Greece Supreme Court dismisses appeal due to failure to summon necessary co-debtors in debt restructuring proceedings.

Απόφαση 436 / 2018 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 436/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Κιουρκτσόγλου - Πετρουλάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημητρούλα Υφαντή, Ειρήνη Καλού, Σοφία Ντάντου και Γεώργιο Χοϊμέ, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 26 Ιανουαρίου 2018, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών, που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την Σπυριδούλα Ραυτοπούλου, Πάρεδρο ΝΣΚ, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, που δεν κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Δ. Λ. του Κ., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 1-12-2015 αίτηση του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Καλαμάτας.

Εκδόθηκε η 93/2016 απόφαση του Ειρηνοδικείου Καλαμάτας, την αναίρεση της οποίας ζητεί το αναιρεσείον με την από 28-2-2017 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγητή τον Αρεοπαγίτη Γεώργιο Χοϊμέ, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο το αναιρεσείον όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 576 παρ. 2 ΚΠολΔ, αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος σ' αυτήν με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα και, σε καταφατική περίπτωση, προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί.

Στην προκείμενη περίπτωση, κατά την εκφώνηση της υπόθεσης με τη σειρά της από το οικείο πινάκιο κατά τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας (26-1-2018), δεν εμφανίστηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε με οποιονδήποτε νόμιμο τρόπο από πληρεξούσιο δικηγόρο, ο αναιρεσίβλητος Δ. Κ. Λ.. Από την ...'/24-10-2017 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας της περιφέρειας του Εφετείου Καλαμάτας Γ.

Κ., που προσκομίζει το αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο, το οποίο επισπεύδει τη συζήτηση, προκύπτει ότι αντίγραφο της υπό κρίση, από 28-2-2017, αίτησης αναιρέσεως, μαζί με την κάτω από αυτή πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς εμφάνιση του αναιρεσιβλήτου κατά την πιο πάνω δικάσιμο, επιδόθηκε, νομότυπα και εμπρόθεσμα, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 46 παρ. 3 του ν. 4305/2014, με το οποίο προστέθηκε άρθρο 6Α στο διάταγμα της 26-6/10-7-1944 ("Περί κώδικος των νόμων περί δικών του Δημοσίου"), στην πληρεξούσια δικηγόρο του, Μ.

Π., που τον είχε εκπροσωπήσει στο Ειρηνοδικείο Καλαμάτας, κατά την τελευταία, στις 22-9-2016, συζήτηση της υπόθεσης, μετά την οποία εκδόθηκε η ήδη προσβαλλόμενη 93/2016 απόφασή του. Επομένως, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία του αναιρεσιβλήτου, σύμφωνα με την προαναφερόμενη διάταξη του άρθρου 576 παρ. 2 ΚΠολΔ, που εφαρμόζεται και στην παρούσα διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας (άρθρα 3 ν. 1869/2010, 739 επ., 741 ΚΠολΔ).

Από τις διατάξεις των άρθρων 1 επ., 4, 5 και 8 ν. 3869/2010 ("Ρύθμιση των οφειλών υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων..."), 76-78, 748 παρ. 3 εδάφ. α', 760 εδάφ. α', 762 και 769 εδάφ. β' ΚΠολΔ προκύπτει ότι, εφόσον στην αίτηση του οφειλέτη για δικαστική ρύθμιση των οφειλών του, κατά τις διατάξεις του ν. 3869/2010, αναφέρονται περισσότεροι πιστωτές και οι απαιτήσεις αυτών, η μη επίδοση της αίτησης σε κάποιον ή κάποιους από τους πιστωτές εμποδίζει την περαιτέρω διαδικασία και ως προς τους πιστωτές εκείνους για τους οποίους έγινε κανονικά η επίδοση της αίτησης.

Και τούτο, διότι ο οφειλέτης, αναφέροντας στην αίτησή του περισσότερους πιστωτές, επιθυμεί την έναντι όλων ρύθμιση των χρεών του και την απαλλαγή του από αυτά. Άλλωστε, το δικαστήριο, σε περίπτωση ρύθμισης, θα ορίσει καταβολές σε όλους τους πιστωτές και όχι σε ορισμένους από αυτούς. Δεν νοείται, συνεπώς, ο χωρισμός της διαδικασίας και η έρευνα της υπόθεσης μόνο έναντι των πιστωτών εκείνων προς τους οποίους επιδόθηκε η αίτηση, όχι όμως και έναντι εκείνων προς τους οποίους δεν επιδόθηκε, καθόσον κάτι τέτοιο θα σήμαινε ουσιαστικά ότι ο οφειλέτης έχει την δυνατότητα να επιλέγει τους πιστωτές του, έναντι των οποίων επιθυμεί την ρύθμιση.

Τέτοια, όμως, δυνατότητα δεν έχει, όπως τούτο προκύπτει από τη διάταξη του τρίτου εδαφίου της παραγράφου 1 του άρθρου 8 του ν. 3869/2010, όπως το εδάφιο αυτό προστέθηκε με το άρθρο 16 παρ. 1 ν. 4161/2013, αλλά και από το πρώτο εδάφιο της παρ. 2 του άρθρου 1 του ν. 3869/2010 (όπως διαμορφώθηκε σύμφωνα με το ν. 4336/2015 που αντικατέστησε το άρθρο 1 του ν. 3869/2010), που ορίζει ότι "στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος νόμου εμπίπτει το σύνολο των οφειλών των προσώπων της παραγράφου 1 προς τους ιδιώτες".

Και ναι μεν στο τελευταίο εδάφιο της παρ. 1 του άρθρου 1 του παραπάνω νόμου 3869/2010, όπως διαμορφώθηκε μετά το ν. 4336/ 2015, ορίζεται ότι "απαίτηση πιστωτή, η οποία δεν έχει συμπεριληφθεί στην αίτηση, δεν επηρεάζεται από τη διαδικασία διευθέτησης των οφειλών του αιτούντος κατά τον παρόντα νόμο", η διάταξη, ωστόσο, αυτή εφαρμόζεται, κατά τη γραμματική της διατύπωση, "αν δεν συμπεριληφθεί στην κατάσταση απαίτηση πιστωτή", όχι, όμως, και στην περίπτωση που έχει περιληφθεί πιστωτής, αλλά στην συνέχεια δεν γίνεται επίδοση σε αυτόν.

Κατά συνέπεια, οι αναφερόμενοι στην αίτηση τυχόν περισσότεροι πιστωτές τελούν μεταξύ τους σε σχέση οιονεί αναγκαστικής παθητικής ομοδικίας, κατά την έννοια των διατάξεων των άρθρων 76 επ. του ΚΠολΔ (ΑΠ 1978/2017, ΑΠ 1049/2017) και, ως εκ τούτου, πρέπει να καλούνται σε κάθε μεταγενέστερη συζήτηση της υπόθεσης, κατ' άρθρ. 76 παρ. 3 ΚΠολΔ, αλλιώς, αυτή κηρύσσεται απαράδεκτη ως προς όλους τους (αναγκαίους) ομοδίκους και αυτεπάγγελτα.

Στην ερευνώμενη περίπτωση, από την παραδεκτή, κατ' άρθρ. 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, επισκόπηση των σχετικών διαδικαστικών εγγράφων, προκύπτουν τα ακόλουθα: Ο αναιρεσίβλητος άσκησε, ενώπιον του Ειρηνοδικείου Καλαμάτας, την από 1-12-2015 και με αύξοντα αριθμό κατάθεσης 293/24-12-2015 αίτησή του, κατ' άρθρ. 4 παρ. 1 ν. 3869/2010, την οποία έστρεψε κατά 1) της ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "ΑLPHA ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΕ", 2) του Ελληνικού Δημοσίου, ήδη αναιρεσείοντος και 3) του ν.π.δ.δ.

με την επωνυμία "ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΓΕΩΡΓΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ" (ΟΓΑ), ήδη "ΕΦΚΑ", επιδιώκοντας τη ρύθμιση των χρεών του έναντι αυτών. Η αίτηση συζητήθηκε, αντιμωλία των διαδίκων, και εκδόθηκε η 93/2016 απόφαση του πιο πάνω Ειρηνοδικείου, με την οποία η αίτηση έγινε, κατά ένα μέρος, δεκτή. Κατά της απόφασης αυτής το δεύτερο των καθ' ων η αίτηση Ελληνικό Δημόσιο άσκησε την ένδικη αίτηση αναίρεσης κατά του αιτούντος οφειλέτη, χωρίς, όμως, να αποδεικνύεται ότι η πρώτη και το τρίτο των καθ' ων η αίτηση, που είναι επίσης πιστωτές του οφειλέτη αναιρεσιβλήτου, κλητεύθηκαν είτε από το αναιρεσείον είτε από τον αναιρεσίβλητο να παραστούν στη δίκη, παρότι τούτο ήταν αναγκαίο, σύμφωνα με όσα αναπτύχθηκαν στην αρχή της παρούσας σκέψης.

Η έλλειψη κλήτευσης αυτών των καθ' ων καθιστά τη συζήτηση της αίτησης αναιρέσεως απαράδεκτη, κατ' αυτεπάγγελτη έρευνα του Δικαστηρίου, όχι μόνο ως προς τους εν λόγω καθ' ων, αλλά και ως προς το αναιρεσείον, εξαιτίας της προαναφερόμενης αναγκαστικής τους ομοδικίας. Μετά από αυτά, η συζήτηση της υπόθεσης πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της κρινόμενης, από 28-2-2017 και με αύξοντα αριθμό κατάθεσης 1/28-2-2017, αίτησης για αναίρεση της 93/2016 απόφασης του Ειρηνοδικείου Καλαμάτας.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Φεβρουαρίου 2018.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 28 Φεβρουαρίου 2018.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ