Appeal dismissed as inadmissible because the appellant failed to state grounds for appeal in the written request.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal as inadmissible because the written request failed to state the legal grounds required by law. Although the appeal was filed within the statutory time limit, the appellant merely referenced a prior conviction without citing specific grounds for review under Article 510 of the Code of Criminal Procedure. The court ruled that an appeal lacking substantive grounds is procedurally void and must be rejected.
Legislator headnote
AI generatedArticles 474(2) and 476(1) of the Code of Criminal Procedure; An appeal is inadmissible if the written request fails to state the grounds for appeal as required by law.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 2302 / 2007 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα
Αναιρέσεως απαράδεκτο, Αναιρέσεως προθεσμία άσκησης.
ΑΡΙΘΜΟΣ 2302/2007
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Γεώργιο Σαραντινό, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη, Ανδρέα Τσόλια - Εισηγητή, Ιωάννη Παπουτσή και Νικόλαο Ζαΐρη, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου - Πριάμου Λεκκού (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου.
Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 20 Νοεμβρίου 2007, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ1 που δεν παρέστη στο συμβούλιο, για αναίρεση της με αριθμό 208/2007 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών.
Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητά τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 29 Ιανουαρίου 2007 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 635/2007.
Έπειτα ο Αντεισαγγελέας Αρείου Πάγου Δημήτριος - Πρίαμος Λεκκός εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με τη με αριθμό 253/21.6.2007 έγγραφη πρόταση του Αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου Ρούσσου - Εμμανουήλ Παπαδάκη, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Eισάγω υπό την κρίση του Yμετέρου Συμβουλίου, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 32 § § 1+4, 138 § 2β, 476 § 1 Κ.Π.Δ., την υπ΄αρ. 72/29-1-07 αίτηση αναιρέσεως του Χ1, η οποία συνετάχθη ενώπιον του Δ/ντή Φυλακών Κορυδαλλού κατά της υπ΄αρ. 208/24-1-07 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών και εκθέτω τ΄ακόλουθα: Με την άνω απόφαση απερρίφθη ως εκπρόθεσμη έφεση του αναιρεσείοντος κατά της υπ΄αρ. 234/06 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Η προσβαλλομένη απόφαση εξεδόθη την 24-1-07 η αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε εμπροθέσμως την 29-1-07 (η καταχώρηση έλαβε χώρα εις το ειδικό βιβλίο την 6-3-07) και συνεπώς είναι εμπρόθεσμη (αρ. 473 § 1 Κ.Π.Δ.). Δεν είναι όμως και νομότυπη αλλά απαράδεκτη (αρ. 476 § 1- 474 § 2 Κ.Π.Δ. ΑΠ 1350/2002 Π.Δ/σύνη 2003 σελ. 101) καθ΄όσον ο αιτών ουδένα λόγον επικαλείται εις την αίτησή του, αλλά αναφέρει ότι: κάνει αναίρεση............... κατά της ........................... με την οποία κατεδικάσθη σε φυλάκιση 12 μηνών για κλοπές κατ΄εξακολούθηση και για τους λόγους που θα αναφέρει στο ακροατήριο". Κατά συνέπεια η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως θα πρέπει να απορριφθεί και επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα σε βάρος του αιτούντος.
Για τους λόγους αυτούς.
Προτείνω Ι) Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η με αρ. 72/29-1-97 αίτηση αναιρέσεως του Χ1 κατά της υπ΄αρ. 208/24-1-07 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών.
ΙΙ) α επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα σε βάρος του Χ1.
Αθήνα 13 Ιουνίου 2007
Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου
Ρούσσος-Εμμανουήλ Παπαδάκης".
Αφού άκουσε
τον Αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου, που αναφέρθηκε στην παραπάνω έγγραφη εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
ΕΠΕΙΔΗ, από τα άρθρα 474 παρ. 2 και 476 παρ. 1 ΚΠΔ, προκύπτει ότι αν στην έκθεση αναιρέσεως δεν διατυπώνονται και οι λόγοι για τους οποίους ασκείται το ένδικο αυτό μέσο τότε αυτό απορρίπτεται ως απαράδεκτο.
Εν προκειμένω, ο αναιρεσείων άσκησε ενώπιον του Διευθυντή των Φυλακών Κορυδαλλού την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως κατά της 208/24.1.2007 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, με την οποία απορρίφθηκε ως εκπρόθεσμη έφεση αυτού κατά της 234/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2007 και η αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε εμπροθέσμως στις 29 Ιανουαρίου 2007, δηλαδή πριν από την καταχώριση στο ειδικό βιβλίο που έγινε στις 6 Μαρτίου 2007. Όμως ο αιτών δεν επικαλείται στην αίτησή του κανένα από τους αναφερόμενους στο άρθρο 510 παρ. 1 ΚΠΔ λόγους αναιρέσεως, αλλ΄ αναφέρει ότι "κάνει αναίρεση ενώπιον του Αρείου Πάγου κατά της αριθ. 208/24.1.2007 απόφασης του Β΄ Πενταμελούς Εφετείου Αθήνας, που απέρριψε ως απαράδεκτη έφεσή του κατά της αριθ. 234/27.1.2006 αποφάσεως Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθήνας, με την οποία καταδικάσθηκε σε φυλάκιση (12) μηνών για κλοπές κατ΄ εξακολούθηση και για τους λόγους που θα αναφέρει στο ακροατήριο. Ορίζει δε αντίκλητό του δικηγόρο...". Κατ΄ ακολουθίαν των ανωτέρω και ενόψει των όσων αναφέρονται στη μείζονα σκέψη, πρέπει η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 476 παρ. 1 ΚΠΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 29 Ιανουαρίου 2007 αίτηση αναιρέσεως του κατηγορουμένου Χ1 κατά της 208/24.1.2007 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών.
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, τα οποία ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων είκοσι ευρώ (220).
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 27 Νοεμβρίου 2007. Και
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 17 Δεκεμβρίου 2007.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ