Supreme Court allows appeal against lower court dismissal of lost profits claim due to vague damages calculation.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Greece allowed the appeal against the Second Instance Court's dismissal of a lost profits claim. The appellant alleged a breach of contract by defendants who terminated a fuel supply agreement, seeking compensation for future profits. The lower court rejected the claim as indeterminate because the plaintiff failed to specify the exact profit margin agreed upon in the contract. The Supreme Court ruled that the plaintiff's detailed presentation of expected profits based on market conditions and specific circumstances satisfied the requirement for a determined claim, thereby overturning the dismissal.
Legislator headnote
AI generatedArticles 298 of the Civil Code and 216(1) of the Code of Civil Procedure; A claim for lost profits must contain a clear description of the circumstances establishing the expected gain based on probability and specific conditions, but does not require the precise contractual profit percentage if the actual profit amount is determinable from the facts presented.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 258 / 2008 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 258/2008
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
A2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Καλαμίδα, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Αθανάσιο Κουτρομάνο και Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 14 Ιανουαρίου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΕΚΟ ΑΝΩΝΥΜΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΕΤΡΕΛΑΟΕΙΔΩΝ" (ΕΚΟΑΒΕΕ) πρώην με την επωνυμία "ΕΚΟ-ΕΛΔΑ ΑΝΩΝΥΜΗ ΒΙΟΜΗΧΝΙΚΗ & ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΕΙΔΩΝ" (ΕΚΟ-ΕΛΔΑ ΑΒΕΕ) που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Ζαραφέτα.
Των αναιρεσιβλήτων: 1. ........ και 2. .........., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Νικόλαο Μπατσίλα.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 8-7-2002 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4501/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 5704/2006 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 13-11-2006 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης ανέγνωσε την από 13-12-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτή η ένδικη αίτηση, για αναίρεση της υπ' αριθ. 5704/06 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
ΕΠΕΙΔΗ κατά το άρθρο 559 αριθ. 14 ΚΠολΔ ιδρύεται λόγος αναιρέσεως αν το δ/ριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο. Η ποιοτική ή ποσοστική αοριστία της αγωγής ελέγχεται με την εν λόγω διάταξη. Εξ άλλου με τα άρθρα 298 ΑΚ και 216 παρ. 1 ΚΠολΔ ορίζεται αντίστοιχα "ότι η αποζημίωση περιλαμβάνει τη μείωση της υπάρχουσας περιουσίας του δανειστή (θετικής ζημίας) καθώς και το διαφυγόν κέρδος.
Τέτοιο λογίζεται εκείνο που προσδοκά κανείς με πιθανότητα σύμφωνα με την συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων ή τις ειδικές περιστάσεις και ιδίως τα προπαρασκευαστικά μέτρα που έχουν ληφθεί". "Η αγωγή εκτός από τα στοιχεία που ορίζονται στα άρθρα 118 και 117 πρέπει να περιέχει α) σαφή έκθεση των γεγονότων που θεμελιώνουν αυτή σύμφωνα με το νόμο β) ακριβή περιγραφή του αντικειμένου της διαφοράς και γ) ορισμένο αίτημα".
Από τον συνδυασμό των διατάξεων αυτών προκύπτει ότι για την πληρότητα της αγωγής, με την οποία επιδιώκεται επιδίκαση διαφυγόντος κέρδους, πρέπει τα περιστατικά που προσδιορίζουν την προσδοκία ορισμένου κέρδους, με βάση την κατά την συνήθη πορεία των πραγμάτων πιθανότητα και οι ειδικές περιστάσεις και τα ληφθέντα προπαρασκευαστικά μέτρα, να εκτίθενται στην αγωγή.
Δεν αρκεί δηλαδή ή αφηρημένη επανάληψη των ως άνω εκφράσεων του άρθρου 238 ΑΚ, ούτε του συνολικώς φερομένου ως διαφυγόντος κέρδους, αλλά απαιτείται η εξειδικευμένη και λεπτομερής, κατά περίπτωση μνεία των συγκεκριμένων περιστατικών, περιστάσεων και μέτρων, που καθιστούν πιθανό το κέρδος ως προς τα επί μέρους κονδύλια, καθώς και ιδιαίτερη επίκληση των κονδυλίων αυτών, ώστε να μπορεί να διαταχθεί απόδειξη (Ολ.
Α.Π. 20/1999).
Εν προκειμένω, όπως προκύπτει από την επισκόπηση της ένδικης αγωγής η ενάγουσα και τώρα αναιρεσείουσα, εξέθετε σ' αυτήν τα εξής: ότι τις 1-6-96 συνήψε με την 1η εναγομένη σύμβαση αποκλειστικής συνεργασίας διάρκειας δέκα (10) ετών, δυνάμει της οποίας, έναντι ανταποδοτικών ωφελημάτων, που θα της έδινε η τελευταία, ανέλαβε την υποχρέωση να πωλεί στο πρατήριο, ιδιοκτησίας της υγρά καύσιμα, που θα της προμήθευε αυτή, ότι με την ίδια σύμβαση ο 2ος εναγόμενος εγγυήθηκε ως πρωτοφειλέτης παραιτηθείς της ενστάσεως διζήσεως, για την εμπρόθεσμη και προσήκουσα καταβολή κάθε και από οποιαδήποτε αιτία οφειλής της πρώτης από την σύμβαση αυτής ότι για διάστημα περίπου δύο (2) ετών από την έναρξη της συμβάσεως, η πρώτη εναγομένη τήρησε τις συμβατικές υποχρεώσεις της, πλην όμως από το τέλος Απριλίου του 1998, επειδεικνύουσα αντισυμβατική συμπεριφορά κατήγγειλε την μεταξύ τους ως άνω σύμβαση και έπαυσε να προμηνύεται απ' αυτή υγρά καύσιμα.
Ζήτησε δε με βάση το ιστορικό αυτό να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι αναιρεσίβλητοι εις ολόκληρον ο καθένας να της καταβάλουν το ποσό των 491.357 ευρώ για διαφυγόντα κέρδη της, μέχρι του συμβατικού χρόνου λήξης της μεταξύ τους δεκαετούς συμβάσεως, τα οποία υπολογίζει βάσει των ελαχίστων συμφωνημένων ποσοτήτων υγρών καυσίμων που έπρεπε να προμηθεύεται απ' αυτήν η 1η εναγομένη και του μικρότερου δραχμικού κέρδους της που αναφέρει κατά εξάμηνο αναλυτικώς στην αγωγή, καθώς και το ποσό των 17.689 ευρώ ως αναλογούν τέλος χαρτοσήμου επί του ποσού των διαφυγόντων κερδών.
Με τέτοιο περιεχόμενο και αίτημα η αγωγή είναι ορισμένη και παραδεκτή, γιατί περιέχει όλα τα αναγκαία για τον προσδιορισμό του είδους και του ύψους του αιτήματός της πραγματικά περιστατικά, δεν υπήρχε δε ανάγκη να προσδιορισθεί το συμφωνηθέν στην ένδικη σύμβαση ποσοστό του κέρδους της ούτε εκείνο που τελικά ίσχυσε κατά την διάρκεια της συμβάσεως, καθ' όσον ως εκ του δικογράφου της αγωγής προκύπτει δεν συμφωνήθηκε μεταξύ των διαδίκων ποσοστό κέρδους για τα πωλούμενα υγρά καύσιμα εκ μέρους της ενάγουσας προς την 1η εναγομένη, αλλά αντίθετα δραχμικό ποσό κέρδους βάσει των συμφωνηθέντων τιμών πωλήσεως των εμπορευμάτων της ενάγουσας, το οποίο και αναλυτικά ανά εξάμηνο εκτίθεται στην αγωγή.
Συνεπώς το Εφετείο, απορρίπτοντας ως αόριστη την αγωγή αυτή και δεχθέν τα αντίθετα υπέπεσε στην πλημμέλεια που προβλέπεται στο άρθρο 559 αριθ. 14 του ΚΠολΔ και ο μοναδικός λόγος αναιρέσεως από τη διάταξη αυτή, πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος, αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές (Κ.Πολ.Δικ. 580 παρ. 3).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΑΝΑΙΡΕΙ την 5704/06 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.
ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο ως άνω δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές. Και
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕι τους αναιρεσίβλητους στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες (2.000) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 29 Ιανουαρίου 2008. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 12 Φεβρουαρίου 2008.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ