Supreme Court dismisses appeal for insufficient reasoning regarding witness testimony and property ownership claims.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellants' request to overturn the First Instance Court's decision on property ownership. The appellants argued the lower court failed to adequately explain why their witness testimony did not invalidate the respondent's claim or why the court accepted specific dates for an informal sale. The court ruled the appeal inadmissible because the lower court's reasoning was sufficient and the appellants' arguments did not demonstrate a legal error warranting retrial.
Legislator headnote
AI generatedArt. 560 para. 6 of the Code of Civil Procedure; An appeal for insufficient reasoning is inadmissible if the lower court's decision contains adequate grounds for the contested issue, as the appellants' arguments fail to demonstrate a legal error affecting the outcome.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 44 / 2018 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 44/2018
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ελένη Διονυσοπούλου, Ευγενία Προγάκη, Ασπασία Μαγιάκου, και Παρασκευή Καλαϊτζή, Αρεοπαγίτες.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του, την 15η Νοεμβρίου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων: 1.Ε. Κ. του Α., 2.Α. Κ. του Ε., 3.Β. συζ. Α. Κ., το γένος Κ. Γ., κατοίκων ..., οι οποίοι παραστάθηκαν η 1η διά, οι 2ος και 3η μετά του πληρεξούσιου δικηγόρου Αλέξανδρου Παπατσώρη.
Του αναιρεσίβλητου: Ι. Β. του Χ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο Αλεξάνδρα Πισσάνη.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 26-11-2008 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:968/2010 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου, και 1721/2016 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες, με την από 2-2-2016 αίτησή τους.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.
Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης, η πληρεξούσια του αναιρεσίβλητου ζήτησε να απορριφθεί, καθένας δε να καταδικασθεί το αντίδικο μέρος στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Συμφώνως προς το άρθρο 560 αρ. 6 ΚΠολΔικ., κατά των αποφάσεων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων επιτρέπεται αναίρεση, "αν η απόφαση....έχει αιτιολογίες....ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση, της δίκης". Κατά την εν λόγω διάταξη η απόφαση, στερείται, νομίμου βάσεως, όταν στην ελάσσονα πρότασή της αναφέρονται ανεπαρκώς τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του, επί ουσιώδους για την έκβαση της δίκης ζητήματος και έτσι δεν μπορεί να ελεγχθεί αν στην συγκεκριμένη περίπτωση, συνέτρεχαν οι όροι του κανόνος ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόσθηκε ή δεν συνέτρεχαν εκείνου που δεν εφαρμόσθηκε.
ΙΙ. Στην προκειμένη περίπτωση οι αναιρεσείοντες με τον μοναδικό λόγο αναιρέσεως προσάπτουν στο ως Εφετείο δικάσαν Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών, ότι η προσβαλλομένη, 1721/2016, απόφασή του πλήττεται από ανεπάρκεια αιτιολογιών, (στοιχειοθετουμένου του κατ' άρθρ. 560 αρ. 6 ΚΠολΔ σφάλματος), καθόσον δεν επεξηγεί επαρκώς διά ποίον λόγον η κατάθεσις του μάρτυρός τους Χ.
Κ. δεν αναιρεί την κατάθεσιν του μάρτυρος του αναιρεσιβλήτου, ούτως ώστε να κριθεί το βάσιμο του επί του επιδίκου ακινήτου, περί ιδίας κυριότητος ισχυρισμού αυτών, καθώς επίσης, δεν παρατίθενται τα στοιχεία, τα οποία οδήγησαν στην κρίση, ότι οι ένορκες βεβαιώσεις που είχαν προσκομίσει ήσαν (και σε ποία σημεία) αόριστες προς στήριξη του ανωτέρω ισχυρισμού.
Περαιτέρω, με τον ίδιο λόγο αναιρέσεως, οι αναιρεσείοντες αιτιώνται, ότι η παραδοχή της προσβαλλομένης αποφάσεως, ότι υπάρχει αντίφαση ως προς τον δηλωθέντα χρόνο πραγματοποιήσεως της άτυπης αγοραπωλησίας, (επί τη βάσει της οποίας, όπως εκθέτουν και στο αναιρετήριο, η νομή και κατοχή του επιδίκου αγροτεμαχίου μεταβιβάσθηκε από την Δ.
Τ. στους δεύτερο και τρίτη των αναιρεσειόντων), είναι αναιτιολόγητη και ότι κατά πάσα περίπτωση η εσφαλμένη αναγραφή στις προτάσεις τους, του 1977 ως έτους πραγματοποιήσεως της ανωτέρω άτυπης συναλλαγής δεν "αναιρεί", τα δικαιώματά τους. Ο λόγος αυτός και κατά το προειπωθέν μέρος του είναι ο απαράδεκτος, καθόσον υπό την επίφασιν του προμνησθέντος περιεχομένου πλήττεται (και εν προκειμένω) η αναιρετικώς απυρόβλητη περί τα πράγματα κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, κατά τα άνω εκτιθέμενα.
ΙΙΙ. Κατά συνέπεια, μη υπάρχοντος ετέρου προς διερεύνηση λόγου, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως, να διαταχθεί η εισαγωγή του καταβληθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο και να επιβληθεί στους ηττωμένους, αναιρεσείοντες η δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, κατά παραδοχή του αιτήματός του (άρθρ. 176, 183, 191§2, 495§3 ΚΠολΔ), συμφώνως προς το διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 2.2.2016 αίτηση των: Ε. Κ., Α. Κ. και Β. συζύγου Α. Κ. περί αναιρέσεως της 1721/2016 αποφάσεως του (ως Εφετείου δικάσαντος) Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.
Διατάσσει την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του καταβληθέντος παραβόλου. Και Επιβάλλει στους αναιρεσείοντες την δικαστική δαπάνη, του αναιρεσιβλήτου, το ποσόν της οποίας ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια, ευρώ (2.700€).
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 6 Δεκεμβρίου 2017.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 10 Ιανουαρίου 2018.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ
Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ