Supreme Court dismisses appeal regarding public sector staff transfer and private sector service recognition.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appeal filed by the Athens-Piraeus Regional Municipality against the First Instance Court's decision. The municipality argued that the court incorrectly applied a ministerial decree regarding private sector service recognition after transferring public employees. The court ruled that the transfer occurred before the decree's effective date, rendering the decree inapplicable to the specific case.
Legislator headnote
AI generatedΝ. 3106/2003, άρθρ. 8 §§ 7-10; Ν. 2880/2001, άρθρ. 12; Ν. 3205/2003, άρθρ. 21: The transfer of public employees to regional authorities prior to the effective date of a subsequent ministerial decree regarding private sector service recognition precludes the application of that decree to the transferred personnel.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Απόφαση 552 / 2010 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 552/2010
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Μίμη Γραμματικούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Χρήστο Αλεξόπουλο, Βασίλειο Λυκούδη, Γρηγόριο Κουτσόπουλο και Σαράντη Δρινέα, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 19 Ιανουαρίου 2010, με την παρουσία και της γραμματέως Μαριάννας Νίκου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Αθηνών - Πειραιώς Νομαρχιακό Διαμέρισμα Αθηνών" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Στυλιανό Τζαβάρα, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις.
Των αναιρεσιβλήτων:1)..., 2)..., και 3)..., οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ιωάννη Ανδρεαδάκη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 18-4-2006 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 643/2007 του ίδιου Δικαστηρίου και 2435/2008 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά το αναιρεσείον με την από 12-1-2009 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης, Σαράντης Δρινέας ανέγνωσε την από 7-1-2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή με τον Ν. 3106/7-10/2/2003 "αναδιοργάνωση του Εθνικού Συστήματος Κοινωνικής Φροντίδας και άλλες διατάξεις" ρυθμίσθηκαν διάφορα θέματα σχετικά με την περιφερειακή συγκρότηση του Εθνικού Συστήματος Κοινωνικής Φροντίδας. Ειδικότερα, με το άρθρ. 8 §§ 7-10 του άνω νόμου ανατέθηκε η ανάληψη της λειτουργίας των βρεφικών - παιδικών σταθμών, βρεφοκομείων και νηπιαγωγείων του ΠΙΚΠΑ και των Ιδρυμάτων Βρεφονηπιακών Σταθμών Αθηνών, Θεσσαλονίκης και Λάρισας, καθώς και των προγραμμάτων των παιδικών σταθμών του Εθνικού Οργανισμού Πρόνοιας, στους οικείους ΟΤΑ Α' βαθμού για την καλύτερη εξυπηρέτηση των δημοτών τους.
Η μεταβίβαση γίνεται με την ίδια διαδικασία και προϋποθέσεις που μεταβιβάσθηκαν και οι Κρατικοί Παιδικοί και Βρεφονηπιακοί Σταθμοί με τις διατάξεις του άρθρ. 12 του Ν. 2880/2001. Επίσης, με τις ίδιες διατάξεις προβλέπεται η μεταφορά προσωπικού των κεντρικών υπηρεσιών των ιδρυμάτων βρεφονηπιακών σταθμών Αθηνών, Θεσσαλονίκης και Λάρισας σε Πε.Σ.Υ.
και άλλα ΝΠΔΔ και ΝΠΙΔ, που εποπτεύονται από το Υπουργείο Υγείας και Πρόνοιας, σε υπηρεσίες της Περιφέρειας και σε υπηρεσίες Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης. Πλέον συγκεκριμένα στο άρθρ. 8 του Ν. 3106/2003 ορίζονται μεταξύ άλλων και τα ακόλουθα: Παράγραφος 7. Οι διατάξεις των παρ. 1, 2 και 5 του άρθρ. 12 του Ν. 2880/2001 ισχύουν και για τους βρεφικούς - παιδικούς σταθμούς, βρεφοκομεία και νηπιαγωγεία του ΠΙΚΠΑ, Κ.Β. "ΜΗΤΕΡΑ" και των Ιδρυμάτων Βρεφονηπιακών Σταθμών Αθηνών, Θεσσαλονίκης και Λάρισας και για τα προγράμματα των παιδικών σταθμών του Ε.Ο.Π.
Παράγραφος 10: Τα Ιδρύματα Βρεφονηπιακών Σταθμών Αθηνών (Ι.Β.Σ.Α.), Θεσσαλονίκης (Ι.Β.Σ.Θ.) και Λάρισας (Ι.Β.Σ.Λ.) εξακολουθούν να λειτουργούν μέχρι 30.6.2003, οπότε καταργούνται. Το προσωπικό των κεντρικών υπηρεσιών των παραπάνω φορέων, ανάλογα με τις υπηρεσιακές ανάγκες, μεταφέρεται, με την ίδια σχέση εργασίας που έχει κατά τη δημοσίευση του παρόντος στα ΠΕ.Σ.Υ.Π.
ή σε άλλα ΝΠΔΔ και ΝΠΙΔ εποπτευόμενα από το Υπουργείο Υγείας και Πρόνοιας ή σε υπηρεσίες της Περιφέρειας ή της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης, σε κενές οργανικές ή συνιστώμενες με την απόφαση μεταφοράς προσωποπαγείς θέσεις, σε κλάδους της ίδιας κατηγορίας ή εκπαιδευτικής βαθμίδας αντίστοιχους με τα προσόντα ή την ειδικότητα που κατέχουν.
Η μεταφορά γίνεται με απόφαση του Υπουργού Υγείας και Πρόνοιας ή με κοινή απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης και Υγείας και Πρόνοιας, εάν ο φορέας υποδοχής είναι υπηρεσία της Περιφέρειας ή της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης. Το προσωπικό των παραπάνω φορέων, που διέπεται από τις διατάξεις των παραγράφων 3, 4 και 5 του άρθρου 7 του Ν. 2646/1998 και του άρθρου 20 του Ν. 2716/1999, τη δήλωση που προβλέπεται από το άρθρο 20 του Ν. 2716/1999 υποβάλλει στη νέα του υπηρεσία εντός αποκλειστικής προθεσμίας δύο μηνών από τη γνωστοποίηση της απόφασης μεταφοράς ή μετάταξής του.
Η ένταξη γίνεται στη θέση που κατέχει ο υπάλληλος. Η θέση αυτή αυτοδικαίως μετατρέπεται σε θέση δημοσίου δικαίου και διαβαθμίζεται επίσης αυτοδικαίως από τον εισαγωγικό στον καταληκτικό ενιαίο βαθμό. Η κατά τα ανωτέρω αυτοδίκαιη μετατροπή της θέσης σε θέση δημοσίου δικαίου και η διαβάθμισή της διαπιστώνονται στην απόφαση με την οποία γίνεται η ένταξη.
Η ένταξη και η κατάταξη σε μισθολογικό κλιμάκιο γίνεται σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρ. 20 του Ν. 2716/1999 με απόφαση του αρμοδίου οργάνου της οικείας υπηρεσίας που δημοσιεύεται περιληπτικώς στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Οι προσωπαγείς θέσεις που συνιστώνται με την απόφαση μεταφοράς καταργούνται αυτοδικαίως με την κατά οποιονδήποτε τρόπο αποχώρηση από την υπηρεσία των υπαλλήλων αυτών.
Ο χρόνος υπηρεσίας του υπαλλήλου που διανύθηκε στον φορέα από τον οποίο προέρχεται θεωρείται ως χρόνος πραγματικής υπηρεσίας και λαμβάνεται υπόψη για τη μισθολογική του εξέλιξη. Τυχόν επί πλέον τακτικές αποδοχές διατηρούνται ως προσωπική διαφορά, η οποία μειώνεται με οποιαδήποτε αύξηση των αποδοχών ή απολαβών μέχρι πλήρη εξίσωσή τους με τις αποδοχές της νέας θέσης.
Ο παραπάνω χρόνος αναγνωρίζεται, χωρίς δαπάνη, μετά από αίτηση του υπαλλήλου, για την καταβολή εφάπαξ χρηματικού βοηθήματος, σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 103/1975. Εξάλλου, στο άρθρ. 20 του Ν. 2716/1999 με βάση το οποίο θα γίνει η έναρξη και η κατάταξη σε μισθολογικά κλιμάκια των παραπάνω εργαζομένων, ορίζεται ότι το προσωπικό εντάσσεται σε μόνιμες θέσεις δημοσίου δικαίου, κατατάσσεται σε βαθμό και μισθολογικά κλιμάκια ανάλογα με τον χρόνο υπηρεσίας που έχει διανυθεί στο νομικό πρόσωπο από το οποίο προέρχεται, με τα τυπικά προσόντα του κλάδου στον οποίο κατατάσσεται.
Ο χρόνος που τυχόν πλεονάζει στον βαθμό κατάταξης του υπαλλήλου θεωρείται ότι έχει διανυθεί στον βαθμό αυτόν για την προαγωγή στον επόμενο βαθμό και την εκλογή του ως προϊσταμένου οργανικής μονάδας. Ο συνολικός χρόνος υπηρεσίας που έχει διανυθεί στο νομικό πρόσωπο από το οποίο προέρχεται ο υπάλληλος θεωρείται ως πραγματική υπηρεσία για θέματα υπηρεσιακής του κατάστασης.
Από τις προεκτεθείσες διατάξεις συνάγεται ότι η ένταξη και η μετάταξη του μεταφερόμενου υπαλλήλου σε μισθολογικά κλιμάκια θα γίνει ανάλογα με τα χρόνια υπηρεσίας που είχε διανύσει στον φορέα από τον οποίο προερχόταν, συνυπολογιζομένου ελλείψει αντίθετης ρύθμισης και του χρόνου προϋπηρεσίας σε προηγούμενο εργοδότη του ιδιωτικού τομέα που είχε αναγνωρίσει, αφού η υπηρεσία αυτή είχε αναγνωρισθεί από τον φορέα από τον οποίο προερχόταν και υπολογιζόταν για τη βαθμολογική του εξέλιξη και προσδιορισμό των αποδοχών του και αποτελούσε τη συνολική υπηρεσία του στον φορέα από τον οποίο έγινε η μεταφορά.
Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, δέχθηκε ανελέγκτως τα ακόλουθα: Η πρώτη ενάγουσα και ήδη αναιρεσίβλητη προσλήφθηκε από το Ίδρυμα Βρεφονηπιακών Σταθμών Αθηνών (Ι.Β.Σ.Α.) με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αόριστου χρόνου ως διοικητική υπάλληλος τη 12-12-1984 σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 1320/1984, τη Δ 29/24687/13-12-1984 απόφαση του Υπουργού Υγείας και Πρόνοιας και τη 44/4-12-1984 απόφαση του Δ.Σ.
του άνω ιδρύματος. Με την 2/15-1-1985 απόφαση του Δ.Σ. του Ι.Β.Σ.Α. της αναγνωρίσθηκε η προϋπηρεσία της στον ιδιωτικό τομέα των 8 ετών, 7 μηνών και 7 ημερών για το χρονικό διάστημα από 1-2-1971 έως 8-9-1979 για υπηρεσίες που προσέφερε στην εταιρία "Π.Ι. Κοντέλλης Α.Ε.Β.Ε." και με την 11/20-3-1985 απόφαση του Δ.Σ. του Ι.Β.Σ.Α. της αναγνωρίσθηκε η προϋπηρεσία της 2 ετών και 5 μηνών για το χρονικό διάστημα από 1-9-1968 έως 1-2-1971 για υπηρεσίες της που προσέφερε στο κατάστημα παιχνιδιών "...".
Με βάση αυτή την αναγνωρισθείσα από τον εργοδοτικό φορέα Ι.Β.Σ.Α. προϋπηρεσία των 11 ετών και 7 ημερών (8 έτη, 7 μήνες και 7 ημέρες συν 2 έτη και 5 μήνες) εντάχθηκε στο ανάλογο μισθολογικό κλιμάκιο, εξελισσόταν δε αμειβομένη ανάλογα στον κλάδο ΔΕ2 με ειδικότητα Διοικητικής Υπαλλήλου. Αυτή η προϋπηρεσία της, η αναγνωρισθείσα από το Ι.Β.Σ.Α., υπολογιζόταν για τη μισθολογική της εξέλιξη και την αλλαγή κλιμακίου καθώς και για την καταβολή του επιδόματος χρόνου.
Βάσει αυτών, είχε καταταχθεί στο 13° μισθολογικό κλιμάκιο και αμειβόταν με τις αποδοχές αυτού του κλιμακίου πλέον του επιδόματος χρόνου 60%. Επίσης αμειβόταν με βάση τον Ν. 2470/1997, ως υπάλληλος δε κατηγορίας ΔΕ. εξελισσόταν από το 29ο έως το 12ο κλιμάκιο και ευρισκόταν την 1-10-2003 στο 13° Μ.Κ. Η δεύτερη αναιρεσίβλητη προσλήφθηκε με την 27/1-11-1982 απόφαση του Δ.Σ.
του Ιδρύματος Βρεφονηπιακών Σταθμών Αθηνών (Ι.Β.Σ.Α.) και τη Δ2α/30720/6-12-1982 απόφαση του Υπουργείου Υγείας και Πρόνοιας από 29-10-1982 στο ως άνω Ίδρυμα με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου, ως Διοικητική Υπάλληλος και με τη 14/9-4-1985 απόφαση του Δ.Σ. αυτού και τη Δ2α/8982/16-5-1985 απόφαση του Υπουργείου Υγείας και Πρόνοιας και τη 108/584/4-3-1985 απόφαση της Τριμελούς Επιτροπής Υπουργών μετετράπη η σύμβαση της σε αορίστου χρόνου.
Με την 11/20-3-1985 απόφαση του Δ.Σ. του Ι.Β.Σ.Α. αναγνωρίσθηκε η προϋπηρεσία της στον ιδιωτικό τομέα, βάσει των δικαιολογητικών που προσκόμισε εκ 3 ετών 6 μηνών και 3 ημερών, με βάση δε αυτή την αναγνωρισθείσα προϋπηρεσία της εντάχθηκε στο ανάλογο μισθολογικό κλιμάκιο, εξελισσόταν αμειβόμενη ανάλογα στον κλάδο ΔΕ2 και αυτή δε η προϋπηρεσία της είχε υπολογισθεί και είχε καταταχθεί στο 16° μισθολογικό κλιμάκιο και αμειβόταν με τις αποδοχές αυτού του κλιμακίου πλέον του επιδόματος χρόνου 48%.
Η μισθολογική της εξέλιξη βάσει του Ν. 2470/1997 ως Δ.Ε. υπάλληλος υπολογιζόταν από το 29° έως το 12° μισθολογικό κλιμάκιο και ευρισκόταν την 1-10-2003 στο 16° Μ.Κ. Η τρίτη αναιρεσίβλητη προσλήφθηκε στο Ίδρυμα Βρεφονηπιακών Σταθμών Αθηνών (Ι.Β.Σ.Α.) με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου, ως Διοικητική Υπάλληλος, από 3/10/1983 δυνάμει της 34/27-9-1983 αποφάσεως του Δ.Σ.
αυτού και της Δ2α/22773/2-11-1983 αποφάσεως του Υπουργείου Υγείας και Πρόνοιας. Η σύμβασή της μετατράπηκε σε αορίστου χρόνου δυνάμει της 14/9-4-1985 αποφάσεως του Δ.Σ. του Ι.Β.Σ.Α., της Δ2α/8982/16- 5-1985 αποφάσεως του Υπουργείου Υγείας και Πρόνοιας και της 108/584/4-3-1985 αποφάσεως της Τριμελούς Επιτροπής Υπουργών. Με το 11/20-3-1985 απόσπασμα Πρακτικού του Δ.Σ.
του Ι.Β.Σ.Α. αναγνωρίσθηκε η προϋπηρεσία της σε φορείς του ιδιωτικού τομέα και συγκεκριμένα στον Συνεταιρισμό Επαγγελματικών Φωτογράφων Ελλάδος και στη βιοτεχνία Μεταλλικών ειδών "..." 1 έτους και 23 ημερών. Αυτή η προϋπηρεσία της, η αναγνωρισθείσα, λήφθηκε υπόψη από τον εργοδότη της Ι.Β.Σ.Α. και υπολογίσθηκε για την ένταξή της στο ανάλογο μισθολογικό κλιμάκιο, για τη μισθολογική της.
εξέλιξη και τις αποδοχές της. Συγκεκριμένα, την 1-10- 2003 με βάση τη διανυθείσα υπηρεσία της και την αναγνωρισμένη προϋπηρεσία της ευρισκόταν στο 17ο μισθολογικό κλιμάκιο με χρονοεπίδομα 44% με αρχικό Μ.Κ. το 29° και καταληκτικό το 12° Μ.Κ., ως υπάλληλος Δ.Ε. με βάση τον Ν. 2470/1997. Δυνάμει της 37003/28-8-2003 κοινής Αποφάσεως του Υπουργού Υγείας και Πρόνοιας και του Υφυπουργού Εσωτερικών, Δημοσίας Διοίκησης και Αποκέντρωσης που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ 267/Τευχ.
Ν.Π.Δ.Δ./ 30-10-2003, συνεχίζει το Εφετείο και οι τρεις αναιρεσίβλητες υπάλληλοι των Κεντρικών Υπηρεσιών του "Ιδρύματος Βρεφονηπιακών Σταθμών Αθηνών" με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, μεταφέρθηκαν λόγω καταργήσεως του Ι.Β.Σ.Α. στη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Αθηνών-Πειραιώς/ Νομαρχιακό Διαμέρισμα Αθηνών, με την ίδια σχέση εργασίας, σε προσωποπαγείς θέσεις που συνεστήθησαν με την απόφαση μεταφοράς και καταργούνται αυτοδίκαια με την κατά οποιονδήποτε τρόπο αποχώρηση από την υπηρεσία, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 8 παρ. 10 Ν. 3106/2003.
Ειδικότερα, από την 30-10-2003 οι αναιρεσίβλητες υπηρετούν στη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Αθηνών Πειραιώς/Νομαρχιακό Διαμέρισμα Αθηνών, δυνάμει συμβάσεως εξηρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, η πρώτη στο Λογιστήριο της Νομαρχίας, η δεύτερη στην Διεύθυνση Δημόσιας Υγείας και η τρίτη στη Διεύθυνση Οικονομικών Υπηρεσιών.
Κατά τον χρόνο μεταφοράς των στην αναιρεσείουσα λήφθηκε υπόψη ως χρόνος για την κατάταξή τους μόνον ο πραγματικός χρόνος υπηρεσίας τους στον προηγούμενο φορέα Ι.Β.Σ.Α. με αρχή την ημερομηνία προσλήψεως εκάστης εξ αυτών και έως 30-10-2003, ενώ δεν υπολογίσθηκε ως πραγματική συνολική υπηρεσία τους και η αναγνωρισθείσα από το Ι.Β.Σ.Α.
προϋπηρεσία τους που ωστόσο όμως είχε υπολογισθεί και αποτελούσε συνολική υπηρεσία στον προηγούμενο φορέα Ι.Β.Σ.Α. Συγκεκριμένα, η πρώτη αναιρεσίβλητη κατετάγη την 1-1-2004 στο 8° μισθολογικό κλιμάκιο με πλεονάζοντα χρόνο 19 ημερών και με χρόνο συνολικής υπηρεσίας για κατάταξη 19 έτη, 0 μήνες και 19 ημέρες (αρχής γενομένης από του διορισμού της στο Ι.Β.Σ.Α. 12-12-1984), χωρίς ωστόσο να προσμετρηθεί για την κατάταξή της η αναγνωρισμένη προϋπηρεσία της στον ιδιωτικό τομέα 11 ετών και 7 ημερών.
Εάν είχε προσμετρηθεί και συνυπολογισθεί στον χρόνο συνολικής υπηρεσίας της για κατάταξη και η αναγνωρισθείσα από τον προηγούμενο φορέα Ι.Β.Σ.Α. προϋπηρεσία της των 11 ετών και 7 ημερών, ο χρόνος συνολικής της υπηρεσίας ανερχόταν σε 30 έτη και 26 ημέρες (υπηρεσία από διορισμού της στο Ι.Β.Σ.Α. 19 έτη και 19 ημέρες συν αναγνωρισθείσα προϋπηρεσία από Ι.Β.Σ.Α. 11 έτη και 7 ημέρες), η αναιρεσείουσα θα την κατέτασσε την 1-1-2004 στο 3° μισθολογικό κλιμάκιο με πλεονάζοντα χρόνο 1 έτος και 19 ημέρες.
Η δεύτερη κατετάγη την 1-1-2004 στο 7° μισθολογικό κλιμάκιο με πλεονάζοντα χρόνο 2 μηνών και 2 ημερών και με χρόνο συνολικής υπηρεσίας για κατάταξη 21 έτη, 2 μήνες και 2 ημέρες (αρχής γενομένης από του διορισμού της στο Ι.Β.Σ.Α. την 29-10-1982) χωρίς να προσμετρηθεί για την κατάταξή της η αναγνωρισμένη προϋπηρεσία της στον ιδιωτικό τομέα των 3 ετών, 6 μηνών και 3 ημερών.
Εάν είχε προσμετρηθεί και συνυπολογισθεί στον χρόνο συνολικής υπηρεσίας της για κατάταξη και η αναγνωρισθείσα από τον προηγούμενο φορέα Ι.Β.Σ.Α. προϋπηρεσία της των 3 ετών, 6 μηνών και 3 ημερών ο χρόνος συνολικής της υπηρεσίας ανερχόταν σε 24 έτη, 8 μήνες και 5 ημέρες (υπηρεσία από διορισμού της στο Ι.Β.Σ.Α. 21 έτη, 2 μήνες και 2 ημέρες συν αναγνωρισθείσα προϋπηρεσία από Ι.Β.Σ.Α. 3 έτη, 6 μήνες και 3 ημέρες) και η αναιρεσείουσα θα την κατέτασσε την 1-1-2004 στο 6° μισθολογικό κλιμάκιο με πλεονάζοντα χρόνο 1 έτος, 10 μήνες και 5 ημέρες.
Η τρίτη αναιρεσίβλητη κατετάγη την 1-1-2004 στο 8° μισθολογικό κλιμάκιο με πλεονάζοντα χρόνο 1 έτους, 2 μηνών και 28 ημερών και με χρόνο συνολικής, υπηρεσίας για κατάταξη 20 έτη, 2 μήνες και 28 ημέρες (αρχής γενομένης από του διορισμού της στο Ι.Β.Σ.Α. την 3-10-1983) χωρίς να προσμετρηθεί για την κατάταξή της η αναγνωρισμένη προϋπηρεσία της στον ιδιωτικό τομέα του 1 έτους και 23 ημερών.
Εάν είχε προσμετρηθεί και συνυπολογισθεί, στον χρόνο συνολικής της υπηρεσίας για κατάταξη και η αναγνωρισθείσα από τον προηγούμενο φορέα Ι.Β.Σ.Α. προϋπηρεσία της του 1 έτους και 23 ημερών, ο χρόνος συνολικής της υπηρεσίας ανερχόταν σε 21 έτη, 3 μήνες και 21 ημέρες (υπηρεσία από διορισμού της στο Ι.Β.Σ.Α, 20 έτη, 2 μήνες και 28 ημέρες συν αναγνωρισθείσα προϋπηρεσία από Ι.Β.Σ.Α. 1 έτος και 23 ημέρες), η αναιρεσείουσα θα την κατέτασσε την 1-1-2004 στο 7° μισθολογικό κλιμάκιο με πλεονάζοντα χρόνο 5 μήνες και 21 ημέρες, Από τις προαναφερόμενες διατάξεις του Ν. 3106/2003, είπε το Εφετείο, συνάγεται ότι ο χρόνος υπηρεσίας που αναγνωρίσθηκε από τον φορέα από τον οποίο προέρχεται ο υπάλληλος λαμβάνεται υπόψη για τη μισθολογική του εξέλιξη, η εκδοθείσα δε κατ' εξουσιοδότηση του Ν. 3205/2003(297/Α/23-12-2003) Οικ 2/7093/0022 (ΦΕΚ Β'215/5-2-2004) "Επέκταση των διατάξεων του Ν. 3205/2003 στο προσωπικό με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου που απασχολείται στο Δημόσιο, Ν.Π.Δ.Δ.
και Ο.Τ.Α." κοινή Υ.Α., στο άρθρο μόνο της οποίας ορίζεται "οι υπηρεσίες που προσφέρθηκαν σε τομείς εκτός του Δημοσίου, ΝΠΔΔ και Ο.Τ.Α. (δηλαδή οι υπηρεσίες του ιδιωτικού τομέα) δεν αναγνωρίζονται για τη μισθολογική εξέλιξη των παραπάνω υπαλλήλων" αποτελεί μεταγενέστερη της αυτοδίκαιης μεταφοράς και κατατάξεως των εναγουσών νομοθετική ρύθμιση.
Κατόπιν αυτών, κατέληξε το Εφετείο, η αναιρεσείουσα έπρεπε να κατατάξει τις αναιρεσίβλητες στα ακόλουθα μισθολογικά κλιμάκια κατά την 1/1/2004 1) την πρώτη αναιρεσίβλητη ..., έπρεπε να την κατατάξει στο 3° μισθολογικό κλιμάκιο με πλεονάζοντα χρόνο 1 έτος και 19 ημέρες και με συνολική υπηρεσία για κατάταξη 30 έτη και 26 μήνες, προσμετρώντας και την αναγνωρισμένη προϋπηρεσία της στον ιδιωτικό τομέα 11 ετών και 7 ημερών, 2) τη δεύτερη αναιρεσίβλητη ...
έπρεπε να την κατατάξει στο 6° μισθολογικό κλιμάκιο με πλεονάζοντα χρόνο 1 έτος, 6 μήνες και 4 ημέρες και με συνολική υπηρεσία για κατάταξη 24 έτη, 6 μήνες και 4 ημέρες, προσμετρώντας και την αναγνωρισμένη προϋπηρεσία της στον ιδιωτικό τομέα 3 ετών, 6 μηνών και 3 ημερών και 3) την τρίτη αναιρεσίβλητη ... έπρεπε να την κατατάξει στο 7ο μισθολογικό κλιμάκιο με πλεονάζοντα χρόνο 5 μήνες και 21 ημέρες και με συνολική υπηρεσία για κατάταξη 21 έτη 3 μήνες και 21 ημέρες, προσμετρώντας και την αναγνωρισμένη προϋπηρεσία της στον ιδιωτικό τομέα 1 έτους και 23 ημερών, την οποία (προϋπηρεσία) δεν προσμέτρησε στην κατάταξή της.
Ακολούθως δε το Εφετείο, αφού απέρριψε κατά το μέρος αυτό ως ουσία αβάσιμη την έφεση της αναιρεσείουσας, επικύρωσε την ομοίως αποφανθείσα πρωτόδικη απόφαση με την οποία είχε γίνει δεκτή η αγωγή των αναιρεσιβλήτων και είχε αναγνωρισθεί η αιτούμενη προϋπηρεσία. Με την κρίση του αυτή το Δικαστήριο της ουσίας ορθώς εφάρμοσε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρ. 8 §§ 7 έως 10 του Ν. 3106/2003 και 20 του Ν. 2716/1999 και δεν παραβίασε τις διατάξεις της κατ' εξουσιοδότηση του άρθρ. 21 του Ν. 3205/2003 εκδοθείσας 2/7093/0022/2004 κοινής υπουργικής απόφασης, οι οποίες δεν ήταν εφαρμοστέες.
Πράγματι, με το άρθρ. 21 του Ν. 3205/2003, περί μισθολογίου των δημοσίων υπαλλήλων κλπ, παραχωρήθηκε εξουσιοδότηση επέκτασης των διατάξεων του νόμου αυτού και σε προσωπικό του Δημοσίου, ΝΠΔΔ και ΟΤΑ, που δεν εμπίπτει ευθέως στις διατάξεις αυτές αλλά έχει βαθμολογική και μισθολογική αντιστοιχία με μόνιμους υπαλλήλους του Δημοσίου, των ΝΠΔΔ και των ΟΤΑ, όπως λ.χ.
προσωπικό με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου. Η προαναφερθείσα κοινή υπουργική απόφαση όμως, με την οποία ορίσθηκε ότι οι υπηρεσίες του προσωπικού (στο οποίο επεκτείνεται η ισχύς των διατάξεων του Ν. 3205/2003) που προσφέρθηκαν σε τομείς εκτός του Δημοσίου, ΝΠΔΔ και ΟΤΑ, δηλαδή οι υπηρεσίες του ιδιωτικού τομέα, δεν αναγνωρίζονται για τη μισθολογική εξέλιξη των παραπάνω υπαλλήλων, άρχισε να ισχύει κατά ρητή διάταξη αυτής από 1-1-2004, δηλαδή μετά τη νομοθετική ρύθμιση για τη μεταφορά και κατάταξη των αναιρεσιβλήτων σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρ. 8 §§ 7 και 10 του ν. 3106/2003, η οποία όπως δεν αμφισβητείται είχε συντελεσθεί την 30-10-2003, που δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως η οικεία υπουργική απόφαση περί μεταφοράς των αναιρεσιβλήτων στη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Αθηνών - Πειραιώς, Νομαρχιακό Διαμέρισμα Αθηνών, λόγω κατάργησης ήδη από 30-6-2003 του Ι.Β.Σ.Α., όπου μέχρι τότε εργάζονταν και στις οποίες διατάξεις του Ν. 3106/2003, όπως είχε προαναφερθεί, δεν υπήρχε αντίθετη ρύθμιση, επιφύλαξη ή περιορισμός.
Επομένως, ο μοναδικός λόγος αναιρέσεως από το άρθρ. 559 αρ. 1 του ΚΠολΔ, με τον οποίο η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται τα αντίθετα και ιδίως ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση παραβίασε τις διατάξεις της 2/7093/0022/2004 κοινής υπουργικής αποφάσεως, δεν είναι βάσιμος.
Συνεπώς, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων μειωμένη σύμφωνα με τα άρθρ. 22§1 του Ν. 3693/1957 και της 134423/1992 ΚΥΑ, σε συνδυασμό με το άρθρ. 38§2 του Ν. 2218/1994 (ΑΠ 306/2008, 202/2004).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 12-1-2009 αίτηση της "Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Αθηνών-Πειραιώς, Νομαρχιακό Διαμέρισμα Αθηνών" για αναίρεση της 2435/2008 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και
Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε τριακόσια (300) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 8 Φεβρουαρίου 2010.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 23 Μαρτίου 2010.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ