Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because primary and secondary grounds do not affect the appellate court's decision.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellants' request to overturn the Athens Court of Appeal's judgment regarding a property mortgage dispute. The appellants argued the lower court failed to consider their claim of moral damage caused by the illegal mortgage registration, but the appellate court had already ruled that no liability existed and no moral damage was proven. The court held these appeal grounds were inadmissible because the appellate decision was fully supported by the primary ground of lack of liability, rendering the secondary ground superfluous.
Legislator headnote
AI generatedArticles 68, 556, 559, 566, 577, 578 of the Code of Civil Procedure; If all subsidiary grounds of appeal are not affected by the appeal arguments and the main ground remains unchallenged, the appeal is inadmissible as superfluous.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 416 / 2010 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 416/2010
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 18 Ιανουαρίου 2010, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων: 1...., και 2. ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεωργίου Ματσιώτα.
Της αναιρεσίβλητης:1.Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρίας με την επωνυμία "ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Γεωργία Δημητροπούλου, με δήλωση του αρθρ. 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ..
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 18-10-2004 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5309/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 153/2007 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 7-5-2008 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Χρυσόστομος Ευαγγέλου ανέγνωσε την από 7-1-2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, και την καταδίκη της αντιδίκου τους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 68, 556, 559, 566 παρ. 1, 577 παρ. 3 και 578 ΚΠολΔ συνάγεται ότι αν με τους διαλαμβανόμενους στη σχετική αίτηση λόγους αναιρέσεως δεν πλήττονται -και μάλιστα επιτυχώς- όλες οι τυχόν υπάρχουσες στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση επάλληλες αιτιολογίες (κύριες ή επικουρικές), η κάθε μια εκ των οποίων στηρίζει αυτοτελώς το διατακτικό της, τότε οι αναιρετικοί αυτοί λόγοι είναι απορριπτέοι ως αλυσιτελείς, δηλαδή ως απαράδεκτοι, αφού ο αναιρεσείων δεν έχει έννομο συμφέρον να τους προτείνει.
Στην προκειμένη περίπτωση, οι αναιρεσείουσες με τον πρώτο από το άρθρο 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ λόγο του αναιρετηρίου προσάπτουν στο Εφετείο την πλημμέλεια ότι παρά τον νόμο δεν έλαβε υπόψη του τον περιεχόμενο στην αγωγή τους ισχυρισμό, ότι εξ αιτίας της παράνομης, εκ μέρους της αναιρεσίβλητης εγγραφής υποθήκης σε ακίνητό τους αναγκάσθηκαν να προκαλέσουν δικαστικό αγώνα για την εξάλειψη της εν λόγω υποθήκης και υποβλήθηκαν σε δικαστικά έξοδα, γεγονότα που τους προκάλεσαν ψυχική ταλαιπωρία και στενοχώρια, για την αποκατάσταση της οποίας ζήτησαν χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης.
Όπως, όμως, προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο δέχθηκε αφενός ότι δεν υφίσταται υπαιτιότητα της αναιρεσίβλητης ως προς την εγγραφή της υποθήκης και αφετέρου ότι δεν αποδείχθηκε η πρόκληση ηθικής βλάβης ("μη περιουσιακης ζημίας") στις αναιρεσείουσες, ήτοι ότι αυτές "στενοχωρήθηκαν πολύ και έχει κλονισθεί η υγεία τους".
Επομένως, αλυσιτελώς προβάλλεται ο προκείμενος λόγος, αφού το διατακτικό της απόφασης στηρίζεται αυτοτελώς στην μη πληττόμενη με λόγο αναίρεσης κύρια αιτιολογία, περί ελλείψεως υπαιτιότητας της αναιρεσίβλητης και εντεύθεν περί μη υπάρξεως αδικοπραξίας.
Ο από το άρθρο 559 αριθ. 19 KΠολΔ λόγος αναίρεσης για έλλειψη νόμιμης βάσης, ιδρύεται όταν στο αιτιολογικό της αποφάσεως του δικαστηρίου της ουσίας δεν περιέχονται καθόλου ή δεν αναφέρονται με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά εκείνα γεγονότα που είναι αναγκαία για να κριθεί αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συντρέχουν ή όχι οι προϋποθέσεις εφαρμογής του κατάλληλου κανόνα ουσιαστικού δικαίου ή αν έγινε ή όχι ορθός νομικός χαρακτηρισμός των κρίσιμων πραγματικών γεγονότων. Στην προκειμένη περίπτωση, με τον δεύτερο από το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ λόγο του αναιρετηρίου αποδίδεται στο Εφετείο η αιτίαση ότι με ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες, δέχθηκε ότι οι αναιρεσείουσες δεν υπέστησαν οιαδήποτε ζημία από την εγγραφή της υποθήκης στο ακίνητό τους, επειδή επί του ιδίου ακινήτου υπήρχε ήδη εγγραφή διεκδικητικής αγωγής που απέτρεπε από μόνη της οποιονδήποτε υποψήφιο αγοραστή Ο λόγος αυτός, με τον οποίο πλήττεται μόνο η επικουρική (περί μη προκλήσεως ζημίας) και όχι και η κύρια (περί ελλείψεως υπαιτιότητας) αιτιολογία της άνω εφετειακής αποφάσεως, είναι αλυσιτελής, σύμφωνα με όσα εκτίθενται πιο πάνω κατά τη διερεύνηση του πρώτου λόγου. Κατ' ακολουθίαν, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση και να καταδικασθούν οι αναιρεσείουσες, ως ηττηθείσες (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ), στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 7-5-2008 αίτηση των ... και ...., για αναίρεση της υπ' αριθ. 153/2007 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.
Καταδικάζει τις αναιρεσείουσες στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 23 Φεβρουαρίου 2010. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 8 Μαρτίου 2010.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ