Supreme Court dismisses appeal claiming court distorted evidence and ignored lease terms regarding business use.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's request to overturn the Court of Appeal's decision rejecting a claim for damages based on the lease's stipulated business use. The appellant argued the lower court distorted the lease agreement and failed to consider his specific claim that the premises were intended for a cafe-internet business. The court ruled that the lower court properly examined both the original claim and the appellate argument, explicitly rejecting the latter before declaring the damages claim vague.
Legislator headnote
AI generatedArt. 559 para. 2, 8 K.Pol.D.; An appeal argument is inadmissible if the lower court rejected a claim as vague without examining the underlying evidence, and inadmissible if the court considered the argument but rejected it on substantive or formal grounds.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 386 / 2009 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 386/2009
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Δ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Πετράκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αθανάσιο Πολυζωγόπουλο, Ελευθέριο Μάλλιο, Γεωργία Λαλούση και Ευτύχιο Παλαιοκαστρίτη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 5 Δεκεμβρίου 2008, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Χ, κατοίκου ......, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Κροντηρά με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και δεν κατέθεσε προτάσεις.
Του αναιρεσιβλήτου: Ψ, κατοίκου ......, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Καπετανάκη και κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 18/1/2005 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 25149/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 332/2007 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 18/4/2007 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Πολυζωγόπουλος, ανέγνωσε την από 6/2/2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.
Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι.- Ο αναιρετικός λόγος από το εδάφιο 20 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ ιδρύεται αν το δικαστήριο παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφου με το να δεχθεί πραγματικά γεγονότα προφανώς διαφορετικά από εκείνα που αναφέρονται στο έγγραφο αυτό. Κατά συνέπεια ο πιο πάνω λόγος αναιρέσεως δεν ιδρύεται όταν απορρίπτεται ως αόριστος και δεν ερευνάται κατ' ουσίαν ο ισχυρισμός ή το αίτημα της αγωγής για την απόδειξη του οποίου προσκομίζεται το έγγραφο, που φέρεται ότι παραμορφώθηκε το περιεχόμενό του. Στην προκειμένη περίπτωση, με το μοναδικό λόγο αναιρέσεως, κατά το πρώτο μέρος του, αποδίδεται από τον αναιρεσείοντα στο Εφετείο η αιτίαση, ότι, με το ν' απορρίψει το λόγο της εφέσεώς του, κατά της πρωτόδικης απόφασης, η οποία είχε κρίνει ως αόριστο το κονδύλιο της αγωγής του, που αφορούσε την αποθετική ζημία που υπέστη από την αντισυμβατική συμπεριφορά της αναιρεσίβλητης, παραμόρφωσε το περιεχόμενο του από 20-3-2004 μισθωτηρίου συμφωνητικού και έτσι υπέπεσε στην πλημμέλεια από το εδάφιο 20 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. Όμως, σύμφωνα με τα όσα προεκτέθηκαν, ο ανωτέρω λόγος αναιρέσεως είναι, κατά το πρώτο μέρος του, απορριπτέος ως απαράδεκτος.
ΙΙ.- Ο λόγος αναιρέσεως από το εδάφιο 8 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ δεν ιδρύεται αν το δικαστήριο έλαβε μεν υπόψη τον ισχυρισμό, αλλά τον απέρριψε για οποιονδήποτε λόγο τυπικό ή ουσιαστικό (Ολ. ΑΠ 12/1991). Με τον ίδιο μοναδικό λόγο αναιρέσεως, κατά το δεύτερο μέρος του, ο αναιρεσείων αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την παραπάνω πλημμέλεια ισχυριζόμενος ότι το Εφετείο έκρινε ότι είναι αόριστο το κονδύλιο της αγωγής του, που αφορά την αποθετική ζημία, χωρίς να λάβει υπόψη τον προβληθέντα αγωγικό ισχυρισμό του, που αποτελούσε και λόγο εφέσεως, ότι το μίσθιο κατάστημα επρόκειτο να χρησιμοποιηθεί ως ΚΑΦΕ-INTERNET. Ο λόγος αυτός αναιρέσεως, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, αφού από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι το Εφετείο προκειμένου να καταλήξει στην απορριπτική κρίση του για το ανωτέρω αγωγικό κονδύλιο, ως αόριστο, έλαβε υπόψη τόσον τον αρχικό αγωγικό ισχυρισμό, όσο και τον αναφερόμενο σ' αυτόν λόγο εφέσεως του αναιρεσείοντα, τον οποίο ρητά απέρριψε.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 18-4-2007 αίτηση του Χ για αναίρεση της 332/2007 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσίβλητου, την οποία ορίζει σε χίλια διακόσια (1.200) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 13 Ιανουαρίου 2009. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 18 Φεβρουαρίου 2009.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ