Supreme Court dismisses appeal hearing due to failure to summon third-party intervenors required by law.

Απόφαση 23 / 2017 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 23/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ευγενία Προγάκη, Ασπασία Μαγιάκου, Νικήτα Χριστόπουλο και Πέτρο Σαλίχο, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 7 Δεκεμβρίου 2016, με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας-καθης η κλήση: Ι. χας Θ. Ρ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Παπαδόπουλο.

Των αναιρεσιβλήτων-καλούντων: 1)Α. συζ. Γ. Μ. και 2)Α. Μ. του Γ., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο Κυριακή Δέσποινα Πλαστάρα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 23-4-1998 (με αρ. κατάθεσης 215/23-4-1998) αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, την από 5/10/1998 (με αρ. κατάθεσης 452/23-10-1998) ανακοίνωση δίκης με προσεπίκληση σε αναγκαστική παρέμβαση των ήδη αναιρεσιβλήτων και την από 29/1/1999 (με αρ. κατάθεσης 119/3-3-1999) πρόσθετη παρέμβαση των Δ., Α. και Α. Ξ., που δεν είναι διάδικοι στη δίκη αυτή, οι οποίες κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Βόλου και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 428/1999 μη οριστική, 244/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 146/2008 οριστική του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε η αναιρεσείουσα με την από 12/12/2008 αίτηση της.

Εκδόθηκε η 399/2014 απόφαση του Αρείου Πάγου, που κήρυξε απαράδεκτη τη συζήτηση. Η υπόθεση επανήλθε προς συζήτηση με την από 9-12-2015 κλήση των αναιρεσιβλήτων.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο παραστάθηκαν οι διάδικοι, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ευγενία Προγάκη ανέγνωσε την από 2/4/2013 έκθεση του αποχωρήσαντος από την υπηρεσία Αρεοπαγίτη Νικολάου Μπιχάκη, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης αναίρεσης, η πληρεξούσια των αναιρεσίβλητων ζήτησε την απόρριψή της, καθένας δε να καταδικασθεί το αντίδικο μέρος στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, στο άρθρο 82 ΚΠολΔικ ορίζεται ότι, ο προσθέτως παρεμβαίνων έχει δικαίωμα να ενεργήσει όλες τις διαδικαστικές πράξεις που επιτρέπονται στη δίκη, προς το συμφέρον εκείνου για την υποστήριξη του οποίου ασκήθηκε η παρέμβαση και έχει την υποχρέωση να δεχτεί τη δίκη στη θέση που βρίσκεται κατά το χρόνο της παρέμβασής του ...

Αποφάσεις και δικόγραφα που επιδίδονται στους κυρίους διαδίκους πρέπει να επιδίδονται και σε εκείνον που άσκησε πρόσθετη παρέμβαση". Εξάλλου κατά μεν τη διάταξη του άρθρου 110 παρ. 2 ΚΠολΔικ "οι διάδικοι έχουν δικαίωμα να παρίστανται σε όλες τις συζητήσεις της υπόθεσης, ακόμη και όταν γίνονται κεκλεισμένων των θυρών και πρέπει για το σκοπό αυτό να καλούνται σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου", κατά δε τη διάταξη του άρθρου 81 παρ. 3 ΚΠολΔικ "ο παρεμβαίνων καλείται στις επόμενες διαδικαστικές πράξεις από το διάδικο που επισπεύδει τη δίκη, σε περίπτωση δε πρόσθετης παρέμβασης έχει δικαίωμα να προτείνει την έλλειψη της κλήτευσης και ο διάδικος για την υποστήριξη του οποίου ασκήθηκε η παρέμβαση".

Από τις διατάξεις αυτές, σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 20 παρ. 1 του Συντάγματος, που ορίζει ότι "καθένας έχει δικαίωμα στην παροχή έννομης προστασίας από τα δικαστήρια, και μπορεί να αναπτύξει σ'αυτά τις απόψεις του" και το άρθρο 558 ΚΠολΔικ, σαφώς προκύπτει ότι κατά του προσθέτως παρεμβαίνοντος στη δίκη, κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλομένη απόφαση, δεν απευθύνεται κατ'αρχήν η αναίρεση, γιατί αυτός δεν είναι κύριος διάδικος, ο προσθέτως παρεμβάς όμως, πρέπει να καλείται στη συζήτηση της αναίρεσης.

Σε αντίθετη περίπτωση η συζήτηση κηρύσσεται απαράδεκτη για όλους τους διαδίκους (άρθρ. 576 παρ. 3 ΚΠολΔικ). Στη προκειμένη περίπτωση, από τα διαδικαστικά έγγραφα της δίκης προκύπτει ότι στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο και μετά ανακοίνωση της δίκης από τους εναγομένους - αναιρεσίβλητους ασκήθηκε υπέρ των τελευταίων η από 29.1.1999 πρόσθετη παρέμβαση, η οποία συνεκδικάσθηκε με την αγωγή και εξεδόθησαν οι υπ'αριθμ. 428/1999 και 244/2004, παρεμπίπτουσα και οριστική αντίστοιχα αποφάσεως του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου (Πολυμελούς Πρωτοδικείου Βόλου) με τη δεύτερη από τις οποίες η αγωγή απορρίφθηκε, ενώ μετά την άσκηση εφέσεως που απευθύνθηκε και κατά των προσθέτως παρεμβάντων, εκδόθηκε η προσβαλλομένη απόφαση με την οποία εκ των πραγμάτων, η πρόσθετη παρέμβαση απορρίφθηκε κατ'ουσία, μετά την παραδοχή της έφεσης της ενάγουσας κατά των εναγομένων, ήτο της αντιδίκου εκείνων υπέρ των οποίων είχε ασκηθεί.

Η κατά των προσθέτως παρεμβάντων έφεση προφανώς εκτιμήθηκε ως κλήση, ενώ στη θέση του πρώτου και του δεύτερου από αυτούς, όπως προκύπτει από την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση, ως αποβιωσάντων, έχουν υπεισέλθει οι εξ αδιαθέτου κληρονόμοι τους πλην όμως δεν προκύπτει κλήτευση των εν λόγω προσθέτως παρεμβάντων για τη συζήτηση της ένδικη αίτησης αναίρεσης.

Ενόψει τούτων, πρέπει ύστερα από αυτεπάγγελτη έρευνα, να κηρυχθεί απαράδεκτη η προκείμενη συζήτηση για όλους τους διαδίκους.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της ένδικης από 12-12-2008 αιτήσεως της Ι. χας Θ. Ρ., κατά των Α. Γ. Μ. κλπ για αναίρεση της υπ'αριθμ. 146/2008 αποφάσεως του Εφετείου Λαρίσης.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 20 Δεκεμβρίου 2016.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 9 Ιανουαρίου 2017.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ