Supreme Court quashes appeal court ruling on salary equality, finding different employer categories justify unequal compensation.

Απόφαση 555 / 2008 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 555/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αναστάσιο - Φιλητά Περίδη, Αντιπρόεδρο, Μάριο - Φώτιο Χατζηπανταζή, Ειρήνη Αθανασίου, Αλέξανδρο Νικάκη και Βαρβάρα Κριτσωτάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 8 Ιανουαρίου 2008, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ν.Π.Ι.Δ. με την επωνυμία "ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ", που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αθανάσιο Γεωργιάδη, που δήλωσε στο ακροατήριο, ότι από την αρχική επωνυμία "ΓΕΝΙΚΟ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ", αφαιρείται η λέξη "ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟ"..

Των αναιρεσιβλήτων: 1) ....., 2) ....., 3) ....., 4) ....., 5) ......, 6) ....., 7) ......, 8) ......, 9) ......., 10) ......, 11) ......, 12) ....., 13) ......, 14) ......., 15) ......, 16) ......, 17) ......., 18) ........, 19)......., 20) ....... και 21) ........ . Η 1η αναιρεσίβλητη εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους της Γρηγόριο Κοσσυβάκη και Σπυρίδωνα Τζουβελόπουλο. Οι 2η, 3ος, 4η, 5ος, 6ος, 7ος, 8ος, 9ος, 10ος, 11η, 12η, 13η, 14η, 15η, 16η, 17η, 18η, 19η, 20ος και 21η αναιρεσίβλητοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 31-12-2002 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 13293/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 2595/2005 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 17-11-2005 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αλέξανδρος Νικάκης, διάβασε την από 6-2-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του δευτέρου λόγου της αναιρέσεως, κατά το πρώτο σκέλος του και την απόρριψη των υπολοίπων. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, οι πληρεξούσιοι της 1ης αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, όπως προκύπτει από τις προσκομιζόμενες και επικαλούμενες από το αναιρεσείον υπ' αριθμ. ....., ...., ...., ....., ...., ....., ....., ....., ....., ....., ....., ......, ....., ....., ....., ....., ....., ...., ....., ..... εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης ......, ακριβές αντίγραφο της αιτήσεως αναιρέσεως και κλήσεως του αναιρεσείοντος με πράξη ορισμού δικασίμου για τη δικάσιμο της 20.2.2007, κατά την οποία η υπόθεση αναβλήθηκε για τη σημερινή δικάσιμο, επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως στους 2ο, 3ο, 4η, 5ο, 6ο, 7ο, 8ο, 9ο, 10ο, 11η, 12η, 13η, 14η, 15η, 16η, 17η, 18η, 19η, 20ο και 21η των αναιρεσιβλήτων, οι οποίες δεν εμφανίστηκαν στο ακροατήριο κατά την εκφώνηση της υποθέσεως με πληρεξούσιο δικηγόρο, ούτε αυτοί κατέθεσαν, κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, δήλωση μη παραστάσεως κατά τη δικάσιμο αυτή. Επομένως πρέπει να συζητηθεί η υπόθεση, παρά την απουσία των αναιρεσιβλήτων, σαν να ήταν παρόντες, αφού η αναγραφή τα υποθέσεως στο πινάκιο, για την προκειμένη μετ' αναβολή δικάσιμο, ισχύει ως κλήτευση γι' αυτούς (άρθρα 226παρ. 4 εδ. 1, 3, 4, 568 παρ. 4 και 576 παρ. 2 ΚΠολΔ).-

Ειδική εκδήλωση της δεσμεύουσας και το νομοθέτη συνταγματικής αρχής της ισότητας (άρθρο 4 παρ. 1 του Συντάγματος) αποτελεί το άρθρο 22 παρ. 1 εδ. β' του Συντάγματος, το οποίο αφορά τις σχέσεις εργασίας ιδιωτικού δικαίου, και κατά το οποίο για παρεχομένη εργασία ίσης αξίας οφείλεται ίση αμοιβή. Ο κανόνας όμως αυτός δεν εφαρμόζεται επί συγκεκριμένης, βάσει διατάξεως νόμου, παροχής προς ορισμένη κατηγορία μισθωτών σε σχέση με μισθωτούς, οι οποίοι ανήκουν σε διαφορετική κατηγορία, όπως είναι και οι έχοντες διαφορετικό εργοδότη και διαφορετικούς, ενόψει του είδους της εργασίας τους, όρους απασχολήσεως και απολαβών.

Ούτε επιτρέπεται η σύγκριση να γίνεται επιλεκτικά με βάση ορισμένη μόνο μισθολογική παροχή, χωρίς συσχετισμό προς το ευρύτερο σύνολο αποδοχών, στο οποίο αυτή περιλαμβάνεται. Με το άρθρο 13 παρ. 1 του Ν. 2470/1997 ορίστηκε "Για την αύξηση της αποδοτικότητας των υπαλλήλων, την ενίσχυση της προσαρμογής στις νέες τεχνολογίες και απαιτήσεις, τη βελτίωση της εξυπηρέτησης του πολίτη, καθώς και για την πρόσθετη αυτών εργασία προς αντιμετώπιση αυξημένων υπηρεσιακών αναγκών, χορηγείται μηνιαίως χρηματικό ποσό ως κίνητρο απόδοσης.

Κατ' εξουσιοδότηση του νόμου αυτού και του άρθρου 8 παρ. 3α, β του Ν. 2430/1996 εκδόθηκε η 2/89151/0022/4.12.2000 Κ.Υ.Α. των Υπουργών Οικονομικών - Υγείας Πρόνοιας (ΦΕΚ Β 97/31.1.2001) με την οποία, για την αντιμετώπιση των ιδιαιτέρως αυξημένων υπηρεσιακών αναγκών που απορρέουν από την υλοποίηση των προγραμματισμένων μεταρρυθμίσεων στο χώρο της Υγείας, χορηγήθηκε αποζημίωση ύψους 100.000 δρχ.

κατά μήνα στους υπαλλήλους που υπηρετούν στην Κεντρική Υπηρεσία του Υπουργείου Υγείας και Πρόνοιας για το χρονικό διάστημα από 1.6.2000 έως 30.6.2001 ως εξής: α) Στους μονίμους και με σύμβαση αορίστου χρόνου υπαλλήλους που κατέχουν θέση στον Οργανισμό του Υπουργείου Υγείας Πρόνοιας (ΠΔ 90/2001) β)... Η καταβολή του ποσού στους δικαιούχους θα γίνεται δεδουλευμένα και η πληρωμή θα διενεργείται στο τέλος κάθε διμήνου με ειδικές μισθοδοτικές καταστάσεις και θα υπόκειται στις νόμιμες κρατήσεις των προσθέτων αμοιβών και σε παρακράτηση φόρου....

Η αποζημίωση αυτή δεν θα καταβάλλεται στους υπαλλήλους της Κεντρικής Υπηρεσίας του Υπουργείου, για το χρονικό διάστημα που υπηρετούν με απόσπαση σε άλλες υπηρεσίες. Με την 2/65814/0022/12.11.2001 ΚΥΑ των Υπουργών Οικονομικών - Υγείας Πρόνοιας (ΦΕΚ β 1523/13.11.2001) παρατάθηκε η ισχύς της ανωτέρω ΚΥΑ μέχρι 31.12.2001. Περαιτέρω με το Ν. 1964/1991 κυρώθηκε από 24 Μαΐου 1991 η σύμβαση μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και του ιδρύματος "......." και ιδρύθηκε νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου, με έδρα την πόλη της Θεσσαλονίκης με την επωνυμία "ΝΟΣΟΚΟΜΕ1Ο ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ".

Η σύμβαση αυτή τροποποιήθηκε με την από 3 Νοεμβρίου 1997 σύμβαση, που κυρώθηκε με το Ν. 2618/1998 και της από 8 Ιουλίου 1999 τροποποιητική σύμβαση που κυρώθηκε με το Ν. 2737/1999. Με την παράγραφο 3 του άρθρου 16, όπως προστέθηκε με το Ν. 2618/1998, προβλέπεται η κατάρτιση Εσωτερικού Κανονισμού Λειτουργίας με τον οποίο ρυθμίζονται α) ο αριθμός, οι κατηγορίες, οι ειδικότητες και τα προσόντα όλου του προσωπικού...

β) οι συνολικές αμοιβές του πάσης φύσεως προσωπικού κατ' αναλογία προς τις αμοιβές του προσωπικού που υπηρετεί σε νοσηλευτικά ιδρύματα του Ε.Σ.Υ. γ)........ δ)........

ε) το σύστημα και η διαδικασία προσλήψεως του προσωπικού κατά το οποίο όλο το προσωπικό του Νοσοκομείου προσλαμβάνεται με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, που μπορούν μετά από κρίση να ανανεώνονται το δε ιατρικό προσωπικό επιλέγεται κατά τις διατάξεις του άρθρου 37 του ν. 2519/1997. Τέλος με την Αια/8342/14.7.1998 ΚΥΑ των Υπουργών Οικονομικών και Υγείας, εγκρίθηκε ο Εσωτερικός Κανονισμός Λειτουργίας του Γενικού Περιφερειακού Νοσοκομείου Παπαγεωργίου και με το άρθρο 39 παρ. 3 ορίζεται "οι συνολικές αμοιβές του πάσης φύσεως προσωπικού είναι ανάλογες των αντιστοίχων του προσωπικού που υπηρετεί στα νοσηλευτικά ιδρύματα του ΕΣΥ".

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση του, δέχθηκε τα εξής: Οι ενάγοντες και ήδη αναιρεσίβλητοι είναι ιατροί και υπηρετούσαν με συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου στο εναγόμενο και ήδη αναιρεσείον Γενικό Νοσοκομείο με την επωνυμία "Παπαγεωργίου".

Η μισθολογική τους κατάσταση, κατά το επίδικο χρονικό διάστημα (1.6.2000-30-12-2001), τελούσε σε απόλυτη αναλογία με αυτή του ιατρικού προσωπικού που υπηρετούσε στα νοσηλευτικά ιδρύματα του ΕΣΥ, όπως αυτό καθιερώθηκε και ισχύει από 1.7.1997 και μετά με το Ν. 2470/1997, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 39 παρ. 3 του Εσωτερικού Κανονισμού Λειτουργίας του εναγομένου.

Ότι οι αναιρεσίβλητοι, κατά το ανωτέρω χρονικό διάστημα, δεν έλαβαν την ειδική μηνιαία αποζημίωση των 100.000 δρχ, η οποία χορηγήθηκε στους υπαλλήλους που υπηρετούσαν στην Κεντρική Υπηρεσία του Υπουργείου Υγείας και Πρόνοιας, προς αντιμετώπιση των αυξημένων υπηρεσιακών αναγκών που απορρέουν από την υλοποίηση των προγραμματισμένων μεταρρυθμίσεων στο χώρο της Υγείας, υπό την εποπτεία του οποίου τελεί και το εναγόμενο Νοσοκομείο, το οποίο ήταν πρωτίστως επιφορτισμένο με την υλοποίηση του σκοπού αυτού.

Με βάση τις παραδοχές αυτές το Εφετείο έκρινε, ότι η εξαίρεση των εναγόντων από την επίδικη αποζημίωση, χωρίς να συντρέχει λόγος γενικότερου κοινωνικού ή δημοσίου συμφέροντος, παραβιάζει τη μισθολογική ισότητα και είναι αντίθετη με τις διατάξεις των άρθρων 4 παρ. 1 και 22 παρ. 1 εδ. β' του Συντάγματος και ότι προς αποκατάσταση της συνταγματικής αρχής της ισότητας οφείλει το εναγόμενο την αποζημίωση αυτή και σ αυτούς και επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση, η οποία δέχθηκε την αγωγή.

Με την κρίση του αυτή το Εφετείο παραβίασε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 4 παρ. 1, 22 παρ. 1 εδ. β' Συντάγματος, 13 του Ν. 2470/1997, 2/89151/0022/4.12.2000, 2/65814/0022/ 12.11.2001 ΚΥΑ (Οικονομικών - Υγείας Πρόνοιας), που δεν μπορούσαν να εφαρμοσθούν στην ένδικη περίπτωση. Διότι πρόκειται για διαφορετικές κατηγορίες μισθωτών, που είχαν διαφορετικό εργοδότη (ήτοι οι ενάγοντες ιατροί το Νοσοκομείο Παπαγεωργίου και οι υπάλληλοι του Υπουργείου Υγείας και Πρόνοιας το Ελληνικό Δημόσιο) και παρέχουν τις υπηρεσίες τους, ενόψει του διαφορετικού είδους της εργασίας τους, υπό διαφορετικούς όρους απασχολήσεως και απολαβών.

Ούτε μπορούσε σύμφωνα με τα προεκτεθέντα να γίνει σύγκριση μεταξύ των δυο ως άνω κατηγοριών μισθωτών ως προς μόνη τη συγκεκριμένη ειδική αποζημίωση, απομονούμενη από τα εκατέρωθεν σύνολα των αποδοχών. Επομένως υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 παρ. 1 του ΚΠολΔ, κατά το βάσιμο δεύτερο λόγο, ως προς το πρώτο μέρος του, της αιτήσεως αναιρέσεως, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση και παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 2595/2005 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενοί από άλλους δικαστές. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσιβλήτους στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, την οποία καθορίζει σε χίλια πεντακόσια (1.500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 6 Φεβρουαρίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 18 Μαρτίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ