Supreme Court allows appeal against appellate court's misreading of a lease agreement date affecting rent calculation.

Απόφαση 236 / 2017 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 236/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ευγενία Προγάκη, Ασπασία Μαγιάκου, Νικήτα Χριστόπουλο και Πέτρο Σαλίχο, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 21 Δεκεμβρίου 2016, με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Σ. Γ. του Α., δικηγόρου, κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως ως δικηγόρος.

Του αναιρεσιβλήτου: Η. Η. του Α., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Θεόδωρο Ζευκιλή.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 16-3-2010 αγωγή του αρχικώς ενάγοντος Α. Η. του Η., δικαιοπαρόχου του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:18864/2011 του ίδιου Δικαστηρίου και 1809/2015οριστική του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 30-10-2015 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ασπασία Μαγιάκου , ανέγνωσε την από 12-4-2016 έκθεση της κωλυομένης Αρεοπαγίτη Ελένης Διονυσοπούλου , με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος και αναιρεσείων ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσίβλητου ζήτησε να απορριφθεί, καθένας δε να καταδικασθεί το αντίδικο μέρος στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ο από το άρθρο 559 αριθ. 20 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης για παραμόρφωση του περιεχομένου εγγράφου συνίσταται στο διαγνωστικό λάθος της απόδοσης από το δικαστήριο σε αποδεικτικό, με την έννοια των άρθρων 339 και 432 ΚΠολΔ, έγγραφο, περιεχομένου καταδήλως διαφορετικού από το αληθινό, εξαιτίας του οποίου καταλήγει σε πόρισμα επιζήμιο για τον αναιρεσείοντα ως προς πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Δεν περιλαμβάνει όμως και την περίπτωση που το δικαστήριο, από την εκτίμηση και αξιολόγηση του αληθινού περιεχομένου του εγγράφου, έστω και εσφαλμένως, καταλήγει σε συμπέρασμα αντίθετο από εκείνο που θεωρεί ως ορθό ο αναιρεσείων, γιατί τότε πρόκειται για αιτίαση σχετική με την εκτίμηση πραγμάτων, η οποία δεν ελέγχεται από τον Άρειο Πάγο (Ολ.ΑΠ 1/1999).

Εξάλλου, για να θεμελιωθεί ο προαναφερόμενος λόγος αναίρεσης θα πρέπει το Δικαστήριο της ουσίας να έχει στηρίξει το αποδεικτικό του πόρισμα αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο στο έγγραφο, το περιεχόμενο του οποίου φέρεται ότι παραμορφώθηκε, όχι δε όταν το έχει απλώς συνεκτιμήσει μαζί με άλλα αποδεικτικά μέσα, χωρίς να εξαίρει το έγγραφο αναφορικά με το πόρισμα στο οποίο κατέληξε για την ύπαρξη ή μη αποδεικτικού γεγονότος.

Στην προκείμενη περίπτωση, με τον δεύτερο λόγο της αναίρεσης, προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από την ως άνω διάταξη αναιρετική πλημμέλεια, η οποία συνίσταται στο ότι το Εφετείο στήριξε το αποδεικτικό του πόρισμα ως προς την ουσιαστική βασιμότητα της σωρευόμενης στην ένδικη διεκδικητική αγωγή αξίωσης απόδοσης ωφελημάτων του αρχικώς ενάγοντος (μετά το θάνατο του οποίου υπεισήλθε στη δικονομική του θέση ο αναιρεσίβλητος, ως μοναδικός εκ διαθήκης κληρονόμος του), παραμορφώνοντας το περιεχόμενο του προσκομισθέντος από τον αναιρεσίβλητο με νόμιμη επίκληση από 15/5/2008 ιδιωτικού συμφωνητικού μίσθωσης του επίδικου ακινήτου.

Από την επισκόπηση του περιεχομένου της προσβαλλόμενης απόφασης, καθώς και του φερόμενου ως παραμορφωθέντος πιο πάνω αποδεικτικού εγγράφου (άρθρο 561 παρ.2 ΚΠολΔ) προκύπτει ότι το Εφετείο, προκειμένου να σχηματίσει την πεποίθησή του για την ουσιαστική βασιμότητα της επίμαχης αξίωσης του αρχικώς ενάγοντος, αναφορικά με τα ωφελήματα που αποκόμισε ο εναγόμενος και ήδη αναιρεσείων ως κακής πίστεως νομέας από την εκμίσθωση του παταριού του επίδικου ισογείου καταστήματος στον Α.

Α., αντί μηνιαίου μισθώματος 240 ευρώ (για το διάστημα από 1/6/2008 έως 31/5/2010) στηρίχθηκε αποκλειστικά στο προσκομιζόμενο από τον αναιρεσίβλητο με νόμιμη επίκληση στις προτάσεις που κατέθεσε στο Εφετείο (βλ. σελ. 19 των από 22/5/2015 πιο πάνω προτάσεων) από 15/5/2008 ιδιωτικό συμφωνητικό, το οποίο εσφαλμένα ανέγνωσε ότι φέρει ημερομηνία 15/5/2006, αντί της ορθής 15/5/2008, και στη συνέχεια επιδίκασε στον αρχικώς ενάγοντα το συνολικό ποσό των 12.720 ευρώ (53μήνες χ 240 ευρώ) για μισθώματα που εισέπραξε ο αναιρεσείων από τις 15/5/2006 μέχρι το χρόνο συζήτησης της ένδικης αγωγής (16/10/2010).

Με αυτά που δέχτηκε το Εφετείο υπέπεσε σε διαγνωστικό λάθος ως προς την απόδοση στο από 15/5/2008 ιδιωτικό συμφωνητικό μίσθωσης περιεχομένου καταδήλως διαφορετικού από το αληθινό. Επομένως, ο εξεταζόμενος λόγος αναίρεσης από το άρθρο 559 αρ.20 ΚΠολΔ είναι βάσιμος. Κατ' ακολουθία πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, κατά το μέρος που επιδίκασε τα πιο πάνω ωφελήματα, και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση μόνο κατά το αναιρούμενο μέρος της στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλον δικαστή εκτός από εκείνον που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση (άρθρο 580 παρ.3 ΚΠολΔ), στη συνέχεια δε να επιστραφεί το παράβολο σε εκείνον που το κατέθεσε (άρθρο 495 παρ.4 ΚΠολΔ) και να επιβληθεί η δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος σε βάρος του ηττηθέντος αναιρεσίβλητου (άρθρα 176, 183,191 παρ.2 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΝΑΙΡΕΙ την 1809/2015 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, κατά το μέρος που αναφέρεται στο σκεπτικό.

ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση, κατά το αναιρούμενο μέρος της, στο ίδιο Εφετείο που θα συγκροτηθεί από άλλον δικαστή, εκτός από εκείνον που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση.

ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την επιστροφή του παραβόλου σε εκείνον που το κατέθεσε.

ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ τη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος σε βάρος του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων (2000) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 24 Ιανουαρίου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 7 Φεβρουαρίου 2017.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ