Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to vague grounds and late submission of additional arguments.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's decision on a loan repayment claim. The court ruled the appeal inadmissible because the primary grounds were vague and failed to cite specific provisions of the appealed judgment, while additional arguments were submitted after the statutory deadline. Consequently, the appeal was rejected, and the appellant was ordered to pay the respondent's legal costs.
Legislator headnote
AI generatedArticles 559(1), 569(2), 118(4), 566(1), 577(3) of the Code of Civil Procedure; Articles 1(12)(a) of Law 1157/1981: An appeal is inadmissible if its grounds are vague and fail to specifically cite the provisions of the appealed decision, and if additional arguments are filed after the expiration of the statutory time limit.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 437 / 2007 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 437/2007
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α2΄ Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αντιπρόεδρο, Νικόλαο Κασσαβέτη, Ιωάννη Παπανικολάου, Ρένα Ασημακοπούλου και Χαράλαμπο Ζώη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 12 Φεβρουαρίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος:Χ1, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χρήστο Βαρβαρίγο.
Του αναιρεσιβλήτου: Ζ1, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Αγλαϊα Σπυροπούλου.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21-2-2002 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιώς. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1342/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 952/2005 του Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητά ο αναιρεσείων με την από 7-12-2005 αίτησή του και με τους από 10-1-2007 πρόσθετους λόγους. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Κασσαβέτης ανέγνωσε την από 9-2-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της υπό κρίση από 7-12-2005 αναίρεσης και του από 10-1-2007 δικογράφου των προσθέτων λόγων της. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και των προσθέτων λόγων, η πληρεξούσια του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή τους, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ο από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 Κ.Πολ.Δ. μοναδικός λόγος της υπό κρίση αναίρεσης είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, προεχόντως λόγω της αοριστίας του εγκείμενης στο ότι παρά τα όσα, ως προς το ορισμένο του από ην ανωτέρω διάταξη αναιρετικού λόγου συνάγονται από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 118 αριθ. 4, 566 παρ. 1 και 577 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ., γίνεται με την υπό κρίση αναίρεση αποσπασματική μόνο επίκληση των παραδοχών της προσβαλλόμενης απόφασης, σύστοιχα με τις οποίες απορρίφθηκε με αυτή ως αβάσιμη η ασκηθείσα από τον αναιρεσείοντα κατά του αναιρεσιβλήτου αγωγή απόδοσης δανείου.
Από την υπ΄ αριθ. 14469/11 Ιανουαρίου 2007 έκθεση επίδοσης της αρμόδιας δικαστικής επιμελήτριας ..... αποδεικνύεται ότι αντίγραφο του δικογράφου των από 10 Ιανουαρίου 2007 πρόσθετων λόγων της υπό κρίση αναίρεσης, που κατατέθηκε στη γραμματεία του Δικαστηρίου τούτου, επιδόθηκε στον αναιρεσίβλητο την 11 Ιανουαρίου 2007. Για την αιτία αυτή η, κατ΄ άρθρο 569 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., προθεσμία των τριάντα ημερών για την άσκηση των πρόσθετων λόγων της αναίρεσης άρχισε, σύμφωνα και με την εφαρμοστέα και στην προκειμένη περίπτωση διάταξη του άρθρου 1 παρ. 12 εδ. α του ν. 1157/1981 (Ολ. Α.Π. 33/1996) την επόμενη και η τριακοστή ημέρα της έχει συμπέσει με το κατά την ίδια διάταξη μη υπολογιζόμενο στην ανωτέρω προθεσμία Σάββατο 10 Φεβρουαρίου 2007. Επομένως και ενόψει του ότι η επόμενη εργάσιμη ημέρα έχει συμπέσει με τη δικάσιμο της υπό κρίση αναίρεσης, (12 Φεβρουαρίου 2007), οι πρόσθετοι λόγοι της αναίρεσης αυτής ασκήθηκε εκπρόθεσμα και για την αιτία αυτή είναι απορριπτέοι, ως απαράδεκτοι.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει (α) την ασκηθείσα από το Χ1 αίτηση αναίρεσης της υπ΄ αριθ. 952/2002 απόφασης του Εφετείου Πειραιώς και (β) τους από 10 Ιανουαρίου 2007 πρόσθετους λόγους της ίδιας αναίρεσης. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου από χίλια εκατόν εβδομήντα, (1.170) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 21 Φεβρουαρίου 2007. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 5 Μαρτίου 2007.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ