Supreme Court dismisses appeal for failure to cite substantive facts in appeal brief under Article 559 of Civil Procedure Code.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the Municipality of Philothea's appeal against the Athens Court of Appeal's decision. The appellant argued the lower court violated substantive law but failed to cite the specific factual premises upon which the court based its judgment. The court ruled that an appeal must clearly state the material facts accepted by the lower court, not merely the appellant's interpretation of the law, as the appeal's success depends on the correctness of the judgment's operative part derived from those facts.
Legislator headnote
AI generatedArticles 559(1) and 578 of the Code of Civil Procedure; An appeal alleging violation of substantive law must clearly and fully cite the material facts accepted by the lower court, not merely the appellant's interpretation of the law, because the appeal's success depends on the correctness of the judgment's operative part derived from those facts.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 367 / 2007 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 367/2007
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
B2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Κολυβά, Αντιπρόεδρο, Ανδρέα Μαρκάκη, Ηλία Γιαννακάκη, Αθανάσιο Θεμέλη, Σπυρίδωνα Ζιάκα, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 16 Ιανουαρίου 2007, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Δήμου Φιλοθέης Αττικής, ΝΠΔΔ, νομίμως εκπροσωπουμένου υπό του Δημάρχου αυτού, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χρήστο Βαρβαρίγο, βάσει δηλώσεως του άρθρου 242§2 Κ.Πολ.Δ.
Του αναιρεσίβλητου: .... , Δικηγόρου, κατοίκου Αθηνών, ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως με την ιδιότητά του ως δικηγόρος.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 7/7/2003 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 292/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 7890/2005 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 25/10/2005 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Σπυρίδων Ζιάκας ανέγνωσε την από 3/1/2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο αναιρεσίβλητος ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως, ζήτησε την απόρριψή της και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Όταν η αγωγή κρίθηκε ως κατ' ουσίαν βάσιμη ή αβάσιμη, για να είναι ορισμένος, άρα και παραδεκτός ο λόγος αναιρέσεως που αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 559 αρ. 1 Κ.Πολ.Δ.), δεν αρκεί η παράθεση στο αναιρετήριο της διατάξεως που φέρεται ότι παραβιάστηκε, της κατά τον αναιρεσείοντα έννοιας της διατάξεως αυτής, καθώς και της περί αυτής κρίσεως του δικαστηρίου της ουσίας και της δεκτής γενομένης από αυτό έννομης συνέπειας, αλλά πρέπει να παρατίθενται στο αναιρετήριο με σαφήνεια και πληρότητα και όχι αποσπασματικά οι ουσιαστικές παραδοχές της προσβαλλόμενης αποφάσεως, δηλαδή τα δεκτά γενόμενα από αυτήν πραγματικά περιστατικά, καθόσον η ευδοκίμηση της αναιρέσεως εξαρτάται, σύμφωνα με το άρθρο 578 Κ.Πολ.Δ, από την ορθότητα όχι των νομικών αιτιολογιών, αλλά του διατακτικού της προσβαλλόμενης αποφάσεως, το τελευταίο δε συνάπτεται αιτιωδώς με τις ουσιαστικές παραδοχές του δικαστηρίου (ΑΠ 225/2005 , 201/2005).
Επομένως, οι πρώτος και δεύτερος λόγοι αναιρέσεως από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ, με τους οποίους αποδίδεται στο Εφετείο ότι με την προσβαλλόμενη απόφασή του παραβίασε το άρθρο 7 παρ. 2 του ν. 2753/1999, την υπ' αριθμ. 1314/21-12-2000 Κοινή Απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης καθώς και τα άρθρα 183 και 383 του ΑΚ, είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι διότι στο αναιρετήριο αναφέρεται μόνο η άποψη του αναιρεσείοντος σχετικά με την έννοια των διατάξεων που φέρονται ότι παραβιάστηκαν και η κρίση του δικαστηρίου ως προς την ερμηνεία αυτών χωρίς να παρατίθενται οι πραγματικές παραδοχές της προσβαλλόμενης αποφάσεως, δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά που δέχτηκε το δικαστήριο ως θεμελιωτικά της κρίσεώς του για το βάσιμο της αγωγής του αναιρεσιβλήτου, ώστε να είναι δυνατή με βάση το περιεχόμενο του αναιρετηρίου η στοιχειοθέτηση του προβαλλόμενου λόγου αναιρέσεως.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 25-10-2005 αίτηση του Δήμου Φιλοθέης για αναίρεση της υπ' αριθμ. 7890/2005 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε επτακόσια εβδομήντα (770) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 6 Φεβρουαρίου 2007. Και
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στην Αθήνα στις 22 Φεβρουαρίου 2007 .
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ