Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to improper evidence evaluation and failure to state prior arguments.

Απόφαση 486 / 2007 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 486/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Νικόπουλο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καπερώνη, Σταύρο Γαβαλά, Ιωάννη Ιωαννίδη και Μιχαήλ Θεοχαρίδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 6 Δεκεμβρίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας:Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία " ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΚΤΙΡΙΩΝ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", (ΟΣΚ ΑΕ), που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ευέλπιδα Βεργή.

Των αναιρεσίβλητων:1) ...., που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Μαρία Λαγουβάρδου και 2) Ελληνικού Δημοσίου νομίμως εκπροσωπουμένου από τον Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσιά του Μαρία Μπασδέκη Πάρεδρο Ν.Σ.Κ, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 23 Μαρτίου 1998 αγωγή της ήδη 1ης αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 8133/1998 μη οριστική, 5712/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 6831/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 12-11-2005 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Μιχαήλ Θεοχαρίδης ανέγνωσε την από 27-11-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης της 6831/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, η πληρεξούσια της 1ης αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

ΕΠΕΙΔΗ, η κρινόμενη αίτησης αναιρέσεως κατά το μέρος που απευθύνεται κατά του δευτέρου αναιρεσιβλήτου, Ελληνικού Δημοσίου, το οποίο άσκησε πρόσθετη παρέμβαση υπέρ της αναιρεσείουσας και ως εκ τούτου ήταν ομόδικός της, είναι απορριπτέα, ως απαράδεκτη. ΕΠΕΙΔΗ, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 340 και 561 παρ. 1 ΚΠολΔ προκύπτει σαφώς ότι το δικαστήριο της ουσίας, εκτός από τις περιπτώσεις που ορίζει ρητώς ο νόμος, κρίνει ελεύθερα τα αποδεικτικά μέσα και ότι η εκτίμησή του αυτή δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου, εκτός αν παραβιάσθηκαν κανόνες δικαίου στους οποίους συμπεριλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί ή αν υπάρχει λόγος αναίρεσης κατά το άρθρο 559 αριθ. 19 και 20 του ίδιου Κώδικα.

Επομένως οι πρώτος, δεύτερος, τέταρτος και πέμπτος λόγοι της κρινόμενης αίτησης αναιρέσεως πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτοι, γιατί με αυτούς, υπό την επίκληση των αναιρετικών λόγων του άρθρου 559 αριθ. 8, 10, 11 και 19 ΚΠολΔ και χωρίς να συντρέχει καμιά από τις προαναφερόμενες εξαιρέσεις, πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση αποκλειστικά για εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων σχετικά με το χαρακτήρα του επιδίκου ακινήτου, το οποίο κατά την αναιρεσείουσα ήταν ανέκαθεν δημόσια δασική έκταση και όχι αγρός καλλιεργούμενος περιοδικώς από τους δικαιοπαρόχους της ενάγουσας και ήδη πρώτης αναιρεσίβλητης, όπως έκρινε το Εφετείο.

ΕΠΕΙΔΗ, κατά το άρθρο 562 παρ. 2 ΚΠολΔ είναι απαράδεκτος λόγος αναίρεσης που στηρίζεται σε ισχυρισμό, ο οποίος δεν προτάθηκε νόμιμα στο δικαστήριο της ουσίας, εκτός αν πρόκειται: α) για παράβαση που δεν μπορεί να προβληθεί στο δικαστήριο της ουσίας β) για σφάλμα που προκύπτει από την ίδια την απόφαση γ) για ισχυρισμό που αφορά τη δημόσια τάξη.

Η διάταξη αυτή καθιερώνει ειδική προϋπόθεση του παραδεκτού των λόγων αναιρέσεως, η συνδρομή της οποίας πρέπει να προκύπτει από το αναιρετήριο.

Συνεπώς, αν προσβάλλεται απόφαση του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου και αναιρεσείων είναι ο εκκαλών που είχε ηττηθεί πρωτοδίκως, για την πληρότητα του σχετικού λόγου αναίρεσης πρέπει στο αναιρετήριο να αναφέρεται ότι ο ισχυρισμός στον οποίο εκείνος στηρίζεται είχε προταθεί από τον αναιρεσείοντα στο Εφετείο με λόγο της έφεσής του ή ότι συντρέχει κάποια εξαιρετική περίπτωση από τις προαναφερθείσες (Ολ.

ΑΠ 43/1990). Στην προκειμένη περίπτωση με τον τρίτο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από το άρθρο 559 αριθ. 8 εδ. β' ΚΠολΔ πλημμέλεια ότι το Εφετείο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη του πράγματα που προτάθηκαν από την τότε εκκαλούσα και ήδη αναιρεσείουσα και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και ειδικότερα τον προταθέντα ισχυρισμό της ότι, πριν από την άσκηση κατ' αυτής και του Ελληνικού Δημοσίου της ένδικης αγωγής περί διεκδικήσεως της κυριότητας του σ' αυτήν ακινήτου, η ενάγουσα και ήδη αναιρεσίβλητη δεν τήρησε την προβλεπόμενη από το άρθρο 8 παρ. 1 του ΑΝ 1539/1938 διοικητική προδικασία της υποβολής προς το Δημόσιο σχετικής αίτησης θεραπείας.

Ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως αόριστος, διότι δεν αναφέρεται σ' αυτόν ότι ο ανωτέρω ισχυρισμός της αναιρεσείουσας, στον οποίο στηρίζεται, είχε προταθεί από αυτήν νομίμως στο Εφετείο, με λόγο της έφεσής της, ή ότι υπάγεται σε κάποια από τις προβλεπόμενες στο άνω άρθρο 562 παρ. 2 ΚΠολΔ εξαιρέσεις.

Για τους λόγους αυτούς

Απορρίπτει την από 12-11-2005 αίτηση αναιρέσεως της Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΚΤΙΡΙΩΝ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" (ΟΣΚ ΑΕ) κατά της υπ' αριθμ. 6831/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της πρώτης αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 15 Ιανουαρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 7 Μαρτίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ