Appeal dismissed as inadmissible because the underlying decision rejecting a cancellation request is not appealable under Greek Criminal Procedure Code.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal as inadmissible because the contested decision rejected a request for cancellation under Article 430 of the Criminal Procedure Code. The prosecution argued that Article 431 explicitly prohibits any legal remedy against a decision rejecting a cancellation request, rendering an appeal legally impossible. The court agreed, holding that since the appealed decision is not subject to appeal, the appeal itself must be rejected and the appellant ordered to pay court costs.
Legislator headnote
AI generatedArticles 431(3) and 476(1) of the Criminal Procedure Code; An appeal against a decision rejecting a cancellation request is inadmissible as no legal remedy exists under Article 431(3), and such a decision is not subject to appeal under Article 476(1).
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 224 / 2006 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 224/2006
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
E΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ – ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Βαρδαβάκη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Γεώργιο Ναυπλιώτη, Δημήτριο Κιτρίδη-Εισηγητή, Αθανάσιο Μπρίλλη και Φώτιο Καϋμενάκη, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Φώτιου Μακρή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου.
Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 13 Ιανουαρίου 2006, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου ....., ο οποίος δεν παραστάθηκε, περί αναιρέσεως της υπ΄ αριθμ. 56561/2004 απόφασης του Τριμελούς Πλημ/κείου Αθηνών.
Το Τριμελές Πλημ/κείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 12-11-2004 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 282/2005.
Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Φώτιος Μακρής εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ανδρέα Ζύγουρα με αριθμό 101/28-3-2005, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:
«Φέρομεν ενώπιον του Δικαστηρίου υμών την από 12/11/2004 αίτησιν αναιρέσεως του ....., κατά της υπ΄αριθμ. 56561/2004 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, δια της οποίας απερρίφθη η υπ΄αριθμ. 665/2004 αίτησίς του περί ακυρώσεως της υπ΄αριθμ. 53691/2004 αποφάσεως του Δικαστηρίου αυτού και εκθέτομεν τα εξής:
Κατά την διάταξιν του άρθρου 431 παρ. 3 Κ.Π.Δ., κατά της δι΄ οιονδήποτε λόγον απορριπτούσης την αίτησιν ακυρώσεως αποφάσεως ουδέν ένδικον μέσον χωρεί. Εκ της διατάξεως αυτής προκύπτει, ότι κατά της αποφάσεως που απορρίπτει την κατ΄άρθρον 430 παρ. 1 Κ.Π.Δ. αίτησιν ακυρώσεως δεν επιτρέπεται το ένδικον μέσον της αιτήσεως αναιρέσεως (Α.Π. 299/2004 Π Λογ 2004 σελ. 345 κ.ά.). Εις την προκειμένην περίπτωσιν δια της υπ΄αριθμ. 56561/2004 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών απερρίφθη η κατ΄άρθρον 430 παρ. 1 Κ.Π.Δ. ασκηθείσα αίτησις του αναιρεσείοντος περί ακυρώσεως της υπ΄αριθμ. 53691/2004 αποφάσεως του Δικαστηρίου αυτού.
Συνεπώς η υπό κρίσιν αίτησις αναιρέσεως είναι απαράδεκτος και πρέπει να απορριφθή.
Κατ΄ακολουθίαν πάντων αυτών πρέπει, κατά τα άρθρα 476 παρ. 1 και 583 παρ. 1 Κ.Π.Δ., να κηρυχθή απαράδεκτος η υπό κρίσιν αίτησις αναιρέσεως, αφού ησκήθη κατ΄αποφάσεως μη υποκειμένης εις αυτήν και να καταδικασθή ο αναιρεσείων εις τα δικαστικά έξοδα εκ 210 ευρώ.
Δ Ι Α Τ Α Υ Τ Α
Προτείνομεν : Ι. Να κηρυχθή απαράδεκτος η από 12/11/2004 αίτησις αναιρέσεως του κατηγορουμένου ....., κατά της υπ΄αριθμ. 56561/2004 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.
ΙΙ. Να διαταχθή η εκτέλεσις της προσβληθείσης αποφάσεως.
ΙΙΙ. Να καταδικασθή ο αναιρεσείων εις τα δικαστικά έξοδα εκ 210 ευρώ.
Αθήνα 4 Μαρτίου 2005
Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου
Ανδρέας Ι. Ζύγουρας».
Αφού άκουσε
τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος,
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή κατά το άρθρο 431 παρ.3 του ΚΠΔ εναντίον της αποφάσεως που απορρίπτει για οποιονδήποτε λόγο την αίτηση για ακύρωση της αποφάσεως δεν επιτρέπεται ένδικο μέσο. Στην προκειμένη περίπτωση με την προσβαλλόμενη απόφαση απορρίφθηκε ως απαράδεκτη η από 15-10-2004 αίτηση του αναιρεσείοντος, περί ακυρώσεως κατά το άρθρο 430 ΚΠΔ της υπ' αριθμ.53691/2004 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Επομένως, εφόσον η υπό κρίση αίτηση αναίρεσεως στρέφεται κατά αποφάσεως που δεν υπόκειται σε αναίρεση, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη (άρθρο 476 παρ.1 ΚΠΔ) και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ.1 και 583 παρ.1 ΚΠΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 12-11-2004 αίτηση του ........ για αναίρεση της υπ' αριθμ. 56561/2004 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια δέκα (210) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε, στην Αθήνα, στις 31 Ιανουαρίου 2006. Και,
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 6 Φεβρουαρίου 2006.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ