Supreme Court dismisses appeal for failure to state facts found by lower court in appeal grounds.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's request to overturn the Court of Athens' judgment. The appellant argued the lower court violated substantive law and lacked sufficient reasoning, but failed to cite the specific facts the lower court found as the basis for its decision. The court ruled that without a complete statement of the material facts, the legal errors alleged could not be verified, rendering the appeal grounds vague and inadmissible.
Legislator headnote
AI generatedArticles 118(4), 502(2), 506(1), 577(3), 578 of the Code of Civil Procedure; For an appeal ground to be admissible, the appellant must not only allege a violation of substantive law but also fully and clearly state the material facts found by the court of first instance as the basis for its judgment.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 281 / 2008 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 281/2008
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α1' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές : Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Ρήγα, Δημήτριο Δαλιάνη, Ιωάννη-Σπυρίδωνα Τέντε-Εισηγητή και Γεώργιο Γιαννούλη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 19 Νοεμβρίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Σουζάνας Κουφιάδου, για να δικάσει μεταξύ :
Του αναιρεσείοντος : Χ1, που παραστάθηκε αυτοπροσώπως, λόγω της ως άνω ιδιότητητάς του.
Της αναιρεσιβλήτου : Ανώνυμης Εταιρίας με την επωνυμία ΤΙΜ ΕΛΛΑΣ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΑΕΒΕ (πρώην STET ΕΛΛΑΣ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΑΕΒΕ) της οποίας η επωνυμία μετετράπη σε ΤΙΜ ΕΛΛΑΣ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΑΕΒΕ, που εδρεύει στο Αμαρούσιο Αττικής, και εκπροσωπείται νόμιμα, την οποία εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος της Στεφανογιάννης Οικονόμου.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 01.04.1999 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 6428/2004 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 9881/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητά ο αναιρεσείων με την από 11 Οκτωβρίου 2006 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης-Σπυρίδων Τέντες, ανέγνωσε την από 7 Νοεμβρίου 2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως. Ο αυτοπροσώπως παραστάς, με την ιδιότητά του ως δικηγόρος, αναιρεσείων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως αναιρέσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τις διατάξεις των άρθρων 118 παρ. 4, 502 παρ. 2, 506 παρ. 1, 577 παρ. 3 και 578 του ΚΠολΔ συνάγεται ότι για να είναι ορισμένος και άρα παραδεκτός ο λόγος αναιρέσεως, με τον οποίον προσάπτεται στο δικαστήριο της ουσίας ευθεία παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ), δεν αρκεί να εκτίθεται στο αναιρετήριο το κατά την εκδοχή του αναιρεσείοντος ερμηνευτικό ή υπαγωγικό σφάλμα, αλλά πρέπει επιπλέον, αν η αγωγή κρίθηκε κατ' ουσίαν βάσιμη ή αβάσιμη, να αναφέρονται με πληρότητα και σαφήνεια τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε το δικαστήριο ως θεμελιωτικά της κρίσεώς του για το βάσιμο ή μη της αγωγής.
Διότι μόνον ενόψει της εκθέσεως των ανωτέρω γεγονότων ή παραδοχών μπορεί να ελεγχθεί, αν η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στην απόφαση οδήγησε σε σφαλερό διατακτικό, από το οποίο εξαρτάται η ευδοκίμηση της αναιρέσεως (αρθρ. 578 ΚΠολΔ - Ολ. ΑΠ 27/1998). Για τον ίδιο λόγο απαιτείται η αναφορά στο αναιρετήριο των ουσιαστικών παραδοχών του δικαστηρίου για να είναι ορισμένος και παραδεκτός ο λόγος αναιρέσεως με τον οποίο προβάλλεται η αιτίαση, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ειδικότερα ότι δεν έχει καθόλου ή ότι έχει ανεπαρκείς ή αντιφατικές αιτιολογίες (άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ).
Στην προκειμένη περίπτωση με τους εκ του άρθρου 559 αριθ. 1 και 19 ΚΠολΔ πρώτο και τρίτο αντιστοίχως λόγους της αναιρέσεως προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο, που απέρριψε την αγωγή του αναιρεσίβλητου ως αβάσιμη κατ' ουσίαν, αφενός παραβίασε τις διατάξεις των άρθρων 57, 58, 59, 297, 299 και 932 ΑΚ και αφετέρου διέλαβε, σε σχέση με την ως άνω κρίση της ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες.
Δεν αναφέρονται όμως με πληρότητα, αλλά μόνον αποσπασματικά, τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε το δικαστήριο της ουσίας ως θεμελιωτικά της κρίσεώς του. Επομένως, σύμφωνα με τα ανωτέρω, οι λόγοι αυτοί αναιρέσεως πρέπει να απορριφθούν ως αόριστοι. Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ, διότι παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.
Ειδικότερα προβάλλεται ότι το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό της εναγομένης "περί άρσεως του άδικου χαρακτήρα" της προσβολής της προσωπικότητας του αναιρεσείοντος, που αποτελούσε το αντικείμενο της δίκης, ενώ τέτοιος ισχυρισμός δεν είχε προβληθεί. Κατ' εκτίμηση του δικογράφου της αναιρέσεως ο αναιρεσείων αναφέρεται στην παραδοχή της αποφάσεως ότι η διακοπή της λειτουργίας της συνδέσεως κινητής τηλεφωνίας, ήτοι η πράξη με την οποία κυρίως φέρεται ότι πραγματοποιήθηκε η προσβολή της προσωπικότητας του αναιρεσείοντος έγινε κατ' ενάσκηση σχετικού δικαιώματος της αναιρεσίβλητης που προβλέπονταν από ειδικούς όρους, περιεχόμενους στη μεταξύ των διαδίκων συναφθείσα σύμβαση παροχής υπηρεσιών κινητής τηλεφωνίας.
Όπως όμως προκύπτει από τις έγγραφες προτάσεις της αναιρεσίβλητης ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου και το δικόγραφο της εφέσεώς της, η διάδικος αυτή είχε πράγματι ισχυρισθεί ότι η ανωτέρω πράξη έγινε κατ' ενάσκηση σχετικού δικαιώματος της εναγομένης, που προβλέπονταν από τους λεπτομερώς αναφερόμενους ειδικούς όρους της στη μεταξύ των διαδίκων συμβάσεων.
Επομένως ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 11/10/2006 αίτηση του x1 για αναίρεση της 9881/2005 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 29 Ιανουαρίου 2008. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 15 Φεβρουαρίου 2008.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ