Supreme Court allows appeal against labor law dismissal compensation recognition by bankruptcy trustee.

Απόφαση 548 / 2024 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 548/2024

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Θεόδωρο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κυριάκο Μπαμπαλίδη, Π. Βενιζελέα, Κλεόβουλο - Δημήτριο Κοκκορό - Εισηγητή και Παναγιώτα Γκουδή - Νινέ, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 23 Οκτωβρίου 2023, με την παρουσία και της γραμματέως Θ. Π., για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ε. Κ. του Γ., κατοίκου ..., με την ιδιότητά του ως συνδίκου της πτωχεύσεως της υπό πτώχευση τελούσης ανωνύμου εταιρείας με την επωνυμία "....", η οποία εδρεύει στην Αθήνα. Παραστάθηκε για τον εαυτό του με την ιδιότητα του δικηγόρου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Ν. Α. του Χ., κατοίκου ... Αττικής, 2. Θ. Α. του Σ., κατοίκου ... Αττικής, 3 Σ. Α. του Ν., κατοίκου ... Αττικής, 4. Δ. Α. του Ι., κατοίκου ..., 5 Ν. Α.. του Α., κατοίκου ..., 6. Γ. Β. του Ν., κατοίκου ... Αττικής, 7. Ε. Β. του Π., κατοίκου ... Αττικής, 8. Χ. Β. του Θ., κατοίκου ..., 9 Κ. Β. του Θ., κατοίκου ... Αττικής, 10. Γ. Β. του Σ., κατοίκου ...

Αττικής, 11. Κ. Γ. του Ν., κατοίκου ... Αττικής, 12. Μ. Γ. του Ι., κατοίκου ... Αττικής, 13. Ν. Γ. του ..., κατοίκου ..., 14. Κ. Γ. του Α., κατοίκου ..., 15. Α. Δ. του Κ., κατοίκου ... Αττικής, 16. Α. Ε. του Ρ., κατοίκου ... Αττικής, 17. Σ. Ζ.. του Γ., κατοίκου ..., 18. Α. Η. του Γ., κατοίκου ... Αττικής, 19. Γ. Θ. του Π., κατοίκου ..., 20. Μ. Θ. του Π., κατοίκου ... Αττικής, 21.

Α. Ι. του Γ., κατοίκου ... Αττικής, 22. Γ. Κ. του Κ., κατοίκου ... Αττικής, 23. Ν. Κ. του Γ., κατοίκου ..., 24. Μ. Κ. του ..., κατοίκου Κ. ... Αττικής, 25. Π. Κ. του Β., κατοίκου ... Αττικής, 26. Α. Κ. του Ι., κατοίκου ... Αττικής, 27. Η. Κ. του Α., κατοίκου ... Αττικής, 28. Ν. Κ. του Σ., κατοίκου Αγ. Δ. Αττικής, 29. Κ. Κ. του Δ., κατοίκου ... Αττικής, 30. Χ. Κ.

του Θ., κατοίκου ... Αττικής, 31. Π. Λ. του Γ., κατοίκου ... Αττικής, 32. Σ. Λ. του Φ., κατοίκου ... Αττικής, 33. Ι. Μ. του Ν., κατοίκου ..., 34. Γ. Μ. του Ε., κατοίκου Κ. ... Αττικής, 35. Ν. Μ. του Β., κατοίκου ... Αττικής, 36. Κ. Μ. του Π., κατοίκου ... Αττικής, 37. Χ. Μ. του ..., κατοίκου ... Αττικής, 38. Μ. Μ.. του ..., κατοίκου ... Αττικής, 39. Π. Μ. του Γ., κατοίκου ..., 40.

Χ. Μ. του Μ., κατοίκου ... Αττικής, 41. Η. Ν. του Δ., κατοίκου ... Αττικής, 42. Α. Ν. του Ν., κατοίκου ..., 43. Ξ. Ξ. του Ν., κατοίκου ... Αττικής, 44. Σ. Π. του Μ., κατοίκου ... Αττικής, 45. Π. Π. του Χ., κατοίκου ... Αττικής, 46. Α. Π. του Σ., κατοίκου ..., 47. Κ. Π. του Γ., κατοίκου ... Αττικής, 48. Π. Π. του Ε., κατοίκου ... Αττικής, 49. Κ. Π. του Α., κατοίκου ...

Αττικής, 50. Του Μ. Π. του Κ., κατοίκου ... Αττικής, 51. Κ. Π. του Π., κατοίκου ... Αττικής, 52. Β. Π. του Ζ., κατοίκου ... Αττικής, 53. Γ. Ρ. του Β., κατοίκου ... Αττικής, 54. Σ. Ρ. του Δ., κατοίκου ... Αττικής, 55. Μ. Σ. του Α., κατοίκου ..., 56. Σ. Σ. του Α., κατοίκου ... Αττικής, 57. Μ. - Α. Σ.. του Α., κατοίκου ..., 58. Σ. Σ. του Ι., κατοίκου ... Αττικής, 59.

Κ. Σ. του ..., κατοίκου ... Αττικής, 60. Ε. Σ.. του Γ., κατοίκου ... Αττικής, 61. Ε. Σ. του Ελευθερίου, κατοίκου ... Αττικής, 62. Θ. Σ. του Κ., κατοίκου ..., 63. Ν. Τ. του ..., 64. Του Ι. Τ. του ..., κατοίκου ... Αττικής, 65. Ε. Τ. του Χ., κατοίκου ... Αττικής, 66. Α. Τ. του Δ., κατοίκου ... Αττικής, 67. Κ. Τ. του Α., κατοίκου ... Αττικής, 68. Ζ. Τ. του ..., κατοίκου ..., 69. ...

Τ. του Σ., κατοίκου ... Αττικής, 70. Χ. Τ. του Γ., κατοίκου ... Αττικής, 71. Π. Τ. του Χ., κατοίκου ... Αττικής, 72. Ε. Τ. του Ι., κατοίκου ..., 73. Ι. Φ. του Δ., κατοίκου ..., 74. Κ. Φ. του Δ., κατοίκου ... Αττικής, 75. ... Φ. του Β., κατοίκου ..., 76. ... Φ. του Σ., κατοίκου ..., 77. Κ. Χ. του Σ., κατοίκου ... Αττικής, 78. Σ. Χ.. του Ν., κατοίκου ... Αττικής, 79. Θ. Ψ.

του Χ., κατοίκου ... Αττικής, 80. K. N. του ..., κατοίκου ..., 81. Δ. Γ. του Π., κατοίκου ... και 82. Δ. Γ. του ..., κατοίκου ... Αττικής. Οι 13ος, 26η και 31ος αναιρεσίβλητοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο, ενώ άπαντες οι λοιποί αναιρεσίβλητοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Αικατερίνη Φλίνου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-9-2016 και με Γενικό Αριθμό Κατάθεσης ... ανακοπή, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο .... Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 47/2020 του ίδιου Δικαστηρίου και 5639/2022 του Τριμελούς Εφετείου .... Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 30-12-2022 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η πληρεξούσια των παραστάντων αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το άρθρο 576 παρ. 1 και 2 ΚΠολΔ προκύπτει ότι, αν κατά τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης δεν εμφανιστεί κάποιος διάδικος, ο Άρειος Πάγος ερευνά ποιος από τους διαδίκους επισπεύδει τη συζήτηση. Εάν τη συζήτηση επισπεύδει ο αντίδικος του ερευνά αν ο τελευταίος έχει κλητεύσει νομίμως και εμπροθέσμως τον απολειπόμενο διάδικο, και σε καταφατική περίπτωση, η συζήτηση της υπόθεσης προχωρεί, παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί, σαν να ήταν και αυτός παρών. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τις υπ' αριθ. 8052/16-6-2023, 8065/16-6-2023 και 8070/16-6-2023 εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή της περιφέρειας του Εφετείου Πειραιώς Δ. Σ., αντίγραφο της υπό κρίση αίτησης με πράξη ορισμού δικασίμου του Προέδρου του Α2 Τμήματος και κλήση προς συζήτηση για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο [23-10-2023], επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα, με επιμέλεια του αναιρεσείοντος, που επισπεύδει τη συζήτηση προς τους δέκατο τρίτο, εικοστή έκτη και τριακοστό πρώτο των αναιρεσιβλήτων αντίστοιχα, οι οποίοι όμως δεν εμφανίστηκαν στο ακροατήριο στην ως άνω δικάσιμο κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του οικείου πινακίου, ούτε υπέβαλαν την από το άρθρο 242 ΚΠολΔ δήλωση μη παράστασης στο ακροατήριο. Κατόπιν τούτου πρέπει, κατ' εφαρμογή των όσων εκτέθηκαν παραπάνω, η συζήτηση να προχωρήσει παρά την απουσία των αναιρεσιβλήτων αυτών.

Με την υπό κρίση αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η εκδοθείσα αντιμωλία των διαδίκων, κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας, υπ' αριθ. 5639/2022 τελεσίδικη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου ..., το οποίο έκανε δεκτή κατ' ουσία την από 5-3-2020 έφεση των ανακοπτόντων και ήδη αναιρεσιβλήτων και εξαφάνισε την υπ' αριθ. 47/2020 οριστική απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου ..., που είχε απορρίψει ως απαράδεκτη, λόγω παρόδου της εξάμηνης αποσβεστικής προθεσμίας για την άσκησή της, την από 20-9-2016 ανακοπή τους, με την οποία οι τελευταίοι, επικαλούμενοι, ότι υπήρξαν εργαζόμενοι της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "...", που κηρύχθηκε σε πτώχευση με την υπ' αριθ. 621/2014 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου ...

και πιστωτές αυτής, για απαίτηση από αποζημίωση απόλυσης εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, ζήτησαν να επαληθευθούν οι απαιτήσεις τους και να συμπεριληφθούν στον πίνακα πιστωτών, έτσι ώστε να ικανοποιηθούν προνομιακά από την πτωχευτική περιουσία, στη συνέχεια δε, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, κρατώντας και δικάζοντας την υπόθεση, αφού απέρριψε την προβληθείσα από τον αναιρεσείοντα ένσταση συμπλήρωσης της εξάμηνης αποσβεστικής προθεσμίας άσκησης της αξίωσης αποζημίωσης απόλυσης, κατά παραδοχή της αντένστασης των αναιρεσιβλήτων περί διακοπής της εν λόγω προθεσμίας, δέχθηκε την ανακοπή και αναγνώρισε ότι οι αναιρεσίβλητοι τυγχάνουν πτωχευτικοί πιστωτές της ως άνω πτωχεύσασας εταιρείας.

Η αίτηση αναίρεσης έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα [άρθρα 552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ. 1 ΚΠολΔ].

Συνεπώς, είναι παραδεκτή [άρθρο 577 παρ. 1 ΚΠολΔ] και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων της [άρθρο 577 παρ. 3 ΚΠολΔ].

Κατά τη διάταξη του άρθρου 6 παρ. 2 του ν. 3198/1955, κάθε αξίωση μισθωτού για καταβολή της κατά το ν. 2112/1920 αποζημίωσης είναι απαράδεκτη, εφόσον η σχετική αγωγή δεν κοινοποιήθηκε εντός εξαμήνου, από τότε που η αξίωση κατέστη απαιτητή. Με τη διάταξη αυτή θεσπίσθηκε εξάμηνη αποσβεστική προθεσμία, λαμβανομένη υπόψη και αυτεπαγγέλτως κατ' άρθρο 280 ΑΚ, για την άσκηση της αξίωσης προς καταβολή της οφειλόμενης από το ν. 2112/1920 αποζημίωσης, λόγω καταγγελίας της σύμβασης παροχής εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου.

Η αξίωση αποζημίωσης γεννάται και είναι απαιτητή από την ημέρα της απόλυσης [ΑΠ 1215/2022, ΑΠ 418/2021, ΑΠ 1458/2019]. Επομένως, η καθιερουμένη ως άνω αποσβεστική προθεσμία, προσδιοριζόμενη σε μήνες, όπως προκύπτει από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 240, 241, 242 και 243 ΑΚ (βλ. και όμοιες διατάξεις των άρθρων 144 § 1 και 145 § 2 ΚΠολΔ), αρχίζει από την επομένη της ημέρας που έλαβε χώρα η λύση της σύμβασης, που αποτελεί το αφετήριο γεγονός αυτής, με την καταγγελία και την περιέλευσή της στον μισθωτό, και λήγει με την παρέλευση ολόκληρης της ημέρας του τελευταίου μήνα, η οποία αντιστοιχεί σε αριθμό και ημέρα με εκείνη που άρχισε, αν δε αυτή (τελευταία ημέρα της προθεσμίας) είναι κατά νόμον εορτάσιμη (μη εργάσιμη), όταν περάσει ολόκληρη η επόμενη εργάσιμη ημέρα (ΑΠ 486/2019, ΑΠ 572/2018, ΑΠ 172/2018, ΑΠ 2234/2013).

Κατά συνέπεια, αν περάσει το εξάμηνο, χωρίς να ασκηθεί από το μισθωτό, του οποίου καταγγέλθηκε η σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, η σχετική αγωγή για την καταβολή της, τυχόν ασκούμενη μετά την πάροδο του εξαμήνου, είναι απαράδεκτη [ΑΠ 1458/2019]. Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 260 ΑΚ, που εφαρμόζεται αναλογικά, κατ' επιταγή του άρθρου 279 ΑΚ, και επί αποσβεστικών προθεσμιών, η παραγραφή διακόπτεται, όταν ο υπόχρεος αναγνωρίσει την αξίωση με οποιονδήποτε τρόπο.

Το άρθρο αυτό προβλέπει την αναγνώριση της οφειλής ως τον μόνο εξώδικο τρόπο διακοπής της παραγραφής και της αποσβεστικής προθεσμίας. Επομένως, η ως άνω αποσβεστική προθεσμία του άρθρου 6 παρ. 2 Ν. 3198/1955 διακόπτεται με την καθ' οιονδήποτε τρόπο αναγνώριση της αξιώσεως από τον υπόχρεο, οπότε η νέα προθεσμία συμφώνως προς τις διατάξεις των άρθρων 241 και 270 παρ. 1 ΑΚ αρχίζει από την επομένη της ημέρας της αναγνωρίσεως (ΑΠ 942/2019).

Κατά την έννοια του άρθρου 260 του ΑΚ, για την αναγνώριση της αξίωσης, ως λόγου διακοπής της παραγραφής, αρκεί οποιαδήποτε συμπεριφορά ή ενέργεια του οφειλέτη προς το δανειστή, με την οποία ο πρώτος, ευρισκόμενος σε πλήρη επίγνωση της αξίωσης του τελευταίου, θεωρεί αυτή ότι υπάρχει.

Συνεπώς, η εκδήλωση του υπόχρεου έναντι του δικαιούχου, δια της οποίας αναγνωρίζεται το υποστατό της υποχρέωσής του, μπορεί να είναι είτε ρητή είτε σιωπηρή [ΑΠ 315/2017], ενώ δεν εξετάζεται αν η ενέργεια και συμπεριφορά του οφειλέτη έχει δικαιοπρακτικό χαρακτήρα, ούτε αν συνιστά συμβατική ή μονομερή αναγνώριση της αξίωσης ή σύμβαση αναγνώρισης χρέους κατά την έννοια του άρθρου 873 ΑΚ [ΑΠ 997/2015], ούτε απαιτείται η ενέργεια αυτή να υποβληθεί σε κάποιο τύπο ή να γίνει δεκτή από το δανειστή [ΑΠ 322/2022, ΑΠ 315/2017, ΑΠ 1491/2017].

Εξάλλου, από τις διατάξεις του Πτωχευτικού Κώδικα, ο οποίος κυρώθηκε με το άρθρο μόνο του ν. 3885/2007 και συγκεκριμένα από τα άρθρα 1, 7, 11, 16 [στις παρ. 1 και 5 του οποίου ορίζεται ότι η πτωχευτική περιουσία περιλαμβάνει το σύνολο της περιουσίας που ανήκει στον οφειλέτη κατά την κήρυξη της πτώχευσης, όπου και αν βρίσκεται, ενώ στην πτωχευτική περιουσία δεν περιλαμβάνεται η περιουσία που αποκτά ο οφειλέτης μετά την κήρυξη της πτώχευσης, με εξαίρεση τους τόκους και άλλες περιοδικές παροχές, καθώς και οι παρεπόμενες αξιώσεις ή δικαιώματα και αν ακόμη γεννώνται ή αναπτύσσονται μετά την κήρυξη της πτώχευσης], 17, 20, 21 [σύμφωνα με τα οποία πτωχευτικοί πιστωτές είναι εκείνοι, που, κατά την κήρυξη της πτώχευσης, έχουν κατά του οφειλέτη γεννημένη και δικαστικώς επιδιώξιμη ενοχική χρηματική απαίτηση και οποίοι μπορούν να επιδιώξουν την ικανοποίησή της, μόνο μέσω της πτωχευτικής διαδικασίας], 25, 68, 76, 89, 90, 91, 93, 132, 153, 164 και 16, συνάγεται ότι η πτώχευση οργανώνεται σε δύο βασικά διαδικαστικά στάδια α] στο στάδιο της προπαρασκευαστικής διαδικασίας, το οποίο αναφέρεται στην εξεύρεση, διασφάλιση και διοίκηση του ενεργητικού της πτώχευσης και β] στο στάδιο της διαδικασίας εξέλεγξης των πιστωτικών απαιτήσεων, το οποίο αναφέρεται στη διαπίστωση του παθητικού της.

Η διενέργεια του εν λόγω έργου ανατίθεται από το νόμο στο σύνδικο, οι ενέργειες του οποίου πλαισιώνονται και ελέγχονται από το πτωχευτικό δικαστήριο και τον εισηγητή. Κατά το άρθρο 34 του Πτωχευτικού Κώδικα [Ν. 3885/2007], "1. Με την κήρυξη της πτώχευσης δεν λύνεται η σύμβαση εργασίας. 2. Ο σύνδικος, εφόσον ο οφειλέτης είναι εργοδότης, μπορεί να λύσει την σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου με καταγγελία.

Η πτώχευση αποτελεί σπουδαίο λόγο καταγγελίας της σύμβασης εργασίας ορισμένου χρόνου ή έργου. 3. Σε περίπτωση που η κατά το άρθρο 70 έκθεση του συνδίκου προβλέπει βιωσιμότητα της επιχείρησης, ο σύνδικος, ο οφειλέτης και η επιτροπή πιστωτών, μπορούν χωριστά ο καθένας ή από κοινού να ζητήσουν από τον εισηγητή τη διατήρηση των αναγκαίων θέσεων εργασίας μέχρι την έγκριση ή απόρριψη από το πτωχευτικό δικαστήριο του κατά τα άρθρα 107 επ.

σχεδίου αναδιοργάνωσης. 4. Οι απαιτήσεις των μισθωτών από μισθούς και λοιπές παροχές που γεννήθηκαν πριν την κήρυξη της πτώχευσης, καθώς και κάθε συναρτώμενη με την καταγγελία απαίτησή τους, αποτελούν πτωχευτικές απαιτήσεις, για τις οποίες οι μισθωτοί ικανοποιούνται ως πτωχευτικοί πιστωτές κατά τις ειδικότερες περί κατατάξεως των πιστωτών διατάξεις του παρόντος κώδικα. 5.

Μισθωτός που πραγματικά συνεχίζει να παρέχει ή παρέχει την εργασία του μετά την κήρυξη της πτώχευσης, λόγω συνέχισης της επιχειρηματικής δραστηριότητας από τον οφειλέτη ή τον σύνδικο, για τους μισθούς και συναφείς παροχές, ικανοποιείται ως ομαδικός πιστωτής". Επίσης, κατά το άρθρο 74 του Πτωχευτικού Κώδικα [Ν.3588/2007], "1.

Ο σύνδικος μπορεί να συνάψει συμβιβασμό, κατά τους όρους του Αστικού Κώδικα [άρθρο 871 ΑΚ], για κάθε αξίωση, ενοχική ή εμπράγματη, που έχει ο οφειλέτης έναντι τρίτων ή οι τρίτοι έναντι του οφειλέτη. Για το συμβιβασμό συνάπτεται συμφωνία μεταξύ του συνδίκου και του άλλου μέρους, με πρακτικό ενώπιον του γραμματέα των πτωχεύσεων και υποβάλλεται αμέσως προς επικύρωση στον εισηγητή. 2.

Ο οφειλέτης και η επιτροπή των πιστωτών προσκαλούνται να λάβουν γνώση της συμφωνίας της παραγράφου 1 και δικαιούνται να προβάλλουν τις τυχόν αντιρρήσεις τους ενώπιον του εισηγητή εντός τριών [3] ημερών. 3. Αν η αξία του αντικειμένου του συμβιβασμού δεν υπερβαίνει το ποσό της αρμοδιότητας του μονομελούς πρωτοδικείου, ο εισηγητής τον επικυρώνει ο ίδιος ή αρνείται την επικύρωσή του.

Κατά της απόφασης του εισηγητή επιτρέπεται στο σύνδικο, τον αντισυμβαλλόμενο, στον οφειλέτη, στην επιτροπή πιστωτών ή σε οποιονδήποτε πιστωτή, προσφυγή ενώπιον του πτωχευτικού δικαστηρίου. Η απόφαση του πτωχευτικού δικαστηρίου δεν υπόκειται σε ένδικα μέσα. 4. Αν η αξία του αντικειμένου του συμβιβασμού υπερβαίνει το ανωτέρω ποσό, ο εισηγητής συντάσσει αιτιολογημένη έκθεση και υποβάλει το συμβιβασμό στο πτωχευτικό δικαστήριο προς επικύρωση ή μιι.

Κατά τη ς απόφασης του πτωχευτικού δικαστηρίου επιτρέπεται στα πρόσωπα της προηγούμενης παραγράφου έφεση. Το Εφετείο αποφαίνεται αμετακλήτως". Από τις παραπάνω διατάξεις συνάγεται ότι η πτώχευση μιας επιχείρησης δεν συνεπάγεται και την αυτοδίκαιη λύση των συμβάσεων εργασίας, όσων απασχολούνται σε αυτήν.

Τουναντίον, οι υπάρχουσες συμβάσεις εργασίας παραμένουν σε ισχύ και διατηρούνται ανέπαφες, συνεπώς, και οι υποχρεώσεις του εργοδότη για καταβολή των συμφωνημένων αποδοχών και των νόμιμων ασφαλιστικών εισφορών, εωσότου οι οικείες συμβάσεις καταγγελθούν με τις νόμιμες διατυπώσεις. Έτσι, μετά την πτώχευση, ο διορισθείς από το δικαστήριο σύνδικος της πτώχευσης, επιφορτισμένος με το έργο της διαχείρισης της πτωχευτικής περιουσίας, πρέπει να προβεί σε καταγγελία των υπαρχουσών συμβάσεων εργασίας, προκειμένου να μην καταστεί ο εργοδότης υπερήμερος και υπόχρεος σε καταβολή μισθών υπερημερίας, λόγω μη αποδοχής των υπηρεσιών των εργαζομένων του που εξακολουθούν να δεσμεύονται συμβατικά με την επιχείρηση.

Εξάλλου, η πτώχευση δεν συνιστά γεγονός ανωτέρας βίας, που θα μπορούσε σύμφωνα με ης οικείες διατάξεις του Αστικού Κώδικα να οδηγήσει σε απαλλαγή του εργοδότη από την υποχρέωση καταβολής των αποδοχών των εργαζομένων. Ωστόσο, σε αντίθεση με το συνήθως συμβαίνον, δεν είναι υποχρεωτική η άμεση και ταυτόχρονη καταβολή της αποζημίωσης απόλυσης προκειμένου να θεωρηθεί η καταγγελία έγκυρη.

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ο εργοδότης απαλλάσσεται εξ ολοκλήρου από την καταβολή της αποζημίωσης, αλλά ότι η καταβολή της αποζημίωσης απόλυσης θεωρείται πλέον πτωχευτική απαίτηση των εργαζομένων των οποίων οι συμβάσεις καταγγέλθηκαν, η ικανοποίηση δε αυτής γίνεται από την πτωχευτική περιουσία, κατά προνομιακό τρόπο, εφόσον συντρέχουν οι σχετικές προϋποθέσεις.

Δηλαδή, για την είσπραξη της αποζημίωσης, ο εργαζόμενος θα πρέπει να αναγγελθεί ως πτωχευτικός, πιστωτής. Ειδικότερα, η αξίωση καταβολής της αποζημίωσης απόλυσης, ως πτωχευτική απαίτηση, υπάγεται στη διαδικασία εξέλεγξης που προβλέπεται από τις διατάξεις των άρθρων 93 επ. του Πτωχευτικού Κώδικα [ν. 3588/2007], από τις οποίες προκύπτει ότι η εξέλεγξη [επαλήθευση] των πιστώσεων, η οποία αποτελείτο μοναδικό τρόπο συμμετοχής των πτωχευτικών πιστωτών στις εργασίες της πτώχευσης και στη διανομή του προϊόντος της εκκαθάρισης της πτωχευτικής περιουσίας, αρχίζει εντός τριών ημερών από τη λήξη της προθεσμίας προς αναγγελία των πιστώσεων και διεξάγεται σε τόπο και χρόνο που ορίζεται από τον εισηγητή και γνωστοποιείται εγγράφως στους πιστωτές από τον σύνδικο [άρθρο 93 παρ. 1].

Κατά τη διαδικασία της επαληθεύσεως ο πιστωτής είναι υποχρεωμένος να αποδείξει την απαίτησή του. Η επαλήθευση γίνεται με αντιπαραβολή των εγγράφων του πιστωτή προς τα βιβλία και λοιπά έγγραφα του οφειλέτη, χωρίς πάντως να χρειάζεται να προκύπτει η απαίτηση από έγγραφα βέβαιης χρονολογίας. Ο σύνδικος υποχρεούται να ερευνήσει την απαίτηση που αναγγέλθηκε τόσο από άποψη νομιμότητας όσο και από άποψη ουσιαστική.

Έτσι μπορεί να ελέγξει το έγκυρο της σύμβασης που συνομολογήθηκε ή την πραγματική λήψη ποσού π.χ. που αναφέρεται σε δανειστικό συμβόλαιο ή την αποζημίωση απόλυσης εργαζομένου της πτωχής επιχείρησης. Ο οφειλέτης έχει δικαίωμα να παρευρίσκεται και να προβάλλει αντιρρήσεις κατά της διαδικασίας επαλήθευσης [άρθρο 95 παρ. 1].

Λόγω της προφορικής, όμως, σε συνέλευση πιστωτών διαδικασίας, ο οφειλέτης έχει συγχρόνως υποχρέωση τόσο παράστασης όσο και παροχής εξηγήσεων επί των επαληθευόμενων απαιτήσεων, ενώ η σιωπή του πρέπει να εκλαμβάνεται ως αναγνώριση της απαίτησης, με την επιφύλαξη της προβολής αντιρρήσεων εκ μέρους άλλων πιστωτών. 0 εισηγητής συντάσσει έκθεση σχετικά με την εξέλεγξη των πιστώσεων, όπου αναφέρεται, μεταξύ άλλων, αν η απαίτηση έγινε δεκτή ή αμφισβητήθηκε [άρθρο 93 παρ. 5], και η έκθεση αυτή αποτελεί την προδικασία της δίκης περί της παραδοχή ή μη του πιστώματος.

Αμφισβητούμενη είναι η απαίτηση κατά της οποίας εγέρθηκαν αντιρρήσεις από τον σύνδικο ή τον πτωχό ή τον πιστωτή. Περιεχόμενο των αντιρρήσεων μπορεί να είναι παράπονο των πιστωτών κατά της απόρριψης ή εν μέρει παραδοχής της απαίτησής τους ή παράπονο οποιουδήποτε ενδιαφερομένου κατά της παραδοχής απαίτησης πιστωτή.

Οι αντιρρήσεις εισάγονται από κοινού στο και χωρίς καθυστέρηση στο Πτωχευτικό Δικαστήριο, το οποίο δικάζει κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας [άρθρο 95 παρ. 2 εδ. α]. Ακόμη, το άρθρο 92 του Πτωχευτικού Κώδικα [ν. 3588/2007], ορίζει τα εξής: "1. Πιστωτές που δεν ανήγγειλαν την απαίτησή τους μέσα στη νόμιμη προθεσμία, ώστε να μετάσχουν στην επαλήθευση, μπορούν με ανακοπή και δικά τους έξοδα να ζητήσουν την επαλήθευσή της από το πτωχευτικό δικαστήριο που δικάζει κατά τη διαδικασία του άρθρου 54. 2.

Η ανακοπή στρέφεται κατά του συνδίκου, καλείται δε στη σχετική δίκη και η επιτροπή των πιστωτών. Η ανακοπή μπορεί να ασκηθεί μέχρι και την τελευταία διανομή. Η άσκηση της ανακοπής δεν αναστέλλει τις διανομές που έχουν ήδη διαταχθεί από τον εισηγητή. Εάν διαταχθούν νέες διανομές πριν την έκδοση της οριστικής απόφασης του δικαστηρίου, ο ανακόπτων μετέχει σ'αυτές για ορισμένο ποσό που προσδιορίζεται προσωρινά από τον πρόεδρο του πτωχευτικού δικαστηρίου που δικάζει κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων.

Το ποσό αυτό δεν καταβάλλεται στον ανακόπτοντα, αλλά φυλάσσεται μέχρι την έκδοση οριστικής απόφασης από την ανακοπής. Μετά την αναγνώριση της απαίτησης, ο ανακόπτων δικαιούται να ζητήσει από τον εισηγητή, να προαφαιρέσει από τα ποσά που δεν έχουν ακόμη διανεμηθεί τα μερίσματα που του αναλογούν από τις προηγηθείσες διανομές".

Από τη σαφή γραμματική διατύπωση της ως άνω διατάξεως και το σκοπό που επιδιώκεται με τη διαδικασία της εξελέγξεως των πιστωμάτων, που συνίσταται όχι μόνο στην ουσιαστική εξέλεγξη αυτών, αλλά κυρίως στην εκκαθάριση του παθητικού της πτωχεύσεως, το ταχύτερο δυνατόν, το δικαίωμα ανακοπής του άρθρου 92 του Πτωχευτικού Κώδικα παρέχεται μόνο στους πιστωτές που αμέλησαν ή δεν μπόρεσαν να εμφανίσουν τις απαιτήσεις τους προς επαλήθευση ή δεν εξέλεγξαν αυτές ενώπιον του εισηγητή εντός της νόμιμης προθεσμίας, όχι δε και στους πιστωτές που υπέβαλαν εμπροθέσμως τις απαιτήσεις τους στη διαδικασία της επαλήθευσης, αλλά δεν μπόρεσαν να επιτύχουν την αναγνώριση τους συνεπεία απόρριψης τους από τον εισηγητή ή το δικαστήριο που επιλήφθηκε της εκδίκασης των κατ' αυτών ασκηθεισών αντιρρήσεων, ανεξαρτήτως του αν η απόρριψη αυτή έγινε κατ' ουσία ή για τυπικό λόγο, που είναι και η αοριστία της εμφάνισης αυτών στην οικεία έκθεση του εισηγητή της πτώχευσης [ΑΠ 555/2023].

Περαιτέρω, ο σύνδικος ενεργείς πάντοτε υπό την εποπτεία και τον έλεγχο του εισηγητή και του πτωχευτικού δικαστηρίου, έχοντας βεβαίως πολλά περιθώρια πρωτοβουλιών, επιλογών και αποφάσεων. Ασκεί θεσμικά τις εξουσίες που του παρέχονται από το νόμο και όχι ως αντιπρόσωπος της ομάδας των πιστωτών ή του οφειλέτη.

Συνεπώς δεν εκπροσωπεί τον πτωχό, αλλά διαμορφώνει ιδίαν αντίληψη, χωρίς εξαρτήσεις από αυτόν και χωρίς να εμπλέκεται σε συγκρούσεις συμφερόντων, έχοντας ως βάση κατεύθυνσης των ενεργειών του την επίτευξη του σκοπού της πτώχευσης. Έτσι δεν επιτρέπεται στο σύνδικο να εκπροσωπεί κάποιο παράγοντα της διαδικασίας της πτώχευσης, με κίνδυνο μονομερούς προάσπισης των συμφερόντων του, ούτε και να προβαίνει σε πράξεις για δικό του όφελος, που βλάπτουν τον οφειλέτη ή τους πιστωτές.

Αντιθέτως, έχει υποχρέωση προστασίας και μέριμνας των συμφερόντων των συμμετεχόντων στην πτωχευτική διαδικασία, και ιδιαίτερα του οφειλέτη και των πιστωτών, λειτουργώντας αποκλειστικά στο πλαίσιο που καθορίζει η εν λόγω διαδικασία, που προβλέπει την συμμετοχή και των υπολοίπων παραγόντων αυτής, ώστε να μπορούν να ασκήσουν τα προβλεπόμενα από τις προαναφερθείσες διατάξεις δικαιώματα.

Επομένως, ούτε από τις παραπάνω αναφερθείσες διατάξεις ούτε και από οποιαδήποτε άλλη διάταξη προκύπτει ότι ο σύνδικος της πτώχευσης έχει την αρμοδιότητα να αναγνωρίσει την ύπαρξη ή το μέγεθος των απαιτήσεων των πιστωτών, όπως είναι και οι απαιτήσεις των εργαζομένων από την αποζημίωση της απόλυσης τους από την επιχείρηση της πτωχής εταιρείας, χωρίς την τήρηση της ανωτέρω διαδικασίας της επαλήθευσης και χωρίς την προβλεπόμενη κατ' αυτή συμμετοχή των υπολοίπων παραγόντων της διαδικασίας της πτώχευσης, αφού κάτι τέτοιο θα στερούσε από τους τελευταίους τη δυνατότητα να ασκήσουν τα νόμιμα δικαιώματά τους.

Τούτο ουδόλως αναιρείται από τη δυνατότητα του συνδίκου να συνάπτει συμβιβασμό, αφού και ο προβλεπόμενος αυτός συμβιβασμός αφορά αναγγελθείσες πτωχευτικές απαιτήσεις και υποκαθιστά τη διαδικασία επαλήθευσης των πιστώσεων, γι' αυτό και γίνεται αποκλειστικά με την προβλεπόμενη στο άρθρο 74 ΠτΚ διαδικασία.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμός 1 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται μόνον αν παραβιάσθηκε κανόνας ουσιαστικού δικαίου, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του, ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα (Ολ.

Α.Π. 4/2005), η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, όταν προσδίδεται στον εφαρμοστέο κανόνα δικαίου έννοια διαφορετική από την αληθινή έννοιάτου, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων που δέχθηκε ανέλεγκτα το Δικαστήριο στον εφαρμοστέο κανόνα δικαίου (Ολ.

Α.Π. 8/2006, ΑΠ 1182/2020, ΑΠ 150/2015).

Στην προκείμενη περίπτωση, το Εφετείο δέχθηκε, με την προσβαλλομένη απόφασή του, κατά το ενδιαφέρον τον αναιρετικό έλεγχο μέρος, τα ακόλουθα: "Με την υπ' αριθμό 621/30-4-2014 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου ... κηρύχθηκε σε πτώχευση η εδρεύουσα στην Αθήνα ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "... ...", η οποία ήταν ιδιοκτήτρια της καθημερινής πολιτικής εφημερίδας "...", ενώ με την υπ' αριθμ. ...

απόφαση ορίστηκε σύνδικος της πτώχευσης ο καθ' ου η ανακοπή. Όλοι οι ανακόπτοντες απασχολήθηκαν στην προαναφερθείσα εταιρεία ως υπάλληλοι με σύμβαση παροχής εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου μέχρι την 16-11-2014, πλην του δέκατου έκτου (16ου) ανακόπτοντος, ο οποίος απασχολήθηκε με την ίδια ιδιότητα και έως το ίδιο χρονικό σημείο ως ημερομίσθιος.

Κατά το τελευταίο αυτό χρονικό σημείο, εξάλλου, ο ως άνω σύνδικος της πτώχευσης κατήγγειλε εγγράφως τις συμβάσεις εργασίας τους, χωρίς, όμως, ταυτόχρονα ο ίδιος να προσδιορίσει το ακριβές ύψος της αποζημίωσης απόλυσής τους και χωρίς να τους καταβάλει οποιοδήποτε σχετικό ποσό, επιφυλασσόμενος να πράξει αυτό στο μέλλον, μόλις καταστεί εφικτό στον ίδιο να έχει πρόσβαση στο λογιστήριο της εν λόγω εταιρίας και ακολούθως και στα σχετικά στοιχεία που αφορούσαν στον κάθε εργαζόμενο-ανακόπτοντα.

Τούτο διότι στο κτιριακό συγκρότημα (κείμενο επί της οδού ...), όπου βρισκόταν η έδρα και το λογιστήριο της πτωχής, λειτουργούσαν, κατά το χρόνο κηρύξεως της πτώχευσης, δύο ξένων συμφερόντων εταιρίες, ήτοι η "...", οι οποίες δεν επέτρεπαν τη σφράγιση των ορόφων- γραφείων του λογιστηρίου και, συνεπώς, την πρόσβαση του συνδίκου στο λογιστήριο της πτωχής.

Ενόψει των παραπάνω και προς αποφυγή δικαστικών διενέξεων, οι ανακόπτοντες συμφώνησαν με τον σύνδικο να δεχθούν την κατά τον ανωτέρω τρόπο καταγγελία των συμβάσεων εργασίας τους, μέχρι την, εκ μέρους του δευτέρου, παραλαβή του άνω λογιστηρίου. Η εν λόγω καταγγελία, εξάλλου, ήταν έγκυρη, καθόσον, σύμφωνα και με τα προεκτεθέντα στη μείζονα σκέψη της παρούσας, η καταβολή της αποζημίωσης στην περίπτωση αυτή δεν αποτελούσε προϋπόθεση του κύρους της.

Περαιτέρω, πέραν του γενονότος ότι η άνω έγγραφη καταγγελία των συμβάσεων εργασίας των ανακοπτόντων συνιστά ταυτόχρονα και σιωπηρή αναγνώριση της αξίωσής τους προς αποζημίωση απόλυσης, από την ίδια ως άνω χρονική στιγμή, ήτοι της εν λόγω καταγγελίας, ο καθ' ου σύνδικος αναγνώρισε και ρητά τη σχετική οφειλή της πτωχεύσασας εταιρίας και την αντίστοιχη απαίτηση των ανακοπτόντων.

Εξάλλου και μεταγενέστερα, κατά τακτά χρονικά διαστήματα και εντός της ως άνω εξάμηνης αποσβεστικής προθεσμίας και έως και τον Ιούνιο του 2016, ο ως άνω σύνδικος, κατά την επικοινωνία που είχε τόσο με τους ίδιους τους ανακόπτοντες όσο και με την εκπρόσωπο των τεχνικών τύπου (και μάρτυρα απόδειξης), Ε. Κ., αλλά και με τον Πρόεδρο και τον Γενικό Γραμματέα του επαγγελματικού σωματείου των ανακοπτόντων, Γ.

Μ. και Ά. - Χ. Θ., αντίστοιχα, οι οποίοι ενεργούσαν, για λογαριασμό των ανακοπτόντων, αναγνώριζε ρητά, ομοίως, τη σχετική απαίτηση των τελευταίων. Οι, δε, ανακόπτοντες, θεωρώντας ειλικρινή τα λεγάμενα του συνδίκου καθώς και την εν γένει συμπεριφορά του, του παρείχαν συνδρομή στην επίλυση διαφόρων σοβαρών θεμάτων της πτώχευσης (ενημέρωσή του για τη μη ανεύρεση διαφόρων μηχανημάτων ανηκόντων στις εγκαταστάσεις της πτωχής στο Κορωπί, συγκρότηση ομάδας περιφρούρησης των εν λόγω εγκαταστάσεων και της εντός αυτών ευρισκόμενης πτωχευτικής περιουσίας, διενέργεια απογραφής και κοστολόγησης όλων των ευρισκόμενων εντός των ανωτέρω εγκαταστάσεων ανταλλακτικών και μηχανημάτων), ενώ ταυτόχρονα αυτοί έλαβαν θέση υπέρ του, τόσο στη δίκη που ανοίχθηκε με την εκ μέρους του άσκηση προσφυγών κατά των πράξεων επιβολής προστίμων από το Κ.Ε.ΜΕ.ΕΠ, όσο και στη δικαστική διαμάχη που προκλήθηκε μεταξύ του ίδιου και του Δ.Σ.

της πτωχής, κατόπιν της εκ μέρους του τελευταίου κατάθεσης αίτησης αντικατάστασής του και υποβολής σε βάρος του μήνυσης και ακολούθως με την εκ μέρους εκείνου (καθ' ου συνδίκου) κατάθεση μήνυσης κατά του εν λόγω Δ.Σ. Ωστόσο, παρά το ότι ο καθ' ου η ανακοπή σύνδικος απέκτησε τελικά πρόσβαση στα λογιστικά στοιχεία της πτωχής εταιρείας κατά το μήνα Μάρτιο του έτους 2016, οπότε και το λογιστήριο αυτής περιήλθε στην κατοχή του, εξακολούθησε ακόμη και τότε και έως και τον μήνα Ιούνιο του 2016 να επικαλείται δυσχέρεια στον καθορισμό της αποζημίωσης απόλυσης των ανακοπτόντων, αναγνωρίζοντας, όμως, και πάλι τη σχετική αξίωσή τους.

Μετά και το τελευταίο αυτό χρονικό σημείο, εξάλλου, οι ανακόπτοντες, λόγω του ότι αντιλήφθηκαν ότι πλέον εκείνος δεν μπορούσε ή δεν προτίθετο να προβεί άμεσα στην προαναφερθείσα ενέργεια (καθορισμό της αποζημίωσης απόλυσης), άσκησαν την ένδικη ανακοπή. Εξάλλου,.. η εκ μέρους του καθ' ου η ανακοπή (ενεργούντος ως αντιπρόσωπος της πτωχής εταιρίας με την επωνυμία "... ..." και εντός των πλαισίων της αρμοδιότητάς του), ταυτόχρονη με την καταγγελία, αναγνώριση της αξίωσης των ανακοπτόντων για την καταβολή, στους ίδιους, της αποζημίωσης απόλυσης, επέφερε τη διακοπή της εξάμηνης αποσβεστικής προθεσμίας του άρθρου 6 παρ.2 του ν. 3198/1955 (η οποία, κατ' εφαρμογή του κανόνα του άρθρου 253 ΑΚ, είχε εκκινήσει την 1-1- 2015, αφού οι επίδικες αξιώσεις είχαν γεννηθεί και καταστεί δικαστικά επιδιώξιμες από την καταγγελία της σύμβασης εργασίας των ανακοπτόντων, που, κατά τα προαναφερθέντα, έλαβε χώρα εντός του έτους 2014) και δεν είχε συμπληρωθεί (η εν λόγω αποσβεστική προθεσμία) έως το χρόνο άσκησης της ένδικης ανακοπής (κατάθεση ανακοπής την 7-10-2016 και επίδοση αυτής στους ανακόπτοντες την 18-10-2016), λόγω των επανειλημμένων και κατά τακτά χρονικά διαστήματα σχετικών δηλώσεών (αναγνώρισης) του καθ' ου έως και το μήνα Ιούνιο του 2016, κατά τα προαναφερθέντα γενόμενα δεκτά πραγματικά περιστατικά.

Επομένως, κατά το τελευταίο αυτό χρονικό σημείο (άσκησης της ανακοπής), η σχετική αξίωση των ανακοπτόντων παρέμενε υφιστάμενη. Συνακόλουθα, θα πρέπει να απορριφθεί ως ουσία αβάσιμος ο σχετικός περί παρέλευσης της εξάμηνης αποσβεστικής προθεσμίας του άρθρου 6 παρ. 2 Ν. 3198/1955 ισχυρισμός του καθ' ου η ανακοπή και να γίνει δεκτός ο συναφής ισχυρισμός - αντένσταση των ανακοπτόντων περί διακοπής της προθεσμίας αυτής, λόγω της εκ μέρους του καθ' ου συνδίκου αναγνώρισης τής αξίωσής τους.

Περαιτέρω, όσον αφορά στην οφειλόμενη σε καθένα των ανακοπτόντων αποζημίωση απόλυσης, λεκτέα τα εξής: Ο υπολογισμός γίνεται με βάση τις τακτικές αποδοχές του μισθωτού (άσχετα αν πρόκειται για υπάλληλο ή εργατοτεχνίτη) κατά τον τελευταίο μήνα με καθεστώς πλήρους απασχόλησης (άρθρο 5 παρ. 1 ν 3198/1955), δεν υπόκειται σε κρατήσεις για το ΙΚΑ ή άλλους ασφαλιστικούς οργανισμούς αλλά μόνο σε φορολογικές κρατήσεις, σύμφωνα με το άρθρο 5 του ν 3842/2010, ο δε φόρος παρακρατείται από τον εργοδότη κατά την εκτέλεση της απόφασης, ήτοι την πληρωμή της αποζημίωσης του εργαζόμενου και αποδίδεται στο Δημόσιο και δεν αφαιρείται από το δικαστήριο, διότι αντικείμενο της δίκης είναι οι ακαθάριστες (μικτές) αποδοχές του μισθωτού, δηλαδή εκείνες στις οποίες περιλαμβάνονται και οι κατά νόμο κρατήσεις, που πρέπει ο εργοδότης να παρακρατεί από τις αποδοχές του μισθωτού και να αποδίδει σε ορισμένους τρίτους....

Στην περίπτωση καταγγελίας της εργασιακής σχέσης χωρίς ειδοποίηση (άμεση καταγγελία), με το ν. 4093/2012 επαναρρυθμίστηκε σε νέα βάση όχι μόνο το ποσό της αποζημίωσης απόλυσης αλλά και ο τρόπος υπολογισμού αυτής με δύο τρόπους. Ειδικότερα: Α) Άρθρο 1 παρ. ΙΑ, 12, περ.2 ν 4093/2012 (ΦΕΚ Α 222/12.11.2012): Ο υπάλληλος που στις 12-11- 2012 έχει συμπληρώσει στον ίδιο εργοδότη μέχρι 16 έτη υπηρεσίας, σε οποιοδήποτε μεταγενέστερο χρονικό σημείο και αν απολυθεί και άσχετα με τα έτη υπηρεσίας (πέραν των 16 ετών) που θα έχει συμπληρώσει μέχρι την απόλυση (δηλ. 17, 18 κλπ), θα λάβει αποζημίωση με ανώτατο όριο τους 12 μισθούς που αντιστοιχούν στα 16 συμπληρωμένα έτη υπηρεσίας στον ίδιο εργοδότη, προσαυξημένη κατά 1/6 (συνυπολογισμός επιδομάτων εορτών και άδειας).

Β) Άρθρο 1 παρ. ΙΑ, 12 περ. 3 ν. 4093/2012: Ο υπάλληλος που στις 12-11-2012 έχει συμπληρώσει 17 έτη υπηρεσίας και άνω στον ίδιο εργοδότη, θα λάβει αποζημίωση την ανωτέρω (αρ. 1) και επιπλέον έναν μηνιαίο μισθό για κάθε επιπλέον έτος υπηρεσίας μέχρι και 12 μηνιαίους μισθούς κατ' ανώτατο όριο, ο δε μηνιαίος μισθός δεν πρέπει να υπερβαίνει τις 2.000€, προσαυξάνεται δε και η αποζημίωση αυτή κατά 1/6, όπως και η ανωτέρω (βλ.

Λαναρά, Νομοθεσία εργατική και Ασφαλιστική, έκδ. 2018 σελ. 141-143).

Εν προκειμένω οι προς επαλήθευση απαιτήσεις καθενός των ανακοπτόντων για τη μη καταβολή αποζημίωσης απόλυσης ανέρχονται στα εξής ποσά ... (Ακολουθεί ο υπολογισμός της αποζημίωσης απόλυσης καθενός από τους ανακόπτοντες) ... Τα προαναφερθέντα στοιχεία, ήτοι το ύψος του μισθού, οι χρονικές περίοδοι και το είδος της εκάστοτε οφειλής, προκύπτουν από τα στοιχεία που έκαστος ανακόπτων διαθέτει για την εργασιακή του σχέση με την πτωχή εταιρεία.

Ο δε καθ' ου σύνδικος αφενός μεν δεν αρνήθηκε ειδικά τα στοιχεία αυτά, με τις έγγραφες προτάσεις του τόσο ενώπιον του πρωτοβάθμιου όσο και ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, αφετέρου δε κανένα απολύτως στοιχείο δεν προσκόμισε αλλά ούτε και επικαλέστηκε προς αντίκρουση τους. Τις παραπάνω απαιτήσεις τους, εξάλλου, οι ανακόπτοντες δεν τις υπέβαλαν εμπρόθεσμα στη διαδικασία της επαλήθευσης των πιστωτών, χωρίς να απαιτείται και η δικαιολόγηση της μη εμφάνισής τους εντός των οριζομένων προθεσμιών... (και, συνεπώς, νόμιμα και παραδεκτά ζήτησαν την εξέλεγξη των άνω πιστώσεών τους.

Πρέπει, επομένως, η ανακοπή να γίνει δεκτή και ως κατ' ουσία βάσιμη". Με βάση τις παραδοχές αυτές, το Εφετείο δέχθηκε την έφεση των ανακοπτόντων και ήδη αναιρεσιβλήτων, εξαφάνισε την προσβαλλόμενη απόφαση, που είχε απορρίψει την ανακοπή, και αφού δίκασε την υπόθεση, δέχθηκε την ανακοπή ως ουσιαστικά βάσιμη, αναγνώρισε τις απαιτήσεις των ανακοπτόντων πιστωτών της ως άνω πτωχής ανώνυμης εταιρείας και διέταξε την επαλήθευση αυτών στην ως άνω πτώχευση.

Έτσι που έκρινε το Εφετείο, το οποίο, δεχόμενο ότι ο αναιρεσείων, σύνδικος της ως άνω αναφερόμενης πτώχευσης, είχε αρμοδιότητα να αναγνωρίσει την αξίωση των αναιρεσιβλήτων εργαζομένων της πτωχής εταιρείας από την αποζημίωση απόλυσής τους λόγω καταγγελίας της σύμβασης εργασίας τους, που έλαβε χώρα στις 16-11-2014, και κάνοντας δεκτή, για το λόγο αυτό, τη σχετική αντένσταση των αναιρεσιβλήτων περί διακοπής της αποσβεστικής προθεσμίας του άρθρου 6 παρ. 2 του ν. 3198/1955, απέρριψε την προβληθείσα από τον αναιρεσείοντα ένσταση συμπλήρωσης της εν λόγω αποσβεστικής προθεσμίας, κάνοντας έτσι δεκτή, ως εμπροθέσμως ασκηθείσα, την ανακοπή των αναιρεσιβλήτων, η οποία επιδόθηκε στον αναιρεσείοντα στις 18-10-2016, παραβίασε ευθέως τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 92 παρ. 1,34 του Ν. 3588/2007,6 παρ. 2 Ν.3198/1955, σε συνδυασμό με τις διατάξεις των άρθρων 261, 279 ΑΚ, τις οποίες εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε, καθόσον, σύμφωνα με τη μείζονα σκέψη, η καταγγελία των συμβάσεων εργασίας των εργαζομένων της πτωχής εταιρείας ήταν έγκυρη και χωρίς τη καταβολή της προβλεπόμενης αποζημίωσης απόλυσης και οι σχετικές αξιώσεις των αναιρεσιβλήτων προς καταβολή αυτής συνιστούν πτωχευτικές απαιτήσεις, υπαγόμενες στη διαδικασία εξέλεγξης και επαλήθευσης του Πτωχευτικού Κώδικα και ικανοποιούμενες με τη συμμετοχή τους στο προϊόν τη ς εκκαθάρισης της πτωχευτικής περιουσίας, ο δε σύνδικος της πτώχευσης δεν είχε αρμοδιότητα να αναγνωρίσει τις ένδικες απαιτήσεις των αναιρεσιβλήτων και, συνεπώς, οι εκ μέρους του επανειλημμένες και κατά τακτά χρονικά διαστήματα, έως και το μήνα Ιούνιο του 2016, σχετικές δηλώσεις αναγνώρισης των απαιτήσεων αυτών, όπως δέχεται η προσβαλλόμενη απόφαση, δεν επέφεραν διακοπή της προβλεπόμενης εξάμηνης αποσβεστικής προθεσμίας, η οποία, με βάση τις ανωτέρω ανέλεγκτες παραδοχές, είχε συμπληρωθεί κατά το χρόνο επίδοσης της ανακοπής.

Επομένως, ο πρώτος λόγος της αίτησης αναίρεσης από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, είναι βάσιμος.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, και παρελκούσης της έρευνας των λοιπών λόγων, οι οποίοι καλύπτονται από την αναιρετική εμβέλεια του ως άνω κριθέντος ως βάσιμου αναιρετικού λόγου, πρέπει η υπό κρίση αίτηση να γίνει δεκτή και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο δικαστήριο που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, που θα συγκροτηθεί από δικαστές άλλους από αυτούς που την εξέδωσαν [άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ], να διαταχθεί η επιστροφή του κατατεθέντος παραβόλου στον αναιρεσείοντα [άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ] και να συμψηφιστούν τα δικαστικά έξοδα των διαδίκων που παραστάθηκαν, λόγω του δυσερμήνευτου των διατάξεων που εφαρμόστηκαν [άρθρο 179 ΚΠολΔ].

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθ. 5639/2022 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου ....

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, που θα συγκροτηθεί από δικαστές άλλους από αυτούς που την εξέδωσαν.

Διατάσσει την επιστροφή του κατατεθέντος παραβόλου στον αναιρεσείοντα.

Συμψηφίζει τα δικαστικά έξοδα των διαδίκων.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 26 Φεβρουαρίου 2024.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 10 Απρ... 2024.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ