Legislator Case Law & Legislation
555/2014 AI generated

Supreme Court dismisses appeal as untimely filed after missing the 15-day appeal period following the first instance judgment.

Case Number 555/2014
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's request for cassation against both the first-instance and appellate court judgments. The appellant filed the cassation petition nine years after the first judgment and well outside the statutory 15-day limit, which only began after the 15-day appeal period for the first judgment had expired. The court ruled that the delay was fatal to the admissibility of the appeal, noting that the appellant could not have filed the appeal within the required timeframe.

Legislator headnote

AI generated

Articles 577(1)-(2) and 652(1) of the Code of Civil Procedure; An appeal must be filed within 15 days of the expiration of the appeal period against the first-instance judgment, and failure to do so renders the cassation inadmissible.

Keywords

AI generated
cassation appeal statutory time limit missed deadline admissibility civil procedure code untimely filing procedural default

Cited Legislation

AI generated
Article 577(1) and (2) of the Code of Civil Procedure
Article 652(1) of the Code of Civil Procedure
Article 564(3) of the Code of Civil Procedure
Article 183 of the Code of Civil Procedure
Article 495(4)(e) of the Code of Civil Procedure

Cited Case Law

AI generated
Supreme Court Case 963/2001

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 555 / 2014 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 555/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Νικόλαο Λεοντή, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Δημητρούλα Υφαντή, Ιωάννα Πετροπούλου και Γεώργιο Σακκά, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 24 Ιανουαρίου 2014, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Κ. Χ. Χ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αναστάσιο Αποστολόπουλο, που ανακάλεσε την δήλωση του για παράσταση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και παραστάθηκε, ανέπτυξε δε τις προτάσεις του προφορικά και δεν κατέθεσε εγγράφως.

Της αναιρεσιβλήτου: Της εδρεύουσας στο ..., ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΒΡ HELLAS Ανώνυμη Εταιρία Εμπορίας Πετρελαιοειδών", νόμιμα εκπροσωπούμενης, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο Παναγιώτη Τσίρκα με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 27-11-2006 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2691/2009 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 4785/2011 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 12-9-2013 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης, Δημητρούλα Υφαντή, ανέγνωσε την από 17-1-2014 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 577 παρ 1 και 2 του ΚΠολΔ το δικαστήριο πρώτα συζητεί για το παραδεκτό της αναίρεσης και αν η αναίρεση δεν ασκήθηκε νόμιμα ή αν λείπει κάποια προϋπόθεση για να είναι παραδεκτή ο Άρειος Πάγος την απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως. Εξ άλλου, για το διάδικο που έχει ασκήσει εκπρόθεσμη έφεση κατά της πρωτόδικης αποφάσεως, η οποία και απορρίφθηκε από το δευτεροβάθμιο δικαστήριο ως εκπρόθεσμη, η προθεσμία για την άσκηση της αναιρέσεως κατά της πρωτόδικης αποφάσεως, αρχίζει όχι από την επίδοση της απορριπτικής αποφάσεως του Εφετείου, αλλά από την πάροδο της προθεσμίας ασκήσεως εφέσεως κατά της πρωτόδικης αποφάσεως, αφότου και έγινε τελεσίδικη. Στην αντίθετη περίπτωση ο διάδικος θα μπορούσε ασκώντας οποτεδήποτε ήθελε εκπρόθεσμη έφεση, να καταστρατηγεί τις διατάξεις, για την προθεσμία ασκήσεως αναιρέσεως (ΑΠ 963/2001). Στην περίπτωση αυτή σε αναίρεση υπόκειται η εφετειακή απορριπτική απόφαση για το κεφάλαιό της το σχετικό με την λόγο απορρίψεως της εφέσεως ως απαράδεκτης λόγω εκπρόθεσμης ασκήσεώς της και η πρωτοβάθμια απόφαση ως προς την ουσία της υποθέσεως, ως τελεσίδικη, μετά την άπρακτη παρέλευση της οριζόμενης προθεσμίας για την άσκηση κατ' αυτής εφέσεως.

Στην προκειμένη περίπτωση , με την υπ' αριθ. 4785/2011 απόφαση του Εφετείου Αθηνών απορρίφθηκε η από 3-12-2010 έφεση, της αναιρεσείουσας κατά της υπ' αριθ. 2691/2009 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών που συμπροσβάλλεται με την ένδικη αίτηση αναίρεσης με τις ακόλουθες παραδοχές: "Κατά το άρθρο 532 Κ.Πολ.Δ., εάν λείπει κάποια από τις προϋποθέσεις του παραδεκτού της έφεσης και ιδίως αν η έφεση ασκήθηκε εκπρόθεσμα, δηλαδή μετά τη συμπλήρωση της οριζόμενης από το άρθρο 652 παρ. 1 του ιδίου Κώδικα προθεσμίας των δέκα πέντε (15) ημερών, που αρχίζει από την επίδοση της απόφασης, αν ο εκκαλών διαμένει στην Ελλάδα, προκειμένου περί υποθέσεων που εκδικάζονται κατά τη διαδικασία των μισθωτικών διαφορών (άρθρα 647 επ.

Κ.Πολ.Δ.), το δευτεροβάθμιο δικαστήριο απορρίπτει αυτή ως απαράδεκτη και αυτεπαγγέλτως. Στην προκειμένη περίπτωση μετά την άσκηση αγωγής της ενάγουσας κατά της εναγομένης εταιρείας που βασίζεται σε μισθωτική σχέση των διαδίκων, εκδόθηκε η εκκαλούμενη, με αριθμό 2691/2009, οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με παρόντες τους διαδίκους, κατά την προσήκουσα ειδική διαδικασία των άρθρων 647 επ.

Κ.Πολ.Δ. Η αγωγή αυτή απορρίφθηκε ως ουσιαστικά αβάσιμη. Ακολούθως, κατόπιν εντολής του πληρεξουσίου δικηγόρου της εναγομένης εταιρείας ακριβές αντίγραφο της ως άνω απόφασης επιδόθηκε νομότυπα στην ενάγουσα στις 30-11-2010, όπως αυτό προκύπτει από την επικαλούμενη και προσκομιζόμενη από την εφεσίβλητη πλευρά, με αριθμό 1322Δ'/30-11-2010, έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Λαμίας ..., ο οποίος της επέδωσε στα χέρια της το δικόγραφο αυτό.

Η κρινόμενη από 23-12-2010 (αριθμ. καταθ. 10631/2010) έφεση της ενάγουσας κατά της ως άνω απόφασης ασκήθηκε στις 27-12-2010, με κατάθεση της στη γραμματεία του Πρωτοδικείου Αθηνών, όπως αυτό βεβαιώνεται, από την πράξη της αρμοδίας υπαλλήλου που υπάρχει στο τέλος του δικογράφου αυτής. Έτσι όμως μεταξύ της ημέρας επιδόσεως της προσβαλλόμενης απόφασης (30-11-2010 ) και της ημέρας ασκήσεως της κρινόμενης έφεσης (27-12-2010) μεσολαβεί χρονικό διάστημα μεγαλύτερο από δέκα πέντε ημέρες.

Ενόψει αυτών και της διαμονής της εκκαλούσας στην Ελλάδα, όπως αυτό προκύπτει, από το δικόγραφο της έφεσης και τις προτάσεις της εκκαλούσας, η έφεση ασκήθηκε εκπρόθεσμα με επακόλουθο να είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη." Ενόψει των παραδοχών αυτών της πρώτης αναιρεσιβαλλομένης υπ' αριθ. 4785/2011 απόφασης του Εφετείου Αθηνών, η ασκούμενη ένδικη αίτηση αναίρεσης κατά της υπ' αριθ. 2691/2009 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών έπρεπε να ασκηθεί παραδεκτά και εμπρόθεσμα (με βάση όσα αναφέρονται στη μείζονα νομική σκέψη της παρούσας) κατά το χρονικό διάστημα των 15ημερών μετά την 15-12-2010, που είχε συμπληρωθεί η δεκαπενθήμερη προθεσμία για την άσκηση εφέσεως κατά της ίδιας πρωτόδικης απόφασης (αρθ.652 παρ 1 ΚΠολΔ), ενώ ασκήθηκε εκπρόθεσμα στις 19-9-2013 με κατάθεση στη γραμματεία του Πρωτοδικείου Αθηνών.

Επομένως, η ένδικη αίτηση αναίρεσης όσο απευθύνεται κατά της υπ' αριθ. 2691/2009 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών ασκήθηκε εκπρόθεσμα και κρίνεται απαράδεκτη. Εξάλλου η ίδια αίτηση αναίρεσης, όσο απευθύνεται κατά της υπ'αρ 4785/2011 απόφασης του Εφετείου Αθηνών, η οποία δημοσιεύτηκε στις 16-9-2011, δεν προκύπτει η επίδοσή της ώστε να αφετηριαστεί έκτοτε η δεκαπενθήμερο προθεσμία του άρθρου 652 παρ.1 για την άσκηση της ένδικης αίτησης αναίρεσης, η οποία εντεύθεν εμπρόθεσμα ασκήθηκε στις 27-9-2013, δηλ.

μέσα στην τριετή προθεσμία του άρθρου 564 παρ.3 Κ.Πολ.Δ., κρίνεται επίσης απαράδεκτη, διότι με το δικόγραφό της δεν προσάπτεται αυτοτελώς καμία πλημμέλεια αναιρετική που να έχει σχέση με την απόρριψη ως απαράδεκτη, λόγω εκπρόθεσμης άσκησής της έφεσης της αναιρεσείουσας κατά της υπ' αριθ. 2691/2009 πρωτόδικης απόφασης.

Μετά τα παραπάνω πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης, διαταχθεί η εισαγωγή των κατατεθέντων παραβόλων στο Δημόσιο Ταμείο (Κ.Πολ.Δ. 495 παρ.4 εδ.4) και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης (άρθρ.183 Κ.Πολ.Δ.), που δεν κατάθεσε προτάσεις.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 12-9-2013 αίτηση αναίρεσης για αναίρεση της υπ' αριθ. 4785/2011 απόφασης του Εφετείου Αθηνών και της υπ' αριθ. 2691/2009 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (διαδικασίας μισθωτικών διαφορών).

Διατάσσει την εισαγωγή των κατατεθέντων παραβόλων (47831-47832-47833 διπλ. Ειπράξεως, ΤΥΠΟΥ Α) στο Δημόσιο Ταμείο.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, την οποία ορίζει σε χίλια εκατό (1.100) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 12 Φεβρουαρίου 2014.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 7 Μαρτίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ