Supreme Court dismisses appeal for failure to cite specific evidence in appellate briefs under Article 559 of Civil Procedure Code.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's request to overturn the Athens Court of Appeal's decision regarding an insurance company's liability. The appellant argued that the lower court failed to consider specific documents, including an ex parte response and premium schedules, citing Article 559 of the Civil Procedure Code. The court found these arguments baseless because the appellant had not explicitly referenced these documents in their appellate briefs or prior submissions, and the lower court had already considered all legally presented evidence.
Legislator headnote
AI generatedArt. 559 no. 11 para. 3 K.Pol.D.; Appeals based on evidence not cited in the appellate brief are inadmissible as the appellant must explicitly reference specific documents or prior submissions to establish grounds for review.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 532 / 2010 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 532/2010
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 14 Δεκεμβρίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Τεθείσας υπό ασφαλιστική εκκαθάριση ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ARGO ΑΝΩΝΥΜΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΓΕΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ΖΗΜΙΩΝ ΥΠΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα από τον εκκαθαριστή ..., ο οποίος παραστάθηκε και διόρισε στο ακροατήριο πληρεξούσιο δικηγόρο τον Θεόφιλο Ρουμελιώτη.
Της αναιρεσίβλητης: ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Ξανάλατο με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 2-3-2005 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5/2007 του ίδιου Δικαστηρίου και 8402/2007 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 2-5-2008 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Ζώης ανέγνωσε την από 4-12-2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ. 11 περ. γ' του Κ.Πολ.Δ., ως "αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν" και για τα οποία αν δεν λήφθηκαν υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας ιδρύεται ο από τη διάταξη αυτή προβλεπόμενος λόγος αναίρεσης, θεωρούνται και τα έγγραφα που ο αναιρεσείων προσκόμισε και επικαλέσθηκε, προς απόδειξη ή ανταπόδειξη ισχυρισμών που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.
Η επίκλησή τους μπορεί να γίνει είτε με τις προτάσεις του διαδίκου κατά τη συζήτηση μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, είτε με αναφορά αυτών των προτάσεων σε συγκεκριμένα μέρη προτάσεών του, προηγούμενης συζήτησης, στα οποία γίνεται σαφής και ορισμένη επίκληση των αποδεικτικών μέσων (Ολ ΑΠ 9/2000).
Προκειμένου δε για εξώδικη ομολογία, ο λόγος αυτός αναίρεσης ιδρύεται, εφόσον ο αναιρεσείων επικαλέσθηκε, με τον ανωτέρω τρόπο τόσο την ύπαρξη του αποδεικτικού αυτού μέσου (εξώδικης ομολογίας), όσο και του εγγράφου από το οποίο προκύπτει εξώδικη ομολογία Στην προκειμένη περίπτωση, η αναιρεσείουσα αποδίδει στο Εφετείο αιτιάσεις από τον αριθμό 11 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ότι δηλαδή παρά τον νόμο δεν έλαβε υπόψη α) την από 12.9.2002 εξώδικη απάντηση της εναγομένης (πρώτος λόγος), β) την εξώδικη ομολογία της ίδιας που προκύπτει από την άνω εξώδικη απάντησή της (δεύτερος λόγος) και γ) τα πινάκια παραγωγής ασφαλίστρων της περιόδου 1-4-2000 έως 31-5-2001 (τρίτος λόγος).
Οι λόγοι αυτοί είναι αβάσιμοι και ειδικότερα οι μεν δύο πρώτοι, διότι από την επισκόπηση των εγγράφων προτάσεων της αναιρεσείουσας στο Εφετείο, κατά τη συζήτηση μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, προκύπτει ότι αυτή δεν επικαλέσθηκε ούτε την άνω από 12.9.2002 εξώδικη δήλωση απάντηση της εναγομένης, ούτε ομολογία αυτής που περιέχεται στο εν λόγω έγγραφο, ο δε τρίτος, διότι από τη βεβαίωση του Εφετείου, ότι έλαβε υπόψη και όλα τα έγγραφα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν νόμιμα, σε συνδυασμό προς το όλο περιεχόμενο της αποφάσεώς του, με την οποία κρίθηκε ότι η σχετική με τις αξιώσεις της ενάγουσας κατά της εναγομένης σύμβαση παραγωγού ασφαλίσεων είναι εικονική ως προς το πρόσωπο της εναγομένης, διότι πράγματι καταρτίσθηκε με τη βούληση των συμβαλλομένων να ισχύει μεταξύ της ενάγουσας ασφαλιστικής εταιρίας και της μητέρας της εναγομένης, ..., αναμφίβολα προκύπτει ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε μαζί με τα λοιπά αποδεικτικά μέσα και τα άνω αναφερόμενα πινάκια.
Επομένως, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 02.05.2008 αίτηση της εταιρίας με την επωνυμία " ARGO ΑΝΩΝΥΜΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΓΕΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΩΝ ΥΠΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ" για αναίρεση της υπ' αριθμ.8.402/2007 απόφασης Εφετείου Αθηνών. Και
Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης από δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Ιανουαρίου 2010.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 19 Μαρτίου 2010.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ