Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because the defendant waived the right to object to default judgment.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Greece dismissed the appellant's request for cassation against two final judgments. The appellant, a municipality, sought to overturn a first-instance decision and a second-instance decision that rejected a counterclaim due to the appellant's default. The court ruled the appeal inadmissible because the appellant had explicitly waived the right to object to the default judgment in the appeal request, thereby losing the opportunity to challenge that specific ruling.
Legislator headnote
AI generatedArticles 553(1) and 577(1), (2) of the Code of Civil Procedure; An appeal is inadmissible if filed against a judgment subject to a default objection, provided the party has waived the right to such objection.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 266 / 2007 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 266/2007
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Νικόπουλο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καπερώνη, Σταύρο Γαβαλά, Ιωάννη Ιωαννίδη και Μίμη Γραμματικούδη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 6 Δεκεμβρίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Δήμου Δάφνης Αττικής, που εδρεύει στη Δάφνη και εκπροσωπείται νόμιμα από τον Δήμαρχο του Μιχαήλ Σταυριανουδάκη. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Ρούσο.
Των αναιρεσίβλητων: ....(αναφέρονται 12 ονόματα) , που εκπροσωπήθηκαν από τους πληρεξούσιους δικηγόρους τους Δημήτριο Μαούνη και Ειρήνη Δανιηλίδη, οι οποίοι ανακάλεσαν τις από 5-12-2006 δηλώσεις του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ και παραστάθηκαν αυτοπροσώπως, δήλωσαν δε ότι η 10η (.... ) αναιρεσίβλητη δεν παρίσταται διότι έπαυσε να ασκεί την γονική μέριμνα του τέκνου της .... ο οποίος ενηλικιώθηκε και δηλώνει ότι συνεχίζει ατομικώς την δίκη και εκπροσωπείται από αυτούς.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 27-12-200 αγωγή των ήδη αναιρεσίβλητων και με την από 22-3-2002 ανταγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4288/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 7902/2004 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση των ανωτέρω αποφάσεων ζητεί ο αναιρεσείων με την από 17-3-2005 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Ιωαννίδης ανέγνωσε την από 13 Νοεμβρίου 2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτή η ένδικη αίτηση αναίρεσης της υπ΄ αριθ. 7902/2004 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, οι πληρεξούσιοι των αναιρεσίβλητων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή κατά το άρθρο 553 παρ.1 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται μόνο κατά των οριστικών αποφάσεων που δεν μπορούν να προσβληθούν με ανακοπή ερημοδικίας και έφεση και περατώνουν την δίκη για την αγωγή ή για την ανταγωγή. Εξάλλου κατά το άρθρο 524 παρ.3 ΚΠολΔ σε περίπτωση ερημοδικίας του εκκαλούντος η έφεση απορρίπτεται, εφόσον αυτός επιμελήθηκε για την συζήτηση ή κλητεύθηκε νομίμως κατ΄ αυτήν.
Η απόρριψη της έφεσης λόγω ερημοδικίας του εκκαλούντος, γίνεται κατ΄ ουσίαν και όχι κατά τους τύπους, γιατί παρ' όλο που στην πραγματικότητα οι λόγοι της έφεσης δεν εξετάζονται ως προς το παραδεκτό και τη βασιμότητά τους, θεωρείται κατά πλάσμα του νόμου ότι είναι αβάσιμος και για την αιτία αυτή πάντοτε απορριπτέοι, αφού δεν δίδεται στο δ/ριο η δυνατότητα εκδόσεως αντίθετης αποφάσεως περί παραδοχής τους.
Επομένως εάν η ασκηθείσα έφεση κατά της πρωτόδικης απόφασης απορριφθεί, λόγω ερημοδικίας του εκκαλούντος, προσβλητή με το ένδικο μέσο της αναιρέσεως είναι μόνον η (μη υποκειμένη πλέον σε ανακοπή ερημοδικίας) απόφαση του Εφετείου στην οποία ενσωματώνεται η πρωτόδικη. 'Ετσι δε τα τυχόν σφάλματα της αποφάσεως του πρώτου βαθμού, αφού επικυρώνονται από το εφετείο, μπορούν να προταθούν με την αίτηση αναιρέσεως ως σφάλματα της δευτεροβάθμιας αποφάσεως, εφόσον συνιστούν και αναιρετικούς λόγους παραδεκτώς προβαλλομένους (Ολ.
ΑΠ 16/1990). Στην κρινόμενη περίπτωση η ένδικη αίτηση αναιρέσεως απευθύνεται α) κατά της υπ' αριθ. 4288/2003 οριστικής αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και β) κατά της οριστικής επίσης υπ' αριθ. 7902/2004 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών που απέρριψε κατ' ουσίαν την έφεση του εναγομένου-αναιρεσείοντος λόγω ερημοδικίας του, και ως εκ τούτου κατά τα προαναφερθέντα η ένδικη αίτηση αναιρέσεως είναι απαράδεκτη κατά το μέρος που στρέφεται κατά της ως άνω αποφάσεως, του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.
Επειδή κατά το άρθρο 553 παρ. 1 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται μόνον κατά οριστικών αποφάσεων που δεν μπορούν να προσβληθούν με ανακοπή ερημοδικίας ΄τι έφεση κατά την έννοια της διατάξεως αυτής υπόκεινται σε αναίρεση και οι αποφάσεις που έχουν εκδοθεί ερήμην του αναιρεσείοντος διαδίκου και υπόκεινται κατ' αρχήν σε προσβολή με ανακοπή ερημοδικίας, εφόσον ο διάδικος αυτός απώλεσε το αντίστοιχο δικαίωμα δια παραιτήσεως, η οποία μπορεί να γίνει και σιωπηρώς δια της ασκήσεως της αναιρέσεως, είχε δε ο υπογράφων την αναίρεση την σχετική ειδική πληρεξουσιότητα ή εχώρησε εκ των υστέρων έγκριση του αναιρεσείοντος (Ολ. ΑΠ 479/1983, 11/1998).
Εν προκειμένω, η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως στρέφεται και κατά της υπ' αριθ. 7902/2004 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών, εκδοθείσης ερήμην του ήδη αναιρεσείοντος εκκαλούντος, προκύπτει δε από το δικόγραφο της αίτησης αναιρέσεως ότι περιέχεται σ' αυτό και ρητή δήλωση του αναιρεσείοντος περί παραιτήσεώς του από το δικαίωμα ασκήσεως ανακοπής ερημοδικίας κατά της προσβαλλομένης αυτής αποφάσεως. Το δικαίωμα αυτό υπογράφεται από τον δικηγόρο Αθηνών Κωστή Ρούσο, ο οποίος εξεπροσώπησε τον αναιρεσείοντα κατά την συζήτηση της αναιρέσεως, χωρίς όμως αυτός να έχει σχετική ειδική πληρεξουσιότητα ή να εχώρησε εκ των υστέρων έγκριση του αναιρεσείοντος, καλύπτουσα την άνω σιωπηρή δήλωση περί παραιτήσεως. Επομένως, εφόσον δεν έλαβε χώρα νομότυπη δήλωση περί παραιτήσεως του αναιρεσείοντος από το δικαίωμα ασκήσεως ανακοπής ερημοδικίας κατά της άνω αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών και περαιτέρω δεν αποδεικνύεται ότι η προμνημονευθείσα ερήμην απόφαση, επιδόθηκε, ώστε ν' αρχίσει κατ' άρθρο 503 παρ. 1 ΚΠολΔ για τον εκκαλούντα κάτοικο ημεδαπής η 15ήμερη προθεσμία της ανακοπής ερημοδικίας, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε κατ' αποφάσεως που υπόκειται σε ανακοπή ερημοδικίας και ως εκ τούτου πρέπει να απορριφθεί αυτεπαγγέλτως, ως απαράδεκτη, σύμφωνα με το άρθρο 577 παρ. 1, 2 ΚΠολΔ.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 17.3.2005 αίτηση, για αναίρεση των υπ' αριθ. 4288/2003 και 7902/2004 αποφάσεων του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και Εφετείου Αθηνών, αντίστοιχα. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε εξακόσια εξήντα (660) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Ιανουαρίου 2007.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 7 Φεβρουαρίου 2007.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ