Legislator Case Law & Legislation
356/2008 AI generated

Supreme Court allows appeal when appellate court fails to examine an ancillary claim that became mandatory after dismissal of main claim.

Case Number 356/2008
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Greece allowed the appeal against the Thessaloniki Court of Appeal's decision, which had dismissed the plaintiff's main claim without examining her ancillary claim. The plaintiff had filed an ancillary claim for damages against the insurance company, contingent on the dismissal of her main claim against the driver. The appellate court was legally required to examine this ancillary claim after the main claim was rejected, but it failed to do so.

Legislator headnote

AI generated

Article 559, paragraph 9 of the Code of Civil Procedure; Article 580, paragraph 3 of the Code of Civil Procedure: An appeal is admissible if the court of appeal fails to examine an ancillary claim that became mandatory for examination after the dismissal of the main claim, and the case must be remitted to the same court with a new panel.

Keywords

AI generated
ancillary claim examination mandatory appellate review appeal admissibility Code of Civil Procedure remittal to appellate court main claim dismissal legal error correction

Cited Legislation

AI generated
Article 559, paragraph 9 of the Code of Civil Procedure
Article 580, paragraph 3 of the Code of Civil Procedure
Article 522 of the Code of Civil Procedure
Article 525 of the Code of Civil Procedure
Article 527 of the Code of Civil Procedure

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 356 / 2008 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 356/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές : Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Ρήγα, Δημήτριο Δαλιάνη, Ιωάννη-Σπυρίδωνα Τέντε και Χαράλαμπο Δημάδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 17 Δεκεμβρίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Σουζάνας Κουφιάδου, για να δικάσει μεταξύ :

Της αναιρεσείουσας : Χ1, την οποία εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος της Γιάννης Μάλτσιος με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ. χωρίς να καταθέσει προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου : Ανώνυμης Ελληνικής Εταιρείας Γενικών Ασφαλειών με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΑΕΓΑ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, την οποία εκπροσώπησε η πληρεξούσια δικηγόρος της Φλώρα Τριανταφύλλου με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.

.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25.07.2002 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Σερρών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 129/2003 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 496/2005 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητά η αναιρεσείουσα με την από 27.09.2006 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν , όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Βασίλειος Ρήγας ανέγνωσε την από 27.07.2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την αναίρεση της προσβαλλομένης αποφάσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή κατά το άρθρο 559 αρ. 9 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο άφησε αίτηση αδίκαστη. Ως αίτηση νοείται αυτή που αποτελεί κεφάλαιο της δίκης, δηλαδή το αίτημα ή η βάση κυρίας ή επικουρικής αγωγής, ανταγωγής, κυρίας ή αυτοτελούς προσθέτου παρεμβάσεως, ενδίκου μέσου, αντεφέσεως, ανακοπής ή τριτανακοπής. Εμπίπτει δε στην έννοια της διατάξεως αυτής η μετά την εξαφάνιση της πρωτοβάθμιας αποφάσεως και την απόρριψη της κυρίας αγωγής, κατόπιν εφέσεως του εναγομένου, μη εξέταση από το εφετείο της μη ερευνηθείσης πρωτοδίκως επικουρικής πλαγιαστικής αγωγής, αφού η έρευνα αυτής από το εφετείο είναι επιβεβλημένη, σύμφωνα με τα άρθρα 522, 525 και 527 ΚΠολΔ, χωρίς έφεση του ενάγοντος.

Εν προκειμένω, το Εφετείο εδέχθη με την αναιρεσιβαλλομένη απόφασή του έφεση της εναγομένης και ήδη αναιρεσίβλητης ασφαλιστικής εταιρίας, εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση και απέρριψε, ως παραγεγραμμένη την εξ αυτοκινητικού ατυχήματος κυρία αγωγή της εναγούσης και ήδη αναιρεσίβλητης κατ' αυτής. Η αναιρεσείουσα όμως είχε σωρεύσει στο αγωγικό δικόγραφο επικουρικώς και πλαγιαστική αγωγή κατά της αναιρεσίβλητης, αιτουμένη να καταδικασθεί αυτή, σε περίπτωση απορρίψεως της εναντίον της κυρίας αγωγής, να καταβάλει στο συνεναχθέντα ασφαλισμένο της το ποσό που θα υπεχρεούτο αυτός, ως μη παραγεγραμμένης της κατ' αυτού, ως υπαιτίου της ζημίας, ένδικης αξιώσεως να καταβάλει στην ενάγουσα. Δεν απεφάνθη όμως το Εφετείο επί της εν λόγω αγωγής, καίτοι έπρεπε να την ερευνήσει, αφού επληρώθη η αίρεση, υπό την οποία είχε ασκηθεί αυτή, ήτοι η απόρριψη της κυρίας αγωγής. Επομένως, τυγχάνοντος του σχετικού, εκ του άρθρου 559 αρ. 9 ΚΠολΔ, λόγου της αιτήσεως βασίμου, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση, ακολούθως δε να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές (άρθρο 580 § 3 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αρ. 496/2005 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές. Και.

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσειούσης εκ χιλίων τριακοσίων (1300) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 15 Φεβρουαρίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 3 Μαρτίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ