Supreme Court dismisses appeal due to lack of attorney's power of representation for absent appellant.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's request for cassation against a first-instance judgment rendered in absentia. The appellant failed to appear at the hearing and did not submit a declaration proving her attorney had the necessary power of representation. Consequently, the court ruled the appeal inadmissible because the procedural requirement for representation was not met.
Legislator headnote
AI generatedArticles 94(1), 96(1), 104 of the Code of Civil Procedure; Articles 495, 553(1), 576(2), 577(1) of the Code of Civil Procedure: An appeal filed without proof of the attorney's power of representation is inadmissible, and all prior procedural acts are void.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 211 / 2018 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 211/2018
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α1' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Λέκκα Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αθανάσιο Καγκάνη, Αλτάνα Κοκκοβού, Ιωάννη Μπαλιτσάρη και Χρήστο Τζανερρίκο-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 4 Δεκεμβρίου 2017, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Θ. Γ. του Η., κατοίκου ..., η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.
Του αναιρεσιβλήτου: Δ. Γ. του Σ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Αγαθή Παράσογλου και δεν κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12/12/2013 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Καρδίτσας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 67/2015 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 230/2016 του Μονομελούς Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 22/2/2017 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η πληρεξούσια του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 94 παρ. 1, 96 παρ. 1 και 104 Κ.Πολ.Δ., προκύπτει ότι στα πολιτικά δικαστήρια οι διάδικοι έχουν υποχρέωση να παρίστανται με πληρεξούσιο δικηγόρο η προς τον οποίο πληρεξουσιότητα ειδικά κατά τη διαδικασία ενώπιον του Αρείου Πάγου, δίδεται είτε με συμβολαιογραφικό έγγραφο είτε με προφορική δήλωση, που καταχωρίζεται στα πρακτικά (ΚΠολΔ 96 § 3) και παρέχει το δικαίωμα να παριστά στο δικαστήριο εκείνον που την έδωσε, να ενεργεί όλες τις κύριες ή παρεπόμενες πράξεις, που αφορούν την διεξαγωγή της δίκης, στις οποίες περιλαμβάνεται, πλην άλλων, και η άσκηση ενδίκων μέσων, καθώς και να παρίσταται στις αντίστοιχες δίκες, που δημιουργούνται από τις δίκες αυτές.
Για τις προπαρασκευαστικές πράξεις και τις κλήσεις έως τη συζήτηση στο ακροατήριο θεωρείται ότι υπάρχει πληρεξουσιότητα, ενώ για τη συζήτηση στο ακροατήριο απαιτείται ρητή πληρεξουσιότητα και αν αυτή δεν υπάρχει κηρύσσονται άκυρες όλες οι πράξεις, ακόμη και εκείνες που είχαν γίνει προηγουμένως, το δε δικαστήριο, ελέγχει, αυτεπαγγέλτως, σε κάθε στάση της δίκης την έλλειψη της πληρεξουσιότητας, καθώς και την υπέρβασή της (Ολ.
ΑΠ 13/2008). Από τις παραπάνω διατάξεις, σε συνδυασμό με αυτές των άρθρων 495, 553 παρ. 1, 576 παρ. 2 και 577 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ. συνάγεται ότι, επί ερημοδικίας του φερομένου ως ασκήσαντος την αναίρεση διαδίκου, χωρίς την απόδειξη της υπάρξεως πληρεξουσιότητας αυτού προς τον υπογράψαντα αυτή (αναίρεση) δικηγόρο, η τελευταία απορρίπτεται ως απαράδεκτη (ΑΠ 240/2014, ΑΠ 233/2014, ΑΠ 1852/2007), παραλειπομένης, στην περίπτωση που η προσβαλλομένη απόφαση έχει εκδοθεί ερήμην κάποιου διαδίκου, της έρευνας προς απόδειξη της τελεσιδικίας της και, εντεύθεν, του επιτρεπτού της άσκησης του ενδίκου αυτού μέσου (άρθρο 553 ΚΠολΔ), αφού η έλλειψη της πληρεξουσιότητας συνεπάγεται, σε κάθε περίπτωση και άνευ ετέρου, την ακυρότητα όλων των διαδικαστικών πράξεων, μεταξύ των οποίων η άσκηση ενδίκων μέσων (όπως, εν προκειμένω, της αναίρεσης), που επιχειρήθηκαν χωρίς τη συνδρομή της και, συνακόλουθα, η έρευνα αυτής, που αφορά την εγκυρότητα του ασκηθέντος ενδίκου μέσου, ως διαδικαστικής πράξης, προηγείται εκείνης για την διαπίστωση του επιτρεπτού της ασκήσεώς της.
ΙΙ. Επομένως, αφού δεν αποδεικνύεται η πληρεξουσιότητα της αναιρεσείουσας, προς τον υπογράφοντα την ένδικη αίτηση αναίρεσης δικηγόρο … Κ. Α., η οποία (αναιρεσείουσα), μολονότι νομίμως και εμπροθέσμως κλητευθείσα, από τον επισπεύδοντα τη συζήτηση αναιρεσίβλητο, (βλ. την υπ' αριθμ. 85..Δ'/28-07-2017 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Εφετείου Λάρισας), δεν εμφανίσθηκε κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από το οικείο πινάκιο της αναφερομένης στην αρχή της παρούσης δικασίμου, ούτε κατέθεσε δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, πρέπει ν' απορριφθεί ως απαράδεκτη η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης της υπ' αριθμ. 230/2016 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Λάρισας, που εκδόθηκε ερήμην της (ήδη αναιρεσείουσας), χωρίς προηγούμενη έρευνα για την απόδειξη της τελεσιδικίας της. Η αναιρεσείουσα, όμως, δεν θα καταδικασθεί στα δικαστικά έξοδα του, μη καταθέσαντος προτάσεις αναιρεσιβλήτου, ελλείψει σχετικού αιτήματος αυτού (άρθρο 106 Κ.Πολ.Δ.). Τέλος, δεν θα γίνει λόγος περί της τύχης του προβλεπομένου, από το άρθρο 495 παρ. 3 εδ. τελευταίο, όπως αυτό ισχύει και ίσχυε κατά τον χρόνο άσκησης της υπό κρίση αναίρεσης, στις 28-02-2017, παραβόλου, διότι, ενόψει της φύσεως της υπόψη διαφοράς (άρθρο 592 αριθμ. 1α του ΚΠολΔ), δεν προβλέπεται, για το παραδεκτό της άσκησής της, τέτοια προϋπόθεση.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 22-02-2017 αίτηση αναίρεσης της 230/2016 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Λάρισας.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 18 Δεκεμβρίου 2017.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 30 Ιανουαρίου 2018.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ