Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to lack of legal representation and failure to summon absent intervenors.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court declared the appeal inadmissible because the defendants failed to appear with valid legal representation during the hearing. While some intervenors had been legally summoned, their lawyers lacked proper authority, and one intervenor was neither summoned nor represented. The court ruled that procedural defects in representation and the absence of key parties rendered the entire discussion void.
Legislator headnote
AI generatedArticles 94(1), 97(1), 105, 79(1), 225(1)-(2), 576(3) of the Code of Civil Procedure; The court must examine lack of representation sua sponte, and if a lawyer lacks authority or a party is absent without valid summons, the proceedings are void for all parties.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 54 / 2008 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 54/2008
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ’ Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Φώσκολο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ελισάβετ Μουγάκου - Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο και Χαράλαμπο Παπαηλιού, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 24 Οκτωβρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων: 1. ...... και 2. ..........., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γιαννάκη Ιωάννου.
Των αναιρεσιβλήτων: 1. Ψ1, 2. Ψ2, 3. Ψ3 , 4. Ψ4, 5. Ψ5 , 6. Ψ6, 7. Ψ7 και 8.Ψ8, οι οποίοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο. Στο σημείο αυτό εμφανίσθηκε ο πληρεξούσιος δικηγόρος Φώτιος Λιακόπουλος και δήλωσε ότι ο 1ος αναιρεσίβλητος (Ψ1) απεβίωσε την 12-5-2005 και κληρονομήθηκε από την σύζυγό του ........, το γένος ....... και τα τέκνα του: 1. ......., 3. ......... , 4. ....... και 5. ....... οι οποίοι συνεχίζουν την βιαίως διακοπείσα δίκη και εκπροσωπούνται δι’ εμού.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17-12-1990 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Κατερίνης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 301/2000 του ίδιου Δικαστηρίου και 749/2004 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 15-11-2004 αίτησή τους και με τους από 4-4-2006 πρόσθετους λόγους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Παπαηλιού ανέγνωσε την από 28-4-2006 έκθεσή του αποχωρήσαντος από την υπηρεσία Αρεοπαγίτη Αλέξανδρου Κασιώλα, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης και των πρόσθετων λόγων της. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και των προσθέτων λόγων αναιρέσεως, ο πληρεξούσιος των παραστάντων αναιρεσιβλήτων την απόρριψή τους, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από το συνδυασμό των διατάξεων 94 παρ. 1, 97 παρ. 1 και 105 ΚΠολΔ προκύπτει ότι στα πολιτικά δικαστήρια οι διάδικοι έχουν υποχρέωση να παρίστανται με πληρεξούσιο δικηγόρο, ότι η πληρεξουσιότητα παρέχει στον πληρεξούσιο το δικαίωμα να παριστά στο δικαστήριο εκείνον που έδωσε την πληρεξουσιότητα, ότι το δικαστήριο εξετάζει αυτεπαγγέλτως, σε κάθε στάση της δίκης, την έλλειψη πληρεξουσιότητας, καθώς και την υπέρβασή της και ότι σε περίπτωση ελλείψεως πληρεξουσιότητας στο πρόσωπο του δικηγόρου, ο διάδικος για τον οποίον παρίσταται δικάζεται ερήμην.
Εξάλλου, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 79 παρ. 1 ΚΠολΔ, αν τρίτος αντιποιείται ολόκληρο ή ένα μέρος από το αντικείμενο δίκης που εκκρεμεί ανάμεσα σε άλλους, έχει δικαίωμα να παρέμβει κυρίως σε κάθε στάση της πρωτοβάθμιας ή της δευτεροβάθμιας δίκης, ενώ, περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 225 παρ. 1 και 2 του ίδιου Κώδικα, η επέλευση της εκκρεμοδικίας δεν στερεί τους διαδίκους από την εξουσία να μεταβιβάσουν το επίδικο πράγμα ή δικαίωμα ή να συστήσουν εμπράγματο δικαίωμα.
Η μεταβίβαση του επίδικου πράγματος ή δικαιώματος ή η σύσταση εμπράγματου δικαιώματος δεν επιφέρει καμία μεταβολή στη δίκη. Ο ειδικός διάδοχος έχει δικαίωμα να ασκήσει παρέμβαση. Τέλος, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 576 παρ. 3 ΚΠολΔ, αν μετέχουν περισσότεροι στη δίκη για την αναίρεση και δεν κλητεύθηκε κάποιος από αυτούς, η συζήτηση κηρύσσεται απαράδεκτη για όλους.
Στην προκείμενη περίπτωση οι δεύτερος έως και όγδοος των αναιρεσιβλήτων ήσαν απόντες κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο. Η υπόθεση είχε προηγουμένως αναβληθεί από το πινάκιο, κατ’ άρθρο 226 παρ. 4 ΚΠολΔ, από τη δικάσιμο της 17.5.2006, κατά την οποία, όπως προκύπτει από το πινάκιο, οι απολειπόμενοι αναιρεσίβλητοι είχαν παρασταθεί δια του δικηγόρου Αποστόλου Σοφιαλίδη και η υπόθεση ενεγράφη εκ νέου κατά την παρούσα δικάσιμο, η οποία εγγραφή ισχύει ως κλήτευση.
Όμως ο ως άνω δικηγόρος στερούνταν δικαστικής πληρεξουσιότητας, της οποίας δεν γίνεται επίκληση και προσαγωγή, ως προς τους αναιρεσίβλητους Ψ2, Ψ3 και Ψ4, οι οποίοι όμως είχαν κλητευθεί νόμιμα και εμπρόθεσμα προς τούτο από τους αναιρεσείοντες για τη δικάσιμο της 17.5.2006, όπως προκύπτει από τις προσκομιζόμενες και επικαλούμενες ......., ........
και ........ εκθέσεις επιδόσεως, αντίστοιχα, του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης ......... Ως προς τον τελευταίο των αναιρεσιβλήτων - καθ’ών η κύρια παρέμβαση Ψ8, ως προς τον οποίο δεν υπάρχει πληρεξουσιότητα του ως άνω δικηγόρου, ούτε κλητεύθηκε αυτός για τη δικάσιμο της 17.5.2006, οι αναιρσείοντες - κυρίως παρεμβαίνοντες ισχυρίζονται με τις προτάσεις τους ότι κατά τη διάρκεια της εκκρεμοδικίας αγόρασαν από αυτόν , που ήταν ένας από τους ενάγοντες της κύριας αγωγής, το εξ αδιαιρέτου δικαίωμά του επί των επιδίκων ακινήτων, γι’ αυτό και ενώπιον του Εφετείου άσκησαν κύρια παρέμβαση.
Περαιτέρω ότι δεν τον κλήτευσαν προς συζήτηση της αναιρέσεως και ότι έτσι έχουν εκδηλώσει σιωπηρά τη βούλησή τους να μην εισαχθεί ως προς αυτόν η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως. Όμως, όπως προαναφέρεται, η μεταβίβαση του επίδικου πράγματος κατά τη διάρκεια της εκκρεμοδικίας δεν επιφέρει καμία μεταβολή στη δίκη.
Επομένως, ο ανωτέρω αναιρεσίβλητος παραμένει διάδικος ως ένας από τους καθ’ών η κύρια παρέμβαση και θα έπρεπε να κληθεί από τους αναιρεσείοντες, που επισπεύδουν τη δίκη. Κατά συνέπεια πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της υποθέσεως για όλους τους διαδίκους.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της υποθέσεως.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 8 Ιανουαρίου 2008.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 9 Ιανουαρίου 2008.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ