Supreme Court dismisses appeal against first-instance judgment for procedural errors not covered by Article 560 of Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appeal filed by two daughters against a first-instance judgment rendered by a single-member court of first instance. The appellants argued for procedural errors including a lack of legal basis and failure to consider specific documents, but the court held these grounds were inadmissible. The court ruled that Article 560 of the Civil Procedure Code strictly limits appeal grounds against first-instance decisions, excluding the specific defects cited by the appellants.
Legislator headnote
AI generatedArt. 560 ΚΠολΔ.; Appeals against first-instance judgments are strictly limited to specific statutory grounds, excluding general procedural defects or failures to consider documents not listed in the appeal.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 548 / 2016 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 548/2016
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ’ Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ευγενία Προγάκη, Ασπασία Μαγιάκου, Νικήτα Χριστόπουλο και Πέτρο Σαλίχο, Αρεοπαγίτες.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 21 Σεπτεμβρίου 2016, με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:
Των αναιρεσειουσών : 1) Α. θυγ. Α. Κ., συζ. Χ. Λ.. ..., 2)Α. θυγ. Α. Κ., συζ. Α. Σ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Κωνσταντίνο Λέων με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.
Του αναιρεσίβλητου: Β. Π. του Σ. ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Ματθαίο Βαραγγούλη
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 31-5-2011 αγωγή των ήδη αναιρεσειουσών, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Δύμης.
Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:72/2011 του ιδίου Δικαστηρίου, και 45/2015 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πατρών.
Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείουσες, με την από 20-6-2015 αίτησή τους.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.
Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Πέτρος Σαλίχος, ανέγνωσε την από 26-1-2016 έκθεση του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως.
Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά τη διάταξη του άρθρου 560 ΚΠολΔ., κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση μόνο: 1) αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου..., 2) αν το δικαστήριο δεν συγκροτήθηκε όπως ορίζει ο νόμος..., 3) αν το δικαστήριο έχει υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων ή δεν είχε καθ’ ύλην αρμοδιότητα και 4) αν παράνομα αποκλείστηκε η δημοσιότητα της διαδικασίας.
Από την προαναφερόμενη διάταξη προκύπτει ότι κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων και κατά των αποφάσεων των πρωτοδικείων, οι οποίες εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση για ορισμένους λόγους, που αναφέρονται περιοριστικώς στο νόμο, αφού στη διάταξη αυτήν ορίζεται ότι αναίρεση επιτρέπεται μόνο για τους αναφερόμενους σ’ αυτήν λόγους.
Οι διατάξεις του άρθρου 560 ΚΠολΔ είναι ειδικές ως προς τους λόγους αναιρέσεως των αναφερόμενων στο άρθρο αυτό αποφάσεων και αποκλείουν την εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 559 ΚΠολΔ, που αναφέρονται στους λόγους αναιρέσεως των αποφάσεων των υπόλοιπων δικαστηρίων. Άλλες αιτιάσεις δεν είναι παραδεκτές ως λόγοι προς αναίρεση (Α.Π. 142/2015).
Επομένως, και οι δύο λόγοι αναιρέσεως, με τον πρώτο των οποίων αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πατρών, που δίκασε ως Εφετείο έφεση των αναιρεσειουσών κατά της υπ’ αριθμ. 72/2011 οριστικής αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Δύμης, η πλημμέλεια από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ., για έλλειψη νόμιμης βάσης αυτής (προσβαλλόμενης απόφασης), και με το δεύτερο απ’ αυτούς η πλημμέλεια του αριθμού 11γ’ του ίδιου άρθρου, γιατί το δικάσαν ως Εφετείο Μονομελές Πρωτοδικείο δεν έλαβε υπόψη το μνημονευόμενο στο αναιρετήριο έγγραφο, είναι απαράδεκτοι, καθόσον, σύμφωνα με την προηγηθείσα μείζονα σκέψη, κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων δεν ιδρύονται οι αναιρετικοί αυτοί λόγοι.- Κατ’ ακολουθίαν αυτών, πρέπει η ένδικη αίτηση αναίρεσης να απορριφθεί στο σύνολό της, να διαταχθεί η εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος, σύμφωνα με το άρθρο 495 παρ. 4 ΚΠολΔ., που προστέθηκε με το άρθρο 12 παρ. 2 του ν. 4055/2012, παραβόλου και να καταδικαστούν οι αναιρεσείουσες, ως ηττηθείσες διάδικοι, στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσίβλητου (άρθρα 176, 183 και 191 παρ.2 ΚΠολΔ.), όπως ορίζεται στο διατακτικό.-
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 20-6-2015 αίτηση των: 1) Α. θυγ. Α. Κ., συζ. Χ. Λ. και 2) Α. θυγ. Α. Κ., συζ. Α. Σ. για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 45/2015 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πατρών, που δίκασε ως Εφετείο.
Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.
Καταδικάζει τις αναιρεσείουσες στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσίβλητου, την οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 18 Οκτωβρίου 2016.
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 20 Οκτωβρίου 2016.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ