Legislator Case Law & Legislation
547/2014 AI generated

Supreme Court dismisses appeal against final judgment for lack of admissible grounds and insufficient evidence.

Case Number 547/2014
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellants' request to overturn the final judgment of the Thracian Court of Appeal. The appellants argued procedural errors and admitted facts without proof, but the court found the lower court's reasoning based on sufficient documentary and testimonial evidence. Consequently, the appeal was rejected as inadmissible and unfounded, and the appellants were ordered to pay the legal costs.

Legislator headnote

AI generated

Articles 108, 110 § 2, 498 § 1, 568 §§ 1, 2 & 4, 576 §§ 1 - 3, 226 § 4, 575 § 1 of the Code of Civil Procedure; An appeal is inadmissible if the grounds are not met, and unfounded if the lower court's decision is based on sufficient evidence rather than unproven facts.

Keywords

AI generated
Civil Procedure Code Appeal Admissibility Evidence Sufficiency Legal Costs Final Judgment Procedural Error Burden of Proof

Cited Legislation

AI generated
Articles 108, 110 § 2, 498 § 1, 568 §§ 1, 2 & 4, 576 §§ 1 - 3 of the Code of Civil Procedure
Article 226 § 4 of the Code of Civil Procedure
Article 575 § 1 of the Code of Civil Procedure
Article 559 No. 10 of the Code of Civil Procedure
Article 561 § 1 of the Code of Civil Procedure
Article 176 of the Code of Civil Procedure

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 547 / 2014 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 547/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Γεράσιμο Φουρλάνο, Εμμανουήλ Κλαδογένη και Δημήτριο-Στέφανο Βόσκα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 11 Νοεμβρίου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1.Ν. Ν. του Ι., κατοίκου ... και 2. Ομόρρυθμη εταιρία με την επωνυμία "…" που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, οι οποίοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Α. Α. του Σ., κατοίκου ... και 2. Γ. Τ. του Σ., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Μαριάνθη Χαρισιάδου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. .

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 16-9-2005 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ξάνθης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 80/2006 του ίδιου Δικαστηρίου και 297/2008 του Εφετείου Θράκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 2-2-2010 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκαν μόνο οι αναιρεσίβλητες, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος-Στέφανος Βόσκας, ανέγνωσε την από 20-1-2012 έκθεσή της κωλυομένης να μετάσχει στη σύνθεση του δικαστηρίου τούτου, Αρεοπαγίτη Στυλιανής Γιαννούκου, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη όλων των λόγων της κρινόμενης αίτησης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Από τα άρθρα 108,110 § 2,498 § 1,568 §§ 1, 2 & 4, 576 §§ 1 - 3 ΚΠολΔικ, προκύπτει ότι αν κατά τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης δεν εμφανισθεί ή δεν μετάσχει σ'αυτήν με το προσήκοντα τρόπο κάποιος διάδικος, το δικαστήριο ερευνά αυτεπαγγέλτως ποιος από τους διαδίκους επέσπευσε τη συζήτηση και αν μεν την συζήτησή επέσπευσε εγκύρως ο απολειπόμενος διάδικος, κλητεύοντας νόμιμα και εμπρόθεσμα τους λοιπούς ή κλητεύθηκε ο ίδιος νόμιμα και εμπρόθεσμα από τον επισπεύδοντα τη συζήτηση άλλο διάδικο, η υπόθεση συζητείται σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι, διαφορετικά, αν δηλαδή δεν προκύπτει έγκυρη επίσπευση της συζήτησής ή δεν μπορεί να διαπιστωθεί ποιός διάδικος είναι ο επισπεύδων, η συζήτηση κηρύσσεται απαράδεκτη και η υπόθεση επαναφέρεται για συζήτηση με νέα κλήση.

Εξ άλλου κατά τις διατάξεις του άρθρου 226 § 4 εδ. β' και γ' ΚΠολΔ, που έχουν γενική εφαρμογή και κατά το άρθρ.575§1 ΚΠολΔ εφαρμόζονται και στην αναιρετική διαδικασία, αν η συζήτηση αναβληθεί, ο γραμματέας οφείλει αμέσως μετά το τέλος της συνεδρίασης να μεταφέρει την υπόθεση στη σειρά των υποθέσεων που πρέπει να συζητηθούν κατά τη δικάσιμο που ορίσθηκε, κατά την οποία δεν χρειάζεται νέα κλήση του διαδίκου προς εμφάνιση και η αναγραφή της υπόθεσης στο πινάκιο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων.

Ωστόσο κατά την έννοια των τελευταίων αυτών διατάξεων, η αναβολή της υπόθεσης και η αναγραφή της στο πινάκιο του δικαστηρίου για την μετ'αναβολή δικάσιμο, ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων για την δικάσιμο αυτή και επομένως δεν χρειάζεται νέα κλήση του απολειπόμενου κατ`αυτήν διαδίκου, εφόσον αυτός είτε είχε επισπεύσει ο ίδιος την συζήτηση της υπόθεσης κατά την αρχική δικάσιμο, είτε είχε νόμιμα κλητευθεί να παραστεί κατά την αρχική δικάσιμο, είτε είχε σε κάθε περίπτωση νόμιμα παραστεί κατ'αυτήν, οπότε με τη νόμιμη παράστασή του, χωρίς εναντίωσή του, καλύφθηκε η τυχόν ακυρότητα της κλήτευσής του για την αρχική δικάσιμο.

Διαφορετικά η αναβολή της υπόθεσης και η αναγραφή της στο πινάκιο του δικαστηρίου για την μετ'αναβολή δικάσιμο, δεν ισχύει ως κλήτευση του απολειπόμενου κατ'αυτήν διαδίκου (ΑΠ 136/1999,ΑΠ 12/2011).

Στην προκειμένη περίπτωση, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως ορίσθηκε να συζητηθεί αρχικά κατά την δικάσιμο της 30-1-2012, κατά την οποία οι αναιρεσείοντες, όπως προκύπτει από την σχετική βεβαίωση της Γραμματέως,δεν παρέστη- σαν και η υπόθεση αναβλήθηκε για την δικάσιμο της12-11-2012, όταν και πάλιν αναβλήθηκε για την δικάσιμο της 11-11-2013, λόγω αποχής των δικηγόρων.

Κατά την πιο πάνω πρώτη μετ'αναβολήν δικάσιμο [12-11-2012], οι αναιρεσείοντες παρέστησαν δια του δικηγόρου Αναστάσιου Δούκα, [συνεργάτη του πληρεξούσιου δικηγόρου τους Οδυσσέα Καραγιαννακίδη], ο οποίος ανακάλεσε την κατά το άρθρο 242 ΚΠολΔικ δήλωσή του τελευταίου και παρέστη, ενώ οι αναιρεσίβλητες παραστάθηκαν δια του δικηγόρου Λάζαρου Ταγαρούλια, συνεργάτη επίσης της πληρεξούσιας δικηγόρου τους Μαριάνθης Χαρισιάδου.

Κατά την αναφερόμενη δε στην αρχή της παρούσας απόφασης, δεύτερη μετ'αναβολήν δικάσιμο της 11-11-2013, όπως προκύπτει από τα σχετικά πρακτικά συνεδρίασης του Δικαστηρίου, οι αναιρεσείοντες δεν παρέστησαν στο ακροατήριο, ενώ οι αναιρεσίβλητες παρέστησαν δια της πιο πάνω πληρεξούσιας δικηγόρου τους. Περαιτέρω από τα στοιχεία της δικογραφίας προκύπτει ότι την συζήτηση της υπόθεσης επέσπευσε ο πληρεξούσιος δικηγόρος των αναιρεσειόντων που απολείπονται [βλ.

τις .../22-11-2010 και .../22-11-2010 εκθέσεις επίδοσης αντιγράφου της αίτησης αναίρεσης προς τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου λόγω της διαμονής των αναιρεσίβλητων στην αλλοδαπή και το .../7-11-2012 πληρεξούσιο της Συμβολαιογράφου Ξάνθης Ελένης Κουμουλίδου, με το οποίο οι αναιρεσείοντες εξουσιοδότησαν τον προαναφερθέντα δικηγόρο Οδυσσέα Καραγιαννακίδη, να ασκήσει την αίτηση αναίρεσης και να τους εκπροσωπήσει στο ακροατήριο].

Ενόψει αυτών και σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν στη νομική σκέψη που προηγήθηκε, πρέπει οι αναιρεσείοντες να δικασθούν ερήμην, θα ερευνηθεί όμως η υπόθεση σαν να ήταν και αυτοί παρόντες.

2.Με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα κατά τη τακτική διαδικασία 297/2008 τελεσίδικη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θράκης, η οποία, αφού δέχθηκε την έφεση των αναιρεσιβλήτων, εξαφάνισε την 80/2006 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ξάνθης και έκανε δεκτή εν μέρει την αγωγή των αναιρεσιβλήτων [που είχε απορριφθεί πρωτοδίκως ως αβάσιμη κατ'ουσίαν], υποχρεώνοντας τους αναιρεσείοντες, εις ολόκληρον τον καθένα, να καταβάλουν στις αναιρεσίβλητες, τα αναφερόμενα για την κάθε μία από αυτές, χρηματικά ποσά, προς αποκατάσταση της ζημίας που υπέστησαν από την αδικοπρακτική συμπεριφορά των αναιρεσειόντων καθώς και ως χρηματική ικανοποίηση λόγω της ηθικής βλάβης που υπέστησαν. Η αίτηση ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα και συνεπώς είναι παραδεκτή [άρθρα 552,553 556,558,564,566 παρ.1 ΚΠολΔικ]. Πρέπει δε να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της [άρθ.577 παρ.3 ΚΠολΔικ].

3.Κατά το άρθρο 559 αρ.19 ΚΠολΔικ, αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ο λόγος αυτός ιδρύεται, όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού, δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνηση του ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (ΟλΑΠ 1/1999). Δεν υπάρχει όμως ανεπάρκεια αιτιολογιών, όταν η απόφαση περιέχει συνοπτικές, αλλά πλήρεις αιτιολογίες. Ελλείψεις δε αναγόμενες μόνο στην ανάλυση και στάθμιση των από δεικτικών μέσων και γενικότερα ως προς την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αν αυτό διατυπώνεται σαφώς, δεν συνιστούν ανεπαρκείς αιτιολογίες (ΑΠ 356/2010).Δηλαδή μόνο το τι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε είναι ανάγκη να εκτίθεται στην απόφαση πλήρως και σαφώς και όχι γιατί αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε (ΑΠ 332/2010).

4. Στην κρινόμενη υπόθεση το Εφετείο, δέχθηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση τα ακόλουθα:"......Η δεύτερη εναγομένη (ήδη β' αναιρεσείουσα) ΟΕ (έχει) αντικείμενο επιχειρηματικής δραστηριότητας την επ' αντιπαροχή ανέγερση πολυορόφων οικοδομών -πολυκατοικιών...Νόμιμος εκπρόσωπος και διαχειριστής της, ορίστηκε ο πρώτος εναγόμενος (ήδη πρώτος αναιρεσείων).

Η εταιρεία για την επίτευξη του σκοπού της ... αγόρασε ... ένα οικόπεδο εκτάσεως 133,23 τμ επί της οδού …αρ…. στη …. Αμέσως μετά εκδήλωσε το ενδιαφέρον της για την επωφελέστερη αξιοποίηση του ανωτέρω ακινήτου .. με τη συνένωση αυτού με δύο όμορα ..δια της ανεγέρσεως στο ενιαίο οικόπεδο πολυώροφης οικοδομής με το σύστημα της αντιπαροχής...Στο πλαίσιο αυτής της προσπάθειας(ο α' εναγόμενος) τον Απρίλιο του 2004 απευθύνθηκε και στις ενάγουσες, οι οποίες έχουν εμπράγματα δικαιώματα επικαρπίας και κυριότητος ..

επί του ετέρου ομόρου οικοπέδου εμβαδού 127,5 τμ και της υπάρχουσας σ' αυτό παλαιάς οικίας που βρίσκεται επί της οδού ... αρ….Ένεκα τούτου ήλθε με την πρώτη ενάγουσα η οποία διαμένει μόνιμα στη …σε διαπραγματεύσεις... Στα πλαίσια δε των άνω διαπραγματεύσεων είχε γίνει αποδεκτό και από τα δύο μέρη ότι η αντιπαροχή των εναγουσών θα αντιστοιχούσε σε κτισμένη επιφάνεια 95 τμ.

Όταν συντάχθηκαν τα σχέδια της πιο πάνω οικοδομής και τέθηκαν υπόψη της πρώτης ενάγουσας, η τελευταία διαπίστωσε βασίμως ότι με βάση τα πιο πάνω σχέδια το συμφωνηθέν ποσοστό της αντιπαροχής τους... ήταν λιγότερο κατά 24 τμ περίπου. Η διαφοροποίηση από την αρχική προσφορά προέκυψε καθώς σ'αυτήν περιλαμβάνονταν και οι ημιυπαίθριοι χώροι της οικοδομής.

Οι ενάγουσες ενέμειναν στα αρχικώς γενόμενα αποδεκτά και από τα δύο μέρη αναφορικά με τη κτισμένη επιφάνεια. και απέκρουσαν την ανωτέρω προσφορά, με αποτέλεσμα περί τις αρχές του έτους 2005 να ματαιωθεί οριστικά η υπογραφή του εργολαβικού συμβολαίου από αυτές...Κατά το ενδιάμεσο χρονικό διάστημα που διαρκούσαν οι συ ζητήσεις και διαπραγματεύσεις μεταξύ των διαδίκων, ήτοι από Απρίλιο του 2004 μέχρι και το Νοέμβριο του 2004,οι εναγόμενοι και επειδή σε κάποια χρονικά διαστήματα ευελπιστούσαν ό τι η έκβαση των διαπραγματεύσεων θα ήταν θετική και θεώρησαν βέβαιη την τελική συμφωνία με τις ενάγουσες, τον Αύγουστο του 2004 και αφού στο οικόπεδο των εναγουσών είχαν τοποθετήσει σχετική διαφημιστική πινακίδα με την επωνυμία τους και τη διαφήμιση της μέλλουσας να ανεγερθεί πολυκατοικίας, ζήτησαν από το μισθωτή της κατοικίας των εναγουσών ...

να εκκενώσει το σπίτι, λόγω της επικείμενης κατεδάφισης του. Πράγματι ο μισθωτής πεισθείς ότι η δεύτερη εναγομένη είχε πάρει με αντιπαροχή το οικόπεδο με την παλαιά κατοικία από τις ενάγουσες, μετακόμισε σε άλλη κατοικία, παράλληλα δε οι εναγόμενοι ανέθεσαν σε..., τρίτο να αποξηλώσει εσωτερικά την κατοικία (από ταβάνια, πατώματα κλπ) προκειμένου να είναι έτοιμη προς κατεδάφιση.

Μετά δε την ματαίωση ολοκληρωτικά των διαπραγματεύσεων και την αποτυχία της επιτεύξεως οποιασδήποτε συμφωνίας τους, αρχές του 2005, οι ενάγουσες ανέθεσαν στην πολιτικό μηχανικό...τη διενέργεια πραγματογνωμοσύνης, οπότε και διαπιστώθηκαν .. και καταγράφηκαν οι ζημίες που είχαν υποστεί οι ενάγουσες στην εν λόγω κατοικία τους, από την προπεριγραφείσα παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά των εναγομένων.

Ειδικότερα, οι εναγόμενοι όφειλαν, σύμφωνα με το νόμο, τα χρηστά ήθη και τις συναλλακτικές αρχές να περιμένουν την υπογραφή ενώπιον Συμβολαιογράφου έστω προσυμφώνου μεταβίβασης ποσοστών εξ αδιαιρέτου οικοπέδου με δικαίωμα ανοικοδόμησης και σύμβαση εργολαβίας και μετά την ενημέρωση των εναγουσών και την έγκριση εκ μέρους τους και τη συνακόλουθη παράδοση των κλειδιών της οικίας να προχωρήσουν σε αποξήλωση και κατεδάφιση αυτής.

Αντ' αυτών οι εναγόμενοι, όπως ήδη αναφέρθηκε, ζήτησαν εσπευσμένα από το μισθωτή της οικίας να την εκκενώσει επικαλούμενοι ότι είχαν ήδη κλείσει σχετική συμφωνία αντιπαροχής με τις ενάγουσες και στη συνέχεια προέστησαν τρίτο πρόσωπο, ο οποίος προέβη για λογαριασμό τους και κατ' εντολή τους στην αποξήλωση της οικίας".

Με τις ως άνω παραδοχές το Εφετείο, δεν στέρησε την απόφαση του νόμιμης βάσεως, αφού από το αιτιολογικό της αποφάσεως του προκύπτουν σαφώς όλα τα περιστατικά τα οποία είναι αναγκαία στη συγκεκριμένη περίπτωση, για την κρίση του, περί συνδρομής των νομίμων όρων και προϋποθέσεων των διατάξεων των άρθρων 71, 914, 1000, 1001 και 1142 ΑΚ που εφαρμόσθηκαν, ενώ διέλαβε στην απόφαση του, τις παρατιθέμενες ανωτέρω, σαφείς, επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις ή ενδοιαστικές διατυπώσεις αιτιολογίες, ως προς το νομικό χαρακτηρισμό των περιστατικών αυτών που έγιναν δεκτά ως αποδεδειγμένα και ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και ειδικότερα ως προς την αδικοπρακτική συμπεριφορά των αναιρεσειόντων - εναγομένων, εξ αιτίας της οποίας προσεβλήθησαν τα εμπράγματα δικαιώματα κυριότητας και επικαρπίας αντίστοιχα των αναιρεσιβλήτων, αιτιολογώντας σαφώς, επαρκώς και χωρίς αντιφάσεις το παράνομο και υπαίτιο της συμπεριφοράς αυτής, κατά τον χρόνο επέλευσης της ζημίας τους.

Τα ανωτέρω καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο ως προς τη ορθότητα ή μη της εφαρμογής των νομικών αυτών κανόνων. Κατ' ακολουθίαν, ο πρώτος λόγος της αιτήσεως, με τον οποίο οι αναιρεσείοντες, υπό την επίκληση της πλημμέλειας του άρθρου 559 αριθ.19 ΚΠολΔ., υποστηρίζουν τα αντίθετα είναι αβάσιμος.

5.Ο εκ του άρθρου 559 αρ.10 του ΚΠολΔ., λόγος αναιρέσεως ιδρύεται όταν το δικαστήριο, παρά τον νόμο δέχθηκε πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης ως αληθινά χωρίς απόδειξη. Απορρίπτεται δε ως αβάσιμος όταν από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει, ότι το δικαστήριο σχημάτισε τη κρίση του από τα μνημονευόμενα σ' αυτήν (απόφαση) αποδεικτικά μέσα [ΑΠ 1736/2008]. Στην προκειμένη περίπτωση, από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει, ότι το Εφετείο κατέληξε στην προαναφερθείσα κρίση του, αφού έλαβε υπόψη όλα τα μνημονευόμενα σ' αυτήν αποδεικτικά μέσα, δηλαδή την κατάθεση του μάρτυρα ανταποδείξεως Κ. Π., τις επικαλούμενες και προσκομιζόμενες από τις εκκαλούσες ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον Συμβολαιογράφου καθώς και "όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα". Επομένως, η προσβαλλόμενη απόφαση, δεν δέχθηκε παρά το νόμο πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης ως αληθινά, χωρίς απόδειξη και ειδικότερα σχετικά με την αδικοπρακτική συμπεριφορά των αναιρεσειόντων και τον λόγο ματαίωσης της κατάρτισης σύμβασης μεταξύ των διαδίκων.

Συνεπώς ο δεύτερος αναιρετικός λόγος με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα είναι αβάσιμος. Ο ίδιος λόγος κατά το μέρος που με αυτόν, πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του Εφετείου περί την εκτίμηση των αποδείξεων, είναι απαράδεκτος.[άρθρο 561 παρ.1 ΚΠολΔ).

Επομένως, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες λόγω της ήττας τους στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσίβλητων (άρθρο 176 ΚΠολΔικ] όπως ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 2-2-2010 αίτηση του Ν. Ν. και της εταιρίας "…" για αναίρεση 297/2008 τελεσίδικης απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Θράκης.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσίβλητων,τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων [ 2.700 ] ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 10 Φεβρουαρίου 2014.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 7 Μαρτίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ