Supreme Court dismisses appeal against state judgment as filed one month after the three-year limitation period expired.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's request to appeal a second-instance judgment against the Greek State. The appellant filed the appeal two months after the three-year limitation period expired, arguing that judicial holidays should have extended the deadline. The court rejected this argument, holding that the specific three-year appeal period does not benefit from the general suspension of time limits applicable during judicial holidays.
Legislator headnote
AI generatedArt. 564 para. 3 C.P.D.; Art. 147 para. 7 C.P.D.; Art. 11 of the Code of Laws of the State; The three-year limitation period for appeals against judgments involving the State does not include judicial holidays, unlike other time limits, and thus expires strictly upon the completion of the period.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 554 / 2008 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 554/2008
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
B1' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αναστάσιο - Φιλητά Περίδη, Αντιπρόεδρο, Μάριο - Φώτιο Χατζηπανταζή, Ειρήνη Αθανασίου, Αλέξανδρο Νικάκη και Βαρβάρα Κριτσωτάκη, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 8 Ιανουαρίου 2008, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Χ1, ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Σωτήριο Κατσαμπάνη.
Του αναιρεσιβλήτου: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών, που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα. Εκπροσωπήθηκε από την Αφροδίτη Κουτούκη, Πάρεδρο Ν.Σ.Κ., με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22-12-1999 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 772/2001 του ίδιου Δικαστηρίου και 578/2002 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 8-2-2005 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Μάριος - Φώτιος Χατζηπανταζής, διάβασε την από 10-12-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή, κατά το άρθρο 564 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ., αν η απόφαση δεν επιδόθηκε, η προθεσμία της αναιρέσεως είναι τρία χρόνια και αρχίζει από τη δημοσίευση της αποφάσεως, που περατώνει τη δίκη. Στην περίπτωση αυτή, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 147 παρ. 7 Κ.Πολ.Δ., το χρονικό διάστημα από 1 έως 31 Αυγούστου υπολογίζεται στην προθεσμία των τριών ετών και δεν αφαιρείται, όπως συμβαίνει με τις άλλες προθεσμίες των τριάντα και ενενήντα ημερών του άρθρου 564 παρ. 1 και 2 του αυτού Κώδικα.
Στη γενική ως άνω προθεσμία της αναιρέσεως των τριών ετών, που θεσπίσθηκε προδήλως από το νομοθέτη για να περατώνονται οι δίκες εντός ευλόγου σχετικώς χρονικού διαστήματος, υπάγονται και όλες εκείνες οι υποθέσεις, στις οποίες διάδικοι είναι το Δημόσιο ή νομικό πρόσωπο, που απολαύει των δικαστικών προνομίων αυτού, καθόσον η τριετής από τη δημοσίευση της αποφάσεως εν λόγω προθεσμία προς άσκηση της αναιρέσεως κρίνεται και για τις περιπτώσεις αυτές απολύτως επαρκής για να προστατευθούν τα έννομα συμφέροντα και των διαδίκων αυτών.
Εξάλλου κατά τη διάταξη του άρθρου 11 του Κ. Δ/τος της 26-6/10-7-1944 "περί του Κώδικος των νόμων περί δικών του Δημοσίου", που ισχύει και μετά την εισαγωγή του Κ.Πολ.Δ (άρθρ. 50 παρ. 3 Εισ. Ν. Κ.Πολ.Δ), σε όλες τις δίκες του Δημοσίου καμία απολύτως προθεσμία δεν τρέχει κατά τη διάρκεια των δικαστικών διακοπών ήτοι από 1/7 έως 16/9 κάθε έτους (άρθρ. 11 παρ. 2 Κώδικα Οργανισμού Δικαστηρίων), σε βάρος του για την άσκηση, εκτός των άλλων, οποιουδήποτε ενδίκου μέσου.
Η καθιερούμενη με τη διάταξη αυτή αναστολή μόνο υπέρ του Δημοσίου θεσπίζει αδικαιολόγητα άνιση και προνομιακή δικονομική μεταχείριση του Δημοσίου σε σχέση με τους ιδιώτες διαδίκους και για το λόγο αυτό αντιβαίνει στο άρθρο 4 παρ. 1 του Συντάγματος και στο άρθρο 6 παρ. 1 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, η οποία έχει κυρωθεί με το Ν.Δ. 53/1974 και έχει υπερνομοθετική ισχύ (άρθρ. 28 παρ. 1 του Συντάγματος).
Προς άρση της ανισότητας αυτής επιβάλλεται να επεκταθεί η ως άνω αναστολή και υπέρ των ιδιωτών διαδίκων, οι οποίοι, όταν αντιδικούν με το Δημόσιο, δικαιούνται κατά τη διάρκεια των δικαστικών διακοπών όμοια αναστολή προθεσμιών (Ολ. Α.Π. 12/2002). Όμως η εν λόγω αναστολή δεν έχει εφαρμογή στην καλούμενη καταχρηστική ως άνω τριετή προθεσμία της αναιρέσεως, κυρίως διότι τέτοια προθεσμία δεν προβλεπόταν για να ρυθμισθεί κατά το χρόνο, που θεσπίσθηκε αυτή η διάταξη, ούτε και ήταν τότε νοητή έναρξη προθεσμίας προς άσκηση ενδίκου μέσου από τη δημοσίευση και χωρίς την επίδοση της αποφάσεως, που περάτωνε τη δίκη, σε αντίθεση με τα ισχύοντα, όπως προεκτίθεται, σήμερα.
Στην προκείμενη περίπτωση η αναιρεσιβαλλόμενη υπ' αριθ. 578/2002 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, που δίκασε κατ' αντιμωλία των διαδίκων, δημοσιεύθηκε, όπως προκύπτει απ' αυτή, στις 25-1-2002, η δε κρινόμενη αίτηση για αναίρεσή της κατατέθηκε στη γραμματεία του ως άνω Δικαστηρίου στις 25-2-2005, κατά τη σχετική βεβαίωση της αρμοδίας γραμματέα, δηλαδή ένα μήνα μετά τη συμπλήρωση της προαναφερόμενης τριετίας.
Επομένως, η ανωτέρω αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί, ως απαράδεκτη, λόγω εκπρόθεσμης ασκήσεώς της.
Για τους λόγους αυτούς
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 8-2-2005 αίτηση του Χ1 για αναίρεση της υπ' αριθ. 578/2002 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου Ελληνικού Δημοσίου, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριακοσίων πενήντα (350) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 22 Ιανουαρίου 2008. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 18 Μαρτίου 2008.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ