Supreme Court dismisses divorce appeal claiming separation was an abuse of right due to husband's infidelity.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the Court of Appeal's rejection of the husband's divorce suit. The appellant argued that the husband's four-year separation, caused by his infidelity with a third party, constituted an abuse of his right to divorce under Article 281 of the Civil Code. The court held that mere negative consequences of divorce do not justify its denial unless they are extraordinary and create an excessively harsh situation, which was not proven here. Consequently, the court ruled the lower court did not violate the law by rejecting the abuse of right claim.
Legislator headnote
AI generatedArticle 281 of the Civil Code; Article 1439 § 1 of the Civil Code; The right to divorce cannot be denied based solely on negative consequences unless they are extraordinary and create an excessively harsh situation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 372 / 2011 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 372/2011
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασίλειο Φούκα, Γεώργιο Χρυσικό, Ιωάννη Σίδερη και Γεώργιο Γεωργέλλη, Αρεοπαγίτες.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 7 Φεβρουαρίου 2011, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Φ. Σ. του Ι., κατοίκου ..., η οποία παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κυριάκο Παπανικολάου, που δεν κατέθεσε προτάσεις.
Του αναιρεσιβλήτου: Β. Μ. του Γ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξουσία δικηγόρο του Αστερία Μπρακατσούλα.
Μετά την εκφώνηση των ονομάτων των διαδίκων, οι οποίοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται ανωτέρω, ο δικηγόρος της αναιρεσείουσας ζήτησε την αναβολή της υποθέσεως, διότι, όπως δήλωσε, ο πληρεξούσιος δικηγόρος της αναιρεσείουσας Στυλιανός Σταματόπουλος, κωλύεται να παραστεί κατά τη σημερινή συνεδρίαση. Η πληρεξουσία του αναιρεσείοντος δεν συναίνεσε στο αίτημα της αναβολής. Το Δικαστήριο διασκέφτηκε και δια του Προέδρου του απέρριψε το αίτημα αναβολής και προχώρησε στη συζήτηση της υποθέσεως.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14 Ιουνίου 2005 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 7045/2007 προδικαστική, 5318/2008 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 3958/2009 τελεσίδικη του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 1 Δεκεμβρίου 2009 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Γεωργέλλης, ανέγνωσε την από 27 Ιανουαρίου 2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης.
Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Για τη θεμελίωση της από το άρθρο 281 ΑΚ ενστάσεως περί καταχρηστικής ασκήσεως του παρεχομένου από το άρθρο 1439 § 1 ιδίου Κώδικα δικαιώματος προς διάζευξη, δεν αρκούν οποιεσδήποτε δυσμενείς επιπτώσεις του διαζυγίου σε βάρος του εναγομένου συζύγου ή των τέκνων τους, αλλά απαιτείται οι επιπτώσεις να εκφεύγουν εκείνων που είναι συνήθεις και αυτονόητες και να οδηγούν λόγω του εξαιρετικού χαρακτήρα της σοβαρότητας τους, στη δημιουργία καταστάσεως υπέρμετρα σκληρής για τον εναγόμενο ή τα τέκνα, ώστε εντεύθεν να επιβάλλεται η διατήρηση του γάμου για την αποτροπή αυτών των συνεπειών.
Στη προκειμένη περίπτωση η εναγομένη και ήδη αναιρεσείουσα ζήτησε την απόρριψη της ένδικης αγωγής του ενάγοντος και ήδη αναιρεσίβλητου περί λύσεως του γάμου τους λόγω ισχυρού κλονισμού που επήλθε συνεπεία της τετραετούς διάστασης των διαδίκων, ως κατά κατάχρηση δικαιώματος ασκούμενης διότι ειδικότερα η διάσπαση της εγγάμου συμβιώσεως των επήλθε εκ λόγων που δεν αφορούν την συμπεριφορά της ιδίας, αλλά αποκλειστικά την συμπεριφορά του συζύγου της ενάγοντος ο οποίος κατά τη διάρκεια της εγγάμου συμβιώσεως των συνεδέθη ερωτικά με την Ε.
Σ., με αποτέλεσμα να εγκαταλείψει την συζυγική οικία και να συμβιοί έκτοτε μετ'αυτής . Η ένσταση αυτή σύμφωνα και με αυτά που προεκτέθηκαν είναι μη νόμιμη καθόσον υπό τα επικαλούμενα αυτά πραγματικά περιστατικά η άσκηση του δικαιώματος από τον ενάγοντα για τη λύση του γάμου τους δεν καθίσταται καταχρηστική κατά την έννοια του άρθρου 281 Α.Κ.
Συνεπώς το Εφετείο που έκκρινε απορριπτέα ως μη νόμιμη τη παραπάνω ένσταση και απέρριψε την έφεση της εναγομένης κατά της πρωτόδικης απόφασης με την οποία επίσης είχε απορριφθεί η ένσταση αυτή και έγινε δεκτή η αγωγή δεν παραβίασε τη διάταξη του άρθρου 281 Α.Κ. διά της μη εφαρμογής της γι' αυτό και ο μοναδικός λόγος της αναίρεσης από τον αριθ. 1 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. με τον οποίο υποστηρίζονται τ' αντίθετα είναι αβάσιμος .
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 1 Δεκεμβρίου 2009 αίτηση της Φ. Σ. για αναίρεση της υπ'αριθ.3958/2009 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Και
Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 22 Φεβρουαρίου 2011.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 14 Μαρτίου 2011.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ