Legislator Case Law & Legislation
2065/2007 AI generated

Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to lack of proof that lower court decision became final. The appellant failed to prove the decision was final before filing the appeal.

Case Number 2065/2007
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's request for cassation against a final divorce judgment rendered in absentia. The appellant failed to appear at the hearing and did not submit evidence proving the lower court's decision had become legally final before the appeal was filed. Consequently, the court ruled the appeal inadmissible because the appellant could not demonstrate that the time limits for other remedies had expired or that they had waived their rights.

Legislator headnote

AI generated

Art. 553 para. 1, Art. 577 para. 1, 2 of the Code of Civil Procedure; An appeal is inadmissible if the appellant cannot prove the contested decision became final before the appeal was filed, as the decision remains subject to other remedies if the finality period has not yet passed.

Keywords

AI generated
cassation appeal inadmissible appeal finality of decision judgment in absentia Code of Civil Procedure time limits waiver of remedies

Cited Legislation

AI generated
Art. 568 para. 4 of the Code of Civil Procedure
Art. 242 para. 2 of the Code of Civil Procedure
Art. 576 para. 2 of the Code of Civil Procedure
Art. 553 para. 1 of the Code of Civil Procedure
Art. 577 para. 1, 2 of the Code of Civil Procedure

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 2065 / 2007 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 2065/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Καλαμίδα, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Ελένη Σπίτσα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 24 Σεπτεμβρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ....., η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Του αναιρεσίβλητου: ......, ο οποίος παραστάθηκε με την πληρεξούσια δικηγόρο του Νεράτζω Καρατσιοβή.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15-6-1999 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2981/2000 του ίδιου Δικαστηρίου και 4379/2004 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 19-11-2004 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσίβλητος όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ελένη Σπίτσα ανέγνωσε την από 10-9-2007 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Η πληρεξούσια του αναιρεσίβλητου ζήτησε την απόρριψή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, όπως προκύπτει από την επικαλούμενη και προσκομιζόμενη από τον επισπεύδοντα τη συζήτηση αναιρεσίβλητο υπ΄ αριθμ. 11969/22-7-2007 έκθεση επίδοσης της αρμοδίας δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου της Αθήνας ...., ακριβές αντίγραφο της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης με πράξη του αρμοδίου προέδρου και ορισμού δικασίμου, επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στην αναιρεσείουσα (άρθρο 568 παρ. 4 Κ.Πολ.Δ.). Η τελευταία, όμως, δεν εμφανίσθηκε ούτε κατέθεσε, κατ΄ άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., δήλωση μη παραστάσεως κατά την εκφώνηση της υποθέσεως, κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, κατά την οποία εκφωνήθηκε και συζητήθηκε η υπόθεση από τη σειρά του οικείου πινακίου. Πρέπει, συνεπώς, να συζητηθεί η υπόθεση παρά την απουσία της κλητευθείσης ως άνω αναιρεσείουσας (Κ.Πολ.Δ. 576 παρ. 2).

Επειδή, από το άρθρο 553 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., που ορίζει ότι αναίρεση επιτρέπεται κατά των αποφάσεων που δεν μπορούν να προσβληθούν με ανακοπή ερημοδικίας και έφεση, προκύπτει ότι απόφαση, η οποία είχε εκδοθεί ερήμην δεν υπόκειται σε αναίρεση, εφόσον κατά το χρόνο της άσκησής της μπορούσε να προσβληθεί με ανακοπή ερημοδικίας ή με έφεση, διότι δεν έχει παρέλθει η προθεσμία άσκησης αυτών.

Η απόδειξη της τελεσιδικίας γίνεται με την προσκομιδή των σχετικών εκθέσεων επίδοσης του δικαστικού επιμελητή ή με την βεβαίωσή του στο δικόγραφο που επιδόθηκε ότι έγινε η επίδοση της απόφασης. Αν δεν αποδεικνύεται με την προσαγωγή των παραπάνω εγγράφων, ότι η απόφαση έχει καταστεί τελεσίδικη κατά το χρόνο άσκησης της κατ΄ αυτής αναίρεσης, είτε λόγω παρέλευσης της προθεσμίας της ανακοπής ερημοδικίας και της έφεσης, είτε λόγω παραίτησης του δικαιουμένου στην άσκηση των ενδίκων αυτών μέσων από την άσκησή τους, είτε λόγω συνομολόγησης της τελεσιδικίας της ίδιας απόφασης, η αίτηση αναίρεσης απορρίπτεται ως απαράδεκτη και αυτεπαγγέλτως (άρθρο 577 παρ.

παρ. 1, 2 Κ.Πολ.Δ.). Στην προκειμένη περίπτωση υπόκειται αίτηση για αναίρεση της υπ΄ αριθμ. 4379/2004 οριστικής απόφασης του Εφετείου Αθηνών που δίκασε ερήμην της εκκαλούσας και ήδη αναιρεσείουσας, κατά τη διαδικασία των γαμικών διαφορών (592 επ. Κ.Πολ.Δ.). Από τα υπάρχοντα, όμως, στη δικογραφία στοιχεία δεν αποδεικνύεται ότι η προσβαλλόμενη ως άνω απόφαση είχε κατά τον χρόνο άσκησης της αίτησης αναίρεσης (22-11-2004) καταστεί τελεσίδικη, είτε λόγω παρέλευσης της προθεσμίας άσκησης ανακοπής ερημοδικίας, είτε λόγω παραίτησης της αναιρεσείουσας από του δικαιώματος άσκησης του ενδίκου αυτού μέσου, αφού δεν προσκομίζονται από τον παριστάμενο αναιρεσίβλητο σχετική έκθεση επίδοσης της εν λόγω απόφασης ή αντίγραφο επιδοθέντος σ΄ αυτόν αντιγράφου αυτής με επισημείωση του αρμοδίου δικαστικού επιμελητή περί της γενόμενης επίδοσης ή δήλωση της αναιρεσείουσας ενώιπον του Γραμματέως του Δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση περί παραιτήσεώς της από του ενδίκου αυτού μέσου.

Ούτε, εξάλλου, μπορεί να θεωρηθεί ότι η αναιρεσείουσα παραιτήθηκε σιωπηρώς του δικαιώματός της να ασκήσει ανακοπή με την απευθείας άσκηση της αναίρεσης, εφόσον δεν αποδεικνύεται ότι ο υπογράφων την αίτηση αναίρεσης δικηγόρος, ο οποίος άλλωστε δεν εκπροσώπησε την αναιρεσείουσα, είχε ειδική προς τούτο πληρεξουσιότητα.

Κατ΄ ακολουθίαν των ανωτέρω η αίτηση αναίρεσης πρέπει να αναιρεθεί ως απαράδεκτη.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 19-11-2004 αίτηση της ...... για αναίρεση της 4379/2004 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 19 Οκτωβρίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 27 Νοεμβρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ