γέφυρας εκτεινόταν κατά μήκος και σε βάθος από το σημείο εκείνο 5 μέτρων περίπου η υπό κατασκευή διάβαση.

Εξάλλου πριν από τη συμβολή με την τεμνόμενη από αυτήν οδό στη δεξιά πλευρά της, υπήρχαν τοποθετημένες: α) μία πινακίδα με την ένδειξη ορισμού ανωτάτου επιτρεπόμενου ορίου ταχύτητας 50 χιλιομέτρων ωριαίως (Ρ-60), β) κατόπιν σε απόσταση λίγων μέτρων μετά δύο άλλες πινακίδες στον ίδιο μεταλλικό στύλο με ενδείξεις η επάνω από αυτές την υποχρεωτική κατεύθυνση προς τα αριστερά και η κάτω την κατεύθυνση προς τα δεξιά (Ρ-47 και Ρ 48), γ) στη συνέχεια επίσης μετά λίγα μέτρα άλλη πινακίδα με την ένδειξη της υποχρεωτικής διακοπής πορείας STOP (Ρ-2), η οποία ήταν στερεωμένη στον αριστερό από τους δύο στύλους μίας διαφημιστικής πινακίδας, δ) απέναντι από τη συμβολή αυτών των οδών, στη γωνία περίφραξης όμορου κτήματος υπήρχε ένα σήμα με την ένδειξη ομοίως υποχρεωτικής πορείας αριστερά (Ρ- 47) και ένα σήμα της απαγόρευσης εισόδου στη χωμάτινη οδό.

Όταν ο Α. Χ. έφθασε στο ανωτέρω 4ο χιλιόμετρο οδηγώντας υπό καλές καιρικές συνθήκες αλλά χωρίς να είναι επαρκής ο φωτισμός και με ταχύτητα 130 χιλιομέτρων ανά ώρα, δηλ. υπερβαίνουσα το ανώτατο επιτρεπόμενο στο σημείο εκείνο όριο των 50 χιλιομέτρων ανά ώρα, συνέχισε την ευθεία πορεία του προς τη χωμάτινη οδό κατά μήκος της περίφραξης αντί να κινηθεί προς τα αριστερά ή δεξιά.

Τότε συνεπεία της υπερβολικής ταχύτητας του, το αυτοκίνητο του απώλεσε τη δυναμική ισορροπία του, άρχισε να πλαγιολισθαίνει προς τα αριστερά στην οδό αυτή, που είχε μήκος, όπως προαναφέρθηκε, μέχρι την υπό κατασκευή οδό 55 μέτρων και μετά από πορεία πλαγιολίσθησης 70 μέτρων, έφθασε στο ύψος της γέφυρας και κατακρημνίσθηκε στο κενό προς το σε βάθος 5 μέτρων τσιμεντένιο οδόστρωμα, στο οποίο κατέπεσε καταρχήν με το οπίσθιο δεξιό τμήμα του, στο ύψος του δεξιού τροχού.

Κατά τις εν λόγω κινήσεις του και την ταλάντωση προκλήθηκε η μετατόπιση των σωμάτων των επιβατών στο εσωτερικό του αυτοκινήτου και η πρόκληση σε αυτούς σωματικών βλαβών, μεταξύ των οποίων ήταν και ο πρώτος εφεσίβλητος Χ. Τ., που καθόταν στη θέση του συνοδηγού. Το εν λόγω ατύχημα οφείλεται σε αποκλειστική υπαιτιότητα του Α.

Χ., ο οποίος οδηγούσε κατά παράβαση των κανόνων οδικής συμπεριφοράς ... Περαιτέρω από τα ίδια ως άνω αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκε ότι εξαιτίας του ατυχήματος ο ενάγων και ήδη πρώτος εφεσίβλητος Χ. Τ. υπέστη σοβαρό τραυματισμό στην σπονδυλική στήλη και τα πόδια και μεταφέρθηκε αρχικά στο νοσοκομείο της Κατερίνης και αμέσως μετά στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης ΑΧΕΠΑ, όπου διαπιστώθηκε ότι παρουσίαζε έλλειψη κινητικότητας και αισθητικότητας των ποδιών κάτω από τις αρθρώσεις των γονάτων και βαριά πάρεση των τετρακέφαλων αμφοτερόπλευρα καθώς και συντριπτικό κάταγμα του 03 τρίτου οσφυϊκού σπονδύλου.

Στις 29-5-2007 υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση αποσυμπίεσης του νωτιαίου σωλήνα και σταθεροποίησης της σπονδυλικής στήλης με πεταλεκτομή των 02, 03 και 04 σπονδύλων και σπονδυλοδεσία 01 και 05 σπονδύλων με κοχλίες και ράβδους τιτανίου. Στις 6-6-2007 διαγνώσθηκε στον ενάγοντα και ήδη πρώτο εφεσίβλητο μηνιγγίτιδα και μικροβιαιμία από το μικρόβιο Acinetobacter baumanii και μεταφέρθηκε άμεσα στη ΜΕΘ, όπου παρέμεινε έως τις 12-6-2007.

Ακολούθως νοσηλεύθηκε στη νευροχειρουργική κλινική του νοσοκομείου έως τις 29-6-2007, οπότε έλαβε εξιτήριο με προοδευτική βελτίωση της κινητικότητας στα κάτω άκρα, ικανοποιητική σύσπαση των τετρακέφαλων και κινητικότητα των δακτύλων αριστερού άκρου ποδός. Την ίδια ημέρα μεταφέρθηκε για περαιτέρω αποθεραπεία στο ιδιωτικό κέντρο αποκατάστασης "...", όπου παρέμεινε νοσηλευόμενος έως τις 15-10-2007 και, όταν έλαβε εξιτήριο, είχε ανακτήσει τον έλεγχο της ούρησης και της αφόδευσης, μετακινούνταν με αναπηρικό αμαξίδιο και έκανε χρήση ειδικών κηδεμόνων έσω υποδήματος και στα δύο κάτω άκρα για τη στήριξη των ποδιών ...

Περαιτέρω από τα ίδια ως άνω αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκε ότι το ενάγον ν.π.δ.δ. με την επωνυμία "ΙΚΑ ΕΤΑΜ", στη θέση του οποίου υπεισήλθε το ν.π.δ.δ. με την επωνυμία "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ (e-ΕΦΚΑ)", δυνάμει των υπ' αριθμ. ... αποφάσεων του Διοικητή του κατέβαλε για λογαριασμό του ασφαλισμένου του Χ.

Τ. για νοσήλια, επιδότηση λόγω ανικανότητας προς εργασία και πρόσθετη περίθαλψη το συνολικό ποσό των 44.893,14 ευρώ, ως προς το οποίο υποκαταστάθηκε εκ του νόμου στα δικαιώματα του τελευταίου έναντι των εναγομένων της υπ' αριθμ. ... αγωγής και δη: 1) για νοσηλεία στο νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ το συνολικό ποσό των 18.028,76 ευρώ και δη από 28-5-2007 έως 2-6-2007 το ποσό των 1.126,92 ευρώ (6 ημέρες στην ΜΕΘ Χ 187,82 ευρώ ημερησίως), από 3-6-2007 έως 29-6-2007 το ποσό των 1.907,62 ευρώ (26 ημέρες Χ 73,37 ευρώ ημερησίως), εφάπαξ εισφορά εισόδου 14,67 ευρώ, εργαστηριακές εξετάσεις 592,50 ευρώ, υλικά 14.387,05 ευρώ, 2) για νοσηλεία στο κέντρο αποκατάστασης "..." το συνολικό ποσό των 16.200 ευρώ (από 29-6-2007 έως 15-9-2007 ήτοι 108 ημέρες Χ 150 ευρώ ημερησίως), 3) για επιδότηση το συνολικό ποσό των 10.279,02 ευρώ και δη από 31-5-2007 έως 14-6-2007 το ποσό των 60,75 ευρώ (15 ημέρες Χ 4,05 ευρώ ημερησίως), από 15-6-2007 έως 14-10-2007 το ποσό των 989,42 ευρώ (122 ημέρες Χ 8,11 ευρώ ημερησίως), από 15-10-2007 έως 31-12-2007 το ποσό των 1.897,74 ευρώ (78 ημέρες Χ 24,33 ευρώ ημερησίως), από 1-1-2008 έως 7-1-2008 το ποσό των 170,31 ευρώ, δώρο Χριστουγέννων 2007 το ποσό των 308,64 ευρώ, από 8-1-2008 έως 31-9-2008 το ποσό των 6.256 ευρώ (250 ημέρες Χ 25,06 ευρώ ημερησίως), δώρο Πάσχα 2008 το ποσό των 197,34 ευρώ, δώρο Πάσχα 2008 το ποσό των 389,83 ευρώ, 4) για πρόσθετη περίθαλψη το συνολικό ποσό των 385,36 ευρώ και δη στις 16/10/2007 το ποσό των 240,02 ευρώ για κνημοποδικό κηδεμόνα έσω υποδήματος, στις 29-5-2008 το ποσό των 25,34 ευρώ για ζώνη οσφύος κατά την υπ' αριθμ. ...

απόφαση της Τοπικής Διοικητικής Επιτροπής, στις 29-5-2008 το ποσό των 120 ευρώ για αερόστρωμα κατά την ως άνω απόφαση της Τοπικής Διοικητικής Επιτροπής. Το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, το οποίο κατέληξε στην ίδια κρίση έστω και με συντετμημένη αιτιολογία, που συμπληρώνεται από την παρούσα (άρθρ. 534 ΚΠολΔ), υποχρεώνοντας τους εναγομένους να καταβάλουν εις ολόκληρον στο ενάγον το συνολικό ποσό των 44.893,14 ευρώ και καταδικάζοντας αυτούς λόγω της ήττας τους (άρθρ. 176 ΚΠολΔ) στην καταβολή των δικαστικών εξόδων του ενάγοντος ποσού 1.600 ευρώ, δεν έσφαλε περί την ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και ορθώς εκτίμησε τα προσκομισθέντα ενώπιον του αποδεικτικά μέσα.

Όσα δε περί του αντιθέτου ισχυρίζεται το εκκαλούν με τους σχετικούς λόγους έφεσης κρίνονται απορριπτέα ως αβάσιμα όπως και η υπό κρίση έφεση στο σύνολο της ως προς το δεύτερο εφεσίβλητο.". Με βάση τις παραπάνω παραδοχές, το Εφετείο απέρριψε κατ' ουσίαν την από 17-11-2014 έφεση του αναιρεσείοντος κατά του αναιρεσιβλήτου και της υπ' αριθμ. ...

οριστικής αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, η οποία είχε αποφανθεί ομοίως. Έτσι, όμως, που έκρινε το Εφετείο, παραβίασε ευθέως τις ουσιαστικές διατάξεις του άρθρου 19 παρ. 5 του Ν. 489/1976 με την μη εφαρμογή τους παρότι ήταν εφαρμοστέες, αφού υπήρχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις εφαρμογής τους, με βάση την παραδοχή του ότι τα αιτούμενα ποσά καταβλήθηκαν από το Ι.Κ.Α.

στον ζημιωθέντα ασφαλισμένο του ως ασφαλιστικές παροχές σύμφωνα με τα διαλαμβανόμενα στη νομική σκέψη, με συνέπεια να είναι βάσιμος ο εκ του άρθρου 559 αριθμ. 1 εδάφ. α' του Κ.Πολ.Δ. πρώτος λόγος της ένδικης αιτήσεως. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση κατά το μέρος της, που απέρριψε την έφεση του αναιρεσείοντος κατά της ανωτέρω οριστικής αποφάσεως του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, με την οποία, κατά παραδοχήν της αγωγής του αναιρεσιβλήτου κατά του αναιρεσείοντος, υποχρέωσε το αναιρεσείον - εναγόμενο να καταβάλει στον αναιρεσίβλητο - ενάγοντα ποσό 44.893,14 ευρώ, το οποίο ο τελευταίος κατέβαλε στον ασφαλισμένο του Χ.

Τ. για νοσήλια, επιδότηση λόγω ανικανότητας προς εργασία και πρόσθετη περίθαλψη. Και τούτο, διότι μετά την, κατά τα ανωτέρω, υπεισέλευση του Επικουρικού Κεφαλαίου στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της προαναφερθείσας ασφαλιστικής εταιρείας, της οποίας ανακλήθηκε η άδεια λειτουργίας, ούτε το Ι.Κ.Α., ούτε οποιοσδήποτε άλλος νομιμοποιείται να ζητήσει από το Επικουρικό Κεφάλαιο τα ποσά, που αντιστοιχούν σε ασφαλιστικές παροχές του Ι.Κ.Α.

Τούτων δοθέντων, παρέλκει η έρευνα του δεύτερου αναιρετικού λόγου από το άρθρο 559 αριθμ. 8 περ. β' του Κ.Πολ.Δ., αφού η αναιρετική εμβέλεια του πρώτου λόγου αναιρέσεως που έγινε δεκτός, καταλαμβάνει τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως.

Κατά το άρθρο 580 παρ. 3 του Κ.Πολ.Δ.: "Αν ο Άρειος Πάγος αναιρέσει την απόφαση για οποιονδήποτε άλλο λόγο, εκτός από εκείνους που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 (για υπέρβαση δικαιοδοσίας και για παράβαση των διατάξεων των σχετικών με την αρμοδιότητα), μπορεί να κρατήσει την υπόθεση και να τη δικάσει, αν κατά την κρίση του δεν χρειάζεται άλλη διευκρίνιση...". Από την διάταξη αυτή, συνδυαζόμενη και με την διάταξη της παραγράφου 4 του ίδιου άρθρου, η οποία ορίζει ότι "Οι αποφάσεις της Ολομέλειας και των Τμημάτων του Αρείου Πάγου δεσμεύουν τα δικαστήρια που ασχολούνται με την ίδια υπόθεση ως προς τα νομικά ζητήματα που έλυσαν", συνάγεται ότι, οσάκις μετά την αναίρεση της αποφάσεως δεν υπάρχει δικονομικώς έδαφος για περαιτέρω εκδίκαση της υποθέσεως από το δικαστήριο της ουσίας, υπολείπεται δε μόνο η διατύπωση του διατακτικού της αποφάσεως με βάση την έκταση της αναιρέσεως, η τελειωτική επί της υποθέσεως απόφαση μπορεί να εκδοθεί και από τον Άρειο Πάγο (Ολ. Α.Π. 42/2005, Ολ. Α.Π. 25/2001, Α.Π. 143/2025, Α.Π. 343/2023, Α.Π. 1305/2021, Α.Π. 1014/2021).

Εν προκειμένω, μετά την αναίρεση αναβιώνει η εκκρεμοδικία επί της από 17-11-2014 εφέσεως του αναιρεσείοντος, με την οποία ζητούσε την εξαφάνιση της αποφάσεως του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου και την απόρριψη της εναντίον του, από ..., αγωγής του αναιρεσιβλήτου. Από τις αιτιολογίες που αναφέρθηκαν κατά την έρευνα του πρώτου λόγου αναιρέσεως, προκύπτει ότι η ανωτέρω αγωγή είναι ανομιμοποίητη και ως εκ τούτου απορριπτέα ως απαράδεκτη.

Επομένως, δεν απαιτείται περαιτέρω έρευνα και, μετά την αναίρεση της προσβαλλομένης αποφάσεως, πρέπει να κρατηθεί η υπόθεση από τον Άρειο Πάγο, να γίνει δεκτή η ανωτέρω έφεση, να εξαφανισθεί η υπ' αριθμ. ... οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, κατά το ως άνω κεφάλαιο και να απορριφθεί η ένδικη, από ..., αγωγή του αναιρεσιβλήτου κατά του αναιρεσείοντος.

Τέλος, πρέπει να διαταχθεί η επιστροφή στο αναιρεσείον των παραβόλων των διακοσίων ευρώ (200€) και τετρακοσίων πενήντα ευρώ (450€), που κατατέθηκαν με την άσκηση της εφέσεως και της αιτήσεως αναιρέσεως, αντιστοίχως και να καταδικασθεί ο αναιρεσίβλητος στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, που κατέθεσε προτάσεις, αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας και της παρούσας δίκης, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημα του τελευταίου (άρθρ. 176, 183 και 191 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.), μειωμένα, όμως, κατά τα άρθρα 62 παρ. 3 περ.

θ' ν. 4387/2016 (όπως η παράγραφος αυτή αντικαταστάθηκε με το άρθρο 31 του ν. 4445/2016) και 22 παρ. 1 του ν. 3693/1957 (που διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρθρο 52 αριθμ. 18 του ΕισΝΚΠολΔ), σε συνδυασμό με τις διατάξεις του άρθρου 5 παρ. 12 του ν. 1738/1987 και αριθμ. 2 της 134423 οικ/8-12-1992 κοινής απόφασης των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης (ΑΠ 1538/2023, ΑΠ 1848/2023, ΑΠ 1350/2023, ΑΠ 1212/2021), κατά τα, ειδικότερα, οριζόμενα στο διατακτικό της παρούσας.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 1744/2022 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, ως προς το μέρος που αναφέρεται στο σκεπτικό.

Κρατεί την υπόθεση και δικάζει επί του υπό στοιχείο Β1 λόγου της από 17-11-2014 (υπ' αριθμ. εκθέσεως καταθέσεως ...) εφέσεως του αναιρεσείοντος κατά του αναιρεσιβλήτου.

Δέχεται αυτήν τυπικώς και κατ' ουσίαν, ως προς τον ίδιο λόγο εφέσεως.

Εξαφανίζει την υπ' αριθμ. ... οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, ως προς το αναφερόμενο στο σκεπτικό κεφάλαιο.

Απορρίπτει την από ... (υπ' αριθμ. εκθέσεως καταθέσεως ...) αγωγή του αναιρεσιβλήτου κατά του αναιρεσείοντος.

Διατάσσει την επιστροφή στο αναιρεσείον των παραβόλων, ποσού διακοσίων ευρώ (200€) και τετρακοσίων πενήντα ευρώ (450€). Και

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας και της παρούσας δίκης, τα οποία προσδιορίζει στο συνολικό ποσό των εννιακοσίων ευρώ (900 €).

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 6 Μαρτίου 2025.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 27 Μαρτίου 2025.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ