Supreme Court dismisses appeal for vague grounds and lack of specific legal citations under Greek Civil Procedure Code.

Απόφαση 234 / 2009 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 234/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Καλαμίδα, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Διονύσιο Γιαννακόπουλο, Ιωάννη - Σπυρίδωνα Τέντε, Βασίλειο Φούκα και Γεώργιο Χρυσικό, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 12 Ιανουαρίου 2009, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας:..., η οποία δεν παρέστη.

Του αναιρεσιβλήτου: ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Καρτερολιώτη, που δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10 Νοεμβρίου 2003 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πατρών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:195/2005 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 57/2007 του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 20 Οκτωβρίου 2007 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης - Σπυρίδων Τέντες ανέγνωσε την από 2 Ιανουαρίου 2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ, αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί άλλά δεν λάβει μέρος σε αυτήν με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο 'Αρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, σε καταφατική δε περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Στην κρινόμενη υπόθεση η αναιρεσείουσα δεν εμφανίσθηκε κατά την αναφερόμενη στην αρχή δικάσιμο, καίτοι αντίγραφο της αιτήσεως αναιρέσεως με την κάτω από αυτή πράξη ορισμού της παραπάνω δικασίμου καθώς και κλήσεως για εμφάνιση κατ' αυτή, της επιδόθηκε νομίμως, όπως προκύπτει από την προσκομιζόμενη 9047γ'/1.2.2008 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Πατρών.... Επομένως πρέπει να συζητηθεί η υπόθεση παρά την απουσία του αναιρεσιβλήτου αυτού.

Όπως προκύπτει από το άρθρο 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ, για να είναι ορισμένος ο προβλεπόμενος από τη διάταξη αυτή λόγος αναιρέσεως, κατά τον οποίον αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, πρέπει, μεταξύ άλλων, να αναφέρονται τα στοιχεία από τα οποία προκύπτει ότι τα εν λόγω "πράγματα", δηλαδή οι αυτοτελείς ισχυρισμοί που τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του ασκούμενου με την αγωγή δικαιώματος, προτάθηκαν παραδεκτώς, ήτοι να αναφέρεται ο χρόνος και ο τρόπος προτάσεώς τους.

Επομένως, ο πρώτος εκ του άρθρου 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ λόγος της αναιρέσεως, με τον οποίον προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του τους αναφερόμενους στο αναιρετήριο ισχυρισμούς της αναιρεσείουσας, πρέπει να απορριφθεί προεχόντως ως αόριστος, γιατί δεν διευκρινίζεται ο χρόνος και ο τρόπος προτάσεως των εν λόγω ισχυρισμών.

Για να είναι ορισμένος ο λόγος αναιρέσεως από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πρέπει, μεταξύ άλλων, να αναφέρονται στο αναιρετήριο: α) η ουσιαστικού δικαίου διάταξη που φέρεται ότι παραβιάσθηκε εκ πλαγίου (ΑΠ 19/2004 355/2004), β) οι πραγματικές παραδοχές της αποφάσεως ή η μνεία ότι αυτή δεν έχει καθόλου αιτιολογίες και γ) το σφάλμα του δικαστηρίου και ειδικότερα αν πρόκειται για ανεπαρκή αιτιολογία, ποιά επιπλέον περιστατικά έπρεπε να αναφέρονται (Ολ.ΑΠ 32/1996).

Στην περίπτωση που εξετάζεται η αναιρεσείουσα με τον δεύτερο λόγο αναίρεσης προσάπτει στην αναιρεσιβαλλόμενη την από την άνω διάταξη πλημμέλεια, γιατί διαλαμβάνει ανεπαρκείς αιτιολογίες. Ο λόγος όμως αυτός πρέπει να απορριφθεί ως αόριστος, γιατί στο αναιρετήριο δεν περιέχονται όλα τα αναγκαία για το ορισμένο του στοιχεία και ειδικότερα δεν αναφέρονται ούτε η φερόμενη ως παραβιασθείσα ουσιαστικού δικαίου διάταξη, ούτε οι πλήρεις πραγματικές παραδοχές της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως, ούτε ποιά πραγματικά περιστατικά επιπλέον χρειαζόταν για να είναι επαρκής η αιτιολογία.

Ο τρίτος λόγος αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος, διότι με αυτόν, υπό την επίκληση των αριθμών 8 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, προβάλλεται ως αναιρετικώς ελεγκτέα πλημμέλεια της προσβαλλόμενης αποφάσεως η εσφαλμένη παρά το νόμο καταδίκη της αναιρεσείουσας στη δικαστική δαπάνη του αντιδίκου της, για το λόγο ότι αυτή συνέβαλε υπαιτίως στον κλονισμό της έγγαμης συμβιώσεως των διαδίκων, ήτοι στην πραγματικότητα με τον λόγο αυτόν πλήττεται αποκλειστικώς η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας πραγματικών γεγονότων, η οποία όμως (εκτίμηση) καθεαυτή δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου (άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 20.10.2007 αίτηση της ... για αναίρεση της 57/2007 αποφάσεως του Εφετείου Πατρών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων διακοσίν (1.200) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 27 Ιανουαρίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 2 Φεβρουαρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ