Supreme Court dismisses appeal for failure to cite specific facts supporting the substantive law violation claim.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appeal filed by a Greek ceramics company against an appellate court decision regarding a construction contract dispute. The appellant argued the lower court erred in interpreting Article 683 of the Civil Code and failed to properly evaluate evidence regarding factory capacity and drying kiln defects. The court ruled that the appeal was inadmissible because the appellant did not sufficiently detail the specific factual circumstances the lower court relied upon to reach its conclusion.
Legislator headnote
AI generatedArticles 118(4), 502(2), 506(1), 577(3), 578 of the Code of Civil Procedure; An appeal under Article 559(1) is inadmissible if the appellant fails to comprehensively and clearly state the factual circumstances accepted by the court of first instance as the basis for its decision on the admissibility of the claim.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 253 / 2008 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 253/2008
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Καλαμίδα, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Ελένη Σπίτσα, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 12 Νοεμβρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ ΚΕΡΑΜΕΥΤΙΚΩΝ ΕΙΔΩΝ ΧΙΟΥ ΒΙΟΚΕΧ ΑΕ" που εδρεύει στην Χίο και εκπροσωπείται νόμιμα, την οποία εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος της Παναγιώτη Γαλάτη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ..
Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "FUCHS & CO ΑΕ" μετονομασθείσα σε "ΜΑG-MASHINEN UND APPARATEBAU AKTIENGESELLS CHAFT", που εδρεύει στην Αυστρία και εκπροσωπείται νόμιμα, την οποία εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος της Μιχαήλ Μαρίνος.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 1-12-1992 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Χίου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 6688/1994 προδικαστική, 9577/2001 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2038/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 20-8-2005 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ελένη Σπίτσα ανέγνωσε την από 13-9-2006 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του δικαστηρίου τούτου ήδη προαχθέντος σε Αντιπρόεδρο. Ιωάννη Παπανικολάου, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή, από τις διατάξεις των άρθρων 118 παρ. 4, 502 παρ. 2, 506 παρ. 1, 577 παρ. 3 και 578 του ΚΠολΔ, συνάγεται ότι, αν η αγωγή κρίθηκε κατ' ουσίαν βάσιμη ή αβάσιμη, για να είναι ορισμένος και άρα παραδεκτός ο λόγος αναίρεσης, με τον οποίο προσάπτεται στο δικαστήριο της ουσίας ευθεία παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ) δεν αρκεί να εκτίθεται στο αναιρετήριο η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάστηκε και το κατά την εκδοχή του αναιρεσείοντος ερμηνευτικό ή υπαγωγικό σφάλμα, αλλά πρέπει επί πλέον να αναφέρονται με πληρότητα και σαφήνεια τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε το δικαστήριο ως θεμελιωτικά της κρίσης του για το βάσιμο ή μη της αγωγής.
Συνακόλουθα, ο πρώτος λόγος αναίρεσης από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τον οποίο προβάλλει η αναιρεσείουσα, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση, κατά την έρευνα της ουσίας της υπόθεσης, δεν ερμήνευσε σωστά την διάταξη του άρθρου 683 ΑΚ, αφού, καίτοι εξέθεσε (στις παρατιθέμενες παραδοχές) όλα τα απαραίτητα στοιχεία που αναγάγουν τη σχέση της με την αναιρεσίβλητη σε σύμβαση έργου, παρά ταύτα απέρριψε στην ουσία την έφεσή της δεχθείσα την αποδεικτική άποψη της πρωτόδικης απόφασης περί σύμβασης πώλησης είναι αόριστος, διότι η αναιρεσείουσα δεν αναφέρει καμιά παραδοχή της αναιρεσιβαλλομένης, η οποία να συνιστά ευθεία παραβίαση της ερμηνευτικής διάταξης του άρθρου 683 ΑΚ, αλλ' εκθέτει μόνο αυτολεξεί (ως παραδοχές της εκκληθείσας πρωτόδικης απόφασης (με αριθμό 9577/2001 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών), οι οποίες, κατ την αναιρεσείουσα, συνιστούν ευθεία παραβίαση της ΑΚ 683.
Οι δεύτερος και τρίτος λόγοι αναίρεσης με τους οποίους η αναιρεσείουσα προβάλλει πλημμέλειες της προσβαλλομένης μόνο με την ενάριθμη παραπομπή σε αναιρετικούς λόγους του άρθρου 559 ΚΠολΔ ήτοι με μνεία των αριθμών 1, 11, 12, 13, 17 και 19 της διάταξης αυτής και με μόνο παραδοχές (αιτιολογίες επί της ουσίας) αυτολεξεί της πρωτόδικης απόφασης, είναι αόριστοι και εντεύθεν απαράδεκτοι.
Ο εκ του άρθρου 559 αριθ. 11γ ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης, ιδρυόμενος αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, αν προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν.
Εν προκειμένω, όπως από την προσβαλλόμενη προκύπτει, αυτή για να καταλήξει στο αποδεικτικό της πόρισμα έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε όλα, χωρίς εξαίρεση, τα έγγραφα που επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, μεταξύ των οποίων η από ....... επιστολή του ..... και η από ...... επιστολή της εναγομένης προς το Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Αθηνών, τις οποίες, μάλιστα, ειδικός μνημονεύει, αναλύει και αξιολογεί αποδεικτικά. Επομένως οι τέταρτος και έκτος λόγοι αναίρεσης, εκτιμώμενοι από τον αριθμό 11 του άρθρου 559 ΚΠολΔ (και όχι και από τους αριθμούς 1, 12, 13, 17 και 19 της ίδιας διάταξης) είναι αβάσιμοι και απορριπτέοι.
Επειδή, κατά το άρθρο 559 αριθ. 8 εδ. β του ΚΠολΔ ιδρύεται λόγος αναίρεσης της απόφασης και αν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Πράγμα κατά την έννοια της παραπάνω διάταξης, αποτελεί και ο λόγος έφεσης που περιέχει παράπονο κατά της απόφασης του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου με την οποία απορρίφθηκε ισχυρισμός το εκκαλούντος ή έγινε δεκτός ισχυρισμός του αντιδίκου του.
Δεν στοιχειοθετείται όμως ο λόγος αυτός αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη τους ισχυρισμούς που προτάθηκαν και τους απέρριψε για οποιοδήποτε λόγο, τυπικό ή ουσιαστικό, έστω και αν η απόρριψή τους δεν είναι ρητή, αλλά συνάγεται χωρίς αμφιβολία από το περιεχόμενο της απόφασης (Ολ. ΑΠ 11./1996, 12/1991). Επομένως, οι πέμπτος και όγδοος λόγοι αναίρεσης, εκτιμώμενοι από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ (και όχι όπως αναφέρεται στο αναιρετήριο, από τους αριθμούς 1, 9, 10, 11, 12, 13, 17 και 19 της αυτής διάταξης) είναι αβάσιμοι διότι, όπως προκύπτει από την αναιρεσιβαλλομένη, το Εφετείο έλαβε υπόψη όλους τους λόγους της έφεσης της αναιρεσείουσας, συναφείς και αλληλοσυμπληρούμενους, με τους οποίους παρεπονείτο αυτή για εσφαλμένη, από μέρους της εκκαλουμένης, εκτίμηση των αποδείξεων και τους απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμους.
Οι ίδιοι ως άνω λόγοι, κατά το μέρος τους που πλήττουν την αναιρεσιβαλλομένη για κακή εκτίμηση των αποδείξεων, είναι απαράδεκτοι (561 παρ. 1 ΚΠολΔ).
Επειδή, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 10 περ. β του ΚΠολΔ, όπως ίσχυε πριν από τη διαγραφή της με το άρθρο 17 παρ. 2 του ν. 2915/2001, αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο παρά το νόμο δέχθηκε πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης ως αληθινά χωρίς να διατάξει απόδειξη. Στην προκειμένη περίπτωση με τον έβδομο λόγο αναίρεσης η αναιρεσείουσα προσάπτει στην προσβαλλομένη αιτίαση από τον αριθ. 10 περ.β του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ισχυριζόμενη ότι για τα κρίσιμα γεγονότα που ισχυρίστηκε στην αγωγή και συγκεκριμένα ότι το εργοστάσιο που σχεδίασε και επέβλεψε η εναγομένη, καθώς και τα μηχανήματα που της παρέδωσε, ήταν, από υπαιτιότητά της, κατά πολύ μικρότερης δυναμικότητας από την συμβατικώς εγγυημένη (πραγματική ημερήσια παραγωγή 45 τόννων έναντι συμβατικής 120 τόννων) και ότι το σημαντικότερο πρόβλημα εντοπίστηκε στο ξηραντήριο (διώροφο κτίσμα εντός εργοστασίου), που η εναγομένη σχεδίασε και εξόπλισε πλημμελώς, από υπαιτιότητά της, δεν τάχθηκαν οι δέουσες αποδείξεις είναι αβάσιμος και απορριπτέος γιατί, όπως προκύπτει από την επιτρεπτή επισκόπηση της υπ' αριθμ. 6688/1994 προδικαστική απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, τάχθηκαν αποδείξεις σε βάρος της ενάγουσας και για τους προαναφερόμενους αγωγικούς ισχυρισμούς της, περιεχόμενες, ειδικότερα, στο 15ο φύλλο της.
Τέλος, με την αναίρεση απαραδέκτως πλήττεται η πρωτόδικη με αριθμό 9577/2001 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, αφού η κατ' αυτής έφεση έγινε τυπικά δεκτή και απορρίφθηκε κατ' ουσίαν με την επίσης αναιρεσιβαλλόμενη με αριθμό 2038/2005 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, στην οποία ενσωματώθηκε η πρωτόδικη απόφαση (Ολ.
Απ 40/1996)
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 20-8-2005 αίτηση της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ ΚΕΡΑΜΕΥΤΙΚΩΝ ΕΙΔΩΝ ΧΙΟΥ ΒΙΟΚΕΧ ΑΕ" για αναίρεση της 2038/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Και
Καταδικάζει την αναιρεσείουσα, στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακτοσίων (1.800) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 21 Δεκεμβρίου 2007. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 12 Φεβρουαρίου 2008.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ