Supreme Court allows appeal when lower court considered facts not raised in original complaint under Article 559(8).
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court allowed the appeal against the Athens Court of Appeal's decision regarding a tort claim for damages. The lower court had accepted that employees of the defendant company illegally withheld goods intended for the plaintiff's customers, a fact not explicitly raised in the original complaint. The Court ruled that because these unproposed facts were material to the outcome, the lower court erred by considering them without proper foundation.
Legislator headnote
AI generatedArticle 559(8) of the Code of Civil Procedure; Article 580(3) of the Code of Civil Procedure; Article 31(1) of Law 2172/1993: An appeal is admissible if the lower court considered facts not raised by the parties that have a decisive influence on the case outcome, requiring remittal to a new panel for retrial.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 289 / 2008 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 289/2008
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α1' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές : Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Ρήγα, Δημήτριο Δαλιάνη, Ιωάννη-Σπυρίδωνα Τέντε και Γεώργιο Γιαννούλη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 17 Δεκεμβρίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Σουζάνας Κουφιάδου, για να δικάσει μεταξύ :
Της αναιρεσείουσας : Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία " ACS - ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ ΚΑΙ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΕΙΣ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ",που εδρεύει στο Κρυονέρι Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, την οποία εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος της Φίλιππος Φυλακτόγλου.
Της αναιρεσιβλήτου : Μονοπρόσωπης εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία " .........", που εδρεύει στη ........ Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, την οποία εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος της Αθανάσιος Δημητρόπουλος.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 26.03.2003 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 3205/2005 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 4430/2006 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητά η αναιρεσείουσα με την από 02.10.2006 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Γιαννούλης ανέγνωσε την από 13.12.2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνουν δεκτοί οι πέμπτος και έβδομος λόγοι και να απορριφθούν οι λοιποί λόγοι της αιτήσεως αναιρέσεως . Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως αναιρέσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 8 του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Πράγματα, κατά την έννοια της διατάξεως θεωρούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί των διαδίκων, που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και τείνουν στη θεμελίωση, την κατάλυση ή την παρακώλυση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος, που έχει ασκηθεί με την αγωγή, την ένσταση ή την αντένσταση.
Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο για τη θεμελίωση της ευθύνης της αναιρεσείουσας εναγομένης εταιρίας για αποζημίωση από αδικοπραξία δέχθηκε, ότι τα προϊόντα, που είχαν παραληφθεί από αυτή για να παραδοθούν σε πελάτες της αναιρεσίβλητης ενάγουσας, δεν επιστράφηκαν στην τελευταία από τους υπαλλήλους της, αν και οχλήθηκαν κατ' επανάληψη προς τούτο και παρήλθαν τόσα έτη από την άσκηση της αγωγής, αλλά παρακρατήθηκαν από αυτούς με σκοπό παράνομης ιδιοποιήσεώς τους, και ότι η παράνομη και υπαίτια αυτή συμπεριφορά των υπαλλήλων της εναγομένης είχε ως συνέπεια να μην παραδοθούν τα εμπορεύματα στους πελάτες της αναιρεσείουσας ενάγουσας.
Όμως, όπως προκύπτει από το δικόγραφο της αγωγής, το οποίο παραδεκτώς επισκοπείται κατ' άρθρο 561 § 2 του ΚΠολΔ, τα γενόμενα δεκτά ως άνω πραγματικά περιστατικά, που ασκούν πράγματι ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, διότι θεμελιώνουν το ασκούμενο με την αγωγή δικαίωμα για αποζημίωση από αδικοπραξία στη σχέση προστήσεως της αναιρεσείουσας εναγομένης και των υπαλλήλων της, δεν προτάθηκαν με το δικόγραφο της αγωγής.
Συνεπώς, το Εφετείο, που τα έλαβε υπόψη, παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα, που δεν προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, και έτσι υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 8 του ΚΠολΔ, γι' αυτό και οι σχετικοί περί τούτου πέμπτος και έβδομος λόγοι της αναιρέσεως είναι βάσιμοι. Μετά ταύτα, πρέπει να γίνει δεκτή η αίτηση αναιρέσεως, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές, εκτός εκείνων που εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 580 § 3 του ΚΠολΔ, όπως αυτή αντικαταστάθηκε με το άρθρο 31 § 1 του ν. 2.172/1993.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την υπ' αριθ. 4.430/2006 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.
Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές. Και
Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας, την οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων (2.000) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 11 Ιανουαρίου 2008. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 15 Φεβρουαρίου 2008.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ