Supreme Court dismisses appeal on handwriting authenticity, upholding lower court's evidence evaluation.

Απόφαση 298 / 2006 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 298/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Γκιάφη, Αντιπρόεδρο, Αλέξανδρο Κασιώλα, Χαράλαμπο Αντωνιάδη, Γεώργιο Φώσκολο και Βασίλειο Νικόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 7 Δεκεμβρίου 2005, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων-καλούντων: 1)Σ. Λ. του Χ. και της Μ., κατοίκου ..., 2)Γ. Λ. του Χ., κατοίκου ..., 3)Κ. συζύγου Ι. Κ., το γένος Χ. Λ., κατοίκου ..., 4)Σ. Λ. του Χ. και της Χ., κατοίκου ... και 5)Ν. Λ. του Χ., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Κωνσταντίνο Ναϊλιάνα, βάσει δηλώσεως κατ' άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ, πλην του 2ου αναιρεσείοντος που δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο. . .

Της αναιρεσίβλητης-καθ' ής η κλήση: Γ. χήρας Χ. Λ., το γένος Ν. Φ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Πέτρο Κωνσταντόπουλο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 24-1-1995 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 8973/1995 προδικαστική, 4962/2001 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 3169/2002 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζήτησαν οι αναιρεσείοντες με την από 9-1-2003 αίτησή τους, επί της οποίας εκδόθηκε η 607/2004 απόφαση του Αρείου Πάγου η οποία κήρυξε τη συζήτηση απαράδεκτη. Την υπόθεση επαναφέρουν προς συζήτηση οι καλούντες με την από 31-3-2005 κλήση τους.

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Φώσκολος ανέγνωσε την από 3-3-2004 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινομένης αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψη της κρινομένης αιτήσεως και την καταδίκη των αντιδίκων στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από την ... έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών Γ. Κ., που προσκομίζουν και επικαλούνται οι παριστάμενοι αναιρεσείοντες, προκύπτει ότι ο απολιπόμενος δεύτερος αναιρεσείων Γ. Χ. Λ. κλητεύτηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα να παραστεί κατά την προκείμενη συζήτηση της υπόθεσης και επομένως, παρά την απουσία του, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση σαν να ήσαν παρόντες όλοι οι διάδικοι (άρθρ. 576 ΚΠολΔ).-

ΙΙ. Με τον πρώτο λόγο της αναίρεσης από τον αριθ. 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ οι αναιρεσείοντες μέμφονται την προσβαλλόμενη απόφαση, η οποία έκαμε δεκτή την έφεση της αναιρεσίβλητης κατά της πρωτόδικης απόφασης και μετά από εξαφάνιση αυτής, απέρριψε ως αβάσιμη την από 24-1-1995 αγωγή των αναιρεσειόντων περί αναγνώρισης ως άκυρη της από 2-1-1992 ιδιόγραφης διαθήκης του πατέρα τους Χ.

Λ., για ανεπαρκείς αιτιολογίες. Παραθέτουν μάλιστα και απόσπασμα από τις παραδοχές της απόφασης. Όπως προκύπτει όμως από την επισκόπιση της προσβαλλομένης απόφασης, σχετικά με το εριζόμενο ζήτημα της γνησιότητας της υπογραφής του διαθέτη που πέθανε στις 29-5-1993, περιέχονται σ' αυτή οι ακόλουθες παραδοχές: "...από την παραβολή της υπογραφής της επιμάχου ιδιογράφου διαθήκης του ανωτέρω αποβιώσαντος προς άλλες αναμφίβολης και συνομολογούμενης γνησιότητας υπογραφές του ιδίου προσώπου, το Δικαστήριο κρίνει ότι η υπογραφή της εν λόγω ιδιογράφου διαθήκης είναι γνησία.

Υπέρ της γνησιότητας της υπογραφής συνηγορεί εν πρώτοις το ίδιο το κείμενο της διαθήκης, ο γραφικός χαρακτήρας του οποίου δεν αμφισβητείται από τους ενάγοντες. Περαιτέρω η γνησιότητα αποδεικνύεται και από την αντιπαραβολή της επιμάχου υπογραφής της διαθήκης με τα αναμφιβόλου γνησιότητας έγγραφα και συγκεκριμένα 1) ...(απαριθμούνται 14 συνολικά έγγραφα που γράφηκαν ιδιόχειρα ή υπογράφηκαν από το διαθέτη κατά τα έτη 1988 ως 1993)....

Η υπογραφή του διαθέτη έχει τεθεί στη Διαθήκη με αμιγή περιγραφικό τύπο υπογραφής με την παράθεση των αλφαβητικών στοιχείων για τη γραφή ήτοι Χ. Λ.. Οι εμφανιζόμενες χαρακτικές διαφορές αποτελούν γραφικές παραλλαγές του διαθέτη. Η υπογραφή που έχει θέσει κάτω από την άνω επίμαχη ιδιόγραφη Διαθήκη εν αντιπαραβολή με υπογραφές που έχει θέσει στα άλλα έγγραφα (ακόμη και το όνομά του και τα ονόματα των παιδιών του με παράθεση αλφαβητικών στοιχείων) αποδεικνύεται γνησία, καθότι ο διαθέτης έχει την τάση να θέτει την υπογραφή του και γενικά να γράφει σε δύο χρόνους με ανοδική πορεία.

Ειδικότερα τα γράμματά του αρχίζουν από το επίπεδο της οριζοντίας γραμμής με ελαφριά ανοδική τάση. Ο διαθέτης επιθυμεί στη συγκεκριμένη περίπτωση να αναγράφει στη διαθήκη ολόκληρο το ονοματεπώνυμό του, πιστεύοντας ότι έτσι εκδηλώνει με πολλαπλή ενέργεια την τελευταία βούλησή του, η οποία πρέπει να γίνει σεβαστή και να εκτελεστεί, έχοντας σπουδαία και σοβαρή πρόθεση να διαθέσει με αυτή την περιουσία του για τον μετά το θάνατό του χρόνο, δηλαδή είχε "ANIMUS TESTANDI"...

Από τις παραδοχές αυτές προκύπτει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση έχει επαρκή και πλήρη αιτιολογία ως προς το εριστό σημείο της γνησιότητας της υπογραφής του διαθέτη, την οποία στηρίζει σε παρατηρήσεις και αντιπαραβολή των επιμέρους στοιχείων αυτής με τα στοιχεία του κειμένου της και στην σύγκρισή της με άλλες αδιαμφισβήτητες υπογραφές του ίδιου καθώς και με χειρόγραφά του.

Ώστε ο κρινόμενος πρώτος λόγος της αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.

ΙΙΙ. Με το δεύτερο λόγο της αναίρεσης από τον αριθμό 11 αρθ.559 ΚΠολΔ οι αναιρεσείοντες παραθέτουν αποσπάσματα των καταθέσεων των δύο μαρτύρων της αναιρεσίβλητης και καταλήγουν με την παρατήρηση ότι ".....ουδέν πραγματικό περιστατικό κατέθεσαν από το οποίο να προκύπτει η γνησιότητα της υπογραφής του διαθέτη. Απλώς κατέθεσαν την άποψή τους....χωρίς μάλιστα να έχουν ειδικές γνώσεις,,,,". Ο λόγος αυτός της αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος, διότι υπό την επίφαση παραβίασης του αριθ.11 άρθ. 559 ΚπολΔ, πλήττει την αναιρετικώς ανέλεγκτη εκτίμηση των αποδείξεων από το Εφετείο (άρθρ.561§1 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 9 Ιανουαρίου 2003 αίτηση των Σ. Λ. κ.τ.λ. για αναίρεση της 3169/2002 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης και ορίζει αυτά σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1.170) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 24 Ιανουαρίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 15 Φεβρουαρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ