Supreme Court allows appeal against appellate court failure to rule on incidental claim for arrears interest.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Greece allowed the appellant's first ground of appeal, finding the second instance court had failed to rule on an incidental claim for arrears interest. The appellant sued for unpaid wages and interest, but the appellate court awarded wages while ignoring the interest claim. Consequently, the Supreme Court reversed the appellate decision regarding the interest and remanded the case for further proceedings.
Legislator headnote
AI generatedArticles 341, 345, 655(a) of the Civil Code; Articles 223, 224, 294, 295(1), 297, 299, 70 of the Code of Civil Procedure: When an appellate court leaves an incidental claim unjudged, the appeal is admissible, the decision is revoked on that point, and the case is remanded for further trial.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 269 / 2006 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 269/2006
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Β2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Χρήστο Μπαλντά, Αντιπρόεδρο, Σπυρίδωνα Κολυβά, Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αναστάσιο - Φιλήτα Περίδη και Ηλία Γιαννακάκη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 22 Νοεμβρίου 2005, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Α. Δ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Λεονάρδο Βλάσιο.
Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε. (ΟΤΕ)", που εδρεύει στο Μαρούσι και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Δημόπουλο βάσει δηλώσεως του άρθρου 242§2 Κ.Πολ.Δ.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 6/10/1999 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1366/2001 του ίδιου Δικαστηρίου και 7974/2002 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 30/11/2004 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αναστάσιος - Φιλήτας Περίδης, ανέγνωσε την από 1 Νοεμβρίου 2005 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτός ο πρώτος λόγος της αναιρέσεως και να απορριφθεί ο δεύτερος.
Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από το συνδυασμό των άρθρων 341, 345, 655 εδ. α' Α.Κ. και 223, 224, 294, 295 παρ. 1, 297 και 70 Κ.Πολ.Δ. συνάγεται ότι ο με τις προτάσεις του ενάγοντος γενόμενος περιορισμός του καταψηφιστικού αιτήματος της αγωγής, με την οποία διώκεται η καταβολή μισθών υπερημερίας με το νόμιμο τόκο από τη δήλη ημέρα καταβολής του, σε αναγνωστικό, έχει ως αποτέλεσμα η αγωγή να θεωρείται ως μη ασκηθείσα κατά το καταψηστικό της αίτημα, ουδεμιάς επιρροής ασκούντος του άνω περιορισμού στο αναγνωριστικό της αγωγής αίτημα, το οποίο εξακολουθεί να υπάρχει.
Στην προκείμενη περίπτωση από τα διαδικαστικά έγγραφα, τα οποία παραδεκτώς επισκοπούνται από τον Άρειο Πάγο, σύμφωνα με το άρθρο 561 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., προκύπτει ότι ο αναιρεσείων με την ένδικη αγωγή του ζητούσε, μεταξύ των άλλων, να υποχρεωθεί ο αναιρεσίβλητος Οργανισμός να του καταβάλει μισθούς υπερημερίας του από 1-1-1994 έως 10-10-1999 χρονικού διαστήματος με το νόμιμο τόκο από το τέλος κάθε μηνός.
Στη συνέχεια το καταψηφιστικό αυτό αίτημα περιόρισε με τις πρωτόδικες προτάσεις του και με προφορική δήλωση που καταχωρήθηκε στα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης σε αναγνωριστικό. Το Εφετείο όμως με την προσβαλλόμενη απόφασή του αναγνώρισε την υποχρέωση του αναιρεσιβλήτου να καταβάλει στον αναιρεσείοντα του μισθούς υπερημερίας 46.571,42 ευρώ του άνω χρονικού διαστήματος, χωρίς να αποφανθεί επί του παρεπομένου αιτήματος της αναγνωρίσεως τόκων υπερημερίας από τη δήλη ημέρα καταβολής τους.
Έτσι το Εφετείο άφησε αδίκαστο το αναγνωριστικό τούτο αίτημα της ένδικης αγωγής. Επομένως ο πρώτος λόγος της αναιρέσεως από το άρθρο 559 αρ. 9 Κ.Πολ.Δ. είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός, αναιρεθεί η απόφαση κατά το ως άνω αδίκαστο παρεπόμενο αίτημα της αγωγής για αναγνώριση τόκων υπερημερίας από τη δήλη ημέρα καταβολής τους, παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός αυτών που εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση (άρθρο 580 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ.) και καταδικασθεί ο αναιρεσίβλητος στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την 7974/2002 απόφαση του Εφετείου Αθηνών κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό μέρος.
Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση κατά το μέρος τούτο στο ίδιο δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός αυτών που εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων εκατόν (1.100) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 24 Ιανουαρίου 2006. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 14 Φεβρουαρίου 2006.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ