Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility due to failure to prove proper service of summons to absent parties.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court declared the appeal inadmissible because the court could not verify that all parties were legally summoned to the hearing. While three appellants initiated the session, the court lacked evidence proving that the remaining appellants and respondents received valid summons notices. Consequently, the court ruled that the proceedings were invalid without proper notification of all involved parties.
Legislator headnote
AI generatedArticles 576(1), 576(3), 568(1), 568(4), and 498(1) of the Code of Civil Procedure; The appeal is inadmissible if the court cannot establish that all parties were legally and timely summoned to the hearing.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 220 / 2009 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 220/2009
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Ιωάννη Σίδερη και Σπυρίδωνα Μιτσιάλη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 15 Οκτωβρίου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων: Α. Καλούντων: 1. Χ1, κατοίκου ......, 2. Χ2, κατοίκου ......, 3. Χ3, κατοίκου ......, οι οποίοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο,
Β. Κοινοποιουμένη κλήση προς: 4. Χ4, κατοίκου ...... και 5. Χ5, κατοίκου ......, οι οποίοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.
Των αναιρεσιβλήτων-καθών η κλήση: 1. Ψ1, κατοίκου ......, 2. Ψ2, κατοίκου ......, 3. Ψ3, κατοίκου ......, 4. Ψ4, κατοίκου ......, οι οποίες δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο και 5. Ψ5, κατοίκου ......, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ευάγγελο Λαμπάκη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 23-12-1991 αγωγή του αρχικού ενάγοντος Χ και των 4ης και 5ου ήδη αναιρεσειόντων, με την από 12-11-1993 αγωγή του αρχικού ενάγοντος Χ και με την από 22-3-1995 παρέμβαση-αγωγή του ήδη 5ου αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Ορεστιάδας και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 110/1995 εν μέρει οριστική, εν μέρει προδικαστική, 73/1997 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 190/2001 προδικαστική, 458/2002 οριστική του Τριμελούς Εφετείου Θράκης. Την αναίρεση των δύο εφετειακών αποφάσεων ζήτησαν οι αναιρεσείοντες με την από 12-1-2003 αίτησή τους, επί των οποίων εκδόθηκε η 2017/2006 απόφαση του Αρείου Πάγου η οποία κήρυξε τη συζήτηση απαράδεκτη. Την υπόθεση επαναφέρουν προς συζήτηση οι καλούντες με την από 12-8-2007 κλήση τους.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε με δήλωση μόνο ο 5ος αναιρεσίβλητος, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Σίδερης ανέγνωσε την από 1-11-2006 έκθεση του αποχωρήσαντος από την υπηρεσία Αρεοπαγίτη Ζήση Βασιλόπουλου, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης για αναίρεση των 190/2001 και 458/2002 αποφάσεων του Εφετείου Θράκης.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 576 παρ. 1 και 3, 568 παρ. 1 και 4, και 498 παρ. 1 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι, αν κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως ο αναιρεσείων ή ο αναιρεσίβλητος δεν εμφανισθεί εξετάζεται αυτεπαγγέλτως ποιος επισπεύδει τη συζήτηση της υποθέσεως. Και αν μεν η συζήτηση επισπεύδεται από το διάδικο που εμφανίσθηκε και δεν εμφανίσθηκε ο αντίδικός του, πρέπει να προσκομίζεται με επίκληση αποδεικτικό επιδόσεως της σχετικής κλήσεως προς συζήτηση, αν δε η συζήτηση επισπεύδεται από τον απολειπόμενο διάδικο, πρέπει να προσκομίζεται με επίκληση η κλήση που επιδόθηκε.
Αν δεν προκύπτει ποιος από τους διαδίκους επισπεύδει τη συζήτηση, αυτή κηρύσσεται απαράδεκτη (Ολ.Α.Π. 23/1996 και 4/1994). Στην προκείμενη περίπτωση φέρεται προς συζήτηση η από 12.1.2003 αίτηση των αναιρεσειόντων για αναίρεση των 190/2001 και 458/2002 αποφάσεων του Εφετείου Θράκης. Τη συζήτησή της επισπεύδουν, με την από 12.8.2007 κλήση τους οι πρώτη, δεύτερη και τρίτος των αναιρεσειόντων.
Όπως προκύπτει από τα πρακτικά συνεδριάσεως αυτού του Δικαστηρίου, οι αναιρεσείοντες, ως και οι αναιρεσίβλητοι, πλην του πέμπτου εξ' αυτών, δεν εμφανίσθηκαν κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε από τη σειρά του οικείου πινακίου, ούτε κατέθεσαν έγγραφη δήλωση για παράστασή τους στο ακροατήριο, κατά το άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.
Από τα στοιχεία όμως της δικογραφίας δεν αποδεικνύεται ότι οι μη επισπεύδοντες τη συζήτηση της αναιρέσεως τέταρτη και πέμπτος των αναιρεσειόντων, ως και οι απολειπόμενοι πρώτη, δεύτερη, τρίτη και τέταρτη των αναιρεσιβλήτων, κλητεύθηκαν νόμιμα και εμπρόθεσμα για να παραστούν στην παρούσα δικάσιμο από τους πρώτη, δεύτερη και τρίτο των αναιρεσειόντων, που επισπεύδουν της συζήτηση της αναιρέσεως ή από τον παριστάμενο πέμπτο των αναιρεσιβλήτων, αφού ο τελευταίος δεν επικαλείται, ούτε άλλωστε προσκομίζει τις οικείες εκθέσεις επίδοσης της κλήσεως με την πράξη ορισμού δικασίμου για συζήτηση της υποθέσεως στη δικάσιμο αυτή.
Πρέπει, επομένως, να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως, ως προς όλους τους διαδίκους.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 12.1.2003 αίτησης της Χ1, κ.λ.π. για αναίρεση των 190/2001 και 458/2002 αποφάσεων του Εφετείου Θράκης.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 13 Ιανουαρίου 2009. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 28 Ιανουαρίου 2009.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ